Księga Jeremiasza 20

Tysiąclecia	La Biblia
¹ Usłyszał zaś Jeremiasza, głoszącego te słowa, Paszchur, syn Imera, kapłan, który był głównym nadzorcą w domu Pańskim.	¹ Pasjur, hijo de Imer, comisario del templo del Señor, oyó a Jeremías profetizar aquello.
² I kazał Paszchur poddać chłoście proroka Jeremiasza i zakuć go w kłodę, która się znajdowała w Wyższej Bramie Beniamina, w domu Pańskim.	² Pasjur hizo azotar al profeta Jeremías y lo metió en el cepo que se encuentra en la Puerta de Benjamín, la de arriba, en el templo del Señor.
³ Następnego zaś dnia uwolnił Paszchur Jeremiasza z kłody. Wtedy rzekł Jeremiasz do niego: Już Pan nie nazywa cię Paszchur, lecz Magor [Missabib].	³ A la mañana siguiente, cuando Pasjur lo sacó del cepo, Jeremías le dijo: «El Señor ya no te llama Pasjur, sino Pavor-en-torno,
⁴ To bowiem mówi Pan: Oto uczynię ciebie postrachem dla ciebie samego i dla wszystkich twych przyjaciół. Padną od miecza swych wrogów, a twoje oczy będą na to spoglądać. Całą ziemię Judy wydam w ręce króla babilońskiego: poprowadzi ich w niewolę do Babilon	⁴ pues esto dice el Señor: “Te voy a convertir en pavor para ti y para todos tus amigos, que caerán víctimas de la espada enemiga en tu presencia. Entregaré a todos los habitantes de Judá en poder del rey de Babilonia, que los desterrará a Babilonia y los matará a espada.
⁵ Wydam też wszystkie bogactwa tego miasta, cały jego dorobek, wszystkie jego drogocenne rzeczy, wszystkie skarby królów judzkich oddam w ręce ich nieprzyjaciół, by je złupili, zabrali i wywieźli do Babilonu.	⁵ En cuanto a todas las riquezas de esta ciudad, sus bienes, objetos preciosos y los tesoros reales de Judá, los entregaré a sus enemigos, que los saquearán, los pillarán y se los llevarán a Babilonia.
⁶ Ty zaś, Paszchurze, i wszyscy twoi domownicy pójdziecie do niewoli. Pójdziesz do Babilonii, tam umrzesz, i zostaniesz pochowany ty i wszyscy twoi najbliżsi, którym przepowiadałeś kłamliwie.	⁶ Y tú, Pasjur, irás desterrado a Babilonia junto con toda tu familia. Allí morirás y serás enterrado con todos tus amigos, a quienes profetizabas tus embustes”».
⁷ Uwiodłeś mnie, Panie, a ja pozwoliłem się uwieść; ujarzmiłeś mnie i przemogłeś. Stałem się codziennym pośmiewiskiem, wszyscy mi urągają.	⁷ Me sedujiste, Señor, y me dejé seducir; \| has sido más fuerte que yo y me has podido. \| He sido a diario el hazmerreír, \| todo el mundo se burlaba de mí.
⁸ Albowiem ilekroć mam zabierać głos, muszę obwieszczać: Gwałt i ruina! Tak, słowo Pańskie stało się dla mnie codzienną zniewagą i pośmiewiskiem.	⁸ Cuando hablo, tengo que gritar, \| proclamar violencia y destrucción. \| La palabra del Señor me ha servido \| de oprobio y desprecio a diario.
⁹ I powiedziałem sobie: Nie będę Go już wspominał ani mówił w Jego imię! Ale wtedy zaczął trawić moje serce jakby ogień, nurtujący w moim ciele. Czyniłem wysiłki, by go stłumić, lecz nie potrafiłem.	⁹ Pensé en olvidarme del asunto y dije: \| «No lo recordaré; no volveré a hablar en su nombre»; \| pero había en mis entrañas como fuego, \| algo ardiente encerrado en mis huesos. \| Yo intentaba sofocarlo, y no podía.
¹⁰ Tak, słyszałem oszczerstwo wielu: Trwoga dokoła! Donieście, donieśmy na niego! Wszyscy zaprzyjaźnieni ze mną wypatrują mojego upadku: Może on da się zwieść, tak że go zwyciężymy i wywrzemy swą pomstę na nim!	¹⁰ Oía la acusación de la gente: \| «“Pavor-en-torno”, \| delatadlo, vamos a delatarlo». \| Mis amigos acechaban mi traspié: \| «A ver si, engañado, lo sometemos \| y podemos vengarnos de él».
¹¹ Ale Pan jest przy mnie jako potężny mocarz; dlatego moi prześladowcy ustaną i nie zwyciężą. Będą bardzo zawstydzeni swoją porażką, okryci wieczną i niezapomnianą hańbą.	¹¹ Pero el Señor es mi fuerte defensor: \| me persiguen, pero tropiezan impotentes. \| Acabarán avergonzados de su fracaso, \| con sonrojo eterno que no se olvidará.
¹² Panie Zastępów, Ty, który doświadczasz sprawiedliwego, patrzysz na nerki i serce, dozwól, bym zobaczył Twoją pomstę nad nimi. Tobie bowiem powierzyłem swą sprawę.	¹² Señor del universo, que examinas al honrado \| y sondeas las entrañas y el corazón, \| ¡que yo vea tu venganza sobre ellos, \| pues te he encomendado mi causa!
¹³ Śpiewajcie Panu, wysławiajcie Pana! Uratował bowiem życie ubogiego z ręki złoczyńców.	¹³ Cantad al Señor, alabad al Señor, \| que libera la vida del pobre \| de las manos de gente perversa.
¹⁴ Niech będzie przeklęty dzień, w którym się urodziłem! Dzień, w którym porodziła mnie matka moja, niech nie będzie błogosławiony!	¹⁴ Maldito el día en que nací, \| no sea tenido por bendito \| el día en que mi madre me parió.
¹⁵ Niech będzie przeklęty człowiek, który powiadomił ojca mojego: Urodził ci się syn, chłopiec! sprawiając mu wielką radość.	¹⁵ Maldito el hombre que anunció \| la buena noticia a mi padre: \| «Te ha nacido un hijo varón», \| y le dio una gran alegría.
¹⁶ Niech będzie ów człowiek podobny do miast, które Pan zniszczył bez miłosierdzia! Niech słyszy krzyk z rana, a wrzawę wojenną w południe!	¹⁶ Sea ese hombre igual que las ciudades \| que el Señor destruyó sin compasión; \| que escuche alaridos de mañana, \| gritos de guerra al mediodía.
¹⁷ Nie zabił mnie bowiem w łonie matki: wtedy moja matka stałaby się moim grobem, a łono jej wiecznie brzemiennym.	¹⁷ ¿Por qué no me mató en el vientre? \| Mi madre habría sido mi sepulcro, \| con su vientre preñado eternamente.
¹⁸ Po co wyszedłem z łona matki? Czy żeby oglądać nędzę i utrapienie i dokonać dni moich wśród hańby?	¹⁸ ¿Por qué hube de salir del vientre \| para pasar trabajos y fatigas \| y acabar mis días deshonrado?