| 1 Któż da mi schronisko dla podróżnych na pustyni, bym mógł opuścić swój naród i oddalić się od niego? Wszyscy oni są bowiem cudzołożnikami, gromadą buntowników. | 1 ¡Ojalá encontrase refugio en el desierto | para dejar a mi pueblo y alejarme de ellos! | ¡Todos son adúlteros, hatajo de traidores! |
| 2 Niby łuk napinają swój język; kłamstwo, a nie prawda panuje w kraju. Albowiem kroczą od przewrotności do przewrotności, a nie uznają Pana. | 2 «Su lengua es un arco: dispara mentiras; | se imponen en el país, pero no con la verdad. | Salen del mal y recaen en el mal, | y no me conocen —oráculo del Señor—. |
| 3 Wystrzegajcie się jeden drugiego i nie ufajcie nikomu z braci! Każdy bowiem brat oszukuje podstępnie, a każdy przyjaciel głosi oszczerstwa. | 3 Guardaos los unos de los otros, | no os fiéis de vuestros hermanos, | pues el hermano pone zancadillas | y el compañero airea calumnias. |
| 4 Jeden zwodzi drugiego, nie mówiąc prawdy; przyzwyczaili swój język do kłamstwa, postępują przewrotnie, nie chcą | 4 Cada cual engaña a su vecino, | ninguno dice la verdad, | enseñan a sus lenguas a mentir; | todos están pervertidos, |
| 5 się nawrócić. Oszustwo na oszustwie, obłuda na obłudzie; nie chcą znać Pana - wyrocznia Pana. | 5 son incapaces de cambiar. | Fraude y más fraude, | estafa y más estafa; | y es que no quieren conocerme | —oráculo del Señor—». |
| 6 Dlatego to mówi Pan Zastępów: Oto ich wypróbuję przetapiając w tyglu. Bo jak [inaczej] mogę postąpić wobec Córy mojego ludu? | 6 Por eso, esto dice el Señor del universo: | «He pensado refinarlos y probarlos, | ¿pues qué puedo hacer ante su maldad? |
| 7 Ich język jest śmiercionośną strzałą, słowa ich ust są oszustwem. Jeden do drugiego mówi: Pokój, a w sercu swoim przygotowuje mu podstęp. | 7 Su lengua es flecha letal, | su boca profiere mentiras; | saludan amables al prójimo, | y urden por dentro celadas. |
| 8 Czy mam ich za to nie karać - wyrocznia Pana - i nad narodem takim jak ten nie dokonać pomsty? | 8 ¿Y no he de pediros cuentas? | —oráculo del Señor—; | a un pueblo que actúa de ese modo, | ¿no le he de dar su merecido?». |
| 9 Po górach podnieście płacz i lament; na pastwiskach stepowych - pieśń żałobną, bo są spalone. Nikt tamtędy nie przechodzi i nie słychać porykiwania bydła. Od ptaków powietrznych do dzikiego zwierza wszystko ucichło, znikło. | 9 Entonaré endechas por los montes, | una elegía por los pastos de la estepa: | están quemados, nadie los transita, | no se oyen los mugidos del ganado; | desde las aves hasta los animales, | todos se dispersaron y huyeron. |
| 10 Zamienię Jerozolimę w stos gruzu, siedlisko szakali, miasta zaś judzkie w pustkowie, pozbawione mieszkańców. | 10 Convertiré Jerusalén en escombros, | será una guarida de chacales; | arrasaré los poblados de Judá, | todos quedarán deshabitados. |
| 11 Kto jest tak rozumny, by to wyjaśnić? Komu usta Pańskie powiedziały, niech to ogłosi: Dlaczego kraj uległ spustoszeniu, został opuszczony, jak pustynia, gdzie nie ma wędrowca? | 11 ¿Quién es tan sabio que entienda todo esto? | ¡Que lo explique un confidente del Señor! | ¿Por qué está deshecho el país, | calcinado, como estepa intransitable? |
| 12 I rzekł Pan: Dlatego że opuścili moje Prawo, które im dałem, że nie słuchali mojego głosu i nie postępowali według niego, | 12 Respondió el Señor: | «Por abandonar la ley que les propuse, | por desoír y abandonar mi palabra; |
| 13 lecz postępowali według zatwardziałości swego serca i chodzili za Baalami, jak ich nauczyli ich przodkowie. | 13 por seguir su corazón obstinado | a los baales, lo mismo que sus padres. |
| 14 Dlatego to mówi Pan Zastępów, Bóg Izraela: Oto dam im - narodowi temu - za pokarm piołun i za napój wodę zatrutą. | 14 Por eso, esto dice el Señor del universo, | Dios de Israel: | Daré a este pueblo ajenjo por comida, | les haré beber agua corrompida. |
| 15 Rozproszę ich między narodami, których nie znają oni ani ich przodkowie, i poślę w ślad za nimi miecz, aż dokonam zupełnej ich zagłady. | 15 Los dispersaré por países extraños, | que ni ellos ni sus padres conocen; | mandaré que la espada los persiga | hasta que los haya exterminado». |
| 16 To mówi Pan Zastępów: Uwaga! Zawołajcie płaczki, aby przyszły, poślijcie po najroztropniejsze, by przybyły. | 16 Esto dice el Señor del universo: | «Mandad que traigan plañideras, | llamad a las más expertas». |
| 17 Niech się spieszą i niech zaśpiewają nad nami pieśń żałobną, a łzy wytrysną z naszych oczu i woda popłynie z naszych powiek. | 17 Que se den prisa y entonen | una elegía por nosotros. | Que nuestros ojos derramen lágrimas, | que nuestros párpados destilen llanto. |
| 18 Albowiem głos żałobny daje się słyszeć z Syjonu: Jakże jesteśmy zrujnowani, zawstydzeni ponad miarę, ponieważ musimy kraj opuścić i porzucić nasze mieszkania. | 18 Se oye una endecha en Sión: | «¡Qué desolados estamos! | ¡Qué vergüenza tan tremenda! | Nos hacen abandonar el país, | han destruido nuestras casas». |
| 19 Niewiasty! Słuchajcie słowa Pana, i niech wasze ucho przyjmie słowo ust Jego! Nauczcie wasze córki zawodzeń, a jedna drugą pieśni żałobnej: | 19 Escuchad, mujeres, la palabra del Señor; | estad atentas a la palabra de su boca. | Enseñad a vuestras hijas esta endecha, | unas a otras la siguiente elegía: |
| 20 Śmierć wtargnęła przez nasze okna, weszła do naszych pałaców, zgładziła dziecko z ulicy, a młodzieńców z placów. | 20 «La muerte escaló nuestras ventanas, | se metió en nuestros palacios; | exterminó a los niños de las calles, | de las plazas a los jóvenes». |
| 21 Trupy ludzkie leżą jak nawóz na polu, jak snopy za żniwiarzem, których nikt nie zbiera. | 21 Pronuncia este oráculo del Señor: | «Yacerán los cadáveres humanos | como estiércol en medio del campo, | como espigas que deja el segador | y nadie se molesta en recoger». |
| 22 To mówi Pan: Mędrzec niech się nie szczyci swą mądrością, siłacz niech się nie chełpi swą siłą ani bogaty niech się nie przechwala swym bogactwem. | 22 Esto dice el Señor: | «Que el sabio no presuma de su saber, | ni el fuerte de su fuerza, | ni el rico de su riqueza. |
| 23 Raczej chcąc się chlubić, niech się szczyci tym, że jest roztropny i że Mnie poznaje, iż jestem Jahwe, który okazuje łaskawość, praworządność i sprawiedliwość na ziemi - w tym to mam upodobanie - wyrocznia Pana. | 23 Quien presuma, presuma de esto: | de tener entendimiento y conocerme, | de saber que yo soy el Señor, | que pone en práctica la lealtad, | la justicia y el derecho en el país. | Estas son las cosas que me gustan | —oráculo del Señor—». |
| 24 Oto dni nadejdą - wyrocznia Pana - kiedy nawiedzę wszystkich obrzezanych według ciała; | 24 Está llegando el tiempo —oráculo del Señor— en que pediré cuentas a todos los que practican la circuncisión: |
| 25 Egipt, Judę i Edom, Ammonitów, Moab i wszystkich, którzy podcinają włosy i mieszkają na pustyni. Albowiem wszystkie narody są nieobrzezane i cały dom Izraela jest nieobrzezanego serca. | 25 a Egipto, Judá, Edón, los amonitas y Moab, y a la gente del desierto que se afeita las sienes. De hecho, todos estos pueblos son incircuncisos de corazón, lo mismo que la casa de Israel. |
