Іван 5
Libro non riconosciuto. Prova con un'abbreviazione valida (es. Gen, Es, Gv, Sal).
Versetti esaminati
| Біблія | Nova Vulgata |
|---|---|
| 1 По тому було свято юдейське, тож Ісус прибув до Єрусалиму. | 1 Post haec erat dies festus Iu daeorum, et ascendit Iesus Hie rosolymam. |
| 2 А є в Єрусалимі при Овечих воротах купелеве місце, по-єврейському воно зветься Витесда, що має п’ять критих переходів. | 2 Est autem Hierosolymis, super Probatica, piscina, quae cognominatur Hebraice Bethsatha, quinque porticus habens. |
| 3 Лежала в них сила недужих, сліпих, кривих, усохлих, які чекали, коли то зрушиться вода: | 3 In his iacebat multitudo languentium,caecorum, claudorum, aridorum. |
| 4 ангел бо Господній сходив час від часу в купелеве місце та й заколочував воду, і хто, отже, перший поринав по тому, як вода заколочувалася, то одужував, — хоч яка б там була його хвороба. | 4 |
| 5 Один чоловік там був, що нездужав тридцять і вісім років. | 5 Erat autem quidam homo ibi triginta et octoannos habens in infirmitate sua. |
| 6 Побачив Ісус, що він лежить, а довідавшися, що було воно вже дуже довго, каже до нього: «Бажаєш одужати?» | 6 Hunc cum vidisset Iesus iacentem, etcognovisset quia multum iam tempus habet, dicit ei: “ Vis sanus fieri? ”. |
| 7 «Не маю нікого, пане, — одрікає йому недужий, — хто б мене, коли ото вода зрушиться, та й спустив у купіль: бо ось тільки я прийду, а вже інший передо мною поринає.» | 7 Respondit ei languidus: “ Domine, hominem non habeo, ut, cum turbata fueritaqua, mittat me in piscinam; dum autem venio ego, alius ante me descendit ”. |
| 8 Мовить Ісус до нього: «Устань, візьми ложе твоє і ходи!» | 8 Dicit ei Iesus: “ Surge, tolle grabatum tuum et ambula ”. |
| 9 Відразу ж і одужав той чоловік, і взяв ложе своє і почав ходити. Був же той день — субота. | 9 Et statim sanusfactus est homo et sustulit grabatum suum et ambulabat. Erat autem sabbatum in illo die. |
| 10 Юдеї і кажуть до одужалого: «Субота адже ж! Не личить тобі ложе носити!» | 10 Dicebant ergo Iudaei illi, qui sanatusfuerat: “ Sabbatum est, et non licet tibi tollere grabatum tuum ”. |
| 11 А той їм у відповідь: «Візьми ложе твоє і ходи, — сказав мені, хто мене оздоровив.» | 11 Illeautem respondit eis: “ Qui me fecit sanum, ille mihi dixit: “Tolle grabatumtuum et ambula” ”. |
| 12 Спитали його: «Хто він — той, що сказав тобі: Візьми і ходи?» | 12 Interrogaverunt eum: “ Quis est ille homo, qui dixittibi: “Tolle et ambula”? ”. |
| 13 Та одужалий не знав, хто він, бо Ісус зник у натовпі, що юрмився на тому місці. | 13 Is autem, qui sanus fuerat effectus,nesciebat quis esset; Iesus enim declinavit a turba constituta in loco. |
| 14 Щойно потім знайшов його Ісус у храмі й мовив до нього: «Оце ти видужав, — тож не гріши більше, щоб щось гірше тобі не сталось.» | 14 Postea invenit eum Iesus in templo et dixit illi: “ Ecce sanus factus es; iamnoli peccare, ne deterius tibi aliquid contingat ”. |
| 15 Чоловік пішов і оповів юдеям, мовляв, той, хто його оздоровив, — Ісус. | 15 Abiit ille homo etnuntiavit Iudaeis quia Iesus esset, qui fecit eum sanum. |
| 16 Ось тому й переслідували юдеї Ісуса: вчинив бо він те в суботу. | 16 Et proptereapersequebantur Iudaei Iesum, quia haec faciebat in sabbato. |
