Księga Hioba 10

Torna indietro

Tysiąclecia	Hrvatska Biblija
¹ Życie obrzydło mojej duszy, przedstawię Jemu swą sprawę, odezwę się w bólu mej duszy!	¹ Kad mi je duši život omrznuo, nek’ mi tužaljka poteče slobodno, zborit ću u gorčini duše svoje.
² Nie potępiaj mnie, powiem do Boga. Dlaczego dokuczasz mi, powiedz!	² Reći ću Bogu: Nemoj me osudit’! Kaži mi zašto se na me obaraš.
³ Przyjemnie ci mnie uciskać, odrzucać dzieło swoich rąk i sprzyjać radzie występnych?	³ Ta što od toga imaš da me tlačiš, da djelo ruku svojih zabacuješ, da pomažeš namjerama opakih?
⁴ Czy oczy Twoje cielesne lub patrzysz na sposób ludzki?	⁴ Jesu li u tebe oči tjelesne? Zar ti vidiš kao što čovjek vidi?
⁵ Czy dni Twoje są jak dni człowieka, jak wiek mężczyzny Twe lata,	⁵ Zar su ti dani k’o dani smrtnika a kao ljudski vijek tvoje godine?
⁶ że szukasz u mnie przestępstwa i grzechu mego dochodzisz?	⁶ Zbog čega krivnju moju istražuješ i grijehe moje hoćeš razotkriti,
⁷ Choć wiesz, żem przecież nie zgrzeszył, nikt mnie z Twej ręki nie wyrwie.	⁷ kad znadeš dobro da sam nedužan, da ruci tvojoj izmaknut’ ne mogu?
⁸ Twe ręce ukształtowały mnie, uczyniły: opuszczonego dokoła chcesz zniszczyć?	⁸ Tvoje me ruke sazdaše, stvoriše, zašto da me sada opet raščiniš!
⁹ Wspomnij, żeś ulepił mnie z gliny: i chcesz obrócić mnie w proch?	⁹ Sjeti se, k’o glinu si me sazdao i u prah ćeš me ponovno vratiti.
¹⁰ Czy mnie nie zlałeś jak mleko, czyż zsiąść się nie dałeś jak serowi?	¹⁰ Nisi li mene k’o mlijeko ulio i učinio da se k’o sir zgrušam?
¹¹ Odziałeś mnie skórą i ciałem i spiąłeś żyłami i kośćmi,	¹¹ Kožom si me i mesom odjenuo, kostima si me spleo i žilama.
¹² darzyłeś miłością, bogactwem, troskliwość Twa strzegła mi ducha -	¹² S milošću si mi život darovao, brižljivo si nad mojim bdio dahom.
¹³ a w sercu to ukrywałeś? Teraz już znam Twe zamiary.	¹³ Al’ u svom srcu ovo si sakrio, znam da je tvoja to bila namjera:
¹⁴ Tylko czyhałeś na mój grzech, nie chcesz mnie uwolnić od winy.	¹⁴ da paziš budno hoću li zgriješiti i da mi grijeh ne prođe nekažnjeno.
¹⁵ Biada mi, gdybym ja zgrzeszył! Choć sprawiedliwy, nie podniosę głowy, syty pogardy, niedolą pojony.	¹⁵ Ako sam grešan, onda teško meni, ako li sam prav, glavu ne smijem dići – shrvan sramotom, nesrećom napojen!
¹⁶ Pysznego złowisz jak lwiątko, na nowo użyjesz Twej mocy,	¹⁶ Ispravim li se, k’o lav me nagoniš, snagu svoju okušavaš na meni,
¹⁷ postawisz mi świeże dowody, gniew swój umocnisz powtórnie, sprowadzisz nowe zastępy.	¹⁷ optužbe nove na mene podižeš, jarošću većom na mene usplamtiš i sa svježim se četama obaraš.
¹⁸ Czemuż wywiodłeś mnie z łona? Bodajbym zginął i nikt mnie nie widział,	¹⁸ Iz utrobe što si me izvukao? O, što ne umrijeh: vidjeli me ne bi,
¹⁹ jak ktoś, co nigdy nie istniał, od łona złożony do grobu.	¹⁹ bio bih k’o da me ni bilo nije, iz utrobe u grob bi me stavili.
²⁰ Czyż nie krótkie są dni mego życia? Odwróć Twój wzrok, niech trochę rozjaśnię oblicze,	²⁰ Mog su života dani tako kratki! Pusti me da se još malo veselim
²¹ nim pójdę, by nigdy nie wrócić, do kraju pełnego ciemności,	²¹ prije nego ću na put bez povratka, u zemlju tame, zemlju sjene smrtne,
²² do ziemi czarnej jak noc, do cienia chaosu i śmierci, gdzie świecą jedynie mroki!	²² u zemlju tmine guste i meteža, gdje je svjetlost slična noći najcrnjoj.«

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati