| 1 Παροιμιαι Σολομωντος, υιου του Δαβιδ, βασιλεως του Ισραηλ, | 1 Paraboles de Salomon, fils de David, roi d'Israël, |
| 2 δια να γνωριση τις σοφιαν και παιδειαν, δια να νοηση λογους φρονησεως, | 2 pour connaître la sagesse et la discipline; |
| 3 δια να λαβη διδασκαλιαν συνεσεως, δικαιοσυνης και κρισεως και ευθυτητος, | 3 pour comprendre les paroles de la prudence, et pour recevoir les instructions de la doctrine, la justice, et le jugement, et l'équité; |
| 4 δια να δωση νοησιν εις τους απλους, και εις τον νεον μαθησιν και διαγνωσιν. | 4 pour donner de l'habileté aux simples, la science et l'intelligence au jeune homme. |
| 5 Ο σοφος ακουων θελει γεινει σοφωτερος, και ο νοημων θελει αποκτησει επιστημην κυβερνησεως? | 5 En les écoutant, le sage deviendra plus sage, et celui qui est intelligent acquerra l'art de gouverner. |
| 6 ωστε να εννοη παροιμιαν και σκοτεινον λογον, ρησεις σοφων και αινιγματα αυτων. | 6 Il pénétrera les paraboles et leur sens mystérieux, les paroles des sages et leurs énigmes. |
| 7 Αρχη σοφιας φοβος Κυριου? οι αφρονες καταφρονουσι την σοφιαν και την διδασκαλιαν. | 7 La crainte du Seigneur est le principe de la sagesse. Les insensés méprisent la sagesse et la doctrine. |
| 8 Ακουε, υιε μου, την διδασκαλιαν του πατρος σου, και μη απορριψης τον νομον της μητρος σου. | 8 Ecoute, mon fils, les instructions de ton père, et n'abandonne pas la loi de ta mère. |
| 9 Διοτι ταυτα θελουσιν εισθαι στεφανος χαριτων εις την κορυφην σου και περιδεραιον περι τον τραχηλον σου. | 9 Ce sera un ornement pour ta tête, et un collier autour de ton cou. |
| 10 Υιε μου, εαν θελησωσιν οι αμαρτωλοι να σε δελεασωσι, μη θελησης? | 10 Mon fils, si les pécheurs t'attirent par leurs caresses, ne te laisse pas gagner par eux. |
| 11 εαν ειπωσιν, Ελθε μεθ' ημων, ας ενεδρευσωμεν δι' αιμα, ας επιβουλευθωμεν αναιτιως τον αθωον, | 11 S'ils disent: Viens avec nous, dressons des empûches pour répandre le sang; cachons des pièges contre l'innocent qui ne nous a fait aucun mal; |
| 12 Ας καταπιωμεν αυτους ζωντας, ως ο αδης, και ολοκληρους ως τους καταβαινοντας εις τον λακκον? | 12 dévorons-le tout vivant, comme fait l'enfer, et tout entier comme celui qui descend dans la fosse. |
| 13 θελομεν ευρει παν πολυτιμον αγαθον, θελομεν γεμισει τους οικους ημων απο λαφυρων? | 13 Nous trouverons toute sorte de biens précieux; nous remplirons nos maisons de dépouilles. |
| 14 θες τον κληρον σου μεταξυ ημων, εν βαλαντιον ας ηναι εις παντας ημας? | 14 Entre en société avec nous, n'ayons qu'une même bourse pour nous tous. |
| 15 υιε μου, μη περιπατησης εν οδω μετ' αυτων? απεχε τον ποδα σου απο των τριβων αυτων? | 15 Mon fils, ne va point avec eux; préserve ton pied de leurs sentiers. |
| 16 διοτι οι ποδες αυτων τρεχουσιν εις το κακον, και σπευδουσιν εις το να χυσωσιν αιμα. | 16 Car leurs pieds courent au mal, et ils se hâtent de répandre le sang. |
| 17 Διοτι ματαιως εξαπλονεται δικτυον εμπροσθεν των οφθαλμων παντος πτερωτου. | 17 Mais c'est en vain qu'on jette le filet devant les yeux de ceux qui ont des ailes. |
| 18 Διοτι ουτοι ενεδρευουσι κατα του ιδιου αυτων αιματος, επιβουλευονται τας εαυτων ψυχας? | 18 Ils dressent eux aussi des embûches à leur propre sang, et ils trament des complots contre leurs âmes. |
