Das zweite Buch Samuel 22

Menge Bibel	Biblia Tysiąclecia
1 Das folgende Lied richtete David an den HERRN zu der Zeit, als der HERR ihn aus der Hand aller seiner Feinde und (besonders) aus der Hand Sauls errettet hatte. Er betete (damals):	1 Dawid wygłosił na cześć Pana słowa pieśni. Było to wtedy, gdy Pan wyzwolił go z ręki wszystkich wrogów i z ręki Saula.
2 Der HERR ist mein Fels, meine Burgund mein Erretter;	2 Mówił: Panie, ostojo moja i twierdzo, mój wybawicielu!
3 Gott ist mein Fels, zu dem ich mich flüchte,mein Schild und das Horn meines Heils,mein fester Turm und meine Zuflucht,mein Erretter, der von Gewalttat mich rettet.	3 Boże mój, skało moja, na którą się chronię, tarczo moja, mocy zbawienia mego i moja obrono! Ty mnie wyzwalasz od wszelkiej przemocy.
4 Den Preiswürdigen rufe ich an, den HERRN:so werd’ ich von meinen Feinden errettet.	4 Wzywam Pana, godnego chwały, a będę wolny od moich nieprzyjaciół.
5 Denn die Wogen des Todes hatten mich umringt,die Ströme des Unheils schreckten mich,	5 Ogarnęły mnie fale śmierci i zatrwożyły mnie odmęty niosące zagładę.
6 die Netze des Totenreichs umfingen mich,die Schlingen des Todes fielen über mich (oder: starrten mir entgegen).	6 Oplątały mnie pęta Szeolu, zaskoczyły mnie sidła śmierci.
7 In meiner Angst rief ich zum HERRNund schrie um Hilfe zu meinem Gott;da vernahm er in seinem Palast mein Rufen,und mein Notschrei drang zu seinen Ohren.	7 W moim utrapieniu wzywam Pana i wołam do mojego Boga. Usłyszał On głos mój ze swojej świątyni, a krzyk mój dotarł do Jego uszu.
8 Da wankte und schwankte die Erde,des Himmels Grundfesten bebtenund wankten hin und her, denn er war zornentbrannt;	8 Zatrzęsła się i zadrżała ziemia. Posady niebios się poruszyły, zatrzęsły się, bo On zapłonął gniewem.
9 Rauch stieg auf aus seiner Nase,und fressendes Feuer drang aus seinem Munde,glühende Kohlen sprühten von ihm aus.	9 Uniósł się dym z Jego nozdrzy, a z Jego ust - pochłaniający ogień: "od Niego zapaliły się węgle".
10 Er neigte den Himmel und fuhr herab,Wolkennacht lag unter seinen Füßen;	10 Nagiął niebiosa i zstąpił, a czarna chmura była pod Jego stopami.
11 Er fuhr auf dem Cherub und flog daherund schoß herab auf den Fittichen des Sturms;	11 Lecąc cwałował na cherubie, a skrzydła wiatru Go niosły.
12 Finsternis machte er rings um sich her zu seinem Gezelt,Regendunkel, dichtes Gewölk;	12 Otoczył się mrokiem niby namiotem, ciemną wodą, gęstymi chmurami.
13 aus dem Glanz vor ihm her brannten Feuerflammen.	13 Od blasku Jego obecności rozżarzyły się węgle ogniste.
14 Dann donnerte der HERR vom Himmel her,der Höchste ließ seine Stimme erschallen;	14 Pan odezwał się z nieba grzmotem: to głos swój dał słyszeć Najwyższy.
15 er schoß seine Pfeile ab und zerstreute sie (d.h. die Feinde),schleuderte Blitze und schreckte sie (d.h. die Feinde).	15 Wypuścił strzały i rozproszył [wrogów], błyskawice - i zamęt wśród nich wprowadził.
16 Da wurden sichtbar die Tiefen des Meeresund aufgedeckt die Grundfesten der Erdedurch das Schelten des HERRN,von dem Zornesschnauben seiner Nase.	16 Aż ukazało się łożysko morza i obnażyły się posady lądu od groźnej nagany Pana, od tchnienia wichru Jego nozdrzy.
17 Er streckte die Hand herab aus der Höhe, ergriff mich,zog mich heraus aus den großen Fluten,	17 Wyciąga rękę z wysoka i chwyta mnie, wydobywa mnie z toni ogromnej.
18 entriß mich meinem starken Feinde,meinen Widersachern, die zu stark mir waren.	18 Wyrywa mnie od przemożnego nieprzyjaciela, od mocniejszych ode mnie, co mnie nienawidzą.
19 Sie hatten mich überfallen an meinem Unglückstage,doch der HERR ward mir zur Stütze;	19 Napadają na mnie w dzień dla mnie złowrogi, lecz Pan jest dla mnie obroną.
20 er führte mich heraus auf weiten Raum,riß mich heraus, weil er Wohlgefallen an mir hatte.	20 Wyprowadza mnie na miejsce przestronne, ocala, bo mnie miłuje.
21 Der HERR hat mir gelohnt nach meiner Gerechtigkeit,nach der Reinheit meiner Hände mir vergolten;	21 Pan nagradza moją sprawiedliwość, odpłaca mi według czystości rąk moich.
22 denn ich habe innegehalten die Wege des HERRNund bin von meinem Gott nicht treulos abgefallen;	22 Strzegłem bowiem dróg Pana i nie odszedłem przez grzech od mojego Boga,
23 nein, alle seine Rechte haben mir vor Augen gestanden,und von seinen Geboten bin ich nicht abgewichen.	23 bo mam wszystkie Jego przykazania przed sobą i nie odrzucam od siebie Jego poleceń,
24 So bin ich unsträflich vor ihm gewandeltund hab’ mich vor jeder Verschuldung gehütet;	24 lecz jestem wobec Niego bez skazy i wystrzegam się winy.
25 drum hat mir der HERR vergolten nach meiner Gerechtigkeit,nach meiner Reinheit, die seinen Augen sichtbar war.	25 Pan mnie nagradza za moją sprawiedliwość, za czystość "rąk moich" przed Jego oczyma.
26 Gegen den Guten erweist du dich gütig,gegen den Redlichen zeigst du dich redlich,	26 Jesteś miłościwy dla miłującego i względem nienagannego działasz nienagannie,
27 gegen den Reinen erweist du dich rein,doch gegen den Falschen zeigst du dich enttäuschend;	27 względem czystego okazujesz się czysty, względem przewrotnego jesteś przebiegły.
28 denn du schaffst demütigen Leuten Hilfe,aber stolze Augen erniedrigst du.	28 Albowiem Ty wybawiasz naród uniżony, a oczy wyniosłe pognębiasz.
29 Ja, du bist meine Leuchte, o HERR;und mein Gott erhellt meine Finsternis.	29 Bo Ty, o Panie, jesteś moim światłem: Pan rozjaśnia moje ciemności.
30 Denn mit dir überrenne ich Feindesscharen,mit meinem Gott überspringe ich Mauern.	30 Bo z Tobą zdobywam wały, mur przeskakuję dzięki mojemu Bogu.
31 Dieser Gott – sein Walten ist vollkommen,die Worte des HERRN sind lauter,ein Schild ist er allen, die zu ihm sich flüchten.	31 Bóg - Jego droga nieskalana, słowo Pana w ogniu wypróbowane, On tarczą dla wszystkich, którzy doń się chronią.
32 Denn wer ist Gott außer dem HERRNund wer ein Fels als nur unser Gott?,	32 Bo któż jest bogiem, prócz Pana lub któż jest skałą, prócz Boga naszego?
33 dieser Gott, der mit Kraft mich gegürtetund der meinen Weg ohn’ Anstoß gemacht;	33 Bóg, co mocą mnie przepasuje i nienaganną czyni moją drogę,
34 der mir Füße verliehen den Hirschen gleichund mich sicher auf Bergeshöhen gestellt;	34 On daje moim nogom rączość nóg łani i stawia mnie na wyżynach.
35 der meine Hände streiten gelehrt,daß meine Arme den ehernen Bogen spannten.	35 On ćwiczy moje ręce do bitwy, a ramiona - do napinania spiżowego łuku.
36 Du reichtest mir deinen schützenden Schild,und deine Gnade machte mich groß.	36 Dajesz mi tarczę Twą dla ocalenia i Twoja troskliwość czyni mnie wielkim.
37 Du schafftest weiten Raum meinen Schritten unter mir,und meine Knöchel wankten nicht.	37 Wydłużasz mi kroki na drodze i stopy moje się nie chwieją.
38 Ich verfolgte meine Feinde, vertilgte sieund kehrte nicht um, bis ich sie vernichtet;	38 Ścigam mych wrogów i niszczę, a nie wracam, póki nie zginęli.
39 ich vernichtete und zerschmetterte sie, daß sie nicht wieder aufstehn konnten:sie sanken unter meine Füße nieder.	39 Pobiłem ich - nie mogli się podnieść: upadli pod moje stopy.
40 Und du gürtetest mich mit Kraft zum Streit,beugtest unter mich, die sich gegen mich erhoben;	40 Mocą mnie przepasałeś do bitwy, sprawiasz, że przeciwnicy gną się pode mną,
41 du triebst meine Feinde vor mir in die Flucht,und alle, die mich haßten, vernichtete ich.	41 zmuszasz do ucieczki moich wrogów, a wytracasz tych, co mnie nienawidzą.
42 Sie blickten nach Hilfe umher – doch da war kein Helfer –zum HERRN – doch er hörte sie nicht;	42 Wołają - lecz nie ma wybawcy - do Pana - lecz im nie odpowiada.
43 ich zermalmte sie wie Staub auf dem Boden,wie Kot auf den Gassen zertrat, zerstampfte ich sie.	43 Jak proch na wietrze ich rozrzucę, zdepczę jak błoto uliczne.
44 Du hast mich aus meines Volkes Fehden errettet,mich zum Oberhaupt von Völkern (oder: der Heiden) eingesetzt:Völker, die ich nicht kannte, dienen mir;	44 Ty mnie ocalasz od buntów ludu, ustanawiasz mnie głową narodów.
45 die Söhne des Auslands huldigen mir,aufs bloße Wort gehorchen sie mir;	45 Cudzoziemcy mi schlebiają, są mi posłuszni na pierwsze wezwanie.
46 die Söhne des Auslands sinken mutlos hinund kommen zitternd hervor aus ihren Schlössern.	46 Cudzoziemcy bledną, z drżeniem wychodzą ze swoich warowni.
47 Der HERR lebt: gepriesen sei mein Hort!,und erhaben ist der Gott, der Fels meines Heils,	47 Niech żyje Pan! Moja Skała niech będzie błogosławiona! Niech będzie wywyższony Bóg "Skała" mojego zbawienia,
48 der Gott, der mir Rache verliehenund die Völker unter meine Herrschaft gezwungen,	48 Bóg, który zapewnia mi pomstę i poddaje mi narody,
49 der mich von meinen Feinden frei gemachtund über meine Widersacher mich erhöht,von dem Mann der Gewalttat mich befreit hat!	49 wybawia mnie od nieprzyjaciół, wynosi nad wrogów i uwalnia od gwałtowników.
50 Drum will ich dich preisen (oder: dir danken), HERR, unter den Völkernund deinem Namen lobsingen (vgl. Röm 15,9),	50 Przeto będę Cię, Panie, chwalił wśród narodów i będę wysławiał Twoje imię.
51 dir, der seinem Könige großes Heil verleihtund Gnade an seinem Gesalbten übt,an David und seinem Hause ewiglich!	51 Tyś zwycięstwa wielkie dał królowi i Twemu pomazańcowi okazałeś łaskę, Dawidowi i jego potomstwu na wieki.