| 17 А Ісус їм відрік: «Отець мій творить аж по сю пору, тож і я творю.» | 17 Iesus autemrespondit eis: “ Pater meus usque modo operatur, et ego operor ”. |
| 18 За те ж юдеї ще дужче заповзялися, щоб убити його — не тільки за те, що суботу порушував, а й за те, що Бога своїм Отцем називав, робивши себе рівним Богові. | 18 Propterea ergo magis quaerebant eum Iudaei interficere, quia non solum solvebatsabbatum, sed et Patrem suum dicebat Deum, aequalem se faciens Deo. |
| 19 І відповів їм Ісус, кажучи: «Істинно, істинно говорю вам: Не може Син нічого робити від себе самого, коли не бачить, що й Отець те саме робить. Бо що той робить, те так само й Син робить. | 19 Respondit itaque Iesus et dixit eis: “ Amen, amen dico vobis: Non potestFilius a se facere quidquam, nisi quod viderit Patrem facientem; quaecumque enimille faciat, haec et Filius similiter facit. |
| 20 Отець бо любить Сина й усе появляє йому, що сам чинить. І більші від цих діла появить йому, щоб ви дивувалися. | 20 Pater enim diligit Filium etomnia demonstrat ei, quae ipse facit, et maiora his demonstrabit ei opera, utvos miremini. |
| 21 Бо як Отець воскрешає померлих і оживлює, так і Син дає життя, кому захоче. | 21 Sicut enim Pater suscitat mortuos et vivificat, sic et Filius,quos vult, vivificat. |
| 22 Отець бо не судить нікого, а Синові дав він суд увесь, | 22 Neque enim Pater iudicat quemquam, sed iudicium omnededit Filio, |
| 23 щоб усі почитали Сина так, як Отця почитають. Хто Сина не почитає, той не почитає Отця, який послав його. | 23 ut omnes honorificent Filium, sicut honorificant Patrem. Qui nonhonorificat Filium, non honorificat Patrem, qui misit illum. |
| 24 Істинно, істинно говорю вам: Хто слухає моє слово й у того вірує, хто послав мене, — живе життям вічним, і на суд не приходить, бо від смерти перейшов у життя. | 24 Amen, amen dicovobis: Qui verbum meum audit et credit ei, qui misit me, habet vitam aeternam etin iudicium non venit, sed transiit a morte in vitam. |
| 25 Істинно, істинно говорю вам: Надходить час, — ба, вже й тепер він, — коли померлі вчують Сина Божого голос, а вчувши — оживуть. | 25 Amen, amen dico vobis:Venit hora, et nunc est, quando mortui audient vocem Filii Dei et, quiaudierint, vivent. |
| 26 Бо як Отець має життя у собі, так і Синові дав, щоб мав життя у собі. | 26 Sicut enim Pater habet vitam in semetipso, sic dedit etFilio vitam habere in semetipso; |
| 27 І владу йому дав суд чинити, він бо — Син Чоловічий. | 27 et potestatem dedit ei iudicium facere, quiaFilius hominis est. |
| 28 І не дивуйтеся з того, бо надходить час, коли всі, хто у гробах, голос його вчують, | 28 Nolite mirari hoc, quia venit hora, in qua omnes, qui inmonumentis sunt, audient vocem eius; |
| 29 і вийдуть ті, що чинили добро, на воскресіння життя. А ті, що зло чинили, — воскреснуть на суд. | 29 et procedent, qui bona fecerunt, inresurrectionem vitae, qui vero mala egerunt, in resurrectionem iudicii. |
| 30 Не спроможен я нічого діяти від себе самого. Суджу я так, як чую, і суд мій справедливий, бо шукаю я не своєї волі, лише волі того, хто послав мене. | 30 Nonpossum ego a meipso facere quidquam; sicut audio, iudico, et iudicium meumiustum est, quia non quaero voluntatem meam, sed voluntatem eius, qui misit me. |
| 31 Неправдиве моє свідоцтво, коли свідчу я сам за себе. | 31 Si ego testimonium perhibeo de meipso, testimonium meum non est verum; |
| 32 Але за мене свідчить інший, і відаю я, що те його свідоцтво, яким він за мене свідчить, — правдиве. | 32 alius est, qui testimonium perhibet de me, et scio quia verum est testimonium,quod perhibet de me. |
| 33 Послали ви були до Йоана, і він посвідчив правду. | 33 Vos misistis ad Ioannem, et testimonium perhibuitveritati; |
| 34 Я ж бо не від людини свідоцтво приймаю, але кажу вам це, щоб ви спаслися. | 34 ego autem non ab homine testimonium accipio, sed haec dico, ut vossalvi sitis. |
| 35 Той був світич, який палає і світить, тож ви й побажали на часинку з світла повтішатись. | 35 Ille erat lucerna ardens et lucens; vos autem voluistisexsultare ad horam in luce eius. |
| 36 Та в мене свідоцтво більше, ніж те Йоанове: діла оті, що їх Отець доручив мені для мого виконання, — ось ті саме діла, що їх я роблю, і свідчать за мене, що Отець мене послав. | 36 Ego autem habeo testimonium maius Ioanne; opera enim, quae dedit mihi Pater,ut perficiam ea, ipsa opera, quae ego facio, testimonium perhibent de me, quiaPater me misit; |
| 37 І Отець, який послав мене, свідчить за мене, лише ви ані голосу його не чули, ані виду його не бачили ніколи. | 37 et, qui misit me, Pater, ipse testimonium perhibuit de me.Neque vocem eius umquam audistis neque speciem eius vidistis; |
| 38 І слова його не маєте, що перебувало б серед вас, — ви бо не віруєте в того, кого він послав. | 38 et verbum eiusnon habetis in vobis manens, quia, quem misit ille, huic vos non creditis. |
| 39 Простежте Писання, в яких, як ото ви гадаєте, ваше життя вічне, — а й вони свідчать за мене! | 39 Scrutamini Scripturas, quia vos putatis in ipsis vitam aeternam habere; et illaesunt, quae testimonium perhibent de me. |
| 40 Але ви не бажаєте до мене прийти, щоб жити життям вічним. | 40 Et non vultis venire ad me, ut vitamhabeatis. |
| 41 Слави не приймаю я від людей. | 41 Gloriam ab hominibus non accipio, |
| 42 Та я спізнав вас, що не маєте в собі любови до Бога. | 42 sed cognovi vos, quia dilectionem Deinon habetis in vobis. |
| 43 В ім’я Отця мого прийшов я, а ви не приймаєте мене. Прийшов би інший у вашому імені, ви б такого прийняли. | 43 Ego veni in nomine Patris mei, et non accipitis me; sialius venerit in nomine suo, illum accipietis. |
| 44 Як можете ви вірувати, коли ви славу один від одного приймаєте, а слави, яка від самого Бога, не шукаєте? | 44 Quomodo potestis vos credere,qui gloriam ab invicem accipitis, et gloriam, quae a solo est Deo, nonquaeritis? |
| 45 Не гадайте, що я перед Отцем винуватиму вас: Мойсей — ось обвинувач ваш, отой, на якого ви сподівання покладаєте. | 45 Nolite putare quia ego accusaturus sim vos apud Patrem; est quiaccuset vos: Moyses, in quo vos speratis. |
| 46 Бо якби вірили ви Мойсеєві, то й мені б ви вірили: про мене бо писав він! | 46 Si enim crederetis Moysi,crederetis forsitan et mihi; de me enim ille scripsit. |
| 47 Не віривши ж його писанням — як моїм словам повірите?» | 47 Si autem illiuslitteris non creditis, quomodo meis verbis credetis? ”. |