| 1 Lecz lud zaczął szemrać przeciw Panu narzekając, że jest mu źle. Gdy to usłyszał Pan, zapłonął gniewem. Zapalił się przeciw nim ogień Pana i zniszczył ostatnią część obozu. | 1 Now the people complained in the hearing of the LORD; and when he heard it his wrath flared up so that the fire of the LORD burned among them and consumed the outskirts of the camp. |
| 2 Lud wołał do Mojżesza, a on wstawił się do Pana i wygasł ogień. | 2 But when the people cried out to Moses, he prayed to the LORD and the fire died out. |
| 3 Dlatego też dano temu miejscu nazwę Tabeera, gdyż ogień Pana wśród nich zapłonął. | 3 Hence that place was called Taberah, because there the fire of the LORD burned among them. |
| 4 Tłum pospolitego ludu, który był wśród nich, ogarnęła żądza. Izraelici również zaczęli płakać, mówiąc: Któż nam da mięsa, abyśmy jedli? | 4 The foreign elements among them were so greedy for meat that even the Israelites lamented again, "Would that we had meat for food! |
| 5 Wspominamy ryby, któreśmy darmo jedli w Egipcie, ogórki, melony, pory, cebulę i czosnek. | 5 We remember the fish we used to eat without cost in Egypt, and the cucumbers, the melons, the leeks, the onions, and the garlic. |
| 6 Tymczasem tu giniemy, pozbawieni tego wszystkiego. Oczy nasze nie widzą nic poza manną. | 6 But now we are famished; we see nothing before us but this manna." |
| 7 Manna zaś była podobna do nasion kolendra i miała wygląd bdelium. | 7 Manna was like coriander seed and had the appearance of bdellium. |
| 8 Ludzie wychodzili i zbierali ją, potem mełli w ręcznych młynkach albo tłukli w moździerzach. Gotowali ją w garnkach lub robili z niej podpłomyki; smak miała taki jak ciasto na oleju. | 8 When they had gone about and gathered it up, the people would grind it between millstones or pound it in a mortar, then cook it in a pot and make it into loaves, which tasted like cakes made with oil. |
| 9 Gdy nocą opadała rosa na obóz, opadała równocześnie i manna. | 9 At night, when the dew fell upon the camp, the manna also fell. |
| 10 Mojżesz usłyszał, że lud narzeka rodzinami - każda u wejścia do swego namiotu. Wtedy rozpalił się potężnie gniew Pana, a także wydało się to złe Mojżeszowi. | 10 When Moses heard the people, family after family, crying at the entrance of their tents, so that the LORD became very angry, he was grieved. |
| 11 Rzekł więc Mojżesz do Pana: Czemu tak źle się obchodzisz ze sługą swoim, czemu nie darzysz mnie życzliwością i złożyłeś na mnie cały ciężar tego ludu? | 11 "Why do you treat your servant so badly?" Moses asked the LORD. "Why are you so displeased with me that you burden me with all this people? |
| 12 Czy to ja począłem ten lud w łonie albo ja go zrodziłem, żeś mi powiedział: Noś go na łonie swoim, jak nosi piastunka dziecię, i zanieś go do ziemi, którą poprzysiągłem dać ich przodkom? | 12 Was it I who conceived all this people? or was it I who gave them birth, that you tell me to carry them at my bosom, like a foster father carrying an infant, to the land you have promised under oath to their fathers? |
| 13 Skądże wezmę mięsa, aby dać temu całemu ludowi? A przecież przeciw mnie podnoszą skargę i wołają: Daj nam mięsa do jedzenia! | 13 Where can I get meat to give to all this people? For they are crying to me, 'Give us meat for our food.' |
| 14 Nie mogę już sam dłużej udźwignąć troski o ten lud, już mi nazbyt ciąży. | 14 I cannot carry all this people by myself, for they are too heavy for me. |
| 15 Skoro tak ze mną postępujesz, to raczej mnie zabij, jeśli darzysz mnie życzliwością, abym nie patrzył na swoje nieszczęście. | 15 If this is the way you will deal with me, then please do me the favor of killing me at once, so that I need no longer face this distress." |
| 16 Wtedy rzekł Pan do Mojżesza: Zwołaj mi siedemdziesięciu mężów spośród starszych Izraela, o których wiesz, że są starszymi ludu i nadzorcami, i przyprowadź ich do Namiotu Spotkania; niech tam staną razem z tobą. | 16 Then the LORD said to Moses, "Assemble for me seventy of the elders of Israel, men you know for true elders and authorities among the people, and bring them to the meeting tent. When they are in place beside you, |
| 17 Wtedy Ja zstąpię i będę z tobą mówił; wezmę z ducha, który jest w tobie, i dam im, i będą razem z tobą dźwigać ciężar ludu, a ty go sam już więcej nie będziesz musiał dźwigać. | 17 I will come down and speak with you there. I will also take some of the spirit that is on you and will bestow it on them, that they may share the burden of the people with you. You will then not have to bear it by yourself. |
| 18 Ludowi zaś powiedz: Oczyśćcie się na jutro, a będziecie jeść mięso. Narzekaliście przed Panem i wołaliście: Kto nam da mięso, abyśmy jedli? O, jak nam dobrze było w Egipcie! Teraz da wam Pan mięso do jedzenia. | 18 "To the people, however, you shall say: Sanctify yourselves for tomorrow, when you shall have meat to eat. For in the hearing of the LORD you have cried, 'Would that we had meat for food! Oh, how well off we were in Egypt!' Therefore the LORD will give you meat for food, |
| 19 Będziecie je spożywać nie tylko przez jeden dzień albo dwa, albo pięć czy dziesięć lub dwadzieścia, | 19 and you will eat it, not for one day, or two days, or five, or ten, or twenty days, |
| 20 lecz przez cały miesiąc, aż wam przez nozdrza wyjdzie i przejmie was wstrętem; odrzuciliście bowiem Pana, który jest pośrodku was, i narzekaliście przed Nim mówiąc: Dlaczego wyszliśmy z Egiptu? | 20 but for a whole month-until it comes out of your very nostrils and becomes loathsome to you. For you have spurned the LORD who is in your midst, and in his presence you have wailed, 'Why did we ever leave Egypt?'" |
| 21 Odpowiedział Mojżesz: Sześćset tysięcy mężów pieszych liczy ten lud, pośród którego jestem, a ty mówisz: Dam im mięso i jeść będą przez cały miesiąc! | 21 But Moses said, "The people around me include six hundred thousand soldiers; yet you say, 'I will give them meat to eat for a whole month.' |
| 22 Gdyby się zabiło dla nich wszystkie owce i woły, czyżby to wystarczyło? Albo gdyby się wszystkie ryby morskie złowiło, czyż będzie im dosyć? | 22 Can enough sheep and cattle be slaughtered for them? If all the fish of the sea were caught for them, would they have enough?" |
| 23 Pan jednak odpowiedział Mojżeszowi: Czyż ręka Pana jest zbyt krótka? Zobaczysz, czy mowa moja się spełni, czy też nie. | 23 The LORD answered Moses, "Is this beyond the LORD'S reach? You shall see now whether or not what I have promised you takes place." |
| 24 I wyszedł Mojżesz, by oznajmić ludowi słowa Pana. Następnie zwołał siedemdziesięciu starszych ludu i ustawił ich wokół namiotu. | 24 So Moses went out and told the people what the LORD had said. Gathering seventy elders of the people, he had them stand around the tent. |
| 25 A Pan zstąpił w obłoku i mówił z nim. Wziął z ducha, który był w nim, i przekazał go owym siedemdziesięciu starszym. A gdy spoczął na nich duch, wpadli w uniesienie prorockie. Nie powtórzyło się to jednak. | 25 The LORD then came down in the cloud and spoke to him. Taking some of the spirit that was on Moses, he bestowed it on the seventy elders; and as the spirit came to rest on them, they prophesied. |
| 26 Dwóch mężów pozostało w obozie. Jeden nazywał się Eldad, a drugi Medad. Na nich też zstąpił duch, bo należeli do wezwanych, tylko nie przyszli do namiotu. Wpadli więc w obozie w uniesienie prorockie. | 26 Now two men, one named Eldad and the other Medad, were not in the gathering but had been left in the camp. They too had been on the list, but had not gone out to the tent; yet the spirit came to rest on them also, and they prophesied in the camp. |
| 27 Przybiegł młodzieniec i doniósł Mojżeszowi: Eldad i Medad wpadli w obozie w uniesienie prorockie. | 27 So, when a young man quickly told Moses, "Eldad and Medad are prophesying in the camp," |
| 28 Jozue, syn Nuna, który od młodości swojej był w służbie Mojżesza, zabrał głos i rzekł: Mojżeszu, panie mój, zabroń im! | 28 Joshua, son of Nun, who from his youth had been Moses' aide, said, "Moses, my lord, stop them." |
| 29 Ale Mojżesz odparł: Czyż zazdrosny jesteś o mnie? Oby tak cały lud Pana prorokował, oby mu dał Pan swego ducha! | 29 But Moses answered him, "Are you jealous for my sake? Would that all the people of the LORD were prophets! Would that the LORD might bestow his spirit on them all!" |
| 30 Po czym udał się Mojżesz razem ze starszymi z powrotem do obozu. | 30 Then Moses retired to the camp, along with the elders of Israel. |
| 31 Podniósł się wiatr zesłany przez Pana i przyniósł od morza przepiórki, i zrzucił na obóz z obu jego stron na dzień drogi, i pokryły ziemię na dwa łokcie wysoko. | 31 There arose a wind sent by the LORD, that drove in quail from the sea and brought them down over the camp site at a height of two cubits from the ground for the distance of a day's journey all around the camp. |
| 32 Ludzie byli na nogach przez cały dzień, przez noc i następny dzień, i zbierali przepiórki. Kto mało zebrał, przyniósł najmniej dziesięć chomerów. I rozłożyli je wokół obozu. | 32 All that day, all night, and all the next day the people gathered in the quail. Even the one who got the least gathered ten homers of them. Then they spread them out all around the camp. |
| 33 Mięso jeszcze było między ich zębami, jeszcze nie przeżute, gdy już zapalił się gniew Pana przeciw ludowi i uderzył go Pan wielką plagą. | 33 But while the meat was still between their teeth, before it could be consumed, the LORD'S wrath flared up against the people, and he struck them with a very great plague. |
| 34 Dlatego też nazwano to miejsce Kibrot-Hattaawa, bo tam pochowano ludzi, których opanowało pożądanie. | 34 So that place was named Kibroth-hattaavah, because it was there that the greedy people were buried. |
| 35 Z Kibrot-Hattaawa ruszył lud do Chaserot i tam rozbili obóz. | 35 From Kibroth-hattaavah the people set out for Hazeroth. |
