ΨΑΛΜΟΙ - Salmi - Psalms 21

LXX	Biblia Sagrada
1 εις το τελος υπερ της αντιλημψεως της εωθινης ψαλμος τω δαυιδ	1 Al Director. Salmo de David.
2 ο θεος ο θεος μου προσχες μοι ινα τι εγκατελιπες με μακραν απο της σωτηριας μου οι λογοι των παραπτωματων μου	2 Señor, el rey se alegra por tu fuerza, | ¡y cuánto goza con tu victoria!
3 ο θεος μου κεκραξομαι ημερας και ουκ εισακουση και νυκτος και ουκ εις ανοιαν εμοι	3 Le has concedido el deseo de su corazón, | no le has negado lo que pedían sus labios.
4 συ δε εν αγιοις κατοικεις ο επαινος ισραηλ	4 Te adelantaste a bendecirlo con el éxito, | y has puesto en su cabeza una corona de oro fino. (Pausa)
5 επι σοι ηλπισαν οι πατερες ημων ηλπισαν και ερρυσω αυτους	5 Te pidió vida, y se la has concedido, | años que se prolongan sin término.
6 προς σε εκεκραξαν και εσωθησαν επι σοι ηλπισαν και ου κατησχυνθησαν	6 Tu victoria ha engrandecido su fama, | lo has vestido de honor y majestad.
7 εγω δε ειμι σκωληξ και ουκ ανθρωπος ονειδος ανθρωπου και εξουδενημα λαου	7 Le concedes bendiciones incesantes, | lo colmas de gozo en tu presencia.
8 παντες οι θεωρουντες με εξεμυκτηρισαν με ελαλησαν εν χειλεσιν εκινησαν κεφαλην	8 Porque el rey confía en el Señor, | y con la gracia del Altísimo no fracasará.
9 ηλπισεν επι κυριον ρυσασθω αυτον σωσατω αυτον οτι θελει αυτον	9 Que tu izquierda alcance a tus enemigos, | y tu derecha a los que te odian.
10 οτι συ ει ο εκσπασας με εκ γαστρος η ελπις μου απο μαστων της μητρος μου	10 Los convertirás en un horno encendido, | el día de tu cólera, Señor; | los devorará en su ira, | el fuego los consumirá.
11 επι σε επερριφην εκ μητρας εκ κοιλιας μητρος μου θεος μου ει συ	11 Borrarás de la tierra su fruto, | y su semilla de entre los humanos.
12 μη αποστης απ' εμου οτι θλιψις εγγυς οτι ουκ εστιν ο βοηθων	12 Aunque tramen maldades contra ti | y urdan intrigas, nada conseguirán,
13 περιεκυκλωσαν με μοσχοι πολλοι ταυροι πιονες περιεσχον με	13 pues los pondrás en fuga, | tensando el arco contra ellos.
14 ηνοιξαν επ' εμε το στομα αυτων ως λεων ο αρπαζων και ωρυομενος	14 Levántate, Señor, con tu fuerza, | y al son de instrumentos cantaremos tu poder.
15 ωσει υδωρ εξεχυθην και διεσκορπισθη παντα τα οστα μου εγενηθη η καρδια μου ωσει κηρος τηκομενος εν μεσω της κοιλιας μου
16 εξηρανθη ως οστρακον η ισχυς μου και η γλωσσα μου κεκολληται τω λαρυγγι μου και εις χουν θανατου κατηγαγες με
17 οτι εκυκλωσαν με κυνες πολλοι συναγωγη πονηρευομενων περιεσχον με ωρυξαν χειρας μου και ποδας
18 εξηριθμησα παντα τα οστα μου αυτοι δε κατενοησαν και επειδον με
19 διεμερισαντο τα ιματια μου εαυτοις και επι τον ιματισμον μου εβαλον κληρον
20 συ δε κυριε μη μακρυνης την βοηθειαν μου εις την αντιλημψιν μου προσχες
21 ρυσαι απο ρομφαιας την ψυχην μου και εκ χειρος κυνος την μονογενη μου
22 σωσον με εκ στοματος λεοντος και απο κερατων μονοκερωτων την ταπεινωσιν μου
23 διηγησομαι το ονομα σου τοις αδελφοις μου εν μεσω εκκλησιας υμνησω σε
24 οι φοβουμενοι κυριον αινεσατε αυτον απαν το σπερμα ιακωβ δοξασατε αυτον φοβηθητωσαν αυτον απαν το σπερμα ισραηλ
25 οτι ουκ εξουδενωσεν ουδε προσωχθισεν τη δεησει του πτωχου ουδε απεστρεψεν το προσωπον αυτου απ' εμου και εν τω κεκραγεναι με προς αυτον εισηκουσεν μου
26 παρα σου ο επαινος μου εν εκκλησια μεγαλη τας ευχας μου αποδωσω ενωπιον των φοβουμενων αυτον
27 φαγονται πενητες και εμπλησθησονται και αινεσουσιν κυριον οι εκζητουντες αυτον ζησονται αι καρδιαι αυτων εις αιωνα αιωνος
28 μνησθησονται και επιστραφησονται προς κυριον παντα τα περατα της γης και προσκυνησουσιν ενωπιον σου πασαι αι πατριαι των εθνων
29 οτι του κυριου η βασιλεια και αυτος δεσποζει των εθνων
30 εφαγον και προσεκυνησαν παντες οι πιονες της γης ενωπιον αυτου προπεσουνται παντες οι καταβαινοντες εις την γην και η ψυχη μου αυτω ζη
31 και το σπερμα μου δουλευσει αυτω αναγγελησεται τω κυριω γενεα η ερχομενη
32 και αναγγελουσιν την δικαιοσυνην αυτου λαω τω τεχθησομενω οτι εποιησεν ο κυριος