| 1 Depois do jantar, introduziram o jovem no aposento de Sara. | 1 ܟܕ ܕܝܢ ܫܠܡܘ ܠܡܚܫܡܘ̣. ܐܥܠܘܗܝ ܠܛܘܒܝܐ ܠܘܬܗ̇ |
| 2 E Tobias, fiel às indicações do anjo, tirou do seu alforje uma parte do fígado e o pôs sobre brasas acesas. | 2 ܗ̇ܘ ܕܝܢ ܟܕ ܐܙ̇ܠ ܗ̣ܘܐ̣. ܐܬܥܗܕ ܠܡ̈ܠܐ ܕܪܦܐܝܠ.. ܘܢܣ̣ܒ ܠܩܛܡܐ ܕܒܣ̈ܡܐ ܘܣܡ ܥܠܘܗܝ ܠܒܗ ܕܗ̇ܘ ܢܘܢܐ ܘܟܒܕܐ̣. ܘܐܬܬܢ |
| 3 Nesse momento, o anjo Rafael tomou o demônio e prendeu-o no deserto do Alto Egito. | 3 ܟܕ ܕܝܢ ܐܪܝܚܗ ܗ̇ܘ ܫܐܕܐ ܠܪܝܚܐ̣. ܥܪܩ ܠܥ̈ܠܝܐ ܕܡܨܪܝܢ. ܘܐܣܪܗ ܡܠܐܟܐ |
| 4 Então Tobias encorajou a jovem com estas palavras: Levanta-te, Sara, e roguemos a Deus, hoje, amanhã e depois de amanhã. Estaremos unidos a Deus durante essas três noites. Depois da terceira noite consumaremos nossa união; | 4 ܟܕ ܕܝܢ ܐܬܚܒܫܘ ܬܪܝܗܘܢ. ܩܡ ܛܘܒܝܐ ܡܢ ܥܪܣ̣ܐ ܘܐܡ̣ܪ. ܩܘܡ ܚܬܝ ܘܢܨܠܐ. ܐܝܟܢܐ ܕܥܠܝܢ ܢܪܚܡ ܡܪܝܐ̣ |
| 5 porque somos filhos dos santos (patriarcas), e não nos devemos casar como os pagãos que não conhecem a Deus. | 5 ܘܫ̇ܪܝ ܛܘܒܝܐ ܠܡܐܡܪ. ܡܒܪܟܐ ܐܝܬܝܟ ܐܠܗܐ ܕܐܒ̈ܗܐ ܕܝܠܢ̣. ܘܡܒܪܟܐ ܗ̣ܘ ܫܡܐ ܕܝܠܟ ܩܕܝܫܐ ܘܡܫܒܚܐ ܠܥܠܡ. ܢܒܪܟܘܢܟ ܫܡܝܐ ܘܟܠܗ̇ ܒܪܝܬܐ ܕܝܠܟ̣ |
| 6 Levantaram-se, pois, ambos, e oraram juntos fervorosamente para que lhes fosse conservada a vida. | 6 ܐܢܬ ܥܒ̣ܕܬ ܠܐܕܡ̇. ܘܝܗܒܬ ܡܥܕܪܢܐ ܠܚܘܐ ܣܡܟܐ ܐܢܬܬܐ ܕܝܠܗ. ܡܢ ܗܠܝܢ ܗ̣ܘܐ ܙܪܥܐ ܕܒܢ̈ܝܢܫܐ. ܐܢܬ ܐܡܪܬ̇. ܕܠܐ ܫܦܝܪܐ ܕܢܗܘܐ ܐܝܬܘܗܝ ܒܪܢܫܐ ܒܠܚܘܕܘܗܝ ܢܥܒܕ ܠܗ ܡܥܕܪܢܐ ܕܕ̇ܡܐ ܠܗ |
| 7 Tobias disse: Senhor Deus de nossos pais, bendigam-vos os céus, a terra, o mar, as fontes e os rios, com todas as criaturas que neles existem. | 7 ܘܗܫܐ ܡܪܝܐ ܠܘ ܡܛܠ ܙܢܝܘܬܐ ܐܢܐ ܢܣܒ ܐܢܐ ܠܚܬܐ ܕܝܠܝ ܗܕܐ. ܐܠܐ ܒܫܪܪܐ. ܦܩܘܕ ܕܐܬ̣ܚܢܢ. ܘܥܡܗ̇ ܐܣܐܒ |
| 8 Vós fizestes Adão do limo da terra, e destes-lhe Eva por companheira. | 8 ܘܐܡ̣ܪܬ ܥܡܗ ܐܡܝܢ |
| 9 Ora, vós sabeis, ó Senhor, que não é para satisfazer a minha paixão que recebo a minha prima como esposa, mas unicamente com o desejo de suscitar uma posteridade, pela qual o vosso nome seja eternamente bendito. | 9 ܘܕܡܟܘ ܬܪܝܗܘܢ ܗ̇ܘ ܠܠܝܐ.. ܘܟܕ ܩܡ ܪܥܘܐܝܠ̣. ܐܙܠ ܘܚ̣ܦܪ ܩܒܪܐ |
| 10 E Sara acrescentou: Tende piedade de nós, Senhor; tende piedade de nós, e fazei que cheguemos juntos a uma ditosa velhice! | 10 ܟܕ ܐܡ̇ܪ. ܕܠܡܐ ܐܦ ܗܢܐ ܡܐ̇ܬ |
| 11 Ora, ao cantar do galo, Raguel chamou os seus criados e foram juntos cavar uma sepultura. | 11 ܘܐܬ̣ܐ ܪܥܘܐܝܠ ܠܒܝܬܗ̣ |
| 12 Quem sabe, dizia ele, se não aconteceu a esse o mesmo que aos outros sete homens que se aproximaram dela? | 12 ܘܐܡ̣ܪ ܠܐܕܢܐ ܐܢܬܬܐ ܕܝܠܗ. ܫܕܪܝ ܚܕܐ ܡܢ ܐܡܗ̈ܬܐ̣. ܘܬܚܙܐ ܐܢ ܚܝ. ܐܢܕܝܢ ܠܐ̣. ܕܢܩܒܪܝܘܗܝ ܘܠܐ ܐܢܫ ܢܕܥ |
| 13 Cavada a fossa, voltou para junto de sua mulher e disse: | 13 ܘܥ̣ܠܬ ܗ̇ܝ ܐܡܬܐ ܟܕ ܦܬܚܬ ܬܪܥܐ̣. ܘܐܫܟܚܬ ܠܬܪܝܗܘܢ ܕܕܡܝܟܝܢ |
| 14 Manda uma de tuas escravas ver se ele morreu, a fim de que eu possa enterrá-lo antes de clarear o dia. | 14 ܟܕ ܢܦ̣ܩܬ ܕܝܢ̣. ܐܘܕܥܬ ܐܢܘܢ ܕܚܝ |
| 15 Ela o fez. E a serva, tendo entrado no aposento, encontrou-os bem vivos, dormindo juntos. | 15 ܘܒ̇ܪܟ ܠܐܠܗܐ ܪܥܘܐܝܠ ܟܕ ܐܡ̇ܪ. ܡܒܪܟܐ ܐܢܬ ܐܠܗܐ̣. ܒܟܠ ܒܘܪܟܬܐ ܕܟܝܬܐ ܘܩܕܝܫܬܐ. ܢܒܪܟܘܢܟ ܩܕ̈ܝܫܐ ܕܝܠܟ. ܟܠܗܝܢ ܒܪ̈ܝܬܐ ܕܝܠܟ. ܟܠܗܘܢ ܡ̈ܠܐܟܐ ܘܓܒܝ̈ܐ ܕܝܠܟ. ܢܒܪܟܘܢܟ ܟܠܗܘܢ ܥ̈ܠܡܐ |
| 16 Ela voltou e deu essa boa nova; e Raguel com sua mulher louvaram o Senhor, dizendo: | 16 ܡܒܪܟܐ ܐܝܬܝܟ ܡܛܠ ܕܚܕܝܬܢܝ. ܘܠܐ ܗ̣ܘܐ ܠܝ ܐܝܟܢܐ ܕܡ̇ܣܒܪ ܗܘܝܬ. ܐܠܐ ܐܝܟ ܪ̈ܚ̣ܡܐ ܕܝܠܟ ܣܓ̈ܝܐܐ ܥܒܕܬ ܥܡܢ |
| 17 Nós vos bendizemos, Senhor Deus de Israel, porque não se realizou o que temíamos. | 17 ܡܒܪܟܐ ܐܝܬܝܟ ܡܛܠ ܕܪܚܡܬ ܥܠ ܬܪܝܢ ܝܚ̈ܝܕܝܐ. ܥܒ̣ܕ ܠܗܘܢ ܡܪܢ ܪ̈ܚܡܐ. ܫܡ̇ܠܐ ܚܝ̇ܐ ܕܝܠܗܘܢ ܒܚܘܠܡܢܐ̣ ܥܡ ܚܕܘܬܐ ܘܪ̈ܚ̣ܡܐ |
| 18 Usastes conosco de vossa misericórdia, expulsando para longe de nós o inimigo que nos perseguia, 19. e tivestes piedade de dois filhos únicos. Fazei, ó Senhor, que eles vos bendigam sempre mais, e vos ofereçam um sacrifício de louvor pela sua conservação, a fim de que todas as nações pagãs conheçam que vós sois o único Deus de toda a terra. | 18 ܦܩ̣ܕ ܕܝܢ ܠܒܢ̈ܝ ܒܝܬܐ ܠܡܛܡܪܗ ܠܩܒܪܐ |
| 19 ܘܥܒ̣ܕ ܠܗܘܢ ܡܫܬܘܬܐ̣. ܕܝܘ̈ܡܬܐ ܐܪܒܬܥܣܪ |
| 20 Raguel ordenou imediatamente aos seus criados que enchessem de novo, antes que clareasse o dia, a cova que haviam feito. | 20 ܘܐܡ̣ܪ ܪܥܘܐܝܠ ܩܕܡ ܕܢܫܠܡܘܢ ܝܘܡ̈ܬܐ ܕܡܫܬܘܬܐ ܒܡܘ̈ܡܬܐ̣. ܕܠܐ ܢܦܘܩ̇. ܐܠܐ ܐܢ ܐܬܡ̇ܠܝܘ ܐܪܒܬܥܣܪ ܝܘܡ̈ܬܐ ܕܡܫܬܘܬܐ |
| 21 Disse à sua mulher que aprontasse um banquete e preparasse todos os víveres necessários aos viajantes. | 21 ܘܗܝ̇ܕܝܢ ܟܕ ܢܣ̇ܒ ܦܠܓܐ ܕܗܠܝܢ ܕܐܝܬ ܗܘ̈ܝ ܠܗ̣. ܢܐܙܠ ܥܡ ܚܘܠܡܢܐ ܠܘܬ ܐܒܘܗܝ. ܘܗܠܝܢ ܕܫܪܟܐ̣. ܡܐ ܕܡܝܬܬ ܐܢܐ ܘܐܢܬܬܐ ܕܝܠܝ |
| 22 Mandou também matar duas vacas gordas e quatro carneiros, destinados a um festim para todos os seus vizinhos e amigos. | |
| 23 E instou com Tobias que ficasse com ele duas semanas. | |