| 19 Τοιαυται ειναι αι οδοι παντος πλεονεκτου? η πλεονεξια αφαιρει την ζωην των κυριευομενων υπ' αυτης. | 19 Telles sont les voies de tout homme cupide; elles perdent les âmes de ceux qui les suivent. |
| 20 Η σοφια φωναζει εξω, εκπεμπει την φωνην αυτης εν ταις πλατειαις? | 20 La sagesse crie au dehors; elle fait entendre sa voix dans les places publiques. |
| 21 Κραζει επι κεφαλης των αγορων, εν ταις εισοδοις των πυλων? απαγγελλει τους λογους αυτης δια της πολεως, λεγουσα, | 21 Elle pousse des cris à la tête des foules; elle fait retentir ses paroles aux portes de la ville, et elle dit: |
| 22 Εως ποτε, μωροι, θελετε αγαπα την μωριαν, και οι χλευασται θελουσιν ηδυνεσθαι εις τους χλευασμους αυτων, και οι αφρονες θελουσι μισει την γνωσιν; | 22 Jusques à quand, ô enfants, aimerez-vous l'enfance? Jusques à quand les insensés désireront-ils ce qui leur est pernicieux, et les imprudents haïront-ils la science? |
| 23 Επιστρεψατε προς τους ελεγχους μου? ιδου, εγω θελω εκχεει το πνευμα μου εφ' υμας, θελω σας καμει να νοησητε τους λογους μου. | 23 Convertissez-vous à mes remontrances. Je vais répandre sur vous mon esprit, et je vous ferai entendre mes paroles. |
| 24 Επειδη εγω εκραζον, και σεις δεν υπηκουετε? εξετεινον την χειρα μου, και ουδεις προσειχεν? | 24 Puisque j'ai appelé, et que vous avez refusé d'écouter; puisque j'ai tendu ma main, et que personne n'y a pris garde; |
| 25 Αλλα κατεφρονειτε πασας τας συμβουλας μου και τους ελεγχους μου δεν εδεχεσθε? | 25 puisque vous avez méprisé tous mes conseils, et que vous avez négligé mes réprimandes: |
| 26 δια τουτο και εγω θελω επιγελασει εις τον ολεθρον σας? θελω καταχαρη, οταν επελθη ο φοβος σας. | 26 moi aussi je rirai de votre ruine; et je me moquerai, lorsque ce que vous redoutiez sera arrivé. |
| 27 Οταν ο φοβος σας επελθη ως ερημωσις και η καταστροφη σας εφορμηση ως ανεμοστροβιλος, οταν η θλιψις και η στενοχωρια ελθωσιν εφ' υμας? | 27 Lorsque soudain se précipitera le malheur, et que la ruine fondra comme la tempête; lorsque la tribulation et l'angoisse viendront sur vous, |
| 28 τοτε θελουσι με επικαλεσθη, αλλα δεν θελω αποκριθη? επιμονως θελουσι με εκζητησει, αλλα δεν θελουσι με ευρει. | 28 alors ils m'invoqueront, et je n'écouterai pas; ils se lèveront dès le matin, et ils ne me trouveront point: |
| 29 Διοτι εμισησαν την γνωσιν και τον φοβον του Κυριου δεν εξελεξαν? | 29 parce qu'ils ont haï l'instruction, et qu'ils n'ont point accueilli la crainte du Seigneur, |
| 30 δεν ηθελησαν τας συμβουλας μου? κατεφρονησαν παντας τους ελεγχους μου? | 30 et qu'ils ne se sont point soumis à mes conseils, et qu'ils ont méprisé toutes mes remontrances. |
| 31 δια τουτο θελουσι φαγει απο των καρπων της οδου αυτων και θελουσι χορτασθη απο των κακοβουλιων αυτων. | 31 Ils mangeront donc les fruits de leur voie, et ils seront rassasiés de leurs conseils. |
| 32 Διοτι η αποστασια των μωρων θελει θανατωσει αυτους, και η αμεριμνησια των αφρονων θελει αφανισει αυτους. | 32 L'égarement des enfants les tuera, et la prospérité des insensés les perdra. |
| 33 Οστις ομως ακουει εμου, θελει κατοικησει εν ασφαλεια? και θελει ησυχαζει, μη φοβουμενος κακον. | 33 Mais celui qui m'écoute reposera en assurance, et il jouira de l'abondance sans craindre aucun mal. |
