ΑΣΜΑ - Cantico - Canticle of Canticles 7

Modern Greek Bible	La Biblia
¹ Ποσον ωραια ειναι τα βηματα σου με τα σανδαλια, θυγατερ του ηγεμονος το τορνευμα των μηρων σου ειναι ομοιον με περιδεραιον, εργον χειρων καλλιτεχνου.	¹ ¡Gira, gira, Sulamita! \| ¡Gira y gira, que te contemplemos! \| ¿Qué contempláis en la Sulamita, \| que danza entre dos coros?
² Ο ομφαλος σου κρατηρ τορνευτος, πληρης κεκερασμενου οινου? η κοιλια σου θημωνια σιτου περιπεφραγμενη με κρινους?	² ¡Qué bellos son tus pies \| con sandalias, hija de príncipe! \| La juntura de tus caderas es un collar, \| obra artesana de orfebre;
³ οι δυο σου μαστοι ως δυο σκυμνοι δορκαδος διδυμοι?	³ tu ombligo, un ánfora redonda, \| ¡que nunca le falte el vino mezclado!; \| tu seno, un montoncito de trigo, \| un recinto de rosas;
⁴ ο τραχηλος σου ως πυργος ελεφαντινος? οι οφθαλμοι σου ως αι κολυμβηθραι εν Εσεβων, προς την πυλην Βαθ-ραββιμ? η μυτη σου ως ο πυργος του Λιβανου, βλεπων προς την Δαμασκον?	⁴ tus dos pechos, dos crías \| mellizas de gacela;
⁵ Η κεφαλη σου επι σε ως Καρμηλος, και η κομη της κεφαλης σου ως πορφυρα? ο βασιλευς ειναι δεδεμενος εις τους πλοκαμους σου.	⁵ tu cuello, como torre de marfil; \| tus ojos, las piscinas de Jesbón, \| junto a las puertas de Batrabín; \| tu nariz, como la torre del Líbano, \| que mira hacia Damasco;
⁶ Ποσον ωραια και ποσον επιθυμητη εισαι, αγαπητη, δια τας τρυφας.	⁶ tu cabeza sobre ti, como el Carmelo, \| y tu melena, como púrpura regia, \| se recoge en el cintero.
⁷ Τουτο το αναστημα σου ομοιαζει με φοινικα, και οι μαστοι σου με βοτρυας.	⁷ ¡Cuán bello y dulce es \| amor en las delicias!
⁸ Ειπα, Θελω αναβη εις τον φοινικα, θελω πιασει τα βαια αυτου? και ιδου, οι μαστοι σου θελουσιν εισθαι ως βοτρυες της αμπελου, και η οσμη της ρινος σου ως μηλα?	⁸ Se asemeja tu talle a una palmera \| y tus pechos a racimos.
⁹ και ο ουρανισκος σου ως ο καλος οινος ρεων ηδεως δια τον αγαπητον μου, και καμνων να λαλωσι τα χειλη των κοιμωμενων.	⁹ Me dije: «Treparé a la palmera, \| cosecharé sus dátiles». \| Son tus pechos racimos de uvas; \| tu aliento, aroma de manzanas,
¹⁰ Εγω ειμαι του αγαπητου μου, και η επιθυμια αυτου ειναι προς εμε.	¹⁰ y tu paladar, un vino exquisito \| que entra fácilmente, \| que se desliza suavemente \| entre mis labios.
¹¹ Ελθε, αγαπητε μου, ας εξελθωμεν εις τον αγρον? ας διανυκτερευσωμεν εν ταις κωμαις.	¹¹ Yo soy de mi amado, \| y él me busca con pasión.
¹² Ας εξημερωθωμεν εις τους αμπελωνας? ας ιδωμεν εαν εβλαστησεν η αμπελος, εαν ηνοιξε το ανθος της σταφυλης και εξηνθησαν αι ροιδιαι? εκει θελω δωσει την αγαπην μου εις σε.	¹² Ven, amado mío, salgamos al campo; \| pernoctemos entre los cipreses;
¹³ Οι μανδραγοραι εδωκαν οσμην, και εν ταις θυραις ημων ειναι παν ειδος καρπων αρεστων, νεων και παλαιων, τους οποιους εφυλαξα, αγαπητε μου, δια σε.	¹³ amanezcamos entre las viñas; \| veremos si las vides han brotado, \| si se abren las yemas, \| si florecen los granados; \| allí te daré mis amores.
	¹⁴ Las mandrágoras exhalan su fragancia, \| nuestra puerta rebosa de frutos: \| los nuevos y los antiguos, amado mío, \| los he reservado para ti.