| 1 Słowa Lemuela, króla Massa, których nauczyła go matka. | 1 ܡ̈ܠܘܗܝ ܕܡܘܐܝܠ ܡܠܟܐ ܢܒܝܐ ܕܪܕܬܗ ܐܡܗ ܘܐܡܪܬ ܠܗ |
| 2 Cóż, synu? Cóż, synu mojego łona? Cóż, synu mych ślubów? | 2 ܝܝ ܒܪܝ ܘܝܝ ܒܪ ܟܪܣܝ ܘܝܝ ܒܪ ܢܕܪ̈ܝ |
| 3 Nie oddawaj kobietom swojej mocy ni rządów twych tym, które gubią królów. | 3 ܠܐ ܬܬܠ ܚܝܠܟ ܠܢܫ̈ܐ ܘܐܘܪ̈ܚܬܟ ܠܡܐ̈ܟܠܬܐ ܕܡ̈ܠܟܐ |
| 4 Nie dla królów, Lemuelu, nie dla królów picie wina ani dla władców pożądanie sycery, | 4 ܡܢ ܡ̈ܠܟܐ ܡܘܐܝܠ ܐܙܕܗܪ ܡܢ ܡ̈ܠܟܐ ܕܫ̈ܬܝܢ ܚܡܪܐ ܘܡܢ ܫ̈ܠܝܛܢܐ ܕܫܬܝܢ ܫܟܪܐ |
| 5 by pijąc, praw nie zapomnieli, nie zaniedbali prawa ubogich. | 5 ܕܠܐ ܬܫܬܐ ܘܬܛܥܐ ܠܡܒܕܩܢܐ ܘܬܛܥܐ ܕܝܢܐ ܕܟܠܗܘܢ ܒܢ̈ܝ ܡܣ̈ܟܢܐ |
| 6 Daj sycerę skazańcom, a wino zgorzkniałym na duchu: | 6 ܡܬܝܗܒ ܫܟܪܐ ܠܐ̈ܒܝܠܐ ܘܚܡܪܐ ܠܡܪ̈ܝܪܝ ܢܦܫܐ |
| 7 niech piją, niech nędzy zapomną, na trud już niepomni. | 7 ܕܢܫܬܘܢ ܘܢܛܥܘܢ ܟܐ̈ܒܝܗܘܢ ܘܥܩ̈ܬܗܘܢ ܬܘܒ ܠܐ ܢܬܕܟܪܘܢ |
| 8 Ty usta otwórz dla niemych, na sąd dla godnych litości, | 8 ܦܬܚ ܦܘܡܟ ܒܡܠܬܐ ܕܩܘܫܬܐ ܘܕܘܢ ܠܟܠܗܘܢ ܒܢ̈ܝܐ ܥܘ̈ܠܐ |
| 9 rządź uczciwie i usta swe otwórz, obroń uciemiężonych i biednych! | 9 ܦܬܚ ܦܘܡܟ ܒܕܝܢܐ ܙܕܝܩܐ ܘܕܘܢ ܠܡܣ̈ܟܢܐ ܘܠܒܝ̇ܫ̈ܐ |
| 10 Niewiastę dzielną któż znajdzie? Jej wartość przewyższa perły. | 10 ܐܢܬܬܐ ܟܫܝܪܬܐ ܡܢܘ ܡܫܟܚ ܝܩܝܪܐ ܗܝ ܓܝܪ ܡܢ ܟܐ̈ܦܐ ܛܒ̈ܬܐ ܕܕܡ̈ܝܢ ܠܝܬ ܠܗܝܢ |
| 11 Serce małżonka jej ufa, na zyskach mu nie zbywa; | 11 ܘܬܟܝܠ ܥܠܝܗ̇ ܠܒܗ ܕܒܥܠܗ̇ ܘܐܣܢܐ ܠܐ ܚܣܪ ܠܗ̇ |
| 12 nie czyni mu źle, ale dobrze przez wszystkie dni jego życia. | 12 ܥܒܕܬ ܠܗ ܛܒ̈ܬܐ ܘܠܐ ܒܝܫܬ̈ܐ ܟܠܗܘܢ ܝܘܡ̈ܬܐ ܕܚ̈ܝܘܗܝ |
| 13 O len się stara i wełnę, pracuje starannie rękami. | 13 ܒܥܬ ܥܡܪܐ ܘܟܬܢܐ. ܘܥܒܕ ܐ̈ܝܕܝܗ̇ ܐܝܟ ܨܒܝܢܗ̇ |
| 14 Podobnie jak okręt kupiecki żywność sprowadza z daleka. | 14 ܗܘܬ ܐܝܟ ܐܠܦܐ ܕܬܓܪܐ. ܕܡܢ ܪܘܚܩܐ ܐܬܝܐ ܬܐܓܘܪܬܗ̇ |
| 15 Wstaje, gdy jeszcze jest noc, i żywność rozdziela domowi, a obowiązki - swym dziewczętom. | 15 ܘܩܡܬ ܒܠܠܝܐ ܘܝܗܒܬ ܡܐܟܘܠܬܐ ܠܒܢ̈ܝ ܒܝܬܗ̇ ܘܥ̇ܒܕܐ ܠܛܠܝ̈ܬܗ̇ |
| 16 Myśli o roli - kupuje ją: z zarobku swych rąk zasadza winnicę. | 16 ܘܚܪܬ ܒܦܘܠܚܢܐ ܘܙܒܢܬܗ ܘܡܢ ܦܐܪ̈ܐ ܕܐ̈ܝܕܝܗ̇ ܢܨܒܬ ܟܪܡܐ |
| 17 Przepasuje mocą swe biodra, umacnia swoje ramiona. | 17 ܘܐܣܪܬ ܚ̈ܨܝܗ̇ ܒܥܘܫܢܐ ܘܫܪܪܬ ܕܪ̈ܥܝܗ̇ |
| 18 Już widzi pożytek z swej pracy: jej lampa wśród nocy nie gaśnie. | 18 ܘܛܥܡܬ ܕܛܒܐ ܗܝ ܬܐܓܘܪܬܗ̇ ܘܠܐ ܕܥܟ ܗܘܐ ܫܪܓܗ̇ ܠܠܝܐ ܟܠܗ |
| 19 Wyciąga ręce po kądziel, jej palce chwytają wrzeciono. | 19 ܕܪ̈ܥܝܗ̇ ܐܘܫܛܬ ܒܟܫܝܪܘܬܐ ܘܐ̈ܝܕܝܗ̇ ܠܡܘܥܙܠܐ |
| 20 Otwiera dłoń ubogiemu, do nędzarza wyciąga swe ręce. | 20 ܐ̈ܝܕܝܗ̇ ܦܫܛܬ ܠܡ̈ܣܟܢܐ ܘܕܪ̈ܥܝܗ̇ ܐܘܫܛܬ ܠܒܝ̇ܫ̈ܐ |
| 21 Dla domu nie boi się śniegu, bo cały dom odziany na lata, | 21 ܘܠܐ ܕܚܠܝܢ ܗܘܘ ܒܢ̈ܝ ܒܝܬܗ̇ ܡܢ ܬܠܓܐ ܡܛܘܠ ܕܟܠܗܘܢ ܠܒܝܫ̈ܝܢ ܗܘܘ ܙܚܘܪ̈ܝܬܐ |
| 22 sporządza sobie okrycia, jej szaty z bisioru i z purpury. | 22 ܬܫܘܝܬܐ ܥܒܕܬ ܠܗ̇ ܘܢܚ̈ܬܐ ܕܒܘܨܐ ܘܕܐܪܓܘܢܐ |
| 23 W bramie jej mąż szanowany, gdy wśród starszyzny kraju zasiądzie. | 23 ܝܕܝܥ ܗܘܐ ܒܥܠܗ̇ ܒܝܢ̈ܬ ܡܕܝܢ̈ܬܐ ܟܕ ܝܬܒ ܗܘܐ ܒܝܬ ܣ̈ܒܐ ܕܐܪܥܐ |
| 24 Płótno wyrabia, sprzedaje, pasy dostarcza kupcowi. | 24 ܟܬܢܐ ܥܒܕܬ ܘܙܒܢܬ ܘܐܣܪ ܚ̈ܨܐ ܝܗܒܬ ܠܟܢܥ̈ܢܝܐ |
| 25 Strojem jej siła i godność, do dnia przyszłego się śmieje. | 25 ܥܘܫܢܐ ܘܗܕܪܐ ܠܒܘܫܗ̇ ܘܬܚܕܐ ܒܝܘܡܐ ܐܚܪܝܐ |
| 26 Otwiera usta z mądrością, na języku jej miłe nauki. | 26 ܦܘܡܗ̇ ܦܬܚܬ ܒܚܟܡܬܐ ܘܢܡܘܣܐ ܕܪ̈ܚܡܐ ܥܠ ܠܫܢܗ̇ |
| 27 Bada bieg spraw domowych, nie jada chleba lenistwa. | 27 ܘܓ̈ܠܝܢ ܐܘܪ̈ܚܬܐ ܕܒܝܬܗ̇ ܠܚܡܗ̇ ܚܒܢܢܐܝܬ ܠܐ ܐܟܠܬ |
| 28 Powstają synowie, by szczęście jej uznać, i mąż, ażeby ją sławić: | 28 ܩܡܘ ܒܢܝ̈ܗ̇ ܘܝܗܒܘ ܠܗ̇ ܛܘܒܐ ܘܒܥܠܗ̇ ܫܒܚܗ̇ |
| 29 Wiele niewiast pilnie pracuje, lecz ty przewyższasz je wszystkie. | 29 ܘܣܘܓܐܐ ܕܒ̈ܢܬܗ̇ ܩ̈ܢܝ ܥܘܬܪܐ ܘܐܢܬܝ ܥܒܪܬܝ ܥܠ ܟܠܗܝܢ |
| 30 Kłamliwy wdzięk i marne jest piękno: chwalić należy niewiastę, co boi się Pana. | 30 ܕܓܠܐ ܗܝ ܝܐܝܘܬܐ ܘܣܪܝܩ ܗܘ ܫܘܦܪܐ ܘܐܢܬܬܐ ܕܕܚܠܐ ܡܢ ܡܪܝܐ ܗܝ ܬܫܬܒܚ |
| 31 Z owocu jej rąk jej dajcie, niech w bramie chwalą jej czyny. | 31 ܗܒܘ ܠܗ̇ ܡܢ ܦܐܪ̈ܐ ܕܐ̈ܝܕܝܗ̇ ܘܢܫܒܚܘܢܗ̇ ܥ̇ܒ̈ܕܝܗ̇ ܒܬܪܥܐ |
