| 1 Και ελαλησεν ο Δαβιδ προς τον Κυριον τους λογους της ωδης ταυτης, καθ' ην ημεραν ο Κυριος ηλευθερωσεν αυτον εκ χειρος παντων των εχθρων αυτου και εκ χειρος του Σαουλ? | 1 David adressa au Seigneur les paroles de ce cantique, quand le Seigneur l'eut délivré de la main de tous ses ennemis et de la main de Saül. |
| 2 και ειπεν, Ο Κυριος ειναι πετρα μου και φρουριον μου και ελευθερωτης μου? | 2 Et il dit : Le Seigneur est mon rocher, ma force et mon Sauveur. |
| 3 ο Θεος ειναι ο βραχος μου? επ' αυτον θελω ελπιζει? η ασπις μου και το κερας της σωτηριας μου, ο υψηλος πυργος μου και η καταφυγη μου, ο σωτηρ μου? συ εσωσας με εκ της αδικιας. | 3 C'est mon Dieu fort, j'espérerai en Lui; Il est mon bouclier et mon salut; Il m'élève en haut, Il est mon refuge. Mon Sauveur, Vous me délivrerez de l'iniquité. |
| 4 Θελω επικαλεσθη τον αξιυμνητον Κυριον, και εκ των εχθρων μου θελω σωθη. | 4 J'invoquerai le Seigneur digne de toute louange, et je serai délivré de mes ennemis. |
| 5 Οτε του θανατου τα κυματα με περιεκυκλωσαν, χειμαρροι ανομιας με κατετρομαξαν, | 5 Les douleurs de la mort m'ont entouré; les torrents de Bélial m'ont épouvanté. |
| 6 οι πονοι του αδου με περιεκυκλωσαν, αι παγιδες του θανατου με εφθασαν, | 6 Les liens de l'enfer m'ont environné, les filets de la mort m'ont enveloppé. |
| 7 εν τη στενοχωρια μου επεκαλεσθην τον Κυριον, και προς τον Θεον μου εβοησα? και ηκουσε της φωνης μου εκ του ναου αυτου, και η κραυγη μου ηλθεν εις τα ωτα αυτου. | 7 Dans ma tribulation j'invoquerai le Seigneur, et je crierai vers mon Dieu; et de Son temple Il entendra ma voix, et mes cris viendront à Ses oreilles. |
| 8 Τοτε εσαλευθη και εντρομος εγεινεν η γη? τα θεμελια του ουρανου εταραχθησαν και εσαλευθησαν, διοτι ωργισθη. | 8 La terre s'est émue, et a tremblé, les fondements des montagnes ont été agités et ébranlés, parce que le Seigneur était irrité contre eux. |
| 9 Καπνος ανεβαινεν εκ των μυκτηρων αυτου, και πυρ κατατρωγον εκ του στοματος αυτου? ανθρακες ανηφθησαν απ' αυτου. | 9 La fumée est montée de Ses narines, un feu dévorant est sorti de Sa bouche, et des charbons en ont été embrasés. |
| 10 Και εκλινε τους ουρανους και κατεβη, και γνοφος υπο τους ποδας αυτου. | 10 Il a abaissé les cieux, et Il est descendu; une épaisse nuée était sous Ses pieds. |
| 11 Και επεβη επι χερουβειμ και επεταξε, και εφανη επι πτερυγων ανεμων. | 11 Il est monté sur les chérubins et a pris Son vol; Il a volé sur les ailes des vents. |
| 12 Και εθεσε σκηνην περιξ αυτου το σκοτος, υδατα ζοφερα, νεφη πυκνα των αερων. | 12 Il s'est caché dans les ténèbres qui L'environnaient; Il a fait distiller les eaux des nuées du ciel. |
| 13 Ανθρακες πυρος εξεκαυθησαν εκ της λαμψεως της εμπροσθεν αυτου. | 13 L'éclat qui brille devant Lui a allumé des charbons de feu. |
| 14 Εβροντησεν ο Κυριος εξ ουρανου, και ο Υψιστος εδωκε την φωνην αυτου. | 14 Le Seigneur a tonné du ciel, le Très-Haut a fait retentir Sa voix. |
| 15 Και απεστειλε βελη και εσκορπισεν αυτους? αστραπας, και συνεταραξεν αυτους. | 15 Il a lancé des flèches, et Il a dispersé mes ennemis; Ses foudres, et Il les a consumés. |
| 16 Και εφανησαν οι πυθμενες της θαλασσης, ανεκαλυφθησαν τα θεμελια της οικουμενης, εις την επιτιμησιν του Κυριου, απο του φυσηματος της πνοης των μυκτηρων αυτου. | 16 La mer s'est ouverte jusqu'aux abîmes, et les fondements du monde ont été découverts, à cause des menaces du Seigneur, et du souffle des tempêtes de Sa colère. |
| 17 Εξαπεστειλεν εξ υψους? ελαβε με? ειλκυσε με εξ υδατων πολλων. | 17 Il a étendu Sa main des hauteurs du ciel; Il m'a saisi, et m'a retiré du milieu des eaux. |
| 18 Ηλευθερωσε με εκ του δυνατου εχθρου μου, και εκ των μισουντων με, διοτι ησαν δυνατωτεροι μου. | 18 Il m'a délivré d'un ennemi très puissant, et de ceux qui me haïssaient; car ils étaient plus forts que moi. |
| 19 Προεφθασαν με εν τη ημερα της θλιψεως μου? αλλ' ο Κυριος εσταθη το αντιστηριγμα μου? | 19 Il m'a prévenu au jour de mon affliction, et le Seigneur a été mon ferme appui. |
| 20 Και εξηγαγε με εις ευρυχωριαν? ηλευθερωσε με, διοτι ηυδοκησεν εις εμε. | 20 Il m'a mis au large; Il m'a délivré, parce que je Lui ai plu. |
| 21 Αντημειψε με ο Κυριος κατα την δικαιοσυνην μου? κατα την καθαροτητα των χειρων μου ανταπεδωκεν εις εμε. | 21 Le Seigneur me rendra selon ma justice, et Il me traitera selon la pureté de mes mains. |
| 22 Διοτι εφυλαξα τας οδους του Κυριου και δεν ησεβησα εκκλινας απο του Θεου μου. | 22 Car j'ai gardé les voies du Seigneur, et je n'ai pas été impie envers mon Dieu. |
| 23 Διοτι πασαι αι κρισεις αυτου ησαν εμπροσθεν μου? και απο των διαταγματων αυτου δεν απεμακρυνθην. | 23 Toutes Ses ordonnances ont été devant moi, et je ne me suis pas détourné de Ses préceptes. |
| 24 Και εσταθην αμεμπτος προς αυτον, και εφυλαχθην απο της ανομιας μου. | 24 Je serai parfait avec Lui; je me tiendrai sur mes gardes contre mon iniquité. |
| 25 Και ανταπεδωκεν εις εμε ο Κυριος κατα την δικαιοσυνην μου, Κατα την καθαροτητα μου εμπροσθεν των οφθαλμων αυτου. | 25 Et le Seigneur me rendra selon ma justice, et selon que mes mains seront pures devant Ses yeux. |
| 26 Μετα οσιου, οσιος θελεις εισθαι, μετα ανδρος τελειου, τελειος θελεις εισθαι? | 26 Vous serez saint avec les saints, et parfait avec les forts. |
| 27 μετα καθαρου, καθαρος θελεις εισθαι? και μετα διεστραμμενου διεστραμμενα θελεις φερθη. | 27 Vous serez pur avec les purs, et Vous paraîtrez méchant avec les méchants. |
| 28 Και θελεις σωσει λαον τεθλιμμενον? επι δε τους υπερηφανους οι οφθαλμοι σου ειναι, δια να ταπεινωσης αυτους, | 28 Vous sauverez le pauvre peuple, et de Vos regards Vous humilierez les superbes. |
| 29 διοτι συ εισαι ο λυχνος μου, Κυριε? και ο Κυριος θελει φωτισει το σκοτος μου. | 29 Seigneur, Vous êtes ma lampe, c'est Vous, Seigneur, qui éclairez mes ténèbres. |
| 30 Διοτι δια σου θελω διασπασει στρατευμα? δια του Θεου μου θελω υπερπηδησει τειχος. | 30 Par Vous je cours tout prêt à combattre; avec mon Dieu je franchis la muraille. |
| 31 Του Θεου, η οδος αυτου ειναι αμωμος, ο λογος του Κυριου ειναι δεδοκιμασμενος? ειναι ασπις παντων των ελπιζοντων επ' αυτον. | 31 La voie de Dieu est irrépréhensible; la parole du Seigneur est éprouvée par le feu; Il est le bouclier de tous ceux qui espèrent en Lui. |
| 32 Διοτι τις Θεος, πλην του Κυριου; και τις φρουριον, πλην του Θεου ημων? | 32 Qui est Dieu si ce n'est le Seigneur? qui est fort si ce n'est notre Dieu? |
| 33 ο Θεος ειναι το κραταιον οχυρωμα μου? και καθιστων αμωμον την οδον μου. | 33 C'est Lui qui m'a revêtu de force, qui a aplani la voie parfaite où je marche; |
| 34 Καμνει τους ποδας μου ως των ελαφων και με στηνει επι τους υψηλους τοπους μου. | 34 qui a rendu mes pieds aussi agiles que ceux des cerfs, et qui m'a placé sur mes lieux élevés; |
| 35 Διδασκει τας χειρας μου εις πολεμον, και εκαμε τοξον χαλκουν τους βραχιονας μου. | 35 qui instruit mes mains à combattre, et qui rend mes bras fermes comme un arc d'airain. |
| 36 Και εδωκας εις εμε την ασπιδα της σωτηριας σου? και η αγαθοτης σου με εμεγαλυνεν. | 36 Vous m'avez donné le bouclier de Votre protection, et Votre bonté m'a grandi. |
| 37 Συ επλατυνας τα βηματα μου υποκατω μου, και οι ποδες μου δεν εκλονισθησαν. | 37 Vous avez élargi le chemin sous mes pas, et mes pieds n'ont point chancelé. |
| 38 Κατεδιωξα τους εχθρους μου και ηφανισα αυτους? και δεν επεστρεψα εωσου συνετελεσα αυτους. | 38 Je poursuivrai mes ennemis, et je les détruirai; je ne reviendrai pas sans les avoir anéantis. |
| 39 Και συνετελεσα αυτους, και δεν ηδυνηθησαν να ανεγερθωσιν? και επεσον υπο τους ποδας μου. | 39 Je les anéantirai, et je les briserai, sans qu'ils puissent se relever; ils tomberont sous mes pieds. |
| 40 Και περιεζωσας με δυναμιν εις πολεμον? συνεκαμψας υποκατω μου τους επανισταμενους επ' εμε. | 40 Vous m'avez revêtu de force pour le combat; Vous avez fait plier sous moi ceux qui me résistaient. |
| 41 Και εκαμες τους εχθρους μου να στρεψωσιν εις εμε τα νωτα, και εξωλοθρευσα τους μισουντας με. | 41 Vous avez fait tourner le dos à mes ennemis, à ceux qui me haïssaient et je les exterminerai. |
| 42 Περιεβλεψαν, αλλ' ουδεις ο σωζων? εβοησαν προς τον Κυριον, και δεν εισηκουσεν αυτων. | 42 Ils crieront, et personne ne les sauvera; ils crieront au Seigneur, et Il ne les écoutera point. |
| 43 Και κατελεπτυνα αυτους ως την σκονην της γης? συνετριψα αυτους ως τον πηλον της οδου και κατεπατησα αυτους. | 43 Je les broierai comme la poussière de la terre; je les écraserai, et je les foulerai comme la boue des rues. |
| 44 Και ηλευθερωσας με εκ των αντιλογιων του λαου μου? κατεστησας με κεφαλην εθνων? λαος, τον οποιον δεν εγνωρισα, εδουλευσεν εις εμε. | 44 Vous me délivrerez des contradictions de mon peuple; Vous me conserverez pour être le chef des nations; un peuple que j'ignore me sera asservi. |
| 45 Ξενοι υπεταχθησαν εις εμε? μολις ηκουσαν, και υπηκουσαν εις εμε. | 45 Des enfants étrangers me résisteront; mais ils m'obéiront en entendant ma voix. |
| 46 Ξενοι παρελυθησαν και κατετρομαξαν εκ των αποκρυφων τοπων αυτων. | 46 Les enfants étrangers se fondront comme la cire, et ils trembleront de peur dans leurs retraites cachées. |
| 47 Ζη Κυριος? και ευλογημενον το φρουριον μου? και ας υψωθη ο Θεος, το φρουριον της σωτηριας μου. | 47 Vive le Seigneur, et que mon Dieu soit béni; que le Dieu fort, le Dieu qui me sauve soit glorifié. |
| 48 Ο Θεος, ο εκδικων με και υποταττων τους λαους υποκατω μου? | 48 C'est Vous, mon Dieu, qui me vengez, et qui abattez les peuples sous moi; |
| 49 Και ο εξαγαγων με εκ των εχθρων μου? συ, ναι, με υψονεις υπερανω των επανισταμενων επ' εμε? ηλευθερωσας με απο ανδρος αδικου. | 49 qui me délivrez de mes ennemis, qui m'élevez au-dessus de ceux qui me résistent; Vous me sauverez de l'homme injuste. |
| 50 Δια τουτο θελω σε υμνει, Κυριε, μεταξυ των εθνων και εις το ονομα σου θελω ψαλλει. | 50 C'est pourquoi je Vous louerai, Seigneur, parmi les nations, et je chanterai en l'honneur de Votre nom; |
| 51 Αυτος μεγαλυνει τας σωτηριας του βασιλεως αυτου? και καμνει ελεος εις τον κεχρισμενον αυτου, εις τον Δαβιδ και εις το σπερμα αυτου εως αιωνος. | 51 Vous qui accordez de grandes délivrances à Votre roi, qui faites miséricorde à David Votre oint, et à sa race à tout jamais. |