ΙΟΥΔΙΘ - Giuditta - Judith 10
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Septuaginta - Nestle-Aland | Sacra Bibbia Garofalo |
|---|---|
| 1 και εγενετο ως επαυσατο βοωσα προς τον θεον ισραηλ και συνετελεσεν παντα τα ρηματα ταυτα | 1 Quando ebbe finito di levare la voce al Dio di Israele e posto termine a tutte queste suppliche, |
| 2 και ανεστη απο της πτωσεως και εκαλεσεν την αβραν αυτης και κατεβη εις τον οικον εν ω διετριβεν εν αυτω εν ταις ημεραις των σαββατων και εν ταις εορταις αυτης | 2 si alzò da terra, chiamò la schiava e scese nell’appartamento dove soleva trascorrere i sabati e le sue feste. |
| 3 και περιειλατο τον σακκον ον ενεδεδυκει και εξεδυσατο τα ιματια της χηρευσεως αυτης και περιεκλυσατο το σωμα υδατι και εχρισατο μυρω παχει και διεξανε τας τριχας της κεφαλης αυτης και επεθετο μιτραν επ' αυτης και ενεδυσατο τα ιματια της ευφροσυνης αυτης εν οις εστολιζετο εν ταις ημεραις της ζωης του ανδρος αυτης μανασση | 3 Si tolse il panno di sacco che aveva indossato, si sfilò le vesti vedovili, si lavò il corpo con acqua, si unse di unguento profumato, pettinò e spartì la capigliatura e la cinse d’un turbante, indossò le vesti di gioia, di cui si soleva avvolgere quando viveva suo marito Manasse. |
| 4 και ελαβεν σανδαλια εις τους ποδας αυτης και περιεθετο τους χλιδωνας και τα ψελια και τους δακτυλιους και τα ενωτια και παντα τον κοσμον αυτης και εκαλλωπισατο σφοδρα εις απατησιν οφθαλμων ανδρων οσοι αν ιδωσιν αυτην | 4 Calzò i sandali, si mise i braccialetti, le collane, gli anelli, gli orecchini e tutti gli ornamenti e si fece bella il più possibile per lusingare gli sguardi degli uomini che l’avrebbero vista. |
| 5 και εδωκεν τη αβρα αυτης ασκοπυτινην οινου και καψακην ελαιου και πηραν επληρωσεν αλφιτων και παλαθης και αρτων καθαρων και περιεδιπλωσε παντα τα αγγεια αυτης και επεθηκεν αυτη | 5 Mise in mano alla schiava un recipiente di vino e un orciolo d’olio, riempì una bisaccia di farina, di focacce, di frutta secca e di pani puri, fece un fagotto di tutti i pacchi e li affidò a lei. |
| 6 και εξηλθοσαν επι την πυλην της πολεως βαιτυλουα και ευροσαν εφεστωτα επ' αυτη οζιαν και τους πρεσβυτερους της πολεως χαβριν και χαρμιν | 6 Uscirono verso la porta della città di Betulia, presso la quale trovarono Ozia e gli anziani della città, Chabris e Charmis. |
| 7 ως δε ειδον αυτην και ην ηλλοιωμενον το προσωπον αυτης και την στολην μεταβεβληκυιαν αυτης και εθαυμασαν επι τω καλλει αυτης επι πολυ σφοδρα και ειπαν αυτη | 7 Quando la videro, il suo aspetto era trasformato e cambiata la foggia del suo vestire; stupirono straordinariamente della sua bellezza e le dissero: |
| 8 ο θεος των πατερων ημων δωη σε εις χαριν και τελειωσαι τα επιτηδευματα σου εις γαυριαμα υιων ισραηλ και υψωμα ιερουσαλημ | 8 «Il Dio dei nostri padri ti conceda favore e ti faccia portare a compimento i tuoi progetti spet la glorificazione dei figli di Israele e per l’esaltazione di Gerusalemme». |
| 9 και προσεκυνησεν τω θεω και ειπεν προς αυτους επιταξατε ανοιξαι μοι την πυλην της πολεως και εξελευσομαι εις τελειωσιν των λογων ων ελαλησατε μετ' εμου και συνεταξαν τοις νεανισκοις ανοιξαι αυτη καθοτι ελαλησεν | 9 Essa adorò Dio e disse loro: «Date ordine di aprirmi la porta della città: io uscirò per compiere quanto mi avete detto». Essi diedero ordine ai giovani di aprirle la porta, come aveva parlato. |
| 10 και εποιησαν ουτως και εξηλθεν ιουδιθ αυτη και η παιδισκη αυτης μετ' αυτης απεσκοπευον δε αυτην οι ανδρες της πολεως εως ου κατεβη το ορος εως διηλθεν τον αυλωνα και ουκετι εθεωρουν αυτην | 10 Questi eseguirono; Giuditta uscì con l’ancella. Gli uomini della città la seguirono con l’occhio finché discendeva il monte e attraversava la vallata: poi non la videro più. |
| 11 και επορευοντο εν τω αυλωνι εις ευθειαν και συνηντησεν αυτη προφυλακη των ασσυριων | 11 Esse camminavano diritte nella vallata, quando andarono loro incontro le sentinelle avanzate degli Assiri. |
| 12 και συνελαβον αυτην και επηρωτησαν τινων ει και ποθεν ερχη και που πορευη και ειπεν θυγατηρ ειμι των εβραιων και αποδιδρασκω απο προσωπου αυτων οτι μελλουσιν διδοσθαι υμιν εις καταβρωμα | 12 Essi la fermarono e le domandarono: «Di quale gente sei? donde vieni? dove vai?» Essa rispose: «Sono una figlia di Ebrei e fuggo da essi, perché stanno per esser dati in pasto a voi. |
| 13 καγω ερχομαι εις το προσωπον ολοφερνου αρχιστρατηγου δυναμεως υμων του απαγγειλαι ρηματα αληθειας και δειξω προ προσωπου αυτου οδον καθ' ην πορευσεται και κυριευσει πασης της ορεινης και ου διαφωνησει των ανδρων αυτου σαρξ μια ουδε πνευμα ζωης | 13 Mi reco da Oloferne, generale in capo del vostro esercito, per dirgli parole veritiere: a lui mostrerò la via che dovrà battere per impadronirsi di tutta la regione montuosa, senza che dei suoi uomini perisca una sola persona né anima viva». |
| 14 ως δε ηκουσαν οι ανδρες τα ρηματα αυτης και κατενοησαν το προσωπον αυτης και ην εναντιον αυτων θαυμασιον τω καλλει σφοδρα και ειπαν προς αυτην | 14 Mentre quegli uomini udivano le sue parole, notavano il suo aspetto: innanzi al loro sguardo era qualche cosa di meraviglioso con quella straordinaria bellezza. Le dissero: |
| 15 σεσωκας την ψυχην σου σπευσασα καταβηναι εις προσωπον του κυριου ημων και νυν προσελθε επι την σκηνην αυτου και αφ' ημων προπεμψουσιν σε εως παραδωσουσιν σε εις χειρας αυτου | 15 «Hai salvato la tua vita affrettandoti a scendere alla presenza del nostro signore! Ora va’ pure alla sua tenda: alcuni di noi ti accompagneranno finché non ti avranno consegnata nelle sue mani. |
| 16 εαν δε στης εναντιον αυτου μη φοβηθης τη καρδια σου αλλα αναγγειλον κατα τα ρηματα σου και ευ σε ποιησει | 16 Quando sarai alla sua presenza non tremare nel tuo cuore ma riferisci come hai detto e ti tratterà bene». |
| 17 και επελεξαν εξ αυτων ανδρας εκατον και παρεζευξαν αυτη και τη αβρα αυτης και ηγαγον αυτας επι την σκηνην ολοφερνου | 17 Scelsero quindi cento uomini: questi fecero scorta a lei e alla sua schiava e le condussero alla tenda di Oloferne. |
| 18 και εγενετο συνδρομη εν παση τη παρεμβολη διεβοηθη γαρ εις τα σκηνωματα η παρουσια αυτης και ελθοντες εκυκλουν αυτην ως ειστηκει εξω της σκηνης ολοφερνου εως προσηγγειλαν αυτω περι αυτης | 18 Ci fu un grande concorso di gente in tutto l’accampamento: l’arrivo di Giuditta era passato di bocca in bocca fra le tende. Vennero e le si assieparono intorno, mentre era ferma fuori della tenda di Oloferne e intanto si annunciava la sua venuta. |
| 19 και εθαυμαζον επι τω καλλει αυτης και εθαυμαζον τους υιους ισραηλ απ' αυτης και ειπεν εκαστος προς τον πλησιον αυτου τις καταφρονησει του λαου τουτου ος εχει εν εαυτω γυναικας τοιαυτας οτι ου καλον εστιν υπολειπεσθαι εξ αυτων ανδρα ενα οι αφεθεντες δυνησονται κατασοφισασθαι πασαν την γην | 19 Erano stupefatti della sua avvenenza e, vedendo essa, ammiravano i figli di Israele; ciascuno diceva al vicino: «Chi disprezzerà questo popolo in mezzo al quale ci sono donne sono simili? Non è bene che rimanga un sol uomo tra questo popolo; lasciati liberi, potrebbero abbindolare tutto i mondo». |
| 20 και εξηλθον οι παρακαθευδοντες ολοφερνη και παντες οι θεραποντες αυτου και εισηγαγον αυτην εις την σκηνην | 20 Uscirono quindi coloro che stavano a guardia del corpo di Oloferne e tutti coloro che lo servivano e la introdussero nella tenda. |
| 21 και ην ολοφερνης αναπαυομενος επι της κλινης αυτου εν τω κωνωπιω ο ην εκ πορφυρας και χρυσιου και σμαραγδου και λιθων πολυτελων καθυφασμενων | 21 Oloferne stava riposano sul letto sotto il velo del baldacchino che era splendente di porpora, oro, smeraldo e pietre preziose ricamate sopra. |
| 22 και ανηγγειλαν αυτω περι αυτης και εξηλθεν εις το προσκηνιον και λαμπαδες αργυραι προαγουσαι αυτου | 22 Gliene annunciarono la presenza ed egli uscì sull’ingresso della tenda: lucerne d’argento lo precedevano. |
| 23 ως δε ηλθεν κατα προσωπον αυτου ιουδιθ και των θεραποντων αυτου εθαυμασαν παντες επι τω καλλει του προσωπου αυτης και πεσουσα επι προσωπον προσεκυνησεν αυτω και ηγειραν αυτην οι δουλοι αυτου | 23 Quando Giuditta fu alla presenza di lui di coloro che lo servivano, tutti stupirono dell’avvenenza del suo volto; essa prostratasi faccia a terra lo adorò; i servitori di Oloferne la rialzarono. |