| 1 موازين غش مكرهة الرب والوزن الصحيح رضاه. | 1 מֹאזְנֵי מִרְמָה תּוֹעֲבַת יְהֹוָהוְאֶבֶן שְׁלֵמָה רְצוֹנֽוֹ׃ |
| 2 تأتي الكبرياء فيأتي الهوان. ومع المتواضعين حكمة. | 2 בָּֽא־זָדוֹן וַיָּבֹא קָלוֹןוְֽאֶת־צְנוּעִים חׇכְמָֽה׃ |
| 3 استقامة المستقيمين تهديهم واعوجاج الغادرين يخربهم. | 3 תֻּמַּת יְשָׁרִים תַּנְחֵםוְסֶלֶף בֹּגְדִים ושדם יְשָׁדֵּֽם׃ |
| 4 لا ينفع الغنى في يوم السخط. اما البر فينجي من الموت. | 4 לֹא־יוֹעִיל הוֹן בְּיוֹם עֶבְרָהוּצְדָקָה תַּצִּיל מִמָּֽוֶת׃ |
| 5 بر الكامل يقوّم طريقه. اما الشرير فيسقط بشرّه. | 5 צִדְקַת תָּמִים תְּיַשֵּׁר דַּרְכּוֹוּבְרִשְׁעָתוֹ יִפֹּל רָשָֽׁע׃ |
| 6 بر المستقيمين ينجيهم اما الغادرون فيؤخذون بفسادهم. | 6 צִדְקַת יְשָׁרִים תַּצִּילֵםוּבְהַוַּת בֹּגְדִים יִלָּכֵֽדוּ׃ |
| 7 عند موت انسان شرير يهلك رجاؤه ومنتظر الاثمة يبيد. | 7 בְּמוֹת אָדָם רָשָׁע תֹּאבַד תִּקְוָהוְתוֹחֶלֶת אוֹנִים אָבָֽדָה׃ |
| 8 الصدّيق ينجو من الضيق ويأتي الشرير مكانه. | 8 צַדִּיק מִצָּרָה נֶחֱלָץוַיָּבֹא רָשָׁע תַּחְתָּֽיו׃ |
| 9 بالفم يخرب المنافق صاحبه وبالمعرفة ينجو الصدّيقون. | 9 בְּפֶה חָנֵף יַשְׁחִת רֵעֵהוּוּבְדַעַת צַדִּיקִים יֵחָלֵֽצוּ׃ |
| 10 بخير الصدّيقين تفرح المدينة وعند هلاك الاشرار هتاف. | 10 בְּטוּב צַדִּיקִים תַּעֲלֹץ קִרְיָהוּבַאֲבֹד רְשָׁעִים רִנָּֽה׃ |
| 11 ببركة المستقيمين تعلو المدينة وبفم الاشرار تهدم | 11 בְּבִרְכַּת יְשָׁרִים תָּרוּם קָרֶתוּבְפִי רְשָׁעִים תֵּהָרֵֽס׃ |
| 12 المحتقر صاحبه هو ناقص الفهم. اما ذو الفهم فيسكت. | 12 בׇּז־לְרֵעֵהוּ חֲסַר־לֵבוְאִישׁ תְּבוּנוֹת יַחֲרִֽישׁ׃ |
| 13 الساعي بالوشاية يفشي السر والامين الروح يكتم الامر. | 13 הוֹלֵךְ רָכִיל מְגַלֶּה־סּוֹדוְנֶאֱמַן־רוּחַ מְכַסֶּה דָבָֽר׃ |
| 14 حيث لا تدبير يسقط الشعب. اما الخلاص فبكثرة المشيرين. | 14 בְּאֵין תַּחְבֻּלוֹת יִפׇּל־עָםוּתְשׁוּעָה בְּרֹב יוֹעֵֽץ׃ |
| 15 ضررا يضر من يضمن غريبا. ومن يبغض صفق الايدي مطمئن. | 15 רַע־יֵרוֹעַ כִּי־עָרַב זָרוְשֹׂנֵא תֹקְעִים בּוֹטֵֽחַ׃ |
| 16 المرأة ذات النعمة تحصّل كرامة والاشدّاء يحصّلون غنى. | 16 אֵֽשֶׁת־חֵן תִּתְמֹךְ כָּבוֹדוְעָרִיצִים יִתְמְכוּ־עֹֽשֶׁר׃ |
| 17 الرجل الرحيم يحسن الى نفسه والقاسي يكدر لحمه. | 17 גֹּמֵל נַפְשׁוֹ אִישׁ חָסֶדוְעֹכֵר שְׁאֵרוֹ אַכְזָרִֽי׃ |
| 18 الشرير يكسب اجرة غش والزارع البر اجرة امانة. | 18 רָשָׁע עֹשֶׂה פְעֻלַּת־שָׁקֶרוְזֹרֵעַ צְדָקָה שֶׂכֶר אֱמֶֽת׃ |
| 19 كما ان البر يؤول الى الحياة كذلك من يتبع الشر فالى موته. | 19 כֵּן־צְדָקָה לְחַיִּיםוּמְרַדֵּף רָעָה לְמוֹתֽוֹ׃ |
| 20 كراهة الرب ملتوو القلب ورضاه مستقيمو الطريق. | 20 תּוֹעֲבַת יְהֹוָה עִקְּשֵׁי־לֵבוּרְצוֹנוֹ תְּמִימֵי דָֽרֶךְ׃ |
| 21 يد ليد لا يتبرر الشرير. اما نسل الصدّيقين فينجو. | 21 יָד לְיָד לֹא־יִנָּקֶה רָּעוְזֶרַע צַדִּיקִים נִמְלָֽט׃ |
| 22 خزامة ذهب في فنطيسة خنزيرة المرأة الجميلة العديمة العقل. | 22 נֶזֶם זָהָב בְּאַף חֲזִיראִשָּׁה יָפָה וְסָרַת טָֽעַם׃ |
| 23 شهوة الابرار خير فقط. رجاء الاشرار سخط. | 23 תַּאֲוַת צַדִּיקִים אַךְ־טוֹבתִּקְוַת רְשָׁעִים עֶבְרָֽה׃ |
| 24 يوجد من يفرق فيزداد ايضا ومن يمسك اكثر من اللائق وانما الى الفقر. | 24 יֵשׁ מְפַזֵּר וְנוֹסָף עוֹדוְחֹשֵׂךְ מִיֹּשֶׁר אַךְ־לְמַחְסֽוֹר׃ |
| 25 النفس السخية تسمّن والمروي هو ايضا يروى. | 25 נֶֽפֶשׁ־בְּרָכָה תְדֻשָּׁןוּמַרְוֶה גַּם־הוּא יוֹרֶֽא׃ |
| 26 محتكر الحنطة يلعنه الشعب والبركة على راس البائع. | 26 מֹנֵֽעַ בָּר יִקְּבֻהוּ לְאוֹםוּבְרָכָה לְרֹאשׁ מַשְׁבִּֽיר׃ |
| 27 من يطلب الخير يلتمس الرضا ومن يطلب الشر فالشر ياتيه. | 27 שֹׁחֵֽר טוֹב יְבַקֵּשׁ רָצוֹןוְדֹרֵשׁ רָעָה תְבוֹאֶֽנּוּ׃ |
| 28 من يتكل على غناه يسقط. اما الصديقون فيزهون كالورق. | 28 בּוֹטֵחַ בְּעׇשְׁרוֹ הוּא יִפּוֹלוְכֶעָלֶה צַדִּיקִים יִפְרָֽחוּ׃ |
| 29 من يكدر بيته يرث الريح والغبي خادم لحكيم القلب. | 29 עֹכֵר בֵּיתוֹ יִנְחַל־רוּחַוְעֶבֶד אֱוִיל לַֽחֲכַם־לֵֽב׃ |
| 30 ثمر الصدّيق شجرة حياة ورابح النفوس حكيم. | 30 פְּֽרִי־צַדִּיק עֵץ חַיִּיםוְלֹקֵחַ נְפָשׁוֹת חָכָֽם׃ |
| 31 هوذا الصدّيق يجازى في الارض فكم بالحري الشرير والخاطئ | 31 הֵן צַדִּיק בָּאָרֶץ יְשֻׁלָּםאַף כִּֽי־רָשָׁע וְחוֹטֵֽא׃ |
