Psalmen 88
123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142434445464748495051525354555657585960616263646566676869707172737475767778798081828384858687888990919293949596979899100101102103104105106107108109110111112113114115116117118119120121122123124125126127128129130131132133134135136137138139140141142143144145146147148149150
Gen
Ex
Lev
Num
Dtn
Jos
Ri
Rut
1Sam
2Sam
1Kön
2Kön
1Chr
2Chr
Esra
Neh
Tob
Jdt
Est
1Makk
2Makk
Ijob
Ps
Spr
Koh
Hld
Weish
Sir
Jes
Jer
Klgl
Bar
Ez
Dan
Hos
Joel
Am
Obd
Jona
Mi
Nah
Hab
Zef
Hag
Sach
Mal
Mt
Mk
Lk
Joh
Apg
Röm
1Kor
2Kor
Gal
Eph
Phil
Kol
1Thess
2Thess
1Tim
2Tim
Tit
Phlm
Hebr
Jak
1Petr
2Petr
1Joh
2Joh
3Joh
Jud
Offb
Confronta con un'altra Bibbia
Cambia Bibbia
| Menge Bibel | VULGATA |
|---|---|
| 1 Ein Lied, ein Psalm von den Korahiten; dem Musikmeister, nach (der Singweise = Melodie) »die Krankheit«; ein Lehrgedicht (vgl. 32,1) von Heman, dem Esrahiten. | 1 Intellectus Ethan Ezrahitæ. |
| 2 O HERR, du Gott meines Heils,ich rufe bei Tage und schreie nachts vor dir: | 2 Misericordias Domini in æternum cantabo ; in generationem et generationem annuntiabo veritatem tuam in ore meo. |
| 3 o laß mein Gebet vor dich kommen,neige dein Ohr meinem Flehen zu! | 3 Quoniam dixisti : In æternum misericordia ædificabitur in cælis ; præparabitur veritas tua in eis. |
| 4 Denn meine Seele ist mit Leiden gesättigt,und mein Leben naht sich dem Totenreich. | 4 Disposui testamentum electis meis ; juravi David servo meo : |
| 5 Schon zählt man mich zu den ins Grab Gesunknen,ich bin wie ein Mann ohne Lebenskraft. | 5 Usque in æternum præparabo semen tuum, et ædificabo in generationem et generationem sedem tuam. |
| 6 Unter den Toten hab’ ich mein Lagergleichwie Erschlagne, die im Grabe liegen,deren du nicht mehr gedenkst:sie sind ja deiner Hand entrückt. | 6 Confitebuntur cæli mirabilia tua, Domine ; etenim veritatem tuam in ecclesia sanctorum. |
| 7 Du hast mich in die Grube der Unterwelt versetzt,in finstre Nacht, in die Tiefe; | 7 Quoniam quis in nubibus æquabitur Domino ; similis erit Deo in filiis Dei ? |
| 8 auf mir lastet schwer dein Grimm,und mit all deinen Wogen drückst du mich nieder. SELA. | 8 Deus, qui glorificatur in consilio sanctorum, magnus et terribilis super omnes qui in circuitu ejus sunt. |
| 9 Meine Bekannten hast du mir entfremdet,hast mich ihnen zum Abscheu gemacht; eingeschlossen bin ich und kann nicht hinaus: | 9 Domine Deus virtutum, quis similis tibi ? potens es, Domine, et veritas tua in circuitu tuo. |
| 10 mein Auge erlischt vor Elend.Ich rufe zu dir, o HERR, jeden Tag,ich breite zu dir meine Hände aus: | 10 Tu dominaris potestati maris ; motum autem fluctuum ejus tu mitigas. |
| 11 »Kannst an den Toten du Wunder tun,oder werden Schatten aufstehn, um dich zu preisen? SELA. | 11 Tu humiliasti, sicut vulneratum, superbum ; in brachio virtutis tuæ dispersisti inimicos tuos. |
| 12 Wird man im Grabe von deiner Gnade erzählen,von deiner Treue im Abgrund? | 12 Tui sunt cæli, et tua est terra : orbem terræ, et plenitudinem ejus tu fundasti ; |
| 13 Verkündet man dein Wunderwalten in der Finsternisund deine Gerechtigkeit im Lande des Vergessens?« | 13 aquilonem et mare tu creasti. Thabor et Hermon in nomine tuo exsultabunt : |
| 14 Ich dagegen rufe laut zu dir, o HERR,schon am Morgen tritt mein Gebet vor dich: | 14 tuum brachium cum potentia. Firmetur manus tua, et exaltetur dextera tua : |
| 15 »Warum, o HERR, verwirfst du mich,verbirgst du dein Antlitz vor mir?« | 15 justitia et judicium præparatio sedis tuæ : misericordia et veritas præcedent faciem tuam. |
