| 1 Quando Israel era menino, eu o amei, e chamei do Egipto o meu filho. | 1 Miłowałem Izraela, gdy jeszcze był dzieckiem, i syna swego wezwałem z Egiptu. |
| 2 Mas, quanto mais os meus profetas os chamaram, tanto mais eles se retiraram da sua presença; sacrificaram aos Baais e queimaram oferendas aos ídolos. | 2 Im bardziej ich wzywałem, tym dalej odchodzili ode Mnie, a składali ofiary Baalom i bożkom palili kadzidła. |
| 3 Entretanto eu ensinava (os de) Efraim a andar, trazia-os nos meus braços, mas eles não reconheceram que era eu quem cuidava deles. | 3 A przecież Ja uczyłem chodzić Efraima, na swe ramiona ich brałem; oni zaś nie rozumieli, że troszczyłem się o nich. |
| 4 Segurava-os com laços humanos, com laços de amor; fui para eles como o que tira o jugo de cima do pescoço e aproximei-me deles para os nutrir. | 4 Pociągnąłem ich ludzkimi więzami, a były to więzy miłości. Byłem dla nich jak ten, co podnosi do swego policzka niemowlę - schyliłem się ku niemu i nakarmiłem go. |
| 5 (Israel) não voltará para a terra do Egipto, mas o Assírio será seu rei, porquanto não quiseram converter-se. | 5 Powrócą do Egiptu i Aszszur będzie ich królem, bo się nie chcieli nawrócić. |
| 6 A espada fará devastações nas suas cidades, consumirá os seus escolhidos, devorá-los-á por causa dos seus maus desígnios. | 6 Miecz będzie szalał w ich miastach, wyniszczy ich dzieci, a nawet pożre ich twierdze. |
| 7 O meu povo é inclinado a afastar-se de mim; quando se convida a subir ao que está no alto, ninguém procura elevar-se. | 7 Mój lud jest skłonny odpaść ode Mnie - wzywa imienia Baala, lecz on im nie przyjdzie z pomocą. |
| 8 Como te tratarei, ó Efraim? Entregar-te-ei, ó Israel? Poderei tratar-te como a Adama, ou tornar-te como Seboim (depois de te ter amado tanto) ? O meu coração dá voltas dentro de mim mesmo, comove-se a minha compaixão. | 8 Jakże cię mogę porzucić, Efraimie, i jak opuścić ciebie, Izraelu? Jakże cię mogę równać z Admą i uczynić podobnym do Seboim? Moje serce na to się wzdryga i rozpalają się moje wnętrzności. |
| 9 Não desafogarei o furor da minha ira, não destruirei mais Efraim, porque sou Deus e não um homem; sou o Santo no meio de ti, não gosto de destruir. | 9 Nie chcę, aby wybuchnął płomień mego gniewu i Efraima już więcej nie zniszczę, albowiem Bogiem jestem, nie człowiekiem; pośrodku ciebie jestem Ja - Święty, i nie przychodzę, żeby zatracać. |
| 10 Eles seguirão o Senhor que rugirá como um leão; quando ele rugir, os filhos do ocidente tremerão. | 10 Pójdą śladami Pana, który zagrzmi, jak [ryczy] lew. A kiedy zagrzmi - zbiegną się Jego synowie z zachodu, |
| 11 Voarão do Egipto como uma ave, e da terra dos Assírios como uma pomba, e estabelecê-los-ei em suas casas diz o Senhor. | 11 jak ptactwo przylecą z Egiptu, i z asyryjskiej ziemi jak gołębie; sprawię, że wrócą do swoich siedzib - wyrocznia Pana. |
| 12 Efraim cercou-me de mentira, e a casa de Israel, de engano; Judá, porém, conduziu-se com Deus e com os santos como uma testemunha fiel. | |
