Книга Иова 32
123456789101112131415161718192021222324252627282930313233343536373839404142
Быт
Исх
Лев
Чис
Втор
ИсНав
Суд
Руфь
1Цар
2Цар
3Цар
4Цар
1Пар
2Пар
1Езд
Неем
Тов
Иудифь
Есф
1Макк
2Макк
Иов
Пс
Притчи
Еккл
Песн
Прем.Сол.
Сирах
Ис
Иер
Плач
Вар
Иез
Дан
Ос
Иоиль
Амос
Авд
Иона
Мих
Наум
Авв
Соф
Агг
Зах
Мал
Мф
Мк
Лк
Ин
Деян
Рим
1Кор
2Кор
Гал
Еф
Фил
Кол
1Фес
2Фес
1Тим
2Тим
Тит
Филим
Евр
Иак
1Петр
2Петр
1Ин
2Ин
3Ин
Иуд
Откр
3Макк
3Езд
Confronta con un'altra Bibbia
Cambia Bibbia
| Библия Синодальный перевод | LXX |
|---|---|
| 1 Когда те три мужа перестали отвечать Иову, потому что он был прав в глазах своих, | 1 ησυχασαν δε και οι τρεις φιλοι αυτου ετι αντειπειν ιωβ ην γαρ ιωβ δικαιος εναντιον αυτων |
| 2 тогда воспылал гнев Елиуя, сына Варахиилова, Вузитянина из племени Рамова: воспылал гнев его на Иова за то, что он оправдывал себя больше, нежели Бога, | 2 ωργισθη δε ελιους ο του βαραχιηλ ο βουζιτης εκ της συγγενειας ραμ της αυσιτιδος χωρας ωργισθη δε τω ιωβ σφοδρα διοτι απεφηνεν εαυτον δικαιον εναντιον κυριου |
| 3 а на трех друзей его воспылал гнев его за то, что они не нашли, что отвечать, а между тем обвиняли Иова. | 3 και κατα των τριων δε φιλων ωργισθη σφοδρα διοτι ουκ ηδυνηθησαν αποκριθηναι αντιθετα ιωβ και εθεντο αυτον ειναι ασεβη |
| 4 Елиуй ждал, пока Иов говорил, потому что они летами были старше его. | 4 ελιους δε υπεμεινεν δουναι αποκρισιν ιωβ οτι πρεσβυτεροι αυτου εισιν ημεραις |
| 5 Когда же Елиуй увидел, что нет ответа в устах тех трех мужей, тогда воспылал гнев его. | 5 και ειδεν ελιους οτι ουκ εστιν αποκρισις εν στοματι των τριων ανδρων και εθυμωθη οργη αυτου |
| 6 И отвечал Елиуй, сын Варахиилов, Вузитянин, и сказал: я молод летами, а вы--старцы; поэтому я робел и боялся объявлять вам мое мнение. | 6 υπολαβων δε ελιους ο του βαραχιηλ ο βουζιτης ειπεν νεωτερος μεν ειμι τω χρονω υμεις δε εστε πρεσβυτεροι διο ησυχασα φοβηθεις του υμιν αναγγειλαι την εμαυτου επιστημην |
| 7 Я говорил сам себе: пусть говорят дни, и многолетие поучает мудрости. | 7 ειπα δε οτι ο χρονος εστιν ο λαλων εν πολλοις δε ετεσιν οιδασιν σοφιαν |
| 8 Но дух в человеке и дыхание Вседержителя дает ему разумение. | 8 αλλα πνευμα εστιν εν βροτοις πνοη δε παντοκρατορος εστιν η διδασκουσα |
| 9 Не многолетние [только] мудры, и не старики разумеют правду. | 9 ουχ οι πολυχρονιοι εισιν σοφοι ουδ' οι γεροντες οιδασιν κριμα |
| 10 Поэтому я говорю: выслушайте меня, объявлю вам мое мнение и я. | 10 διο ειπα ακουσατε μου και αναγγελω υμιν α οιδα |
| 11 Вот, я ожидал слов ваших, --вслушивался в суждения ваши, доколе вы придумывали, что сказать. | 11 ενωτιζεσθε μου τα ρηματα ερω γαρ υμων ακουοντων αχρι ου ετασητε λογους |
| 12 Я пристально смотрел на вас, и вот никто из вас не обличает Иова и не отвечает на слова его. | 12 και μεχρι υμων συνησω και ιδου ουκ ην τω ιωβ ελεγχων ανταποκρινομενος ρηματα αυτου εξ υμων |
| 13 Не скажите: мы нашли мудрость: Бог опровергнет его, а не человек. | 13 ινα μη ειπητε ευρομεν σοφιαν κυριω προσθεμενοι |
| 14 Если бы он обращал слова свои ко мне, то я не вашими речами отвечал бы ему. | 14 ανθρωπω δε επετρεψατε λαλησαι τοιαυτα ρηματα |
| 15 Испугались, не отвечают более; перестали говорить. | 15 επτοηθησαν ουκ απεκριθησαν ετι επαλαιωσαν εξ αυτων λογους |
| 16 И как я ждал, а они не говорят, остановились и не отвечают более, | 16 υπεμεινα ου γαρ ελαλησαν οτι εστησαν ουκ απεκριθησαν |
| 17 то и я отвечу с моей стороны, объявлю мое мнение и я, | 17 υπολαβων δε ελιους λεγει |
| 18 ибо я полон речами, и дух во мне теснит меня. | 18 παλιν λαλησω πληρης γαρ ειμι ρηματων ολεκει γαρ με το πνευμα της γαστρος |
| 19 Вот, утроба моя, как вино неоткрытое: она готова прорваться, подобно новым мехам. | 19 η δε γαστηρ μου ωσπερ ασκος γλευκους ζεων δεδεμενος η ωσπερ φυσητηρ χαλκεως ερρηγως |
| 20 Поговорю, и будет легче мне; открою уста мои и отвечу. | 20 λαλησω ινα αναπαυσωμαι ανοιξας τα χειλη |
| 21 На лице человека смотреть не буду и никакому человеку льстить не стану, | 21 ανθρωπον γαρ ου μη αισχυνθω αλλα μην ουδε βροτον ου μη εντραπω |
| 22 потому что я не умею льстить: сейчас убей меня, Творец мой. | 22 ου γαρ επισταμαι θαυμασαι προσωπον ει δε μη και εμε σητες εδονται |