Livre de Job 10

JERUSALEM	Biblia Tysiąclecia
1 Puisque la vie m'est en dégoût, je veux donner libre cours à ma plainte, épancher l'amertume de monâme.	1 Życie obrzydło mojej duszy, przedstawię Jemu swą sprawę, odezwę się w bólu mej duszy!
2 Je dirai à Dieu: Ne me condamne pas, indique-moi pourquoi tu me prends à partie.	2 Nie potępiaj mnie, powiem do Boga. Dlaczego dokuczasz mi, powiedz!
3 Est-ce bien, pour toi, de me faire violence, d'avilir l'oeuvre de tes mains et de favoriser les desseins desméchants?	3 Przyjemnie ci mnie uciskać, odrzucać dzieło swoich rąk i sprzyjać radzie występnych?
4 Aurais-tu des yeux de chair et ta manière de voir serait-elle celle des hommes?	4 Czy oczy Twoje cielesne lub patrzysz na sposób ludzki?
5 Ton existence est-elle celle des mortels, tes années passent-elles comme les jours de l'homme?	5 Czy dni Twoje są jak dni człowieka, jak wiek mężczyzny Twe lata,
6 Toi, qui recherches ma faute et fais une enquête sur mon péché,	6 że szukasz u mnie przestępstwa i grzechu mego dochodzisz?
7 tu sais bien que je suis innocent et que nul ne peut me soustraire à tes mains!	7 Choć wiesz, żem przecież nie zgrzeszył, nikt mnie z Twej ręki nie wyrwie.
8 Tes mains m'ont façonné, créé; puis, te ravisant, tu voudrais me détruire!	8 Twe ręce ukształtowały mnie, uczyniły: opuszczonego dokoła chcesz zniszczyć?
9 Souviens-toi: tu m'as fait comme on pétrit l'argile et tu me renverras à la poussière.	9 Wspomnij, żeś ulepił mnie z gliny: i chcesz obrócić mnie w proch?
10 Ne m'as-tu pas coulé comme du lait et fait cailler comme du laitage,	10 Czy mnie nie zlałeś jak mleko, czyż zsiąść się nie dałeś jak serowi?
11 vêtu de peau et de chair, tissé en os et en nerfs?	11 Odziałeś mnie skórą i ciałem i spiąłeś żyłami i kośćmi,
12 Puis tu m'as gratifié de la vie, et tu veillais avec sollicitude sur mon souffle.	12 darzyłeś miłością, bogactwem, troskliwość Twa strzegła mi ducha -
13 Mais tu gardais une arrière-pensée; je sais que tu te réservais	13 a w sercu to ukrywałeś? Teraz już znam Twe zamiary.
14 de me surveiller si je pèche et de ne pas m'innocenter de mes fautes.	14 Tylko czyhałeś na mój grzech, nie chcesz mnie uwolnić od winy.
15 Suis-je coupable, malheur à moi! suis-je dans mon droit, je n'ose lever la tête, moi, saturé d'outrages,ivre de peines!	15 Biada mi, gdybym ja zgrzeszył! Choć sprawiedliwy, nie podniosę głowy, syty pogardy, niedolą pojony.
16 Fier comme un lion, tu me prends en chasse, tu multiplies tes exploits à mon propos,	16 Pysznego złowisz jak lwiątko, na nowo użyjesz Twej mocy,
17 tu renouvelles tes attaques, ta fureur sur moi redouble, tes troupes fraîches se succèdent contre moi.	17 postawisz mi świeże dowody, gniew swój umocnisz powtórnie, sprowadzisz nowe zastępy.
18 Oh! Pourquoi m'as-tu fait sortir du sein? J'aurais péri alors: nul oeil ne m'aurait vu,	18 Czemuż wywiodłeś mnie z łona? Bodajbym zginął i nikt mnie nie widział,
19 je serais comme n'ayant pas été, du ventre on m'aurait porté à la tombe.	19 jak ktoś, co nigdy nie istniał, od łona złożony do grobu.
20 Et ils durent si peu, les jours de mon existence! Cesse donc de me fixer, pour me permettre un peu dejoie,	20 Czyż nie krótkie są dni mego życia? Odwróć Twój wzrok, niech trochę rozjaśnię oblicze,
21 avant que je m'en aille sans retour au pays des ténèbres et de l'ombre épaisse,	21 nim pójdę, by nigdy nie wrócić, do kraju pełnego ciemności,
22 où règnent l'obscurité et le désordre, où la clarté même ressemble à la nuit sombre.	22 do ziemi czarnej jak noc, do cienia chaosu i śmierci, gdzie świecą jedynie mroki!