| 1 Któż da mi schronisko dla podróżnych na pustyni, bym mógł opuścić swój naród i oddalić się od niego? Wszyscy oni są bowiem cudzołożnikami, gromadą buntowników. | 1 Quem mudará em nascente a minha cabeça, em fonte de lágrimas os meus olhos, para eu chorar de dia e de noite os mortos da filha do meu povo? |
| 2 Niby łuk napinają swój język; kłamstwo, a nie prawda panuje w kraju. Albowiem kroczą od przewrotności do przewrotności, a nie uznają Pana. | 2 Quem me dará no deserto um albergue de viandantes? Deixarei o meu povo, apartar-me-ei deles, pois todos são adúlteros, um bando de prevaricadores. |
| 3 Wystrzegajcie się jeden drugiego i nie ufajcie nikomu z braci! Każdy bowiem brat oszukuje podstępnie, a każdy przyjaciel głosi oszczerstwa. | 3 Servem-se da sua língua como dum arco para atirar mentiras; não foi pela verdade que se tornaram fortes na terra, pois passam dum crime a outro; não me conhecem diz o Senhor. |
| 4 Jeden zwodzi drugiego, nie mówiąc prawdy; przyzwyczaili swój język do kłamstwa, postępują przewrotnie, nie chcą | 4 Cada um guarde-se do seu amigo, não se fie de nenhum de seus irmãos, porque o irmão só pensa em suplantar o seu irmão, e todo o amigo anda com falsidade. |
| 5 się nawrócić. Oszustwo na oszustwie, obłuda na obłudzie; nie chcą znać Pana - wyrocznia Pana. | 5 Enganam-se uns aos outros, não dizem a verdade, habituaram a sua língua a mentir, cansam-se em fazer o mal. |
| 6 Dlatego to mówi Pan Zastępów: Oto ich wypróbuję przetapiając w tyglu. Bo jak [inaczej] mogę postąpić wobec Córy mojego ludu? | 6 A tua habitação (ó Jeremias) é no meio do engano; por má fé recusam conhecer-me, diz o Senhor. |
| 7 Ich język jest śmiercionośną strzałą, słowa ich ust są oszustwem. Jeden do drugiego mówi: Pokój, a w sercu swoim przygotowuje mu podstęp. | 7 Portanto isto diz o Senhor dos exércitos: Vou prová-los no crisol. Pois, que outra coisa posso fazer a respeito da filha do meu povo (senão castigá-la) ? |
| 8 Czy mam ich za to nie karać - wyrocznia Pana - i nad narodem takim jak ten nie dokonać pomsty? | 8 A língua deles é uma seta que fere, fala (sempre) para enganar; com os seus lábios anunciam a paz ao seu próximo, mas ocultamente armam-lhe ciladas. |
| 9 Po górach podnieście płacz i lament; na pastwiskach stepowych - pieśń żałobną, bo są spalone. Nikt tamtędy nie przechodzi i nie słychać porykiwania bydła. Od ptaków powietrznych do dzikiego zwierza wszystko ucichło, znikło. | 9 Porventura não hei-de punir estes crimes, diz o Senhor? Ou hei-de deixar de me vingar de tal gente? |
| 10 Zamienię Jerozolimę w stos gruzu, siedlisko szakali, miasta zaś judzkie w pustkowie, pozbawione mieszkańców. | 10 Sobre os montes romperei em choro e lamento, sobre os lugares de pastagem do deserto soltarei um canto fúnebre, porque foram incendiados, de maneira que não há quem passe por ali, e não se ouve já aí a voz dos rebanhos, desde a ave do céu até aos animais, tudo fugiu, desapareceu. |
| 11 Kto jest tak rozumny, by to wyjaśnić? Komu usta Pańskie powiedziały, niech to ogłosi: Dlaczego kraj uległ spustoszeniu, został opuszczony, jak pustynia, gdzie nie ma wędrowca? | 11 Reduzirei Jerusalém a montões de pedras, (diz o Senhor), a covil de chacais; entregarei as cidades de Judá à desolação, sem que fique nelas um só morador. |
| 12 I rzekł Pan: Dlatego że opuścili moje Prawo, które im dałem, że nie słuchali mojego głosu i nie postępowali według niego, | 12 Quem é o homem sábio que entenda isto, a quem se dirija a palavra da boca do Senhor, a fim de que anuncie por que causa foi destruído este país, abrasado como um deserto, de maneira que não há quem passe por ele? |
| 13 lecz postępowali według zatwardziałości swego serca i chodzili za Baalami, jak ich nauczyli ich przodkowie. | 13 O Senhor disse: É porque eles abandonaram a lei que lhes dei, não ouviram a minha voz, não a seguiram, |
