| 1 Chciej słuchać, Hiobie, mej mowy, nadstaw ucha na wszystkie me słowa. | 1 וְֽאוּלָם שְׁמַֽע־נָא אִיּוֹב מִלָּיוְֽכׇל־דְּבָרַי הַאֲזִֽינָה׃ |
| 2 Pomyśleć chciej, usta otwarłem, język mówi pod podniebieniem, | 2 הִנֵּה־נָא פָּתַחְתִּי פִידִּבְּרָה לְשׁוֹנִי בְחִכִּֽי׃ |
| 3 prawe me serce i mowa, czysta w mych ustach jest mądrość. | 3 יֹשֶׁר־לִבִּי אֲמָרָיוְדַעַת שְׂפָתַי בָּרוּר מִלֵּֽלוּ׃ |
| 4 I mnie też stworzył duch Boży, tchnienie Wszechmocnego i mnie uczyniło. | 4 רֽוּחַ־אֵל עָשָׂתְנִיוְנִשְׁמַת שַׁדַּי תְּחַיֵּֽנִי׃ |
| 5 Jeśli zdołasz, odpowiedz! Sprzeciw się, przedstaw swą sprawę! | 5 אִם־תּוּכַל הֲשִׁיבֵנִיעֶרְכָה לְפָנַי הִתְיַצָּֽבָה׃ |
| 6 Tylem, co ty, wart u Boga. I jam jest z gliny zrobiony. | 6 הֵן־אֲנִי כְפִיךָ לָאֵלמֵחֹמֶר קֹרַצְתִּי גַם־אָֽנִי׃ |
| 7 Niech mowy cię moje nie płoszą, powagą cię nie przytłaczam. | 7 הִנֵּה אֵמָתִי לֹא תְבַעֲתֶךָּוְאַכְפִּי עָלֶיךָ לֹֽא־יִכְבָּֽד׃ |
| 8 Ale tyś mówił do moich uszu, słyszałem dźwięk twoich słów: | 8 אַךְ אָמַרְתָּ בְאׇזְנָיוְקוֹל מִלִּין אֶשְׁמָֽע׃ |
| 9 Czysty jestem, bez grzechu, niewinny i nie mam zmazy. | 9 זַךְ אֲנִי בְּֽלִי פָשַׁעחַף אָנֹכִיוְלֹא עָוֺן לִֽי׃ |
| 10 A znalazł On u mnie niewierność, za wroga mnie swego uważa. | 10 הֵן תְּנוּאוֹת עָלַי יִמְצָאיַחְשְׁבֵנִי לְאוֹיֵב לֽוֹ׃ |
| 11 Nogi me zakuł w kajdany, baczy na każdy mój krok. | 11 יָשֵׂם בַּסַּד רַגְלָייִשְׁמֹר כׇּל־אׇרְחֹתָֽי׃ |
| 12 Tu nie masz słuszności - powiadam, bo wyższy jest Bóg od człowieka. | 12 הֶן־זֹאת לֹא־צָדַקְתָּ אֶעֱנֶךָּכִּי־יִרְבֶּה אֱלוֹהַּ מֵאֱנֽוֹשׁ׃ |
| 13 Czemu się z Nim spierałeś: Moje słowa są bez odpowiedzi? | 13 מַדּוּעַ אֵלָיו רִיבוֹתָכִּי כׇל־דְּבָרָיו לֹא יַעֲנֶֽה׃ |
| 14 Bóg raz się odzywa i drugi, tylko się na to nie zważa. | 14 כִּֽי־בְאַחַת יְדַבֶּר־אֵלוּבִשְׁתַּיִם לֹא יְשׁוּרֶֽנָּה׃ |
| 15 We śnie i w nocnym widzeniu, gdy spada sen na człowieka; i w czasie drzemki na łóżku | 15 בַּחֲלוֹם ׀ חֶזְיוֹן לַיְלָהבִּנְפֹל תַּרְדֵּמָה עַל־אֲנָשִׁיםבִּתְנוּמוֹת עֲלֵי מִשְׁכָּֽב׃ |
| 16 otwiera On ludziom oczy, przerażenie budzi w ich sercu. | 16 אָז יִגְלֶה אֹזֶן אֲנָשִׁיםוּבְמֹסָרָם יַחְתֹּֽם׃ |
| 17 Chce odwieść człowieka od grzechu i męża uwolnić od pychy, | 17 לְהָסִיר אָדָם מַעֲשֶׂהוְגֵוָה מִגֶּבֶר יְכַסֶּֽה׃ |
| 18 uchronić duszę od grobu, a życie - od ciosu dzidy. | 18 יַחְשֹׂךְ נַפְשׁוֹ מִנִּי־שָׁחַתוְחַיָּתוֹ מֵעֲבֹר בַּשָּֽׁלַח׃ |
| 19 Przez cierpienie nawraca na łożu i udrękę w kościach nieustanną. | 19 וְהוּכַח בְּמַכְאוֹב עַל־מִשְׁכָּבוֹ וריב וְרוֹב עֲצָמָיו אֵתָֽן׃ |
| 20 Kiedy posiłek już zbrzydnie i smaczne pokarmy są wstrętne; | 20 וְזִהֲמַתּוּ חַיָּתוֹ לָחֶםוְנַפְשׁוֹ מַאֲכַל תַּאֲוָֽה׃ |
| 21 gdy ciało mu w oczach zanika i nagie kości zostają, | 21 יִכֶל בְּשָׂרוֹ מֵרֹאִי ושפי וְשֻׁפּוּ עַצְמֹתָיו לֹא רֻאּֽוּ׃ |
| 22 jego dusza się zbliża do grobu, a życie do miejsca umarłych. | 22 וַתִּקְרַב לַשַּׁחַת נַפְשׁוֹוְחַיָּתוֹ לַֽמְמִתִֽים׃ |
| 23 Gdy ma on swego anioła, obrońcę jednego z tysiąca, co mu wyjaśni powinność; | 23 אִם־יֵשׁ עָלָיו ׀ מַלְאָךְ מֵלִיץאֶחָד מִנִּי־אָלֶףלְהַגִּיד לְאָדָם יָשְׁרֽוֹ׃ |
| 24 zlituje się nad nim i prosi: Uwolnij od zejścia do grobu, za niego okup znalazłem - | 24 וַיְחֻנֶּנּוּ וַיֹּאמֶרפְּדָעֵהוּ מֵרֶדֶת שָׁחַתמָצָאתִי כֹֽפֶר׃ |
| 25 to wraca do dni młodości, jak wtedy ciało ma rześkie, | 25 רֻֽטְפַשׁ בְּשָׂרוֹ מִנֹּעַריָשׁוּב לִימֵי עֲלוּמָֽיו׃ |
| 26 błaga Boga, a On się lituje, radosne oblicze nań zwraca. Przywrócono mu dawną prawość | 26 יֶעְתַּר אֶל־אֱלוֹהַּ ׀ וַיִּרְצֵהוּוַיַּרְא פָּנָיו בִּתְרוּעָהוַיָּשֶׁב לֶאֱנוֹשׁ צִדְקָתֽוֹ׃ |
| 27 i ludziom swym tak wyśpiewuje: Grzeszyłem, przewrotnie działałem, nie oddał mi On według mej winy, | 27 יָשֹׁר ׀ עַל־אֲנָשִׁים וַיֹּאמֶרחָטָאתִי וְיָשָׁר הֶעֱוֵיתִיוְלֹא־שָׁוָה לִֽי׃ |
| 28 uwolnił od zejścia do grobu, me życie raduje się światłem. | 28 פָּדָה נפשי נַפְשׁוֹ מֵעֲבֹר בַּשָּׁחַת וחיתי וְחַיָּתוֹ בָּאוֹר תִּרְאֶֽה׃ |
| 29 Wszystko to dwa i trzy razy Bóg czyni względem człowieka, | 29 הֶן־כׇּל־אֵלֶּה יִפְעַל־אֵלפַּעֲמַיִם שָׁלוֹשׁ עִם־גָּֽבֶר׃ |
| 30 chcąc go uwolnić od grobu i oświecić blaskiem żyjących. | 30 לְהָשִׁיב נַפְשׁוֹ מִנִּי־שָׁחַתלֵאוֹר בְּאוֹר הַחַיִּֽים׃ |
| 31 Uważaj, Hiobie, i słuchaj, lub milcz, a ja będę mówił. | 31 הַקְשֵׁב אִיּוֹב שְֽׁמַֽע־לִיהַחֲרֵשׁ וְאָנֹכִי אֲדַבֵּֽר׃ |
| 32 Może chcesz coś powiedzieć? Przemów, skargę twą przyjmę. | 32 אִם־יֵשׁ־מִלִּין הֲשִׁיבֵנִידַּבֵּר כִּֽי־חָפַצְתִּי צַדְּקֶֽךָּ׃ |
| 33 Czy nie chcesz? Przeto posłuchaj! Milcz - ja cię nauczę mądrości. | 33 אִם־אַיִן אַתָּה שְֽׁמַֽע־לִיהַחֲרֵשׁ וַאֲאַלֶּפְךָ חׇכְמָֽה׃ |
