Psalmen 95

Menge Bibel	LXX
1 Kommt, laßt uns dem HERRN zujubeln,jauchzen dem Felsen unsers Heils!	1 οτε ο οικος ωκοδομειτο μετα την αιχμαλωσιαν ωδη τω δαυιδ ασατε τω κυριω ασμα καινον ασατε τω κυριω πασα η γη
2 Laßt uns mit Dank vor sein Angesicht treten,mit Liedern (oder: Lobgesängen) ihm jauchzen!	2 ασατε τω κυριω ευλογησατε το ονομα αυτου ευαγγελιζεσθε ημεραν εξ ημερας το σωτηριον αυτου
3 Denn ein großer Gott ist der HERRund ein großer König über alle Götter,	3 αναγγειλατε εν τοις εθνεσιν την δοξαν αυτου εν πασι τοις λαοις τα θαυμασια αυτου
4 er, in dessen Hand die Tiefen der Erde sindund dem auch die Gipfel der Berge gehören;	4 οτι μεγας κυριος και αινετος σφοδρα φοβερος εστιν επι παντας τους θεους
5 er, dem das Meer gehört: er hat’s ja geschaffen,und das Festland: seine Hände haben’s gebildet.	5 οτι παντες οι θεοι των εθνων δαιμονια ο δε κυριος τους ουρανους εποιησεν
6 Kommt, laßt uns anbeten und niederfallen,die Knie beugen vor dem HERRN, unserm Schöpfer!	6 εξομολογησις και ωραιοτης ενωπιον αυτου αγιωσυνη και μεγαλοπρεπεια εν τω αγιασματι αυτου
7 Denn er ist unser Gott,und wir das Volk seiner Weide, die Herde seiner Hand (oder: Hut). Möchtet ihr heute doch hören auf seine Stimme:	7 ενεγκατε τω κυριω αι πατριαι των εθνων ενεγκατε τω κυριω δοξαν και τιμην
8 »Verstockt nicht euer Herz wie bei Meriba,wie am Tage von Massa in der Wüste (2.Mose 17,1-7),	8 ενεγκατε τω κυριω δοξαν ονοματι αυτου αρατε θυσιας και εισπορευεσθε εις τας αυλας αυτου
9 woselbst eure Väter mich versuchten,mich prüften, obwohl sie doch sahen mein Tun.	9 προσκυνησατε τω κυριω εν αυλη αγια αυτου σαλευθητω απο προσωπου αυτου πασα η γη
10 Vierzig Jahre hegte ich Abscheu gegen dieses Geschlecht,und sagte (oder: dachte): ›Sie sind ein Volk mit irrendem Herzen‹;sie aber wollten von meinen Wegen nichts wissen.	10 ειπατε εν τοις εθνεσιν ο κυριος εβασιλευσεν και γαρ κατωρθωσεν την οικουμενην ητις ου σαλευθησεται κρινει λαους εν ευθυτητι
11 So schwur ich denn in meinem Zorn: ›Sie sollen nicht eingehn in meine Ruhstatt!‹« (4.Mose 14,23)	11 ευφραινεσθωσαν οι ουρανοι και αγαλλιασθω η γη σαλευθητω η θαλασσα και το πληρωμα αυτης
	12 χαρησεται τα πεδια και παντα τα εν αυτοις τοτε αγαλλιασονται παντα τα ξυλα του δρυμου
	13 προ προσωπου κυριου οτι ερχεται οτι ερχεται κριναι την γην κρινει την οικουμενην εν δικαιοσυνη και λαους εν τη αληθεια αυτου