Księga Hioba 3

Torna indietro

Tysiąclecia	Smith Van Dyke
¹ Wreszcie Hiob otworzył usta i przeklinał swój dzień.	¹ بعد هذا فتح ايوب فاه وسبّ يومه
² Hiob zabrał głos i tak mówił:	² واخذ ايوب يتكلم فقال
³ Niech przepadnie dzień mego urodzenia i noc, gdy powiedziano: Poczęty mężczyzna.	³ ليته هلك اليوم الذي ولدت فيه والليل الذي قال قد حبل برجل.
⁴ Niech dzień ten zamieni się w ciemność, niech nie dba o niego Bóg w górze. Niechaj nie świeci mu światło,	⁴ ليكن ذلك اليوم ظلاما. لا يعتن به الله من فوق ولا يشرق عليه نهار.
⁵ niechaj pochłoną go mrok i ciemności. Niechaj się chmurą zasępi, niech targnie się nań nawałnica.	⁵ ليملكه الظلام وظل الموت. ليحل عليه سحاب. لترعبه كاسفات النهار.
⁶ Niech noc tę praciemność ogarnie i niech ją z dni roku wymażą, niech do miesięcy nie wchodzi!	⁶ اما ذلك الليل فليمسكه الدجى ولا يفرح بين ايام السنة ولا يدخلنّ في عدد الشهور.
⁷ O, niech ta noc bezpłodną się stanie i niechaj nie zazna wesela!	⁷ هوذا ذلك الليل ليكن عاقرا. لا يسمع فيه هتاف.
⁸ Niech ją przeklną złorzeczący dniowi, którzy są zdolni obudzić Lewiatana.	⁸ ليلعنه لاعنو اليوم المستعدون لايقاظ التنين.
⁹ Niech zgasną jej gwiazdy wieczorne, by próżno czekała jutrzenki, źrenic nowego dnia nie ujrzała:	⁹ لتظلم نجوم عشائه. لينتظر النور ولا يكن ولا ير هدب الصبح.
¹⁰ bo nie zamknęła mi drzwi życia, by zasłonić przede mną mękę.	¹⁰ لانه لم يغلق ابواب بطن امي ولم يستر الشقاوة عن عينيّ.
¹¹ Dlaczego nie umarłem po wyjściu z łona, nie wyszedłem z wnętrzności, by skonać?	¹¹ لم لم امت من الرحم. عندما خرجت من البطن لم لم اسلم الروح.
¹² Po cóż mnie przyjęły kolana a piersi podały mi pokarm?	¹² لماذا اعانتني الركب ولم الثدي حتى ارضع.
¹³ Teraz bym spał, wypoczywał, odetchnąłbym w śnie pogrążony	¹³ لاني قد كنت الآن مضطجعا ساكنا. حينئذ كنت نمت مستريحا
¹⁴ z królami, ziemskimi władcami, co sobie stawiali grobowce,	¹⁴ مع ملوك ومشيري الارض الذين بنوا اهراما لانفسهم
¹⁵ wśród wodzów w złoto zasobnych, których domy pełne są srebra.	¹⁵ او مع رؤساء لهم ذهب المالئين بيوتهم فضة
¹⁶ Nie żyłbym jak płód poroniony, jak dziecię, co światła nie znało.	¹⁶ او كسقط مطمور فلم اكن. كأجنّة لم يروا نورا.
¹⁷ Tam niegodziwcy nie krzyczą, spokojni, zużyli już siły.	¹⁷ هناك يكف المنافقون عن الشغب وهناك يستريح المتعبون.
¹⁸ Tam wszyscy więźniowie bez lęku, nie słyszą już głosu strażnika;	¹⁸ الاسرى يطمئنون جميعا. لا يسمعون صوت المسخّر
¹⁹ tam razem i mały, i wielki, tam sługa jest wolny od pana.	¹⁹ الصغير كما الكبير هناك العبد حر من سيده
²⁰ Po co się daje życie strapionym, istnienie złamanym na duchu,	²⁰ لم يعطى لشقي نور وحياة لمري النفس
²¹ co śmierci czekają na próżno, szukają jej bardziej niż skarbu w roli;	²¹ الذين ينتظرون الموت وليس هو ويحفرون عليه اكثر من الكنوز
²² cieszą się, skaczą z radości, weselą się, że doszli do grobu.	²² المسرورين الى ان يبتهجوا الفرحين عندما يجدون قبرا.
²³ Człowiek swej drogi jest nieświadomy, Bóg sam ją przed nim zamyka.	²³ لرجل قد خفي عليه طريقه وقد سيج الله حوله.
²⁴ Płacz stał mi się pożywieniem, jęki moje płyną jak woda,	²⁴ لانه مثل خبزي ياتي انيني ومثل المياه تنسكب زفرتي
²⁵ bo spotkało mnie, czegom się lękał, bałem się, a jednak to przyszło.	²⁵ لاني ارتعابا ارتعبت فأتاني والذي فزعت منه جاء عليّ.
²⁶ Nie znam spokoju ni ciszy, nim spocznę, już wrzawa przychodzi.	²⁶ لم اطمئن ولم اسكن ولم استرح وقد جاء الرجز

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati