| 1 Переходивши, побачив Ісус чоловіка, зроду сліпого. | 1 /Jezus/ przechodząc obok ujrzał pewnego człowieka, niewidomego od urodzenia. |
| 2 Запитали його, отже, учні його: «Учителю, хто згрішив? Він — чи батьки його, що сліпим він уродився?» | 2 Uczniowie Jego zadali Mu pytanie: Rabbi, kto zgrzeszył, że się urodził niewidomym - on czy jego rodzice? |
| 3 «Ані він не згрішив, ані батьки його, — відказав Ісус, — але щоб ділам Божим виявитись на ньому! | 3 Jezus odpowiedział: Ani on nie zgrzeszył, ani rodzice jego, ale /stało się tak/, aby się na nim objawiły sprawy Boże. |
| 4 Поки дня, маємо виконувати діла того, хто послав мене, — бо ніч надходить, за якої ніхто не зможе діяти. | 4 Potrzeba nam pełnić dzieła Tego, który Mnie posłał, dopóki jest dzień. Nadchodzi noc, kiedy nikt nie będzie mógł działać. |
| 5 І поки я у світі — я світло світу.» | 5 Jak długo jestem na świecie, jestem światłością świata. |
| 6 Сказавши те, сплюнув на землю, спого-товив слиною глей і помастив глеєм очі сліпому. | 6 To powiedziawszy splunął na ziemię, uczynił błoto ze śliny i nałożył je na oczy niewidomego, |
| 7 До нього ж сказав: «Іди, вмийся в купелі Силоамській», — що у перекладі означає: «Зісланій». Отож подався той, умився — і повернувся зрячим! | 7 i rzekł do niego: Idź, obmyj się w sadzawce Siloam - co się tłumaczy: Posłany. On więc odszedł, obmył się i wrócił widząc. |
| 8 Сусіди ж і ті, що бачили його раніше сліпим, заговорили: «Чи то ж не той, який ото все сидів — жебрачив?» | 8 A sąsiedzi i ci, którzy przedtem widywali go jako żebraka, mówili: Czyż to nie jest ten, który siedzi i żebrze? |
| 9 Одні казали: То він, — інші: Ні, лиш подібний до нього. Він же каже: «Це я!» | 9 Jedni twierdzili: Tak, to jest ten, a inni przeczyli: Nie, jest tylko do tamtego podobny. On zaś mówił: To ja jestem. |
| 10 Тож питались його: «Як воно так, що прозріли твої очі?» | 10 Mówili więc do niego: Jakżeż oczy ci się otwarły? |
| 11 А він: «Чоловік, що Ісусом звуть його, споготовив глей, очі мені помастив та й мовив: Піди до Силоаму, вмийся. Я пішов, умився — і прозрів.» | 11 On odpowiedział: Człowiek zwany Jezusem uczynił błoto, pomazał moje oczy i rzekł do mnie: Idź do sadzawki Siloam i obmyj się. Poszedłem więc, obmyłem się i przejrzałem. |
| 12 Вони його тоді питають: «Де він?» — «Не знаю», каже той. | 12 Rzekli do niego: Gdzież On jest? On odrzekł: Nie wiem. |
| 13 Тож ведуть того, хто сліпий був, до фарисеїв. | 13 Zaprowadzili więc tego człowieka, niedawno jeszcze niewidomego, do faryzeuszów. |
| 14 Було ж у суботу, коли то Ісус споготовив глею і відкрив йому очі. | 14 A tego dnia, w którym Jezus uczynił błoto i otworzył mu oczy, był szabat. |
| 15 То й фарисеї спитали його, як він прозрів. А він їм: «Глею поклав мені на очі, я вмився, й ось бачу.» | 15 I znów faryzeusze pytali go o to, w jaki sposób przejrzał. Powiedział do nich: Położył mi błoto na oczy, obmyłem się i widzę. |
| 16 Деякі з фарисеїв твердили: «Не від Бога цей чоловік, бо суботи не дотримує.» Інші мовили: «Чи може ж грішний чоловік отакі чудеса чинити?» Отож суперечка була серед них. | 16 Niektórzy więc spośród faryzeuszów rzekli: Człowiek ten nie jest od Boga, bo nie zachowuje szabatu. Inni powiedzieli: Ale w jaki sposób człowiek grzeszny może czynić takie znaki? I powstało wśród nich rozdwojenie. |
| 17 І знову сліпому кажуть: «А ти що про нього кажеш — про те, що очі тобі відкрив?» Одрікає: «Пророк він.» | 17 Ponownie więc zwrócili się do niewidomego: A ty, co o Nim myślisz w związku z tym, że ci otworzył oczy? Odpowiedział: To prorok. |
| 18 Проте юдеї щодо нього не вірили, що був він сліпий і прозрів, — аж поки не закликали батьків отого прозрілого. | 18 Jednakże Żydzi nie wierzyli, że był niewidomy i że przejrzał, tak że aż przywołali rodziców tego, który przejrzał, |
| 19 Спитали їх: «Чи то ваш син, про котрого кажете, що сліпим він уродився? А тепер як же він бачить?» | 19 i wypytywali się ich w słowach: Czy waszym synem jest ten, o którym twierdzicie, że się niewidomym urodził? W jaki to sposób teraz widzi? |
| 20 Батьки його і відказали, мовивши: «Знаємо, що то наш син, і що сліпим він був уродився. | 20 Rodzice zaś jego tak odpowiedzieli: Wiemy, że to jest nasz syn i że się urodził niewidomym. |
| 21 А як він тепер бачить — не знаємо, і хто відкрив йому очі — не відаємо. Спитайте самого: він дорослий, сам про себе скаже.» | 21 Nie wiemy, jak się to stało, że teraz widzi, nie wiemy także, kto mu otworzył oczy. Zapytajcie jego samego, ma swoje lata, niech mówi za siebie. |
| 22 Так батьки його казали, бо юдеїв страхалися: юдеї бо вже були домовилися, щоб виключити кожного з синагоги, хто Христом його визнаватиме. | 22 Tak powiedzieli jego rodzice, gdyż bali się Żydów. Żydzi bowiem już postanowili, że gdy ktoś uzna Jezusa za Mesjasza, zostanie wyłączony z synagogi. |
| 23 Тим то батьки його й казали: Дорослий він, — самого спитайте. | 23 Oto dlaczego powiedzieli jego rodzice: Ma swoje lata, jego samego zapytajcie! |
| 24 Отож удруге закликали чоловіка, що сліпим був, та й кажуть йому: «Богові славу воздай! Ми знаємо, що той чоловік — грішник.» | 24 Znowu więc przywołali tego człowieka, który był niewidomy, i rzekli do niego: Daj chwałę Bogu. My wiemy, że człowiek ten jest grzesznikiem. |
| 25 «Чи грішник він, — озвався він, — я не знаю. Знаю одне: був я сліпим, а тепер бачу.» | 25 Na to odpowiedział: Czy On jest grzesznikiem, tego nie wiem. Jedno wiem: byłem niewidomy, a teraz widzę. |
| 26 Вони ж йому на те знов: «Що він таке тобі сподіяв? Як він очі тобі відкрив?» | 26 Rzekli więc do niego: Cóż ci uczynił? W jaki sposób otworzył ci oczy? |
| 27 Той їм відказує: «Я вже вам оповів, та ви не слухали. Навіщо іще чути хочете? Чи, може, і ви його учнями бажаєте стати?» | 27 Odpowiedział im: Już wam powiedziałem, a wyście mnie nie wysłuchali. Po co znowu chcecie słuchać? Czy i wy chcecie zostać Jego uczniami? |
| 28 Ті з лайкою накинулись на нього, і сказали: «Ти його учень! Ми — Мойсеєві учні! | 28 Wówczas go zelżyli i rzekli: Bądź ty sobie Jego uczniem, my jesteśmy uczniami Mojżesza. |
| 29 Ми знаємо: до Мойсея промовляв Бог. А цього не знаємо, звідкіля він.» | 29 My wiemy, że Bóg przemówił do Mojżesza. Co do Niego zaś nie wiemy, skąd pochodzi. |
| 30 У відповідь чоловік сказав їм: «Ось воно, власне, і дивно, що ви не знаєте, звідкіля він, а він мені очі відкрив. | 30 Na to odpowiedział im ów człowiek: W tym wszystkim to jest dziwne, że wy nie wiecie, skąd pochodzi, a mnie oczy otworzył. |
| 31 Ми знаємо, що Бог не вислухує грішників, коли ж хтось побожний і його волю чинить — ось того він вислухує! | 31 Wiemy, że Bóg grzeszników nie wysłuchuje, natomiast Bóg wysłuchuje każdego, kto jest czcicielem Boga i pełni Jego wolę. |
| 32 Нечувано одвіку, щоб хтонебудь відкрив очі сліповродженому. | 32 Od wieków nie słyszano, aby ktoś otworzył oczy niewidomemu od urodzenia. |
| 33 Був би він не від Бога — нічого не спроможен би був зробити!» | 33 Gdyby ten człowiek nie był od Boga, nie mógłby nic czynić. |
| 34 Озвались і сказали йому: «Ти ввесь у гріхах уродився, а нас навчаєш?» І прогнали його геть. | 34 Na to dali mu taką odpowiedź: Cały urodziłeś się w grzechach, a śmiesz nas pouczać? I precz go wyrzucili. |
| 35 Довідався Ісус, що вони геть його прогнали, отож, зустрівши його, промовив до нього: «Віруєш у Чоловічого Сина?» | 35 Jezus usłyszał, że wyrzucili go precz, i spotkawszy go rzekł do niego: Czy ty wierzysz w Syna Człowieczego? |
| 36 А той: «А хто він, Господи, щоб я вірував у нього?» | 36 On odpowiedział: A któż to jest, Panie, abym w Niego uwierzył? |
| 37 Ісус же йому: «Ти бачив його; він — той, хто говорить з тобою.» | 37 Rzekł do niego Jezus: Jest Nim Ten, którego widzisz i który mówi do ciebie. |
| 38 Тоді той і сказав: «Вірую, Господи!» — і поклонився йому. | 38 On zaś odpowiedział: Wierzę, Panie! i oddał Mu pokłon. |
| 39 І мовив Ісус: «На суд у цей світ прийшов я: щоб ті, які не бачать, бачили, а ті, які бачать, — сліпими стали.» | 39 Jezus rzekł: Przyszedłem na ten świat, aby przeprowadzić sąd, aby ci , którzy nie widzą, przejrzeli, a ci, którzy widzą stali się niewidomymi. |
| 40 Почули те деякі з фарисеїв, що були при ньому, і кажуть йому: «Невже і ми сліпі?» | 40 Usłyszeli to niektórzy faryzeusze, którzy z Nim byli i rzekli do Niego: Czyż i my jesteśmy niewidomi? |
| 41 А Ісус їм: «Були б ви сліпі — не мали б ви гріха. Але що кажете: Ми бачимо, — то і гріх ваш зостається.» | 41 Jezus powiedział do nich: Gdybyście byli niewidomi, nie mielibyście grzechu, ale ponieważ mówicie: "Widzimy", grzech wasz trwa nadal. |