| 14 Dlatego to mówi Pan Zastępów, Bóg Izraela: Oto dam im - narodowi temu - za pokarm piołun i za napój wodę zatrutą. | 14 foram atrás da obstinação do seu coração, atrás dos ídolos, como tinham aprendido de seus pais. |
| 15 Rozproszę ich między narodami, których nie znają oni ani ich przodkowie, i poślę w ślad za nimi miecz, aż dokonam zupełnej ich zagłady. | 15 Portanto isto diz o Senhor dos exércitos, o Deus de Israel: Eis que alimentarei este povo com absinto, dar-lhe-ei por bebida água envenenada. |
| 16 To mówi Pan Zastępów: Uwaga! Zawołajcie płaczki, aby przyszły, poślijcie po najroztropniejsze, by przybyły. | 16 Dispersá-los-ei entre nações que nem eles nem seus pais conheceram, e enviarei atrás deles a espada, até serem exterminados. |
| 17 Niech się spieszą i niech zaśpiewają nad nami pieśń żałobną, a łzy wytrysną z naszych oczu i woda popłynie z naszych powiek. | 17 Isto diz o Senhor dos exércitos: Procurai, chamai carpideiras, que venham; mandai procurar as mais hábeis, que compareçam. |
| 18 Albowiem głos żałobny daje się słyszeć z Syjonu: Jakże jesteśmy zrujnowani, zawstydzeni ponad miarę, ponieważ musimy kraj opuścić i porzucić nasze mieszkania. | 18 Apressem-se e entoem lamentações sobre nós! Derramem lágrimas os nossos olhos, vertam pranto as nossas pálpebras. |
| 19 Niewiasty! Słuchajcie słowa Pana, i niech wasze ucho przyjmie słowo ust Jego! Nauczcie wasze córki zawodzeń, a jedna drugą pieśni żałobnej: | 19 Sim, porque de Sião já se ouvem gritos lúgubres (que dizem): Como estamos arruinados e cobertos de confusão, a ponto de termos de abandonar a nossa terra, pois foram derribadas as nossas casas! |
| 20 Śmierć wtargnęła przez nasze okna, weszła do naszych pałaców, zgładziła dziecko z ulicy, a młodzieńców z placów. | 20 Ouvi portanto, mulheres, a palavra do Senhor, recebam os vossos ouvidos a palavra da sua boca! Ensinai a vossas filhas cantos lúgubres, cada uma à sua companheira lamentações. |
| 21 Trupy ludzkie leżą jak nawóz na polu, jak snopy za żniwiarzem, których nikt nie zbiera. | 21 A morte subiu pelas nossas janelas, entrou nas nossas moradas para exterminar as crianças nas ruas, e os jovens nas praças. |
| 22 To mówi Pan: Mędrzec niech się nie szczyci swą mądrością, siłacz niech się nie chełpi swą siłą ani bogaty niech się nie przechwala swym bogactwem. | 22 Dize: Assim fala o Senhor: Cairão os cadáveres dos homens como esterco sobre um campo, como manípulos para trás do segador, e não haverá quem os recolha. |
| 23 Raczej chcąc się chlubić, niech się szczyci tym, że jest roztropny i że Mnie poznaje, iż jestem Jahwe, który okazuje łaskawość, praworządność i sprawiedliwość na ziemi - w tym to mam upodobanie - wyrocznia Pana. | 23 Isto diz o Senhor: Não se glorie o sábio no seu saber, nem se glorie o forte na sua força, nem se glorie o rico nas suas riquezas. |
| 24 Oto dni nadejdą - wyrocznia Pana - kiedy nawiedzę wszystkich obrzezanych według ciała; | 24 Porém aquele que se gloriar, glorie-se nisto: em ter inteligência e em me conhecer, em conhecer que sou o Senhor que exerço a misericórdia, o direito e a justiça sobre a terra: são estas coisas que me agradam, diz o Senhor. |
| 25 Egipt, Judę i Edom, Ammonitów, Moab i wszystkich, którzy podcinają włosy i mieszkają na pustyni. Albowiem wszystkie narody są nieobrzezane i cały dom Izraela jest nieobrzezanego serca. | 25 Eis que vêm dias, diz o Senhor em que visitarei (para os castigar) todos os circuncidados (apenas em sua carne) e incircuncidados; |
| 26 o Egito, Judá, Edom, os filhos de Amon, Moab e todos os que rapam o cabelo das fontes e habitam no deserto; porque, se todas as (outras) nações são incircuncisas (segundo a carne), toda a casa de Israel é incircuncisa de coração. |
