| 1 W roku śmierci króla Ozjasza ujrzałem Pana siedzącego na wysokim i wyniosłym tronie, a tren Jego szaty wypełniał świątynię. | 1 No ano em que morreu o rei Ozias, vi o Senhor sentado sobre um alto e elevado trono, e a amplitude do seu manto enchia o templo. |
| 2 Serafiny stały ponad Nim; każdy z nich miał po sześć skrzydeł; dwoma zakrywał swą twarz, dwoma okrywał swoje nogi, a dwoma latał. | 2 Diante dele estavam serafins. Cada um tinha seis asas; com duas cobriam a sua face, com duas cobriam os pés, e com duas voavam. |
| 3 I wołał jeden do drugiego: Święty, Święty, Święty jest Pan Zastępów. Cała ziemia pełna jest Jego chwały. | 3 E clamavam um para o outro, dizendo: Santo, Santo, Santo, é o Senhor Deus dos exércitos! Toda a terra está cheia da sua glória! |
| 4 Od głosu tego, który wołał, zadrgały futryny drzwi, a świątynia napełniła się dymem. | 4 Estremeceram as portas, em seus gonzos, à voz do que clamava, e a casa encheu-se de fumo. |
| 5 I powiedziałem: Biada mi! Jestem zgubiony! Wszak jestem mężem o nieczystych wargach i mieszkam pośród ludu o nieczystych wargach, a oczy moje oglądały Króla, Pana Zastępów! | 5 Então disse eu: Ai de mim, que estou perdido, porque sendo um homem de lábios impuros, e habitando no meio dum povo que tem os seus também impuros, vi com os meus olhos o Rei, Senhor dos exércitos! |
| 6 Wówczas przyleciał do mnie jeden z serafinów, trzymając w ręce węgiel, który kleszczami wziął z ołtarza. | 6 Mas (então) voou para mim um dos serafins, o qual trazia na mão uma brasa viva. que tinha tomado do altar com uma tenaz. |
| 7 Dotknął nim ust moich i rzekł: Oto dotknęło to twoich warg: twoja wina jest zmazana, zgładzony twój grzech. | 7 Tocou a minha boca e disse: Eis que, tendo esta brasa tocado os teus lábios, será tirada a tua iniquidade, expiado o teu pecado. |
| 8 I usłyszałem głos Pana mówiącego: Kogo mam posłać? Kto by Nam poszedł? Odpowiedziałem: Oto ja, poślij mnie! | 8 E ouvi a voz do Senhor que dizia: Quem enviarei eu? e quem irá por nós? Então eu disse: Aqui me tens, envia-me. |
| 9 I rzekł [mi]: Idź i mów do tego ludu: Słuchajcie pilnie, lecz bez zrozumienia, patrzcie uważnie, lecz bez rozeznania! | 9 O Senhor disse-me: Vai, e dirás a esse povo: Ouvi o que vos digo, e não compreendei, olhai e não entendei. |
| 10 Zatwardź serce tego ludu, znieczul jego uszy, zaślep jego oczy, iżby oczami nie widział ani uszami nie słyszał, i serce jego by nie pojęło, żeby się nie nawrócił i nie był uzdrowiony. | 10 Obceca o coração deste povo, ensurdece-lhe os ouvidos e fecha-lhe os olhos, para que não suceda que veja com seus olhos, ouça com seus ouvidos, entenda com seu coração, e se converta e de novo seja curado. |
| 11 Wtedy zapytałem: Jak długo, Panie? On odrzekł: Aż runą miasta wyludnione i domy bez ludzi, a pola pozostaną pustkowiem. | 11 E eu disse: Até quando, Senhor? Ele respondeu: Até que as cidades fiquem assoladas e sem habitantes, as casas sem homens e a terra deserta: |
| 12 Pan wyrzuci ludzi daleko, tak że zwiększy się pustynia wewnątrz kraju. | 12 até que o Senhor lance os homens para longe do seu país, e seja grande a solidão na terra. |
| 13 A jeśli jeszcze dziesiąta część [ludności] zostanie, to i ona powtórnie ulegnie zniszczeniu jak terebint lub dąb, z których pień tylko zostaje po zwaleniu. Reszta jego [będzie] świętym nasieniem. | 13 Se restar um décimo (da população) esse será exterminado, como o terebinto e o carvalho, dos quais fica um toco quando são abatidos. Este resto de tronco é um germe santo. |
