Księga Psalmów 49

Torna indietro

Tysiąclecia	Bibbia Diodati
¹ Kierownikowi chóru. Synów Koracha. Psalm.	¹ Salmo, dato al capo de’ Musici, de’ figliuoli di Core. UDITE questo, popoli tutti; Porgete gli orecchi, voi tutti gli abitanti del mondo;
² Słuchajcie tego, wszystkiego narody, nakłońcie uszu, wszyscy, co świat zamieszkujecie,	² E plebei, e nobili, E ricchi, e bisognosi tutti insieme.
³ wy, niscy pochodzeniem, tak samo jak możni, bogaty na równi z ubogim!	³ La mia bocca proferirà cose di gran sapienza; E il ragionamento del mio cuore sarà di cose di grande intendimento.
⁴ Moje usta wypowiedzą mądrość, a rozmyślanie mego serca - roztropność.	⁴ Io inchinerò il mio orecchio alle sentenze; Io spiegherò sopra la cetera i miei detti notevoli.
⁵ Nakłonię mego ucha ku przypowieści, przy dźwięku liry wyjaśnię mą zagadkę.	⁵ Perchè temerò ne’ giorni dell’avversità Quando l’iniquità che mi è alle calcagna m’intornierà?
⁶ Dlaczego miałbym się trwożyć w dniach niedoli, gdy otacza mnie złość podstępnych,	⁶ Ve ne son molti che si confidano ne’ lor beni, E si gloriano della grandezza delle lor ricchezze.
⁷ którzy ufają swoim dostatkom i chełpią się z ogromu swych bogactw?	⁷ Niuno però può riscuotere il suo fratello, Nè dare a Dio il prezzo del suo riscatto.
⁸ Nikt bowiem siebie samego nie może wykupić ani nie uiści Bogu ceny swego wykupu	⁸ E il riscatto della lor propria anima non può trovarsi, E il modo ne mancherà in perpetuo;
⁹ - jego życie jest zbyt kosztowne i nie zdarzy się to nigdy -	⁹ Per fare che continuino a vivere in perpetuo, E che non veggano la fossa;
¹⁰ by móc żyć na wieki i nie doznać zagłady.	¹⁰ Conciossiachè veggano che i savi muoiono, E che parimente i pazzi, e gli stolti periscono, E lasciano i lor beni ad altri.
¹¹ Każdy bowiem widzi: mędrcy umierają, tak jednakowo ginie głupi i prostak, zostawiając obcym swoje bogactwa.	¹¹ Il loro intimo pensiero è che le lor case dimoreranno in eterno, E che le loro abitazioni dureranno per ogni età; Impongono i nomi loro a delle terre.
¹² Groby są ich domami na wieki, ich mieszkaniem na wszystkie pokolenia, choć imionami swymi nazywali ziemie.	¹² E pur l’uomo che è in onore non vi dimora sempre; Anzi è renduto simile alle bestie che periscono.
¹³ Bo człowiek nie będzie trwał w dostatku, przyrównany jest do bydląt, które giną.	¹³ Questa lor via è loro una pazzia; E pure i lor discendenti si compiacciono a seguire i lor precetti. Sela.
¹⁴ Taka jest droga tych, co ufność pokładają w sobie, i taka przyszłość miłośników własnej mowy.	¹⁴ Saranno posti sotterra, come pecore; La morte li pasturerà; E gli uomini diritti signoreggeranno sopra loro in quella mattina; E il sepolcro consumerà la lor bella apparenza, Che sarà portata via dal suo abitacolo
¹⁵ Do Szeolu są gnani jak owce, pasie ich śmierć, zejdą prosto do grobu, serca prawych zapanują nad nimi, rano zniknie ich postać, Szeol ich mieszkaniem.	¹⁵ Ma Iddio riscuoterà l’anima mia dal sepolcro;
¹⁶ Lecz Bóg wyzwoli moją duszę z mocy Szeolu, bo mię zabierze.	¹⁶ Non temere, quando alcuno sarà arricchito, Quando la gloria della sua casa sarà accresciuta.
¹⁷ Nie obawiaj się, jeśli ktoś się wzbogaci, jeżeli wzrośnie zamożność jego domu:	¹⁷ Perciocchè, quando egli morrà non torrà seco nulla; La sua gloria non gli scenderà dietro.
¹⁸ bo kiedy umrze, nic z sobą nie weźmie, a jego zamożność nie pójdzie za nim.	¹⁸ Benchè egli abbia benedetta l’anima sua in vita sua; E tali ti lodino, se tu ti dài piacere, e buon tempo;
¹⁹ I chociaż w życiu sobie pochlebia: Będą cię sławić, że dobrześ się urządził,	¹⁹ Quella verrà là ove è la generazion de’ suoi padri; Giammai in eterno non vedranno la luce.
²⁰ musi iść do pokolenia swych przodków, do tych, co na wieki nie zobaczą światła.	²⁰ L’uomo che è in istato onorevole, e non ha intelletto, È simile alle bestie che periscono
²¹ Człowiek, co w dostatku żyje, ale się nie zastanawia, przyrównany jest do bydląt, które giną.

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati