ΙΩΒ - Giobbe - Job 3

Torna indietro

Modern Greek Bible	La Biblia
¹ Μετα ταυτα ηνοιξεν ο Ιωβ το στομα αυτου, και κατηρασθη την ημεραν αυτου.	¹ Job abrió por fin la boca y maldijo su día,
² Και ελαλησεν ο Ιωβ και ειπεν?	² diciendo:
³ Ειθε να χαθη η ημερα καθ' ην εγεννηθην, και η νυξ καθ' ην ειπον, Εγεννηθη αρσενικον.	³ «¡Muera el día en que nací \| y la noche que anunció: \| “Se ha concebido un varón”!
⁴ Η ημερα εκεινη να ηναι σκοτος? ο Θεος να μη αναζητηση αυτην ανωθεν, και να μη φεγξη επ' αυτην φως.	⁴ Conviértase ese día en tinieblas, \| que Dios desde lo alto se desentienda de él; \| no brille la luz sobre él,
⁵ Σκοτος και σκια θανατου να αμαυρωσωσιν αυτην? γνοφος να επικαθηται επ' αυτην. Να επελθωσιν επ' αυτην ως πικροτατην ημεραν.	⁵ reclámenlo las sombras tenebrosas, \| cúbranlo densos nubarrones, \| que un eclipse lo llene de terror.
⁶ Την νυκτα εκεινην να κατακρατηση σκοτος? να μη συναφθη με τας ημερας του ετους? να μη εισελθη εις τον αριθμον των μηνων.	⁶ Que se apodere de esa noche la oscuridad. \| No se sume a los días del año \| ni entre en la cuenta de los meses.
⁷ Ιδου, ερημος να ηναι η νυξ εκεινη? φωνη χαρμοσυνος να μη επελθη επ' αυτην.	⁷ Que esa noche quede estéril, \| cerrada a los gritos de júbilo.
⁸ Να καταρασθωσιν αυτην οι καταρωμενοι τας ημερας, οι ετοιμοι να ανεγειρωσι το πενθος αυτων.	⁸ Maldíganla los que maldicen al Océano, \| los expertos en conjurar al Leviatán.
⁹ Να σκοτισθωσι τα αστρα της εσπερας αυτης? να προσμενη το φως, και να μη ερχηται? και να μη ιδη τα βλεφαρα της αυγης?	⁹ Vélense las estrellas de su aurora; \| espere la luz y que esta no llegue; \| no vea el parpadeo del alba.
¹⁰ διοτι δεν εκλεισε τας θυρας της κοιλιας της μητρος μου, και δεν εκρυψε την θλιψιν απο των οφθαλμων μου.	¹⁰ Porque no me cerró las puertas del vientre \| y me evitó contemplar tanta miseria.
¹¹ Δια τι δεν απεθανον απο μητρας; και δεν εξεπνευσα αμα εξηλθον εκ της κοιλιας;	¹¹ ¿Por qué al salir del vientre no morí \| o perecí al salir de las entrañas?
¹² Δια τι με υπεδεχθησαν τα γονατα; η δια τι οι μαστοι δια να θηλασω;	¹² ¿Por qué me recibió un regazo \| y unos pechos me dieron de mamar?
¹³ Διοτι τωρα ηθελον κοιμασθαι και ησυχαζει? ηθελον υπνωττει? τοτε ηθελον εισθαι εις αναπαυσιν,	¹³ Ahora descansaría tranquilo, \| ahora dormiría descansado
¹⁴ μετα βασιλεων και βουλευτων της γης, οικοδομουντων εις εαυτους ερημωσεις?	¹⁴ con los reyes y consejeros de la tierra \| que se hacen levantar mausoleos,
¹⁵ η μετα αρχοντων, οιτινες εχουσι χρυσιον, οιτινες εγεμισαν τους οικους αυτων αργυριου?	¹⁵ o con los nobles que amontonan oro, \| que acumulan plata en sus palacios.
¹⁶ η ως εξαμβλωμα κεκρυμμενον δεν ηθελον υπαρχει, ως βρεφη μη ιδοντα φως.	¹⁶ Como aborto enterrado, no existiría, \| igual que criatura que no llega a ver la luz.
¹⁷ Εκει οι ασεβεις παυουσιν απο του να ταραττωσι, και εκει αναπαυονται οι κεκοπιασμενοι?	¹⁷ Allí acaba el ajetreo de los malvados, \| allí reposan los que están desfallecidos.
¹⁸ εκει αναπαυονται ομου οι αιχμαλωτοι? δεν ακουουσι φωνην καταδυναστου?	¹⁸ Con ellos descansan los prisioneros, \| sin oír la voz del capataz;
¹⁹ εκει ειναι ο μικρος και ο μεγας? και ο δουλος, ελευθερος του κυριου αυτου.	¹⁹ se confunden pequeños y grandes \| y el esclavo se libra de su amo.
²⁰ Δια τι εδοθη φως εις τον δυστυχη, και ζωη εις τον πεπικραμενον την ευχην,	²⁰ ¿Por qué se da luz a un desgraciado \| y vida a los que viven amargados,
²¹ οιτινες ποθουσι τον θανατον και δεν επιτυγχανουσιν, αν και ανορυττωσιν αυτον μαλλον παρα κεκρυμμενους θησαυρους,	²¹ que ansían la muerte que no llega \| y la buscan más escondida que un tesoro,
²² οιτινες υπερχαιρουσιν, υπερευφραινονται, οταν ευρωσι τον ταφον;	²² que gozarían al contemplar el túmulo, \| se alegrarían al encontrar la tumba;
²³ Δια τι εδοθη φως εις ανθρωπον, του οποιου η οδος ειναι κεκρυμμενη, και τον οποιον ο Θεος περιεκλεισε;	²³ al hombre que no encuentra camino \| porque Dios le cerró la salida?
²⁴ Διοτι προ του φαγητου μου ερχεται ο στεναγμος μου, και οι βρυγμοι μου εκχεονται ως υδατα.	²⁴ Por alimento tengo mis sollozos, \| los gemidos se me escapan como agua.
²⁵ Επειδη εκεινο, το οποιον εφοβουμην, συνεβη εις εμε, και εκεινο, το οποιον ετρομαζον, ηλθεν επ' εμε.	²⁵ Me sucede lo que más me temía, \| lo que más me aterraba me acontece.
²⁶ Δεν ειχον ειρηνην ουδε αναπαυσιν ουδε ησυχιαν? οργη επηλθεν επ' εμε.	²⁶ Carezco de paz y de sosiego, \| intranquilo por temor a un sobresalto».

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati