| 1 כִּי יֵשׁ לַכֶּסֶף מֹוצָא וּמָקֹום לַזָּהָב יָזֹקּוּ | 1 Istnieje kopalnia srebra i miejsce, gdzie płuczą złoto. |
| 2 בַּרְזֶל מֵעָפָר יֻקָּח וְאֶבֶן יָצוּק נְחוּשָׁה | 2 Dobywa się z ziemi żelazo, kamienie na miedź przetapiają, |
| 3 קֵץ ׀ שָׂם לַחֹשֶׁךְ וּלְכָל־תַּכְלִית הוּא חֹוקֵר אֶבֶן אֹפֶל וְצַלְמָוֶת | 3 kres się kładzie ciemności, przeszukuje się wszystko dokładnie, kamień i mroki, i zmierzch. |
| 4 פָּרַץ נַחַל ׀ מֵעִם־גָּר הַנִּשְׁכָּחִים מִנִּי־רָגֶל דַּלּוּ מֵאֱנֹושׁ נָעוּ | 4 Na odludziu kopią chodniki, hen tam, gdzie noga się gubi, zawieszeni kołyszą się samotni. |
| 5 אֶרֶץ מִמֶּנָּה יֵצֵא־לָחֶם וְתַחְתֶּיהָ נֶהְפַּךְ כְּמֹו־אֵשׁ | 5 Ziemię, skąd chleb pochodzi, od dna pustoszą jak ogniem, |
| 6 מְקֹום־סַפִּיר אֲבָנֶיהָ וְעַפְרֹת זָהָב לֹו | 6 bo kamień i szafir zawiera z ziarnkami złota zmieszany. |
| 7 נָתִיב לֹא־יְדָעֹו עָיִט וְלֹא זָפַתּוּ עֵין אַיָּה | 7 Drapieżnik nie zna tam ścieżki, nie widzi jej oko sępa; |
| 8 לֹא־הִדְרִיכֻהוּ בְנֵי־שָׁחַץ לֹא־עָדָה עָלָיו שָׁחַל | 8 nie dojdzie tam dumne zwierzę, nawet i lew tam nie dotrze. |
| 9 בַּחַלָּמִישׁ שָׁלַח יָדֹו הָפַךְ מִשֹּׁרֶשׁ הָרִים | 9 By wyciągnąć ręce po krzemień, do gruntu przewraca się góry, |
| 10 בַּצּוּרֹות יְאֹרִים בִּקֵּעַ וְכָל־יְקָר רָאֲתָה עֵינֹו | 10 w skale się kuje chodniki, a oko otwarte na wszelką kosztowność; |
| 11 מִבְּכִי נְהָרֹות חִבֵּשׁ וְתַעֲלֻמָהּ יֹצִא אֹור׃ פ | 11 tamuje się źródła rzek, by skarby wydobyć na powierzchnię. |
| 12 וְהַחָכְמָה מֵאַיִן תִּמָּצֵא וְאֵי זֶה מְקֹום בִּינָה | 12 A skąd pochodzi mądrość i gdzie jest siedziba wiedzy? |
| 13 לֹא־יָדַע אֱנֹושׁ עֶרְכָּהּ וְלֹא תִמָּצֵא בְּאֶרֶץ הַחַיִּים | 13 Człowiek nie zna tam drogi, nie ma jej w ziemi żyjących. |
| 14 תְּהֹום אָמַר לֹא בִי־הִיא וְיָם אָמַר אֵין עִמָּדִי | 14 Otchłań mówi: Nie we mnie. Nie u mnie - tak morze dowodzi. |
| 15 לֹא־יֻתַּן סְגֹור תַּחְתֶּיהָ וְלֹא יִשָּׁקֵל כֶּסֶף מְחִירָהּ | 15 Nie daje się za nią złota, zapłaty nie waży się w srebrze, |
| 16 לֹא־תְסֻלֶּה בְּכֶתֶם אֹופִיר בְּשֹׁהַם יָקָר וְסַפִּיר | 16 nie płaci się za nią złotem z Ofiru, ni sardoniksem rzadkim, ni szafirem. |
| 17 לֹא־יַעַרְכֶנָּה זָהָב וּזְכֹוכִית וּתְמוּרָתָהּ כְּלִי־פָז | 17 Złoto i szkło jej nierówne, nie wymienisz jej na złote naczynie; |
| 18 רָאמֹות וְגָבִישׁ לֹא יִזָּכֵר וּמֶשֶׁךְ חָכְמָה מִפְּנִינִים | 18 nie liczy się kryształ i koral, perły przewyższa posiadanie mądrości. |
| 19 לֹא־יַעַרְכֶנָּה פִּטְדַת־כּוּשׁ בְּכֶתֶם טָהֹור לֹא תְסֻלֶּה׃ פ | 19 I topaz z Kusz nie dorówna, najczystsze złoto nie starczy. |
| 20 וְהַחָכְמָה מֵאַיִן תָּבֹוא וְאֵי זֶה מְקֹום בִּינָה | 20 Skąd więc pochodzi mądrość i gdzie jest siedziba wiedzy? |
| 21 וְנֶעֶלְמָה מֵעֵינֵי כָל־חָי וּמֵעֹוף הַשָּׁמַיִם נִסְתָּרָה | 21 Zakryta dla oczu żyjących, i ptakom powietrznym nieznana. |
| 22 אֲבַדֹּון וָמָוֶת אָמְרוּ בְּאָזְנֵינוּ שָׁמַעְנוּ שִׁמְעָהּ | 22 Podziemie i Śmierć oświadczają: Nie doszło tu echo jej sławy. |
| 23 אֱלֹהִים הֵבִין דַּרְכָּהּ וְהוּא יָדַע אֶת־מְקֹומָהּ | 23 Droga tam Bogu wiadoma, On tylko zna jej siedzibę; |
| 24 כִּי־הוּא לִקְצֹות־הָאָרֶץ יַבִּיט תַּחַת כָּל־הַשָּׁמַיִם יִרְאֶה | 24 On przenika krańce ziemi, bo widzi wszystko, co jest pod niebem; |
| 25 לַעֲשֹׂות לָרוּחַ מִשְׁקָל וּמַיִם תִּכֵּן בְּמִדָּה | 25 określił potęgę wiatru, ustalił granice wodzie. |
| 26 בַּעֲשׂתֹו לַמָּטָר חֹק וְדֶרֶךְ לַחֲזִיז קֹלֹות | 26 Gdy wyznaczał prawo deszczowi, a drogę wytyczał piorunom, |
| 27 אָז רָאָהּ וַיְסַפְּרָהּ הֱכִינָהּ וְגַם־חֲקָרָהּ | 27 wtedy ją widział i zmierzył, wtenczas ją zbadał dokładnie. |
| 28 וַיֹּאמֶר ׀ לָאָדָם הֵן יִרְאַת אֲדֹנָי הִיא חָכְמָה וְסוּר מֵרָע בִּינָה׃ ס | 28 A do człowieka powiedział: Bojaźń Boża - zaiste mądrością, roztropnością zaś - zła unikanie. |