| 16 Elend bin ich und siech von Jugend auf,ich trage deine Schrecken und verzweifle. | 16 Beatus populus qui scit jubilationem : Domine, in lumine vultus tui ambulabunt, |
| 17 Deine Zornesgluten sind über mich hingegangen,deine Schrecknisse haben mich vernichtet; | 17 et in nomine tuo exsultabunt tota die, et in justitia tua exaltabuntur. |
| 18 sie umgeben mich immerdar wie Wasserfluten,umringen mich allzumal. | 18 Quoniam gloria virtutis eorum tu es, et in beneplacito tuo exaltabitur cornu nostrum. |
| 19 Freunde und Gefährten hast du mir entfremdet:nur die Finsternis ist mir vertraut (geblieben). | 19 Quia Domini est assumptio nostra, et sancti Israël regis nostri. |
| 20 Tunc locutus es in visione sanctis tuis, et dixisti : Posui adjutorium in potente, et exaltavi electum de plebe mea. | |
| 21 Inveni David, servum meum ; oleo sancto meo unxi eum. | |
| 22 Manus enim mea auxiliabitur ei, et brachium meum confortabit eum. | |
| 23 Nihil proficiet inimicus in eo, et filius iniquitatis non apponet nocere ei. | |
| 24 Et concidam a facie ipsius inimicos ejus, et odientes eum in fugam convertam. | |
| 25 Et veritas mea et misericordia mea cum ipso, et in nomine meo exaltabitur cornu ejus. | |
| 26 Et ponam in mari manum ejus, et in fluminibus dexteram ejus. | |
| 27 Ipse invocabit me : Pater meus es tu, Deus meus, et susceptor salutis meæ. | |
| 28 Et ego primogenitum ponam illum, excelsum præ regibus terræ. | |
| 29 In æternum servabo illi misericordiam meam, et testamentum meum fidele ipsi. | |
| 30 Et ponam in sæculum sæculi semen ejus, et thronum ejus sicut dies cæli. | |
| 31 Si autem dereliquerint filii ejus legem meam, et in judiciis meis non ambulaverint ; | |
| 32 si justitias meas profanaverint, et mandata mea non custodierint : | |
| 33 visitabo in virga iniquitates eorum, et in verberibus peccata eorum ; | |
| 34 misericordiam autem meam non dispergam ab eo, neque nocebo in veritate mea, | |
| 35 neque profanabo testamentum meum : et quæ procedunt de labiis meis non faciam irrita. | |
| 36 Semel juravi in sancto meo, si David mentiar : | |
| 37 semen ejus in æternum manebit. Et thronus ejus sicut sol in conspectu meo, | |
| 38 et sicut luna perfecta in æternum, et testis in cælo fidelis. | |
| 39 Tu vero repulisti et despexisti ; distulisti christum tuum. | |
| 40 Evertisti testamentum servi tui ; profanasti in terra sanctuarium ejus. | |
| 41 Destruxisti omnes sepes ejus ; posuisti firmamentum ejus formidinem. | |
| 42 Diripuerunt eum omnes transeuntes viam ; factus est opprobrium vicinis suis. | |
| 43 Exaltasti dexteram deprimentium eum ; lætificasti omnes inimicos ejus. | |
| 44 Avertisti adjutorium gladii ejus, et non es auxiliatus ei in bello. | |
| 45 Destruxisti eum ab emundatione, et sedem ejus in terram collisisti. | |
| 46 Minorasti dies temporis ejus ; perfudisti eum confusione. | |
| 47 Usquequo, Domine, avertis in finem ? exardescet sicut ignis ira tua ? | |
| 48 Memorare quæ mea substantia : numquid enim vane constituisti omnes filios hominum ? | |
| 49 Quis est homo qui vivet et non videbit mortem ? eruet animam suam de manu inferi ? | |
| 50 Ubi sunt misericordiæ tuæ antiquæ, Domine, sicut jurasti David in veritate tua ? | |
| 51 Memor esto, Domine, opprobrii servorum tuorum, quod continui in sinu meo, multarum gentium : | |
| 52 quod exprobraverunt inimici tui, Domine ; quod exprobraverunt commutationem christi tui. | |
| 53 Benedictus Dominus in æternum. Fiat, fiat. |