Księga Liczb 11

Biblia Tysiąclecia	JERUSALEM
1 Lecz lud zaczął szemrać przeciw Panu narzekając, że jest mu źle. Gdy to usłyszał Pan, zapłonął gniewem. Zapalił się przeciw nim ogień Pana i zniszczył ostatnią część obozu.
2 Lud wołał do Mojżesza, a on wstawił się do Pana i wygasł ogień.	2 Le peuple fit appel à Moïse, qui intercéda auprès de Yahvé, et le feu tomba.
3 Dlatego też dano temu miejscu nazwę Tabeera, gdyż ogień Pana wśród nich zapłonął.	3 On appela donc ce lieu Tabeéra, parce que le feu de Yahvé s'était allumé chez eux.
4 Tłum pospolitego ludu, który był wśród nich, ogarnęła żądza. Izraelici również zaczęli płakać, mówiąc: Któż nam da mięsa, abyśmy jedli?	4 Le ramassis de gens qui s'était mêlé au peuple fut saisi de fringale. Les Israélites eux-mêmesrecommencèrent à pleurer, en disant: "Qui nous donnera de la viande à manger?
5 Wspominamy ryby, któreśmy darmo jedli w Egipcie, ogórki, melony, pory, cebulę i czosnek.	5 Ah! quel souvenir! le poisson que nous mangions pour rien en Egypte, les concombres, lesmelons, les laitues, les oignons et l'ail!
6 Tymczasem tu giniemy, pozbawieni tego wszystkiego. Oczy nasze nie widzą nic poza manną.	6 Maintenant nous dépérissons, privés de tout; nos yeux ne voient plus que de la manne!"
7 Manna zaś była podobna do nasion kolendra i miała wygląd bdelium.	7 La manne ressemblait à de la graine de coriandre et avait l'aspect du bdellium.
8 Ludzie wychodzili i zbierali ją, potem mełli w ręcznych młynkach albo tłukli w moździerzach. Gotowali ją w garnkach lub robili z niej podpłomyki; smak miała taki jak ciasto na oleju.	8 Le peuple s'égaillait pour la récolter; puis on la broyait à la meule ou on l'écrasait au pilon; enfinon la faisait cuire dans un pot pour en faire des galettes. Elle avait le goût d'un gâteau à l'huile.
9 Gdy nocą opadała rosa na obóz, opadała równocześnie i manna.	9 Quand la rosée tombait la nuit sur le camp, la manne y tombait aussi.
10 Mojżesz usłyszał, że lud narzeka rodzinami - każda u wejścia do swego namiotu. Wtedy rozpalił się potężnie gniew Pana, a także wydało się to złe Mojżeszowi.	10 Moïse entendit pleurer le peuple, chaque famille à l'entrée de sa tente. La colère de Yahvés'enflamma d'une grande ardeur. Moïse en fut très affecté,
11 Rzekł więc Mojżesz do Pana: Czemu tak źle się obchodzisz ze sługą swoim, czemu nie darzysz mnie życzliwością i złożyłeś na mnie cały ciężar tego ludu?	11 et il dit à Yahvé: "Pourquoi fais-tu du mal à ton serviteur? Pourquoi n'ai-je pas trouvé grâce àtes yeux, que tu m'aies imposé la charge de tout ce peuple?
12 Czy to ja począłem ten lud w łonie albo ja go zrodziłem, żeś mi powiedział: Noś go na łonie swoim, jak nosi piastunka dziecię, i zanieś go do ziemi, którą poprzysiągłem dać ich przodkom?	12 Est-ce moi qui ai conçu tout ce peuple, est-ce moi qui l'ai enfanté, que tu me dises: Porte-le surton sein, comme la nourrice porte l'enfant à la mamelle, au pays que j'ai promis par serment à ses pères?
13 Skądże wezmę mięsa, aby dać temu całemu ludowi? A przecież przeciw mnie podnoszą skargę i wołają: Daj nam mięsa do jedzenia!	13 Où trouverais-je de la viande à donner à tout ce peuple, quand ils m'obsèdent de leurs larmes endisant: Donne-nous de la viande à manger?
14 Nie mogę już sam dłużej udźwignąć troski o ten lud, już mi nazbyt ciąży.	14 Je ne puis, à moi seul, porter tout ce peuple: c'est trop lourd pour moi.
15 Skoro tak ze mną postępujesz, to raczej mnie zabij, jeśli darzysz mnie życzliwością, abym nie patrzył na swoje nieszczęście.	15 Si tu veux me traiter ainsi, tue-moi plutôt! Ah! si j'avais trouvé grâce à tes yeux, que je ne voieplus mon malheur!"
16 Wtedy rzekł Pan do Mojżesza: Zwołaj mi siedemdziesięciu mężów spośród starszych Izraela, o których wiesz, że są starszymi ludu i nadzorcami, i przyprowadź ich do Namiotu Spotkania; niech tam staną razem z tobą.	16 Yahvé dit à Moïse: "Rassemble-moi 70 des anciens d'Israël, que tu sais être des anciens et desscribes du peuple. Tu les amèneras à la Tente du Rendez-vous, où ils se tiendront avec toi.
17 Wtedy Ja zstąpię i będę z tobą mówił; wezmę z ducha, który jest w tobie, i dam im, i będą razem z tobą dźwigać ciężar ludu, a ty go sam już więcej nie będziesz musiał dźwigać.	17 Je descendrai parler avec toi; mais je prendrai de l'Esprit qui est sur toi pour le mettre sur eux.Ainsi ils porteront avec toi la charge de ce peuple et tu ne seras plus seul à le porter.
18 Ludowi zaś powiedz: Oczyśćcie się na jutro, a będziecie jeść mięso. Narzekaliście przed Panem i wołaliście: Kto nam da mięso, abyśmy jedli? O, jak nam dobrze było w Egipcie! Teraz da wam Pan mięso do jedzenia.	18 A ce peuple tu diras: Sanctifiez-vous pour demain, et vous mangerez de la viande, puisque vousavez pleuré aux oreilles de Yahvé, en disant: Qui nous donnera de la viande à manger? Nous étions heureux enEgypte! Eh bien! Yahvé vous donnera de la viande à manger.
19 Będziecie je spożywać nie tylko przez jeden dzień albo dwa, albo pięć czy dziesięć lub dwadzieścia,	19 Vous n'en mangerez pas un jour seulement, ou deux ou cinq ou dix ou vingt,
20 lecz przez cały miesiąc, aż wam przez nozdrza wyjdzie i przejmie was wstrętem; odrzuciliście bowiem Pana, który jest pośrodku was, i narzekaliście przed Nim mówiąc: Dlaczego wyszliśmy z Egiptu?	20 mais bien tout un mois, jusqu'à ce qu'elle vous sorte par les narines et vous soit en dégoût,puisque vous avez rejeté Yahvé qui est au milieu de vous et que vous avez pleuré devant lui en disant: Pourquoidonc être sortis d'Egypte?"
21 Odpowiedział Mojżesz: Sześćset tysięcy mężów pieszych liczy ten lud, pośród którego jestem, a ty mówisz: Dam im mięso i jeść będą przez cały miesiąc!	21 Moïse dit: "Le peuple où je suis compte 600.000 hommes de pied, et tu dis: Je leur donnerai dela viande à manger pendant tout un mois!
22 Gdyby się zabiło dla nich wszystkie owce i woły, czyżby to wystarczyło? Albo gdyby się wszystkie ryby morskie złowiło, czyż będzie im dosyć?	22 Si l'on égorgeait pour eux petit et gros bétail, en auraient-ils assez? Si l'on ramassait pour euxtous les poissons de la mer, en auraient-ils assez?"
23 Pan jednak odpowiedział Mojżeszowi: Czyż ręka Pana jest zbyt krótka? Zobaczysz, czy mowa moja się spełni, czy też nie.	23 Yahvé répondit à Moïse: "Le bras de Yahvé serait-il si court? Tu vas voir si la parole que je t'aidite s'accomplit ou non."
24 I wyszedł Mojżesz, by oznajmić ludowi słowa Pana. Następnie zwołał siedemdziesięciu starszych ludu i ustawił ich wokół namiotu.	24 Moïse sortit pour dire au peuple les paroles de Yahvé. Puis il réunit 70 anciens du peuple et lesplaça autour de la Tente.
25 A Pan zstąpił w obłoku i mówił z nim. Wziął z ducha, który był w nim, i przekazał go owym siedemdziesięciu starszym. A gdy spoczął na nich duch, wpadli w uniesienie prorockie. Nie powtórzyło się to jednak.	25 Yahvé descendit dans la nuée. Il lui parla, et prit de l'Esprit qui reposait sur lui pour le mettresur les 70 anciens. Quand l'Esprit reposa sur eux ils prophétisèrent, mais ils ne recommencèrent pas.
26 Dwóch mężów pozostało w obozie. Jeden nazywał się Eldad, a drugi Medad. Na nich też zstąpił duch, bo należeli do wezwanych, tylko nie przyszli do namiotu. Wpadli więc w obozie w uniesienie prorockie.	26 Deux hommes étaient restés au camp; l'un s'appelait Eldad et l'autre Médad. L'Esprit reposa sureux; bien que n'étant pas venus à la Tente, ils comptaient parmi les inscrits. Ils se mirent à prophétiser dans lecamp.
27 Przybiegł młodzieniec i doniósł Mojżeszowi: Eldad i Medad wpadli w obozie w uniesienie prorockie.	27 Un jeune homme courut l'annoncer à Moïse: "Voici Eldad et Médad, dit-il, qui prophétisentdans le camp."
28 Jozue, syn Nuna, który od młodości swojej był w służbie Mojżesza, zabrał głos i rzekł: Mojżeszu, panie mój, zabroń im!	28 Josué, fils de Nûn, qui depuis sa jeunesse servait Moïse, prit la parole et dit: "Moïse,Monseigneur, empêche-les!"
29 Ale Mojżesz odparł: Czyż zazdrosny jesteś o mnie? Oby tak cały lud Pana prorokował, oby mu dał Pan swego ducha!	29 Moïse lui répondit: "Serais-tu jaloux pour moi? Ah! puisse tout le peuple de Yahvé êtreprophète, Yahvé leur donnant son Esprit!"
30 Po czym udał się Mojżesz razem ze starszymi z powrotem do obozu.	30 Puis Moïse regagna le camp, et avec lui les anciens d'Israël.
31 Podniósł się wiatr zesłany przez Pana i przyniósł od morza przepiórki, i zrzucił na obóz z obu jego stron na dzień drogi, i pokryły ziemię na dwa łokcie wysoko.	31 Envoyé par Yahvé, un vent se leva qui, venant de la mer, entraîna des cailles et les précipita surle camp. Il y en avait aussi loin qu'un jour de marche, de part et d'autre du camp, et sur une épaisseur de deuxcoudées au-dessus du sol.
32 Ludzie byli na nogach przez cały dzień, przez noc i następny dzień, i zbierali przepiórki. Kto mało zebrał, przyniósł najmniej dziesięć chomerów. I rozłożyli je wokół obozu.	32 Le peuple fut debout tout le jour, toute la nuit et le lendemain pour ramasser des cailles: celuiqui en ramassa le moins en eut dix muids; puis ils les étalèrent autour du camp.
33 Mięso jeszcze było między ich zębami, jeszcze nie przeżute, gdy już zapalił się gniew Pana przeciw ludowi i uderzył go Pan wielką plagą.	33 La viande était encore entre leurs dents, elle n'était pas encore mâchée, que la colère de Yahvés'enflamma contre le peuple. Yahvé le frappa d'une très grande plaie.
34 Dlatego też nazwano to miejsce Kibrot-Hattaawa, bo tam pochowano ludzi, których opanowało pożądanie.	34 On donna à ce lieu le nom de Qibrot-ha-Taava, car c'est là qu'on enterra les gens qui s'étaientabandonnés à leur fringale.
35 Z Kibrot-Hattaawa ruszył lud do Chaserot i tam rozbili obóz.	35 De Qibrot-ha-Taava, le peuple partit pour Haçérot, et on campa à Haçérot.