| 1 Lecz lud zaczął szemrać przeciw Panu narzekając, że jest mu źle. Gdy to usłyszał Pan, zapłonął gniewem. Zapalił się przeciw nim ogień Pana i zniszczył ostatnią część obozu. | 1 And the people complained in the hearing of the LORD about their misfortunes; and when the LORD heard it, his anger was kindled, and the fire of the LORD burned among them, and consumed some outlying parts of the camp. |
| 2 Lud wołał do Mojżesza, a on wstawił się do Pana i wygasł ogień. | 2 Then the people cried to Moses; and Moses prayed to the LORD, and the fire abated. |
| 3 Dlatego też dano temu miejscu nazwę Tabeera, gdyż ogień Pana wśród nich zapłonął. | 3 So the name of that place was called Taberah, because the fire of the LORD burned among them. |
| 4 Tłum pospolitego ludu, który był wśród nich, ogarnęła żądza. Izraelici również zaczęli płakać, mówiąc: Któż nam da mięsa, abyśmy jedli? | 4 Now the rabble that was among them had a strong craving; and the people of Israel also wept again, and said, "O that we had meat to eat! |
| 5 Wspominamy ryby, któreśmy darmo jedli w Egipcie, ogórki, melony, pory, cebulę i czosnek. | 5 We remember the fish we ate in Egypt for nothing, the cucumbers, the melons, the leeks, the onions, and the garlic; |
| 6 Tymczasem tu giniemy, pozbawieni tego wszystkiego. Oczy nasze nie widzą nic poza manną. | 6 but now our strength is dried up, and there is nothing at all but this manna to look at." |
| 7 Manna zaś była podobna do nasion kolendra i miała wygląd bdelium. | 7 Now the manna was like coriander seed, and its appearance like that of bdellium. |
| 8 Ludzie wychodzili i zbierali ją, potem mełli w ręcznych młynkach albo tłukli w moździerzach. Gotowali ją w garnkach lub robili z niej podpłomyki; smak miała taki jak ciasto na oleju. | 8 The people went about and gathered it, and ground it in mills or beat it in mortars, and boiled it in pots, and made cakes of it; and the taste of it was like the taste of cakes baked with oil. |
| 9 Gdy nocą opadała rosa na obóz, opadała równocześnie i manna. | 9 When the dew fell upon the camp in the night, the manna fell with it. |
| 10 Mojżesz usłyszał, że lud narzeka rodzinami - każda u wejścia do swego namiotu. Wtedy rozpalił się potężnie gniew Pana, a także wydało się to złe Mojżeszowi. | 10 Moses heard the people weeping throughout their families, every man at the door of his tent; and the anger of the LORD blazed hotly, and Moses was displeased. |
| 11 Rzekł więc Mojżesz do Pana: Czemu tak źle się obchodzisz ze sługą swoim, czemu nie darzysz mnie życzliwością i złożyłeś na mnie cały ciężar tego ludu? | 11 Moses said to the LORD, "Why hast thou dealt ill with thy servant? And why have I not found favor in thy sight, that thou dost lay the burden of all this people upon me? |
| 12 Czy to ja począłem ten lud w łonie albo ja go zrodziłem, żeś mi powiedział: Noś go na łonie swoim, jak nosi piastunka dziecię, i zanieś go do ziemi, którą poprzysiągłem dać ich przodkom? | 12 Did I conceive all this people? Did I bring them forth, that thou shouldst say to me, 'Carry them in your bosom, as a nurse carries the sucking child, to the land which thou didst swear to give their fathers?' |
| 13 Skądże wezmę mięsa, aby dać temu całemu ludowi? A przecież przeciw mnie podnoszą skargę i wołają: Daj nam mięsa do jedzenia! | 13 Where am I to get meat to give to all this people? For they weep before me and say, 'Give us meat, that we may eat.' |
| 14 Nie mogę już sam dłużej udźwignąć troski o ten lud, już mi nazbyt ciąży. | 14 I am not able to carry all this people alone, the burden is too heavy for me. |
| 15 Skoro tak ze mną postępujesz, to raczej mnie zabij, jeśli darzysz mnie życzliwością, abym nie patrzył na swoje nieszczęście. | 15 If thou wilt deal thus with me, kill me at once, if I find favor in thy sight, that I may not see my wretchedness." |
| 16 Wtedy rzekł Pan do Mojżesza: Zwołaj mi siedemdziesięciu mężów spośród starszych Izraela, o których wiesz, że są starszymi ludu i nadzorcami, i przyprowadź ich do Namiotu Spotkania; niech tam staną razem z tobą. | 16 And the LORD said to Moses, "Gather for me seventy men of the elders of Israel, whom you know to be the elders of the people and officers over them; and bring them to the tent of meeting, and let them take their stand there with you. |
| 17 Wtedy Ja zstąpię i będę z tobą mówił; wezmę z ducha, który jest w tobie, i dam im, i będą razem z tobą dźwigać ciężar ludu, a ty go sam już więcej nie będziesz musiał dźwigać. | 17 And I will come down and talk with you there; and I will take some of the spirit which is upon you and put it upon them; and they shall bear the burden of the people with you, that you may not bear it yourself alone. |
| 18 Ludowi zaś powiedz: Oczyśćcie się na jutro, a będziecie jeść mięso. Narzekaliście przed Panem i wołaliście: Kto nam da mięso, abyśmy jedli? O, jak nam dobrze było w Egipcie! Teraz da wam Pan mięso do jedzenia. | 18 And say to the people, 'Consecrate yourselves for tomorrow, and you shall eat meat; for you have wept in the hearing of the LORD, saying, "Who will give us meat to eat? For it was well with us in Egypt." Therefore the LORD will give you meat, and you shall eat. |
| 19 Będziecie je spożywać nie tylko przez jeden dzień albo dwa, albo pięć czy dziesięć lub dwadzieścia, | 19 You shall not eat one day, or two days, or five days, or ten days, or twenty days, |
| 20 lecz przez cały miesiąc, aż wam przez nozdrza wyjdzie i przejmie was wstrętem; odrzuciliście bowiem Pana, który jest pośrodku was, i narzekaliście przed Nim mówiąc: Dlaczego wyszliśmy z Egiptu? | 20 but a whole month, until it comes out at your nostrils and becomes loathsome to you, because you have rejected the LORD who is among you, and have wept before him, saying, 'Why did we come forth out of Egypt?'" |
| 21 Odpowiedział Mojżesz: Sześćset tysięcy mężów pieszych liczy ten lud, pośród którego jestem, a ty mówisz: Dam im mięso i jeść będą przez cały miesiąc! | 21 But Moses said, "The people among whom I am number six hundred thousand on foot; and thou hast said, 'I will give them meat, that they may eat a whole month!' |
| 22 Gdyby się zabiło dla nich wszystkie owce i woły, czyżby to wystarczyło? Albo gdyby się wszystkie ryby morskie złowiło, czyż będzie im dosyć? | 22 Shall flocks and herds be slaughtered for them, to suffice them? Or shall all the fish of the sea be gathered together for them, to suffice them?" |
| 23 Pan jednak odpowiedział Mojżeszowi: Czyż ręka Pana jest zbyt krótka? Zobaczysz, czy mowa moja się spełni, czy też nie. | 23 And the LORD said to Moses, "Is the LORD's hand shortened? Now you shall see whether my word will come true for you or not." |
| 24 I wyszedł Mojżesz, by oznajmić ludowi słowa Pana. Następnie zwołał siedemdziesięciu starszych ludu i ustawił ich wokół namiotu. | 24 So Moses went out and told the people the words of the LORD; and he gathered seventy men of the elders of the people, and placed them round about the tent. |
| 25 A Pan zstąpił w obłoku i mówił z nim. Wziął z ducha, który był w nim, i przekazał go owym siedemdziesięciu starszym. A gdy spoczął na nich duch, wpadli w uniesienie prorockie. Nie powtórzyło się to jednak. | 25 Then the LORD came down in the cloud and spoke to him, and took some of the spirit that was upon him and put it upon the seventy elders; and when the spirit rested upon them, they prophesied. But they did so no more. |
| 26 Dwóch mężów pozostało w obozie. Jeden nazywał się Eldad, a drugi Medad. Na nich też zstąpił duch, bo należeli do wezwanych, tylko nie przyszli do namiotu. Wpadli więc w obozie w uniesienie prorockie. | 26 Now two men remained in the camp, one named Eldad, and the other named Medad, and the spirit rested upon them; they were among those registered, but they had not gone out to the tent, and so they prophesied in the camp. |
| 27 Przybiegł młodzieniec i doniósł Mojżeszowi: Eldad i Medad wpadli w obozie w uniesienie prorockie. | 27 And a young man ran and told Moses, "Eldad and Medad are prophesying in the camp." |
| 28 Jozue, syn Nuna, który od młodości swojej był w służbie Mojżesza, zabrał głos i rzekł: Mojżeszu, panie mój, zabroń im! | 28 And Joshua the son of Nun, the minister of Moses, one of his chosen men, said, "My lord Moses, forbid them." |
| 29 Ale Mojżesz odparł: Czyż zazdrosny jesteś o mnie? Oby tak cały lud Pana prorokował, oby mu dał Pan swego ducha! | 29 But Moses said to him, "Are you jealous for my sake? Would that all the LORD's people were prophets, that the LORD would put his spirit upon them!" |
| 30 Po czym udał się Mojżesz razem ze starszymi z powrotem do obozu. | 30 And Moses and the elders of Israel returned to the camp. |
| 31 Podniósł się wiatr zesłany przez Pana i przyniósł od morza przepiórki, i zrzucił na obóz z obu jego stron na dzień drogi, i pokryły ziemię na dwa łokcie wysoko. | 31 And there went forth a wind from the LORD, and it brought quails from the sea, and let them fall beside the camp, about a day's journey on this side and a day's journey on the other side, round about the camp, and about two cubits above the face of the earth. |
| 32 Ludzie byli na nogach przez cały dzień, przez noc i następny dzień, i zbierali przepiórki. Kto mało zebrał, przyniósł najmniej dziesięć chomerów. I rozłożyli je wokół obozu. | 32 And the people rose all that day, and all night, and all the next day, and gathered the quails; he who gathered least gathered ten homers; and they spread them out for themselves all around the camp. |
| 33 Mięso jeszcze było między ich zębami, jeszcze nie przeżute, gdy już zapalił się gniew Pana przeciw ludowi i uderzył go Pan wielką plagą. | 33 While the meat was yet between their teeth, before it was consumed, the anger of the LORD was kindled against the people, and the LORD smote the people with a very great plague. |
| 34 Dlatego też nazwano to miejsce Kibrot-Hattaawa, bo tam pochowano ludzi, których opanowało pożądanie. | 34 Therefore the name of that place was called Kibroth-hattaavah, because there they buried the people who had the craving. |
| 35 Z Kibrot-Hattaawa ruszył lud do Chaserot i tam rozbili obóz. | 35 From Kibroth-hattaavah the people journeyed to Hazeroth; and they remained at Hazeroth. |
