Evangelho segundo São João 6

Biblia Maria	Biblija Hrvatski
1 Depois disso, atravessou Jesus o lago da Galileia (que é o de Tibería­des.)	1 Nakon toga ode Isus na drugu stranu Galilejskog, Tiberijadskog mora.
2 Seguia-o uma grande multidão, porque via os milagres que fazia em benefício dos enfermos.	2 Slijedilo ga silno mnoštvo jer su gledali znamenja što ih je činio na bolesnicima.
3 Jesus subiu a um monte e ali se sentou com seus discípulos.	3 A Isus uziđe na goru i ondje sjeđaše sa svojim učenicima.
4 Aproximava-se a Páscoa, festa dos judeus.	4 Bijaše blizu Pasha, židovski blagdan.
5 Jesus levantou os olhos sobre aquela grande multidão que vinha ter com ele e disse a Filipe: “Onde compraremos pão para que todos estes tenham o que comer?”.	5 Isus podigne oči i ugleda kako silan svijet dolazi k njemu pa upita Filipa: »Gdje da kupimo kruha da ovi blaguju?«
6 Falava assim para o experimentar, pois bem sabia o que havia de fazer.	6 To reče kušajući ga; jer znao je što će učiniti.
7 Filipe respondeu-lhe: “Duzentos denários de pão não lhes bastam, para que cada um receba um pedaço”.	7 Odgovori mu Filip: »Za dvjesta denara kruha ne bi bilo dosta da svaki nešto malo dobije.«
8 Um dos seus discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse-lhe:	8 Kaže mu jedan od njegovih učenika, Andrija, brat Šimuna Petra:
9 “Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixes... mas que é isto para tanta gente?”.	9 »Ovdje je dječak koji ima pet ječmenih kruhova i dvije ribice! Ali što je to za tolike?«
10 Disse Jesus: “Fazei-os assentar”. Ora, havia naquele lugar muita relva. Sentaram-se aqueles homens em número de uns cinco mil.	10 Reče Isus: »Neka ljudi posjedaju!« A bilo je mnogo trave na tome mjestu. Posjedaše dakle muškarci, njih oko pet tisuća.
11 Jesus tomou os pães e rendeu graças. Em seguida, distribuiu-os às pessoas que estavam sentadas, e igualmente dos peixes lhes deu quanto queriam.	11 Isus uze kruhove, izreče zahvalnicu pa razdijeli onima koji su posjedali. A tako i od ribica – koliko su god htjeli.
12 Estando eles saciados, disse aos discípulos: “Recolhei os pedaços que sobraram, para que nada se perca”.	12 A kad se nasitiše, reče svojim učenicima: »Skupite preostale ulomke da ništa ne propadne!«
13 Eles os recolhe­ram e, dos pedaços dos cinco pães de cevada que sobraram, encheram doze cestos.	13 Skupili su dakle i napunili dvanaest košara ulomaka što od pet ječmenih kruhova pretekoše onima koji su blagovali.
14 À vista desse milagre de Jesus, aquela gente dizia: “Este é verdadeiramente o profeta que há de vir ao mundo”.	14 Kad su ljudi vidjeli znamenje što ga Isus učini, rekoše: »Ovo je uistinu Prorok koji ima doći na svijet!«
15 Jesus, percebendo que queriam arrebatá-lo e fazê-lo rei, tornou a retirar-se sozinho para o monte. (= Mt 14,22-36 = Mc 6,47-53 )	15 Kad Isus spozna da kane doći, pograbiti ga i zakraljiti, povuče se ponovno u goru, posve sam.
16 Chegada a tarde, os seus discípulos desceram à margem do lago.	16 Kad nasta večer, siđoše njegovi učenici k moru,
17 Subindo a uma barca, atravessaram o lago rumo a Cafarnaum. Era já escuro, e Jesus ainda não se tinha reunido a eles.	17 uđoše u lađicu i krenuše na onu stranu mora, u Kafarnaum. Već se i smrklo, a Isusa još nikako k njima.
18 O mar, entretanto, se agitava, porque soprava um vento rijo.	18 More se uzburkalo od silnog vjetra što je zapuhao.
19 Tendo eles remado uns vinte e cinco ou trinta estádios, viram Jesus que se aproximava da barca, andando sobre as águas, e ficaram atemorizados.	19 Pošto su dakle isplovili oko dvadeset i pet do trideset stadija, ugledaju Isusa gdje ide po moru i približava se lađici. Prestraše se,
20 Mas ele lhes disse: “Sou eu, não temais”.	20 a on će njima: »Ja sam! Ne bojte se!«
21 Quiseram recebê-lo na barca, mas pouco depois a barca chegou ao seu destino.	21 Htjedoše ga uzeti u lađicu, kadli se lađica odmah nađe na obali kamo su se zaputili.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar percebeu que Jesus não tinha subido com seus discípulos na única barca que lá estava, mas que eles tinham partido sozinhos.	22 Sutradan mnoštvo, koje osta s onu stranu mora, zapazi da ondje bijaše samo jedna lađica i da Isus nije bio ušao zajedno sa svojim učenicima u lađicu, nego da oni odoše sami.
23 Nesse meio tempo, outras barcas chegaram de Tiberíades, perto do lugar onde tinham comido o pão, depois de o Senhor ter dado graças.	23 Iz Tiberijade pak stigoše druge lađice blizu onog mjesta gdje jedoše kruh pošto je Gospodin izrekao zahvalnicu.
24 E, reparando a multidão que nem Jesus nem os seus discípulos estavam ali, entrou nas barcas e foi até Cafarnaum à sua procura.	24 Kada dakle mnoštvo vidje da ondje nema Isusa ni njegovih učenika, uđu u lađice i odu u Kafarnaum tražeći Isusa.
25 Encontrando-o na outra margem do lago, perguntaram-lhe: “Mestre, quando chegaste aqui?”.	25 Kad ga nađoše s onu stranu mora, rekoše mu: »Učitelju, kad si ovamo došao?«
26 Respondeu-lhes Jesus: “Em verdade, em verdade vos digo: buscais-me, não porque vistes os milagres, mas porque comestes dos pães e ficastes fartos.	26 Isus im odgovori: »Zaista, zaista, kažem vam: tražite me, ali ne stoga što vidjeste znamenja, nego stoga što ste jeli od onih kruhova i nasitili se.
27 Trabalhai, não pela comida que perece, mas pela que dura até a vida eterna, que o Filho do Homem vos dará. Pois nela Deus Pai imprimiu o seu sinal”.	27 Radite, ali ne za hranu propadljivu, nego za hranu koja ostaje za život vječni: nju će vam dati Sin Čovječji jer njega Otac – Bog – opečati.«
28 Perguntaram-lhe: “Que faremos para praticar as obras de Deus?”	28 Rekoše mu dakle: »Što nam je činiti da bismo radili djela Božja?«
29 Respondeu-lhes Jesus: “A obra de Deus é esta: que creiais naquele que ele enviou”.	29 Odgovori im Isus: »Djelo je Božje da vjerujete u onoga kojega je on poslao.«
30 Perguntaram eles: “Que milagre fazes tu, para que o vejamos e creiamos em ti? Qual é a tua obra?	30 Rekoše mu onda: »Kakvo ti znamenje činiš da vidimo pa da ti vjerujemo? Koje je tvoje djelo?
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, segundo o que está escrito: Deu-lhes de comer o pão vindo do céu” ( Sl 77,24 ).	31 Očevi naši blagovaše manu u pustinji, kao što je pisano: Nahrani ih kruhom nebeskim.«
32 Jesus respondeu-lhes: “Em verdade, em verdade vos digo: Moisés não vos deu o pão do céu, mas o meu Pai é quem vos dá o verdadeiro pão do céu;	32 Reče im Isus: »Zaista, zaista, kažem vam: nije vam Mojsije dao kruh s neba, nego Otac moj daje vam kruh s neba, kruh istinski;
33 porque o pão de Deus é o pão que desce do céu e dá vida ao mundo”.	33 jer kruh je Božji Onaj koji silazi s neba i daje život svijetu.«
34 Disseram-lhe: “Senhor, dá-nos sempre deste pão!”.	34 Rekoše mu nato: »Gospodine, daj nam uvijek toga kruha.«
35 Jesus replicou: “Eu sou o pão da vida: aquele que vem a mim não terá fome, e aquele que crê em mim jamais terá sede.	35 Reče im Isus: »Ja sam kruh života. Tko dolazi k meni, neće ogladnjeti; tko vjeruje u mene, neće ožednjeti nikada.
36 Mas já vos disse: Vós me vedes e não credes...	36 No rekoh vam: vidjeli ste me, a opet ne vjerujete.
37 Todo aquele que o Pai me dá virá a mim, e o que vem a mim não o lançarei fora.	37 Svi koje mi daje Otac doći će k meni, i onoga tko dođe k meni neću izbaciti;
38 Pois desci do céu não para fazer a minha vontade, mas a vontade daquele que me enviou.	38 jer siđoh s neba ne da vršim svoju volju, nego volju onoga koji me posla.
39 Ora, esta é a vontade daquele que me enviou: que eu não deixe perecer nenhum daqueles que me deu, mas que os ressuscite no último dia.	39 A ovo je volja onoga koji me posla: da nikoga od onih koje mi je dao ne izgubim, nego da ih uskrisim u posljednji dan.
40 Esta é a vontade de meu Pai: que todo aquele que vê o Filho e nele crê tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia”.	40 Da, to je volja Oca mojega da tko god vidi Sina i vjeruje u njega, ima život vječni i ja da ga uskrisim u posljednji dan.«
41 Murmuravam então dele os judeus, porque dissera: “Eu sou o pão que desceu do céu”.	41 Židovi nato mrmljahu protiv njega što je rekao: »Ja sam kruh koji je sišao s neba.«
42 E perguntavam: “Porventura não é ele Jesus, o filho de José, cujo pai e mãe conhecemos? Como, pois, diz ele: Desci do céu?”.	42 Govorahu: »Nije li to Isus, sin Josipov? Ne poznajemo li mu oca i majku? Kako sada govori: ‘Sišao sam s neba’?«
43 Respondeu-lhes Jesus: “Não murmureis entre vós.	43 Isus im odvrati: »Ne mrmljajte među sobom!
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o atrair; e eu hei de ressuscitá-lo no último dia.	44 Nitko ne može doći k meni ako ga ne povuče Otac koji me posla; i ja ću ga uskrisiti u posljednji dan.
45 Está escrito nos profetas: Todos serão ensinados por Deus ( Is 54,13 ). Assim, todo aquele que ouviu o Pai e foi por ele instruído vem a mim.	45 Pisano je u Prorocima: Svi će biti učenici Božji. Tko god čuje od Oca i pouči se, dolazi k meni.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, pois só aquele que vem de Deus, esse é que viu o Pai.	46 Ne da bi tko vidio Oca, doli onaj koji je kod Boga; on je vidio Oca.
47 Em verdade, em verdade vos digo: quem crê em mim tem a vida eterna.	47 Zaista, zaista, kažem vam: tko vjeruje, ima život vječni.
48 Eu sou o pão da vida.	48 Ja sam kruh života.
49 Vossos pais, no deserto, comeram o maná e morreram.	49 Očevi vaši jedoše u pustinji manu i pomriješe.
50 Este é o pão que desceu do céu, para que não morra todo aquele que dele comer.	50 Ovo je kruh koji silazi s neba: da tko od njega jede, ne umre.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Quem comer deste pão viverá eternamente. E o pão, que eu hei de dar, é a minha carne para a salvação do mundo”.	51 Ja sam kruh živi koji je s neba sišao. Tko bude jeo od ovoga kruha, živjet će uvijeke. Kruh koji ću ja dati tijelo je moje – za život svijeta.«
52 A essas palavras, os judeus começaram a discutir, dizendo: “Como pode este homem dar-nos de comer a sua carne?”.	52 Židovi se nato među sobom prepirahu: »Kako nam ovaj može dati tijelo svoje za jelo?«
53 Então, Jesus lhes disse: “Em verdade, em verdade vos digo: se não comerdes a carne do Filho do Homem, e não beberdes o seu sangue, não tereis a vida em vós mesmos.	53 Reče im stoga Isus: »Zaista, zaista, kažem vam: ako ne jedete tijela Sina Čovječjega i ne pijete krvi njegove, nemate života u sebi!
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.	54 Tko blaguje tijelo moje i pije krv moju, ima život vječni; i ja ću ga uskrisiti u posljednji dan.
55 Pois a minha carne é verdadeiramente uma comida e o meu sangue, verdadeiramente uma bebida.	55 Tijelo je moje jelo istinsko, krv je moja piće istinsko.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim e eu nele.	56 Tko jede moje tijelo i pije moju krv, u meni ostaje i ja u njemu.
57 Assim como o Pai que me enviou vive, e eu vivo pelo Pai, assim também aquele que comer a minha carne viverá por mim.	57 Kao što je mene poslao živi Otac i ja živim po Ocu, tako i onaj koji mene blaguje živjet će po meni.
58 Este é o pão que desceu do céu. Não como o maná que vossos pais comeram e morreram. Quem come deste pão viverá eternamente”.	58 Ovo je kruh koji je s neba sišao, ne kao onaj koji jedoše očevi i pomriješe. Tko jede ovaj kruh, živjet će uvijeke.«
59 Tal foi o ensinamento de Jesus na sinagoga de Cafarnaum.	59 To reče Isus naučavajući u sinagogi u Kafarnaumu.
60 Muitos dos seus discípulos, ouvindo-o, disseram: “Isto é muito duro! Quem o pode admitir?”.	60 Mnogi od njegovih učenika čuvši to rekoše: »Tvrda je to besjeda! Tko je može slušati?«
61 Sabendo Jesus que os discípulos murmuravam por isso, perguntou-lhes: “Isso vos escandaliza?	61 A Isus znajući sam od sebe da njegovi učenici zbog toga mrmljaju, reče im: »Zar vas to sablažnjava?
62 Que será, quando virdes subir o Filho do Homem para onde ele estava antes?...	62 A što ako vidite Sina Čovječjega kako uzlazi onamo gdje je prije bio?«
63 O espírito é que vivifica, a carne de nada serve. As palavras que vos tenho dito são espírito e vida.	63 »Duh je onaj koji oživljuje, tijelo ne koristi ništa. Riječi koje sam vam govorio duh su i život su.«
64 Mas há alguns entre vós que não creem...”. Pois desde o princípio Jesus sabia quais eram os que não criam e quem o havia de trair.	64 »A ipak, ima ih među vama koji ne vjeruju.« Jer znao je Isus od početka koji su oni što ne vjeruju i tko je onaj koji će ga izdati.
65 Ele prosseguiu: “Por isso, vos disse: Ninguém pode vir a mim, se por meu Pai não lho for concedido”.	65 I doda: »Zato sam vam i rekao da nitko ne može doći k meni ako mu nije dano od Oca.«
66 Desde então, muitos dos seus discípulos se retiraram e já não andavam com ele.	66 Otada mnogi učenici odstupiše, više nisu išli s njime.
67 Então, Jesus perguntou aos Doze: “Quereis vós também retirar-vos?”.	67 Reče stoga Isus dvanaestorici: »Da možda i vi ne kanite otići?«
68 Respondeu-lhe Simão Pedro: “Senhor, a quem iríamos nós? Tu tens as palavras da vida eterna.	68 Odgovori mu Šimun Petar: »Gospodine, kome da idemo? Ti imaš riječi života vječnoga!
69 E nós cremos e sabemos que tu és o Santo de Deus!”.	69 I mi vjerujemo i znamo: ti si Svetac Božji.«
70 Jesus acrescentou: “Não vos escolhi eu todos os doze? Contudo, um de vós é um demônio!...”.	70 Odgovori im Isus: »Nisam li ja vas dvanaestoricu izabrao? A ipak, jedan je od vas đavao.«
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque era quem o havia de entregar, não obstante ser um dos Doze.	71 Govoraše to o Judi, sinu Šimuna Iškariotskoga, jednom od dvanaestorice, jer on ga je imao izdati.