| 1 Ο δε Ιωβ απεκριθη και ειπεν? | 1 (Or) Job répondit en ces termes : |
| 2 Ειθε να εζυγιζετο τωοντι η λυπη μου, και η συμφορα μου να ετιθετο ολη ομου εν τη πλαστιγγι. | 2 Plût à Dieu que les péchés par lesquels j'ai mérité la colère de Dieu, et les maux que je souffre, fussent pesés dans une balance ! |
| 3 Επειδη τωρα ηθελεν εισθαι βαρυτερα υπερ την αμμον της θαλασσης? δια τουτο οι λογοι μου καταπινονται. | 3 Ceux-ci apparaîtraient plus lourds que le sable de la mer. C'est pourquoi mes paroles sont pleines de douleur, |
| 4 Διοτι τα βελη του Παντοδυναμου ειναι εντος μου, των οποιων το φαρμακιον εκπινει το πνευμα μου? οι τρομοι του Θεου παραταττονται εναντιον μου. | 4 car les flèches du Seigneur m'ont percé. La douleur qu'elles me causent épuise mon esprit, et les terreurs de Dieu (du Seigneur) m'assiègent. |
| 5 Ογκαται ο αγριος ονος παρα τη χλοη; η μυκαται ο βους παρα τη φατνη αυτου; | 5 L'âne sauvage (L'onagre) crie-t-il lorsqu'il a de l'herbe ? ou le bœuf mugit-il lorsqu'il est devant une auge (crèche) pleine ? |
| 6 Τρωγεται το ανοστον χωρις αλατος; η υπαρχει γευσις εν τω λευκωματι του ωου; | 6 Peut-on manger d'un mets fade, qui n'est pas assaisonné avec le sel ? ou quelqu'un peut-il goûter ce qui fait mourir celui qui en goûte ? |
| 7 Τα πραγματα, τα οποια η ψυχη μου απεστρεφετο να εγγιση, εγειναν ως το αηδες φαγητον μου. | 7 Ce qu'auparavant je (mon âme) n'eusse pas voulu toucher, c'est là maintenant ma nourriture, à cause de mon angoisse (détresse). |
| 8 Ειθε να απελαμβανον την αιτησιν μου, και να μοι εδιδεν ο Θεος την Επιθυμιαν μου. | 8 Qui m'accordera que ma prière soit reçue, et que Dieu me donne ce que j'attends ; |
| 9 Και να ηθελεν ευδοκησει ο Θεος να με αφανιση? να απολυση την χειρα αυτου και να με κοψη. | 9 que celui qui a commencé achève de me briser ; qu'il laisse aller sa main (qu'il m'extirpe) et qu'il tranche ma vie ? |
| 10 Και θελει εισθαι ετι η παρηγορια μου, οτι, και αν καταναλωθω εν τη θλιψει και αυτος δεν με λυπηθη, εγω δεν εκρυψα τους λογους του Αγιου. | 10 Qu'il me reste au moins cette consolation, dans ces douleurs dont il m'afflige sans m'épargner, que je ne contredise en rien les ordres du Dieu saint (Saint). |
| 11 Ποια η δυναμις μου, ωστε να εγκαρτερω; και ποιον το τελος μου, ωστε να υποφερη η ψυχη μου; | 11 Car quelle est ma force pour que je supporte ces maux ? ou quelle est ma fin pour que je conserve la patience ? |
| 12 Μηπως η δυναμις μου ειναι δυναμις λιθων; η η σαρξ μου χαλκος; | 12 Ma force n'est pas la force des pierres, et ma chair n'est pas de bronze (d'airain). |
| 13 Μηπως δεν εξελιπεν εν εμοι η βοηθεια μου και απεμακρυνθη απ' εμου η σωτηρια; | 13 Voici que je ne trouve en moi aucun secours, et mes amis intimes (mêmes) m'ont abandonné. |
| 14 Εις τον τεθλιμμενον ελεος πρεπει παρα του φιλου αυτου? αλλ' αυτος εγκατελιπε τον φοβον του Παντοδυναμου. | 14 Celui qui n'a pas compassion de son ami a perdu la crainte du Seigneur. |
| 15 Οι αδελφοι μου εφερθησαν απατηλως ως χειμαρρος, ως ρευμα χειμαρρων παρηλθον? | 15 Mes frères ont passé devant moi, comme un torrent qui s'écoule avec rapidité dans les vallées. |
| 16 οιτινες θολονονται εκ του παγου, εις τους οποιους διαλυεται η χιων? | 16 Ceux qui craignent la gelée seront accablés par la neige. |
| 17 οταν θερμανθωσιν, εκλειπουσιν? οταν γεινη θερμοτης, εξαλειφονται απο του τοπου αυτων. | 17 Au temps où ils commenceront à s'écouler (se répandre), ils périront ; dès que la chaleur viendra, ils disparaîtront de leur lieu. |
| 18 Τα ιχνη της πορειας αυτων συστρεφονται? καταντωσιν εις το μηδεν και χανονται? | 18 Ils vont par des sentiers embarrassés (cachés) ; ils marchent sur le vide, et ils périront. |
| 19 τα πληθη της Θαιμα εθεωρουν, οι συνοδοιποροι της Σεβα περιεμενον αυτους? | 19 Considérez les sentiers de Théma, les chemins de Saba, et attendez un peu. |
| 20 Εψευσθησαν της ελπιδος αυτων? ηλθον εκει και ενετραπησαν. | 20 Ils sont confus, parce que j'ai espéré ; ils sont venus aussi jusqu'à moi, et ils ont été couverts de honte (confusion). |
| 21 Τωρα και σεις εισθε ως αυτοι? ειδετε την πληγην μου και ετρομαξατε. | 21 Vous ne faites que venir, et aussitôt que vous voyez ma plaie, vous en avez horreur. |
| 22 Μηπως εγω ειπα, Φερετε προς εμε; η, Δοτε δωρον εις εμε απο της περιουσιας υμων; | 22 Ai-je dit : Apportez-moi quelque chose, ou donnez-moi de votre bien ? |
| 23 η, Ελευθερωσατε με εκ της χειρος του εχθρου; η, Λυτρωσατε με εκ της χειρος των ισχυρων; | 23 ou : Délivrez-moi de la main de l'ennemi, et arrachez-moi de la main des forts ? |
| 24 Διδαξατε με, και εγω θελω σιωπησει? και δειξατε μοι κατα τι εσφαλα. | 24 Enseignez-moi, et je me tairai ; et si j'ai ignoré quelque chose, instruisez-moi. |
| 25 Ποσον ισχυροι ειναι οι ορθοι λογοι? αλλ' ο ελεγχος σας, τι αποδεικνυει; | 25 Pourquoi attaquez-vous (avez-vous déprimé) des paroles de vérité, puisque nul d'entre vous ne peut m'accuser ? |
| 26 Φανταζεσθε να ελεγξητε λογους, ενω αι ομιλιαι του απηλπισμενου ειναι ως ανεμος; | 26 Vous n'étudiez dans vos discours qu'à jeter du blâme, et vous ne faites que parler en l'air. |
| 27 Τωοντι, σεις επιπιπτετε επι τον ορφανον, και σκαπτετε λακκον εις τον φιλον σας. | 27 Vous vous précipitez sur un orphelin, et vous vous efforcez d'accabler (de renverser) votre ami. |
| 28 Τωρα λοιπον ευαρεστηθητε να εμβλεψητε εις εμε, διοτι εμπροσθεν υμων κειται αν εγω ψευδωμαι. | 28 Mais achevez ce que vous avez commencé ; prêtez l'oreille, et voyez si je mens. |
| 29 Επιστρεψατε, παρακαλω? ας μη γεινη αδικια? ναι, επιστρεψατε παλιν? η δικαιοσυνη μου ειναι εν τουτω. | 29 Répondez, je vous prie, sans contention ; et, en parlant, jugez des choses selon la justice. |
| 30 Υπαρχει αδικια εν τη γλωσση μου; δεν δυναται ο ουρανισκος μου να διακρινη τα διεφθαρμενα; | 30 Alors vous ne trouverez pas d'iniquité sur ma langue, et la folie ne retentira pas dans ma bouche. |
