Księga Ezechiela 2

Tysiąclecia	Le Sainte Bible Vigouroux
¹ Rzekł On do mnie: Synu człowieczy, stań na nogi. Będę do ciebie mówił.	¹ Telle fut la vision de l'image de la gloire du Seigneur. Je vis, et je tombai sur ma face, et j'entendis la voix de quelqu'un qui parlait, et qui me dit : Fils de (d'un) l'homme, tiens-toi sur tes pieds, et je te parlerai.
² I wstąpił we mnie duch, "gdy do mnie mówił", i postawił mnie na nogi; potem słuchałem Tego, który do mnie mówił.	² Et (un) l'esprit entra en moi après qu'il m'eut parlé, et me plaça sur mes pieds ; et je l'entendis (quelqu'un) qui me parlait,
³ Powiedział mi: Synu człowieczy, posyłam cię do synów Izraela, do ludu buntowników, którzy Mi się sprzeciwili. Oni i przodkowie ich występowali przeciwko Mnie aż do dnia dzisiejszego.	³ et qui me disait : Fils de (d'un) l'homme, je t'envoie vers les enfants d'Israël, vers ces peuples apostats qui se sont retirés de moi. Eux et leurs pères, ils ont violé mon alliance jusqu'à ce jour.
⁴ To ludzie o bezczelnych twarzach i zatwardziałych sercach; posyłam cię do nich, abyś im powiedział: Tak mówi Pan Bóg.	⁴ Ceux vers qui je t'envoie sont des enfants au front dur et au cœur indomptable ; et tu leur diras : Voici ce que dit le Seigneur Dieu.
⁵ A oni czy będą słuchać, czy też zaprzestaną - są bowiem ludem opornym - przecież będą wiedzieli, że prorok jest wśród nich.	⁵ Peut-être écouteront-ils enfin, et cesseront-ils de pécher (ils y manqueront), car c'est une maison qui m'irrite (exaspère) ; et ils sauront qu'un prophète a été au milieu d'eux.
⁶ A ty, synu człowieczy, nie bój się ich ani się nie lękaj ich słów, nawet gdyby wokół ciebie były osty i ciernie i gdybyś się znalazł wśród skorpionów. Nie obawiaj się ich słów ani się nie lękaj ich twarzy, bo to lud oporny.	⁶ Toi donc, fils de (d'un) l'homme, ne les crains pas, et ne redoute pas leurs discours, quoique ceux qui sont avec toi soient des incrédules et des rebelles (destructeurs), et que tu habites avec des scorpions. Ne crains pas leurs paroles et n'aie pas peur de leurs visages, car c'est une maison qui m'irrite (exaspère).
⁷ Przekażesz im moje słowa: czy będą słuchać, czy też zaprzestaną, bo przecież są buntownikami.	⁷ Tu leur diras donc mes paroles ; peut-être écouteront-ils et cesseront-ils de pécher (ils y manqueront), car ce sont des rebelles (parce qu'ils m'irritent sans cesse).
⁸ Ty więc, synu człowieczy, słuchaj tego, co ci powiem. Nie opieraj się, jak ten lud zbuntowany. Otwórz usta swoje i zjedz, co ci podam.	⁸ Mais toi, fils de (d'un) l'homme, écoute tout ce que je te dis, et ne m'irrite (exaspère) pas comme cette maison m'irrite (exaspère sans cesse) ; ouvre ta bouche, et mange tout ce que je te donne.
⁹ Popatrzyłem, a oto wyciągnięta była w moim kierunku ręka, w której był zwój księgi.	⁹ Alors je regardai, et voici qu'une main s'avançait vers moi, et elle tenait un livre roulé. Elle le déroula devant moi, et il était écrit en dedans et en dehors ; des lamentations, des plaintes et des malédictions (un chant et un malheur) y étaient écrit(e)s.
¹⁰ Rozwinęła go przede mną; był zapisany z jednej i drugiej strony, a opisane w nim były narzekania, wzdychania i biadania.