| 1 O Senhor falou a Moisés, dizendo: | 1 Locutusque est Dominus ad Moysen dicens: |
| 2 Faze para ti duas trombetas de prata batida ao martelo, com as quais possas convocar a multidão, quando se houver de levantar o acampamento. | 2 “ Fac tibi duas tubas argenteas ductiles, quibus convocare possis congregationem, quando movenda sunt castra. |
| 3 Quando fizeres soar as duas trombetas, todo o povo se juntará ao pé de ti à porta do tabernáculo da reunião. | 3 Cumque increpueris tubis, congregabitur ad te omnis turba ad ostium tabernaculi conventus. |
| 4 Se tocares uma só, virão a ti os príncipies e os chefes do povo de Israel. | 4 Si semel clangueris, venient ad te principes et capita congregationis Israel; |
| 5 Se o som for estrepitoso, levantarão os acampamentos os primeiros que estão da parte do oriente. | 5 si autem prolixior clangor increpuerit, movebunt castra primi, qui sunt ad orientalem plagam; |
| 6 Ao segundo toque, porém, de igual som, levantarão as tendas, os que habitam ao meio-dia; do mesmo modo farão os outros, enquanto as trombetas fizerem sinal para a partida. | 6 in secundo autem sonitu et pari ululatu tubae levabunt tentoria, qui habitant ad meridiem, et iuxta hunc modum reliqui facient, ululantibus tubis in profectionem. |
| 7 Quando se tiver de congregar o povo, tocareis as trombetas, mas não estrepitosamente. | 7 Quando autem congregandus est populus, simplex tubarum clangor erit, et non ululabunt. |
| 8 Os filhos de Aarão, sacerdotes, tocarão as trombetas, e esta lei será perpétua nas vossas gerações. | 8 Filii autem Aaron sacerdotes clangent tubis. Eritque hoc vobis legitimum sempiternum in generationibus vestris. |
| 9 Se sairdes do vosso país para fazer guerra contra os inimigos que vos atacam, fareis soar, com estrépito, as trombetas, e o Senhor vosso Deus se lembrará de vós, para vos livrar das mãos de vossos inimigos. | 9 Si exieritis ad bellum in terra vestra contra hostes, qui dimicant adversum vos, clangetis ululantibus tubis; et erit recordatio vestri coram Domino Deo vestro, ut eruamini de manibus inimicorum vestrorum. |
| 10 Nos vossos dias de alegria, nas vossas solenidades, nos dias de festa do principio do mês, tocareis as trombetas, oferecendo os holocaustos e os sacrifícios pacíficos, e fim de que o vosso Deus se lembre de vós. Eu sou o Senhor vosso Deus. | 10 Si quando habebitis epulum et dies festos et calendas, canetis tubis super holocaustis vestris et pacificis victimis, ut sint vobis in recordationem Dei vestri. Ego Dominus Deus vester ”.
|
| 11 No dia vinte do segundo mês do segundo ano, levantou-se a nuvem do tabernáculo do testemunho. | 11 Anno secundo, mense secundo, vicesima die mensis elevata est nubes de habitaculo testimonii; |
| 12 Os filhos de Israel pelas suas turmas partiram do deserto do Sinai, e a nuvem parou no deserto de Faran. | 12 profectique sunt filii Israel per migrationes suas de deserto Sinai, et recubuit nubes in solitudine Pharan.
|
| 13 Os primeiros que levantaram os acampamentos, conforme a ordem do Senhor daria por meio de Moisés, | 13 Moveruntque castra prima vice, iuxta imperium Domini in manu Moysi. |
| 14 foram os filhos de Judá pelas suas turmas: o seu príncipe era Naasson, filho die Aminadab. | 14 Elevatum est primum vexillum castrorum filiorum Iudae per turmas suas, quorum princeps erat Naasson filius Aminadab; |
| 15 Na tribo dos filhos de Issacar foi príncipe Natanael, filho de Suar. | 15 et super turmam tribus filiorum Issachar fuit princeps Nathanael filius Suar; |
| 16 Na tribo de Zabulon era príncipe Eliab, filho de Helon. | 16 et super turmam tribus Zabulon erat princeps Eliab filius Helon.
|
| 17 O tabernáculo foi desarmado, e os filhos de Gerson e de Merari, partiram, levando-o. | 17 Depositumque est habitaculum, quod portantes egressi sunt filii Gerson et Merari.
|
| 18 Depois partiram os filhos de Ruben, segundo as suas turmas e a sua ordem; Elisar, filho de Sedeur, era seu principe. | 18 Profectum est vexillum castrorum filiorum Ruben per turmas suas, et super turbam suam princeps erat Elisur filius Sedeur. |
| 19 Na tribo dos filhos de Simeão o príncipe foi Salamiel, filho de Surisedai. | 19 Super turmam autem tribus filiorum Simeon princeps fuit Salamiel filius Surisaddai. |
| 20 Na tribo de Gad era príncipe Eliasaph, filho de Duel. | 20 Porro super turmam tribus filiorum Gad erat princeps Eliasaph filius Deuel.
|
| 21 Depois partiram os Caatitas, que levavam o santuário. O tabernáculo era sempre levado até chegar ao lugar, onde se devia erigir. | 21 Profectique sunt et Caathitae portantes sanctuarium. Et erectum est habitaculum, antequam venirent.
|
| 22 Levantaram depois os acampamentos os filhos de Efraim pelas suas turmas, dos quais era príncipe Elisama, filho de Amiud. | 22 Elevatum est vexillum castrorum filiorum Ephraim per turmas suas, in quorum exercitu princeps erat Elisama filius Ammiud. |
| 23 Na tribo dos filhos de Manassés era príncipe Gamaliel, filho de Fadassur. | 23 Et super turmam tribus filiorum Manasse princeps fuit Gamaliel filius Phadassur; |
| 24 Na tribo de Benjamim era chefe Abidan, filho de Gedeão. | 24 et super turmam tribus filiorum Beniamin erat dux Abidan filius Gedeonis.
|
| 25 Os últimos a levantar o acampamento foram os filhos de Dan pelas suas turmas, em cujo exército era príncipe Aiezer, filho de Amisadai. | 25 Novissime elevatum est vexillum castrorum filiorum Dan per turmas suas, in quorum exercitu princeps fuit Ahiezer filius Ammisaddai. |
| 26 Na tribo dos filhos de Aser o príncipe era Fegiel, filho de Ocran. | 26 Et super turmam tribus filiorum Aser erat princeps Phegiel filius Ochran; |
| 27 Na tribo dos filhos de Neftali o príncipe era Aira, filho de Enan. | 27 et super turmam tribus filiorum Nephthali princeps fuit Ahira filius Enan.
|
| 28 Tais são os acampamentos e as marchas dos filhos de Israel pelas suas turmas, quando se moviam. | 28 Hae sunt profectiones filiorum Israel per turmas suas, quando egrediebantur.
|
| 29 Moisés disse a Hobab, filho de Raquel Madianita, seu parente: Nós partimos para o lugar que o Senhor nos há-de dar; vem connosco, para te fazermos bem, porque o Senhor prometeu bens a Israel. | 29 Dixitque Moyses Hobab filio Raguel Madianitae cognato suo: “ Proficiscimur ad locum, quem Dominus daturus est nobis; veni nobiscum, ut benefaciamus tibi, quia Dominus bona promisit Israeli ”. |
| 30 Mas ele respondeu-lhe: Não irei contigo, mas voltarei para a minha terra, na qual nasci. | 30 Cui ille respondit: “ Non vadam tecum, sed revertar in terram meam, in qua natus sum ”. |
| 31 Moisés disse: Não queiras abandonar-nos, porque tu conheces os lugares em que devemos acampar no deserto, e serás o nosso guia. | 31 Et ille: “ Noli, inquit, nos relinquere; tu enim nosti in quibus locis per desertum castra ponere debeamus, et eris ductor noster. |
| 32 Se vieres connosco, repartiremos contigo das riquezas que o Senhor nos der. | 32 Cumque nobiscum veneris, quidquid optimum fuerit ex opibus, quas nobis traditurus est Dominus, dabimus tibi ”.
|
| 33 Partiram do monte do Senhor e caminharam três dias, e a arca da aliança do Senhor ia adiante deles, indicando-lhes nos três dias o lugar para os acampamentos. | 33 Profecti sunt ergo de monte Domini viam trium dierum; arcaque foederis Domini praecedebat eos per dies tres providens castrorum locum. |
| 34 A nuvem do Senhor também estava sobre eles de dia, quando caminhavam. | 34 Nubes quoque Domini super eos erat per diem, cum incederent. |
| 35 Quando se levantava a arca, Moisés dizia: Levanta-te, Senhor, sejam dispersos os teus inimigos, fujam da tua face os que te aborrecem. | 35 Cumque elevaretur arca, dicebat Moyses: “ Surge, Domine, et dissipentur inimici tui; et fugiant, qui oderunt te, a facie tua ”. |
| 36 Quando, porém, se depunha, dizia: Volta, Senhor, para a multidão de Israel. | 36 Cum autem deponeretur, aiebat: “ Revertere, Domine, ad multitudinem exercitus Israel ”.
|