ΗΣΑΙΑΣ - Isaia - Isaiah 27

Septuaginta - Nestle-Aland	Le Sainte Bible Vigouroux
¹ τη ημερα εκεινη επαξει ο θεος την μαχαιραν την αγιαν και την μεγαλην και την ισχυραν επι τον δρακοντα οφιν φευγοντα επι τον δρακοντα οφιν σκολιον και ανελει τον δρακοντα	¹ En ce jour-là le Seigneur visitera, avec son glaive dur, grand et fort, Léviathan, (ce) serpent robuste (levier, note), Léviathan, ce serpent tortueux, et il tuera le monstre de (grand poisson qui est dans) la mer.
² τη ημερα εκεινη αμπελων καλος επιθυμημα εξαρχειν κατ' αυτης	² En ce jour-là, la vigne au (du) vin pur (le) chantera pour lui.
³ εγω πολις ισχυρα πολις πολιορκουμενη ματην ποτιω αυτην αλωσεται γαρ νυκτος ημερας δε πεσειται το τειχος	³ Je suis (Moi,) le Seigneur qui la garde ; je l'arroserai à tout instant (soudain) ; de peur qu'on ne lui nuise, je la garde nuit et jour.
⁴ ουκ εστιν η ουκ επελαβετο αυτης τις με θησει φυλασσειν καλαμην εν αγρω δια την πολεμιαν ταυτην ηθετηκα αυτην τοινυν δια τουτο εποιησεν κυριος ο θεος παντα οσα συνεταξεν κατακεκαυμαι	⁴ Je n'ai pas de colère (d'indignation). Qui me donnera des ronces et des épines qui m'attaquent (dans le combat) ? Je marcherai contre elles, je les consumerai (aussi) toutes ensemble. (?)
⁵ βοησονται οι ενοικουντες εν αυτη ποιησωμεν ειρηνην αυτω ποιησωμεν ειρηνην	⁵ Est-ce qu'elles pourront retenir (Ou plutôt retiendra-t-il) ma puissance ? Qu'elles fassent (Fera-t-il) la paix avec moi ; qu'elles fassent (fera-t-il) la paix avec moi. (?)
⁶ οι ερχομενοι τεκνα ιακωβ βλαστησει και εξανθησει ισραηλ και εμπλησθησεται η οικουμενη του καρπου αυτου	⁶ Qui que ce soit qui se précipite sur Jacob, Israël fleurira et germera (pour eux), et ils rempliront de fruit (semence) la face du monde.
⁷ μη ως αυτος επαταξεν και αυτος ουτως πληγησεται και ως αυτος ανειλεν ουτως αναιρεθησεται	⁷ Est-ce que Dieu (le Seigneur) l'a frappé (d'une plaie semblable) comme il a frappé ses tyrans (à celle dont l'a frappé l'ennemi) ? et le massacre de ceux qu'il a tués a-t-il égalé celui des persécuteurs (ou Israël a-t-il été tué, comme le Seigneur a tué ceux qu'il a tués à l'ennemi) ?
⁸ μαχομενος και ονειδιζων εξαποστελει αυτους ου συ ησθα ο μελετων τω πνευματι τω σκληρω ανελειν αυτους πνευματι θυμου	⁸ Lors même qu'Israël (elle) sera rejeté(e), vous le (la) jugerez avec modération et avec (mesure contre) mesure ; il méditera, dans son esprit irrité, au jour de sa colère brûlante.
⁹ δια τουτο αφαιρεθησεται η ανομια ιακωβ και τουτο εστιν η ευλογια αυτου οταν αφελωμαι αυτου την αμαρτιαν οταν θωσιν παντας τους λιθους των βωμων κατακεκομμενους ως κονιαν λεπτην και ου μη μεινη τα δενδρα αυτων και τα ειδωλα αυτων εκκεκομμενα ωσπερ δρυμος μακραν	⁹ C'est pour cela que (pourquoi de cette manière) l'iniquité de la maison de Jacob sera remise, et tout le fruit (de ce châtiment) sera l'expiation de son péché, lorsqu'Israël aura brisé toutes les pierres de l'autel, comme des pierres réduites en cendres (de chaux), et qu'il n'y aura plus de bois sacrés ni de temples.
¹⁰ το κατοικουμενον ποιμνιον ανειμενον εσται ως ποιμνιον καταλελειμμενον και εσται πολυν χρονον εις βοσκημα και εκει αναπαυσονται	¹⁰ Car la ville forte sera désolée ; la ville (si) belle (ville) sera dépeuplée (délaissée), et elle sera abandonnée comme un désert ; là paîtra le veau et il s'y reposera, et il broutera les herbes (sommités de ses rameaux).
¹¹ και μετα χρονον ουκ εσται εν αυτη παν χλωρον δια το ξηρανθηναι γυναικες ερχομεναι απο θεας δευτε ου γαρ λαος εστιν εχων συνεσιν δια τουτο ου μη οικτιρηση ο ποιησας αυτους ουδε ο πλασας αυτους ου μη ελεηση	¹¹ Leurs moissons desséchées seront foulées aux pieds. Des femmes viendront les instruire, car ce peuple n'a pas de sagesse ; c'est pourquoi celui qui l'a fait n'en aura pas pitié, et celui qui l'a formé ne l'épargnera pas.
¹² και εσται εν τη ημερα εκεινη συμφραξει κυριος απο της διωρυγος του ποταμου εως ρινοκορουρων υμεις δε συναγαγετε τους υιους ισραηλ κατα ενα ενα	¹² En ce jour-là, le Seigneur frappera depuis le lit du fleuve jusqu'au torrent d'Egypte ; et vous serez rassemblés un à un, fils d'Israël.
¹³ και εσται εν τη ημερα εκεινη σαλπιουσιν τη σαλπιγγι τη μεγαλη και ηξουσιν οι απολομενοι εν τη χωρα των ασσυριων και οι απολομενοι εν αιγυπτω και προσκυνησουσιν τω κυριω επι το ορος το αγιον εν ιερουσαλημ	¹³ En ce jour-là, on sonnera de la (d'une) grande trompette, et alors reviendront ceux qui étaient perdus dans le pays des Assyriens, et ceux qui avaient été bannis dans (jetés sur) le pays d'Egypte, et ils adoreront le Seigneur sur la montagne sainte, à Jérusalem.