| 1 Ο δε Ιωβ απεκριθη και ειπεν? | 1 И отвечал Иов и сказал: |
| 2 Ειθε να εζυγιζετο τωοντι η λυπη μου, και η συμφορα μου να ετιθετο ολη ομου εν τη πλαστιγγι. | 2 о, если бы верно взвешены были вопли мои, и вместе с ними положили на весы страдание мое! |
| 3 Επειδη τωρα ηθελεν εισθαι βαρυτερα υπερ την αμμον της θαλασσης? δια τουτο οι λογοι μου καταπινονται. | 3 Оно верно перетянуло бы песок морей! Оттого слова мои неистовы. |
| 4 Διοτι τα βελη του Παντοδυναμου ειναι εντος μου, των οποιων το φαρμακιον εκπινει το πνευμα μου? οι τρομοι του Θεου παραταττονται εναντιον μου. | 4 Ибо стрелы Вседержителя во мне; яд их пьет дух мой; ужасы Божии ополчились против меня. |
| 5 Ογκαται ο αγριος ονος παρα τη χλοη; η μυκαται ο βους παρα τη φατνη αυτου; | 5 Ревет ли дикий осел на траве? мычит ли бык у месива своего? |
| 6 Τρωγεται το ανοστον χωρις αλατος; η υπαρχει γευσις εν τω λευκωματι του ωου; | 6 Едят ли безвкусное без соли, и есть ли вкус в яичном белке? |
| 7 Τα πραγματα, τα οποια η ψυχη μου απεστρεφετο να εγγιση, εγειναν ως το αηδες φαγητον μου. | 7 До чего не хотела коснуться душа моя, то составляет отвратительную пищу мою. |
| 8 Ειθε να απελαμβανον την αιτησιν μου, και να μοι εδιδεν ο Θεος την Επιθυμιαν μου. | 8 О, когда бы сбылось желание мое и чаяние мое исполнил Бог! |
| 9 Και να ηθελεν ευδοκησει ο Θεος να με αφανιση? να απολυση την χειρα αυτου και να με κοψη. | 9 О, если бы благоволил Бог сокрушить меня, простер руку Свою и сразил меня! |
| 10 Και θελει εισθαι ετι η παρηγορια μου, οτι, και αν καταναλωθω εν τη θλιψει και αυτος δεν με λυπηθη, εγω δεν εκρυψα τους λογους του Αγιου. | 10 Это было бы еще отрадою мне, и я крепился бы в моей беспощадной болезни, ибо я не отвергся изречений Святаго. |
| 11 Ποια η δυναμις μου, ωστε να εγκαρτερω; και ποιον το τελος μου, ωστε να υποφερη η ψυχη μου; | 11 Что за сила у меня, чтобы надеяться мне? и какой конец, чтобы длить мне жизнь мою? |
| 12 Μηπως η δυναμις μου ειναι δυναμις λιθων; η η σαρξ μου χαλκος; | 12 Твердость ли камней твердость моя? и медь ли плоть моя? |
| 13 Μηπως δεν εξελιπεν εν εμοι η βοηθεια μου και απεμακρυνθη απ' εμου η σωτηρια; | 13 Есть ли во мне помощь для меня, и есть ли для меня какая опора? |
| 14 Εις τον τεθλιμμενον ελεος πρεπει παρα του φιλου αυτου? αλλ' αυτος εγκατελιπε τον φοβον του Παντοδυναμου. | 14 К страждущему должно быть сожаление от друга его, если только он не оставил страха к Вседержителю. |
| 15 Οι αδελφοι μου εφερθησαν απατηλως ως χειμαρρος, ως ρευμα χειμαρρων παρηλθον? | 15 Но братья мои неверны, как поток, как быстро текущие ручьи, |
| 16 οιτινες θολονονται εκ του παγου, εις τους οποιους διαλυεται η χιων? | 16 которые черны от льда и в которых скрывается снег. |
| 17 οταν θερμανθωσιν, εκλειπουσιν? οταν γεινη θερμοτης, εξαλειφονται απο του τοπου αυτων. | 17 Когда становится тепло, они умаляются, а во время жары исчезают с мест своих. |
| 18 Τα ιχνη της πορειας αυτων συστρεφονται? καταντωσιν εις το μηδεν και χανονται? | 18 Уклоняют они направление путей своих, заходят в пустыню и теряются; |
| 19 τα πληθη της Θαιμα εθεωρουν, οι συνοδοιποροι της Σεβα περιεμενον αυτους? | 19 смотрят на них дороги Фемайские, надеются на них пути Савейские, |
| 20 Εψευσθησαν της ελπιδος αυτων? ηλθον εκει και ενετραπησαν. | 20 но остаются пристыженными в своей надежде; приходят туда и от стыда краснеют. |
| 21 Τωρα και σεις εισθε ως αυτοι? ειδετε την πληγην μου και ετρομαξατε. | 21 Так и вы теперь ничто: увидели страшное и испугались. |
| 22 Μηπως εγω ειπα, Φερετε προς εμε; η, Δοτε δωρον εις εμε απο της περιουσιας υμων; | 22 Говорил ли я: дайте мне, или от достатка вашего заплатите за меня; |
| 23 η, Ελευθερωσατε με εκ της χειρος του εχθρου; η, Λυτρωσατε με εκ της χειρος των ισχυρων; | 23 и избавьте меня от руки врага, и от руки мучителей выкупите меня? |
| 24 Διδαξατε με, και εγω θελω σιωπησει? και δειξατε μοι κατα τι εσφαλα. | 24 Научите меня, и я замолчу; укажите, в чем я погрешил. |
| 25 Ποσον ισχυροι ειναι οι ορθοι λογοι? αλλ' ο ελεγχος σας, τι αποδεικνυει; | 25 Как сильны слова правды! Но что доказывают обличения ваши? |
| 26 Φανταζεσθε να ελεγξητε λογους, ενω αι ομιλιαι του απηλπισμενου ειναι ως ανεμος; | 26 Вы придумываете речи для обличения? На ветер пускаете слова ваши. |
| 27 Τωοντι, σεις επιπιπτετε επι τον ορφανον, και σκαπτετε λακκον εις τον φιλον σας. | 27 Вы нападаете на сироту и роете яму другу вашему. |
| 28 Τωρα λοιπον ευαρεστηθητε να εμβλεψητε εις εμε, διοτι εμπροσθεν υμων κειται αν εγω ψευδωμαι. | 28 Но прошу вас, взгляните на меня; буду ли я говорить ложь пред лицем вашим? |
| 29 Επιστρεψατε, παρακαλω? ας μη γεινη αδικια? ναι, επιστρεψατε παλιν? η δικαιοσυνη μου ειναι εν τουτω. | 29 Пересмотрите, есть ли неправда? пересмотрите, --правда моя. |
| 30 Υπαρχει αδικια εν τη γλωσση μου; δεν δυναται ο ουρανισκος μου να διακρινη τα διεφθαρμενα; | 30 Есть ли на языке моем неправда? Неужели гортань моя не может различить горечи? |