List do Galatów 3

Torna indietro

Tysiąclecia	תנ"ך - מקרא על פי המסורה
¹ O, nierozumni Galaci! Któż was urzekł, was, przed których oczami nakreślono obraz Jezusa Chrystusa ukrzyżowanego?	¹ אֲהָהּ גָּלָטִים חַסְרֵי דָעַת מִי הִתְעָה אֶתְכֶם בִּכְשָׁפָיו מִשְּׁמֹעַ אֶל־הָאֱמֶת אַחֲרֵי אֲשֶׁר צֻיַּר בְּתוֹכְכֶם יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ הַצָּלוּב לְנֶגֶד עֵינֵיכֶם
² Tego jednego chciałbym się od was dowiedzieć, czy Ducha otrzymaliście na skutek wypełnienia Prawa za pomocą uczynków, czy też stąd, że daliście posłuch wierze?	² זֹאת לְבַד חָפַצְתִּי לִלְמֹד מִכֶּם הַאִם מִמַּעֲשֵׂי הַתּוֹרָה קִבַּלְתֶּם אֶת־הָרוּחַ אוֹ מִשְּׁמוּעַת הָאֱמוּנָה
³ Czyż jesteście aż tak nierozumni, że zacząwszy duchem, chcecie teraz kończyć ciałem?	³ הַאַתֶּם סְכָלִים כָּל־כָּךְ אֲשֶׁר הַחִלּוֹתֶם בָּרוּחַ וְעַתָּה תְכַלּוּ בַבָּשָׂר
⁴ Czyż tak wielkich rzeczy doznaliście na próżno? A byłoby to rzeczywiście na próżno.	⁴ הֲכָזֹאת סְבַלְתֶּם לָרִיק אִם־אָמְנָם אַךְ־לָרִיק
⁵ Czy Ten, który udziela wam Ducha i działa cuda wśród was, /czyni to/ dlatego, że wypełniacie Prawo za pomocą uczynków, czy też dlatego, że dajecie posłuch wierze?	⁵ הִנֵּה הַמֵּפִיק לָכֶם אֶת־הָרוּחַ וּפֹעֵל בָּכֶם גְּבוּרוֹת הֲכִי מִמַּעֲשֵׂי הַתּוֹרָה הוּא עֹשֶׂה אֵלֶּה אוֹ מִשְּׁמוּעַת הָאֱמוּנָה
⁶ W taki sam sposób Abraham uwierzył Bogu i to mu poczytano za sprawiedliwość.	⁶ כַּאֲשֶׁר הֶאֱמִין אַבְרָהָם בֵּאלֹהִים וַתֵּחָשֵׁב לוֹ לִצְדָקָה
⁷ Zrozumiejcie zatem, że ci, którzy polegają na wierze, ci są synami Abrahama.	⁷ דְּעוּ אֵפוֹא כִּי־בְנֵי הָאֱמוּנָה בְּנֵי אַבְרָהָם הֵמָּה
⁸ I stąd Pismo widząc, że w przyszłości Bóg na podstawie wiary będzie dawał poganom usprawiedliwienie, już Abrahamowi oznajmiło tę radosną nowinę: W tobie będą błogosławione wszystkie narody.	⁸ וְהַמִּקְרָא בִּרְאֹתוֹ מֵרֹאשׁ כִּי הָאֱלֹהִים יַצְדִּיק אֶת־הַגּוֹיִם מִתּוֹךְ הָאֱמוּנָה קִדֵּם לְבַשֵּׂר אֶת־אַבְרָהָם לֵאמֹר וְנִבְרְכוּ בְךָ כָּל־הַגּוֹיִם
⁹ I dlatego tylko ci, którzy polegają na wierze, mają uczestnictwo w błogosławieństwie wraz z Abrahamem, który dał posłuch wierze.	⁹ עַל־כֵּן בְּנֵי הָאֱמוּנָה יִתְבָּרְכוּ עִם־אַבְרָהָם הַמַּאֲמִין
¹⁰ Natomiast na tych wszystkich, którzy polegają na uczynkach Prawa, ciąży przekleństwo. Napisane jest bowiem: Przeklęty każdy, kto nie wypełnia wytrwale wszystkiego, co nakazuje wykonać Księga Prawa.	¹⁰ כִּי בְנֵי מַעֲשֵׂי הַתּוֹרָה תַּחַת הַקְּלָלָה הֵמָּה שֶׁנֶּאֱמַר אָרוּר אֲשֶׁר לֹא־יָקִים אֶת־כָּל־הַדְּבָרִים הַכְּתוּבִים בְּסֵפֶר הַתּוֹרָה לַעֲשׂוֹת אוֹתָם
¹¹ A że w Prawie nikt nie osiąga usprawiedliwienia przed Bogiem, wynika stąd, że sprawiedliwy z wiary żyć będzie.	¹¹ וְגָלוּי הוּא כִּי עַל־יְדֵי הַתּוֹרָה לֹא־יִצְדַּק הָאָדָם לִפְנֵי הָאֱלֹהִים כִּי־צַדִּיק בֶּאֱמוּנָתוֹ יִחְיֶה
¹² Prawo nie opiera się na wierze, lecz /mówi/: Kto wypełnia przepisy, dzięki nim żyć będzie.	¹² וְהַתּוֹרָה אֵינֶנָּה מִן־הָאֱמוּנָה כִּי אִם־אֲשֶׁר־יַעֲשֶׂה אֹתָם הָאָדָם וָחַי בָּהֶם
¹³ Z tego przekleństwa Prawa Chrystus nas wykupił - stawszy się za nas przekleństwem, bo napisane jest: Przeklęty każdy, którego powieszono na drzewie -	¹³ הַמָּשִׁיחַ פָּדָנוּ מִקִּלְלַת הַתּוֹרָה בִּהְיוֹתוֹ לִקְלָלָה בַּעֲדֵנוּ שֶׁנֶּאֱמַר קִלְלַת אֱלֹהִים תָּלוּי
¹⁴ aby błogosławieństwo Abrahama stało się w Chrystusie Jezusie udziałem pogan i abyśmy przez wiarę otrzymali obiecanego Ducha.	¹⁴ לְמַעַן אֲשֶׁר תָּבֹא בִּרְכַּת אַבְרָהָם בַּמָּשִׁיחַ יֵשׁוּעַ עַל־הַגּוֹיִם לְמַעַן אֲשֶׁר נִשָּׂא אֶת־הַבְטָחַת הָרוּחַ עַל־יְדֵי הָאֱמוּנָה
¹⁵ Bracia, użyję przykładu ze stosunków między ludźmi. Nikt nie obala ani zmienia testamentu prawnie sporządzonego, choć jest on jedynie dziełem ludzkim.	¹⁵ אַחַי לְפִי דֶרֶךְ־אָדָם אֲדַבֵּר אֲפִלּוּ בְּרִית שֶׁל־בֶּן־אָדָם אִם־מְקֻיֶּמֶת הִיא לֹא יְפֵרֶנָּה אִישׁ גַּם לֹא־יוֹסִיף עָלֶיהָ דָּבָר
¹⁶ Otóż to właśnie Abrahamowi i jego potomstwu dano obietnice. I nie mówi /Pismo/: i potomkom, co wskazywałoby na wielu, ale /wskazano/ na jednego: i potomkowi twojemu, którym jest Chrystus.	¹⁶ וְהִנֵּה לְאַבְרָהָם נֶאֶמְרוּ הַהַבְטָחוֹת וּלְזַרְעוֹ וְלֹא־אָמַר וְלִזְרָעֶיךָ כְּאִלּוּ לָרַבִּים אֶלָּא כְּאִלּוּ לְיָחִיד וּלְזַרְעֲךָ וְהוּא הַמָּשִׁיחַ
¹⁷ A chcę przez to powiedzieć: testamentu, uprzednio przez Boga prawnie ustanowionego, Prawo, które powstało czterysta trzydzieści lat później, nie może obalić tak, by unieważnić obietnicę.	¹⁷ וְזֹאת אֲנִי אֹמֵר כִּי בְּרִית אֲשֶׁר קִיְּמָהּ הָאֱלֹהִים מֵאָז לִימוֹת הַמָּשִׁיחַ לֹא תוּכַל הַתּוֹרָה אֲשֶׁר בָּאָה אַחֲרֵי אַרְבַּע מֵאוֹת וּשְׁלשִׁים שָׁנָה לְהָפֵר אוֹתָהּ וּלְבַטֵּל אֶת־הַהַבְטָחָה
¹⁸ Bo gdyby dziedzictwo pochodziło z Prawa, tym samym nie mogłoby pochodzić z obietnicy. A tymczasem przez obietnicę Bóg okazał łaskę Abrahamowi.	¹⁸ כִּי אִם־תָּבוֹא הַנַּחֲלָה מִתּוֹךְ הַתּוֹרָה לֹא־תָבוֹא עוֹד מִתּוֹךְ הַהַבְטָחָה אֲבָל אֶת־אַבְרָהָם חָנַן הָאֱלֹהִים עַל־יְדֵי הַבְטָחָה
¹⁹ Na cóż więc Prawo? Zostało ono dodane ze względu na wykroczenia aż do przyjścia Potomka, któremu udzielono obietnicy; przekazane zostało przez aniołów; podane przez pośrednika.	¹⁹ אִם־כֵּן־הַתּוֹרָה מַה־הִיא מִפְּנֵי הַפְּשָׁעִים נוֹסָפָה עַד כִּי־יָבוֹא הַזֶּרַע אֲשֶׁר־לוֹ הַהַבְטָחָה וַתּוּשַׂם הַתּוֹרָה עַל־יְדֵי הַמַּלְאָכִים וּבְיַד מֵלִיץ
²⁰ Pośrednika jednak nie potrzeba, gdy chodzi o jedną osobę, a Bóg właśnie jest sam jeden.	²⁰ וְהַמֵּלִיץ לֹא שֶׁל־אֶחָד הוּא אַךְ הָאֱלֹהִים הוּא אֶחָד
²¹ A czy może Prawo to sprzeciwia się obietnicom Bożym? Żadną miarą! Gdyby mianowicie dane było Prawo, mające moc udzielania życia, wówczas rzeczywiście usprawiedliwienie płynęłoby z Prawa.	²¹ וְעַתָּה הֲכִי הַתּוֹרָה סֹתֶרֶת אֶת־הַבְטָחוֹת הָאֱלֹהִים חָלִילָה כִּי אִלּוּ נִתְּנָה תוֹרָה אֲשֶׁר בְּכֹחָהּ לְהַחֲיוֹת אָז בֶּאֱמֶת הָיְתָה הַצְּדָקָה עַל־יְדֵי הַתּוֹרָה
²² Lecz Pismo poddało wszystko pod /władzę/ grzechu, aby obietnica dostała się na drodze wiary w Jezusa Chrystusa tym, którzy wierzą.	²² אֲבָל הַכָּתוּב סָגַר אֶת־הַכֹּל בְּיַד הַחֵטְא לְמַעַן תִּנָּתֵן הַהַבְטָחָה אֶל־הַמַּאֲמִינִים בֶּאֱמוּנַת יֵשׁוּעַ הַמָּשִׁיחַ
²³ Do czasu przyjścia wiary byliśmy poddani pod straż Prawa i trzymani w zamknięciu aż do objawienia się wiary.	²³ לִפְנֵי בוֹא הָאֱמוּנָה הָיִינוּ סְגוּרִים וְנִשְׁמָרִים תַּחַת הַתּוֹרָה אֱלֵי הָאֱמוּנָה הָעֲתִידָה לְהִגָּלוֹת
²⁴ Tym sposobem Prawo stało się dla nas wychowawcą, /który miał prowadzić/ ku Chrystusowi, abyśmy z wiary uzyskali usprawiedliwienie.	²⁴ וּבְכֵן הַתּוֹרָה הָיְתָה אֹמֶנֶת אוֹתָנוּ אֶל־הַמָּשִׁיחַ לְמַעַן נִצְדַּק עַל־יְדֵי הָאֱמוּנָה
²⁵ Gdy jednak wiara nadeszła, już nie jesteśmy poddani wychowawcy.	²⁵ אֲבָל עַתָּה אַחֲרֵי אֲשֶׁר בָּאָה הָאֱמוּנָה אֵין אֲנַחְנוּ עוֹד תַּחַת יַד הָאֹמֵן
²⁶ Wszyscy bowiem dzięki tej wierze jesteście synami Bożymi - w Chrystusie Jezusie.	²⁶ כִּי־כֻלְּכֶם בְּנֵי אֱלֹהִים אַתֶּם עַל־יְדֵי הָאֱמוּנָה בַּמָּשִׁיחַ יֵשׁוּעַ
²⁷ Bo wy wszyscy, którzy zostaliście ochrzczeni w Chrystusie, przyoblekliście się w Chrystusa.	²⁷ כִּי כֻלְּכֶם אֲשֶׁר נִטְבַּלְתֶּם לַמָּשִׁיחַ לְבַשְׁתֶּם אֶת־הַמָּשִׁיחַ
²⁸ Nie ma już Żyda ani poganina, nie ma już niewolnika ani człowieka wolnego, nie ma już mężczyzny ani kobiety, wszyscy bowiem jesteście kimś jednym w Chrystusie Jezusie.	²⁸ וְאֵין עוֹד לֹא יְהוּדִי וְלֹא יְוָנִי לֹא עֶבֶד וְלֹא בֶן־חוֹרִין לֹא זָכָר וְלֹא נְקֵבָה כִּי אַתֶּם כֻּלְּכֶם אֶחָד בַּמָּשִׁיחַ יֵשׁוּעַ
²⁹ Jeżeli zaś należycie do Chrystusa, to jesteście też potomstwem Abrahama i zgodnie z obietnicą - dziedzicami.	²⁹ וְאִם־אַתֶּם לַמָּשִׁיחַ הִנְּכֶם זֶרַע אַבְרָהָם וְנֹחֲלִים כְּפִי הַהַבְטָחָה

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati