Księga Judyty 13

Torna indietro

Tysiąclecia	Peshitta ܦܫܝܼܛܬܵܐ
¹ A gdy nastała późna pora, słudzy jego spieszyli się, aby odejść. Bagoas zamknął namiot od zewnątrz i oddzielił obecnych od swego pana. A oni odeszli na swoje posłania. Wszyscy bowiem byli zmęczeni, gdyż uczta trwała długo.	¹ ܘܟܕ ܗ̣ܘܐ ܪܡܫܐ ܩܡ ܥܒ̣̈ܕܘܗܝ ܠܡܐܙܠ. ܘܐܚ̣ܕ ܒܘܓܐ ܬܪܥܐ ܕܡܫܟܢܐ ܡܢ ܠܒܪ. ܘܐܦܩ ܠܟܘܠ ܕܩ̇ܝܡܝܢ ܩܕܡ ܡܪܗ. ܘܐܙܠܘ ܐܢܫ ܠܒܝܬ ܡܫܟܢܗ. ܡܛܠ ܕܠܐ̣ܝܢ ܗܘܘ ܒܣܘܓܐܐ ܕܡܫܬܝܐ ܕܗ̣ܘܐ
² W namiocie pozostała tylko sama Judyta i Holofernes leżący na swoim posłaniu. Upił się bowiem winem.	² ܘܐܫܬܚܪܬ ܝܗܘܕܝܬ ܒܠܚܘܕܝܗ̇ ܒܡܫܟܢܐ. ܘܐܠܦܪܢܐ ܪܡܐ ܗܘܐ ܥܠ ܥܪܣܗ. ܡܛܠ ܕܣ̇ܓܝ ܗܘܐ ܥܠܘܗܝ ܚܡ̣ܪܐ
³ A Judyta powiedziała swojej niewolnicy, aby stała na zewnątrz przy jej sypialni i pilnowała jej wyjścia tak, jak każdego dnia. Mam wyjść bowiem - rzekła na modlitwę. Także Bagoasowi powiedziała to samo.	³ ܘܐܡ̣ܪܬ ܝܗܘܕܝܬ ܠܐܡܬܗ̇. ܕܬܩܘܡ ܠܒܪ ܡܢ ܩܝܛܘܢܐ ܠܡܛܪ ܡܦܩܗ̇ ܐܝܟ ܕܒܟܠ ܝܘܡ. ܡܛܘܠ ܕܐܡ̣ܪܬ̣. ܕܐܬ̇ܝܐ ܐܢܐ ܠܨܠܘܬܐ. ܐܦ ܠܒܘܓܐ̣ ܐܡ̣ܪܬ ܐܝܟ ܡ̈ܠܐ ܗܠܝܢ
⁴ I odeszli wszyscy od Holofernesa, a w sypialni nie pozostał nikt od najmniejszego do największego. Wtedy Judyta przystąpiła do jego łoża i powiedziała w swym sercu: Pani, Boże Wszechmogący, spójrz łaskawie w tej godzinie na dzieło rąk moich w celu wywyższenia Jeruzalem!	⁴ ܘܐ̣ܙܠܘ ܡܢ ܬܡܢ ܟܠܗܘܢ̇ ܘܠܐ ܐܢܫ ܐܫܬܚܪ ܒܩܝܛܘܢܐ ܪܒܐ ܐܝܟ ܙܥܘܪܐ. ܘܩܡܬ ܝܗܘܕܝܬ ܠܘܬ ܪܝܫܗ ܕܐܠܦܪܢܐ̣. ܘܐܡ̣ܪܬ ܡܪܝܐ ܡܪܝܐ. ܐܠܗܐ ܕܟܠ ܚ̈ܝܠܘܢ. ܚܘܪ ܒܫܥܬܐ ܗܕܐ ܒܥ̇ܒܕܐ ܕܐܝܕ̈ܝ ܠܪܘܡܐ ܕܐܪܫܠܡ
⁵ Oto teraz jest odpowiednia chwila, aby odzyskać Twoje dziedzictwo i spełnić mój plan zgładzenia wrogów, którzy przeciwko nam powstali.	⁵ ܡܛܠ ܕܙܒܢܐ ܗܘ ܠܡܪܚܦܘ ܥܠ ܝܪܬܘܬܟ̣. ܘ̇ܥܒܕ ܨ̈ܢܥܬܗ ܕܠܒܝ̇. ܠܬܒܪܐ ܕܥ̈ܡܡܐ ܕܩܡܘ ܥܠܝܢ
⁶ I podeszła do słupa nad łożem przy głowie Holofernesa, zdjęła jego miecz ze słupa,	⁶ ܘܩܪ̣ܒܬ ܠܘܬ ܥܡܘܕܐ ܕܐܝܬ ܗܘܐ ܠܘܬ ܪܫܗ̣. ܕܐܠܦܪܢܐ̣. ܘܫܡܛܬ ܢܐܢܪܗ̣
⁷ a zbliżywszy się do łoża ujęła go za włosy i rzekła: Daj mi siłę w tym dniu, Panie, Boże Izraela!	⁷ ܘܩܪ̣ܒܬ ܠܘܬ ܥܪܣܗ. ܘܐܚ̣ܕܬ ܒܣܥܪܐ ܕܪܫܗ ܘܐܡܪ̣ܬ. ܚܝܠܝܢܝ ܐܠܗܐ ܕܐܝܣܪܝܠ ܒܝܘܡܐ ܗܢܐ
⁸ I uderzyła go dwukrotnie z całej siły w kark, i odcięła głowę.	⁸ ܘܡܚܬܗ ܥܠ ܨܘܪܗ ܒܢܐܪܢܐ ܬܪ̈ܬܝܢ ܙܒܢ̈ܝܢ̣. ܘܫܩܠܬܗ ܠܪܝܫܗ ܡܢܗ
⁹ Potem zsunęła jego ciało z posłania, zdjęła kotarę ze słupów namiotu i w chwilę później wyszła, podając niewolnicy swojej głowę Holofernesa.	⁹ ܘܥܓܠܬܗ ܦܓܪܗ ܡܢ ܬܫܘܝܬܐ̣. ܘܢܣ̣ܒܬ ܟܠܬܐ ܡܢ ܡܓܘ̈ܕܐ ܘܒܬܪ ܩܠܝܠ ܢܦ̣ܩܬ. ܘܝܗ̣ܒܬ ܠܐܡܬܗ̇ ܪܫܗ ܕܐܠܦܪܢܐ
¹⁰ Ta zaś włożyła ją do swojej torby na żywność i wyszły razem jak zazwyczaj poza teren obozu na modlitwę. I przeszedłszy przez obóz okrążyły wąwóz górski, i wstąpiły na górę Betulii, i tak doszły do jej bram.	¹⁰ ܘܐܪܡܝܬܗ ܒܬܪܡܠܐ ܕܣܝܒܪܬܗ̇. ܘܢܦ̣ܩ ܬ̣ܪ̈ܬܝܗܝܢ ܐܟܚܕܐ. ܐܝܟ ܕܒܥܕܢܐ ܕܨܠܘܬܐ. ܘܥܒ̇ܪܗ̇ ܠܡܫܪܝܬܐ ܕܐܬܘܪ̣. ܘܐܬܟܪܟܝܗܝ ܠܟܠܗ ܢܚܠܐ ܗ̇ܘ. ܘܣ̣ܠܩ ܠܘܬ ܡܕܝܢܬܐ. ܘܐܬܝ ܠܘܬ ܬܪܥܐ
¹¹ A Judyta już z daleka wołała do stróżujących przy bramach: Otwórzcie, otwórzcie bramę! Z nami jest Bóg! Bóg nasz, aby znowu okazać moc w Izraelu i potęgę przeciw wrogom, jak to i dziś uczynił.	¹¹ ܘܐܡ̇ܪܬ ܝܗܘܕܝܬ ܠܢܛܘܪ̈ܐ ܡܢ ܪܘܚܩܐ. ܦܬܚܘ ܠܝ ܬܪܥܐ ܦܬܚ̣ܘ. ܡܛܠ ܕܐܠܗܢ ܥܡܢ ܗܘ. ܕܝܗ̣ܒ ܚܝܠܐ ܠܐܝܣܪܐܝܠ. ܘܥܘܫܢܐ ܥܠ ܒܥܠܕܒ̈ܒܝܗܘܢ ܐܝܟ ܕܝܘܡܢܐ
¹² Gdy ludzie z jej miasta usłyszeli jej głos, spieszyli się, aby przejść do bramy miasta, a także zawołali jego starszych.	¹² ܘܗܘܐ ܕܟܕ ܫܡ̣ܥܘ ܐܢܫ̈ܝ ܡܕܝܢܬܐ ܩܠܗ̇. ܐܣܬܪܗܒܘ ܠܡܦܬܚ ܠܗ̇ ܬܪܥܐ ܕܡܕܝܢܬܗܘܢ. ܘܩܪܘ ܠܩܫܝ̈ܫܐ ܕܡܕܝܢܬܐ̣
¹³ I zbiegli się wszyscy od najmniejszego aż do największego, ponieważ wydawało im się nie do wiary, żeby wróciła. Otworzyli bramę i przyjęli je, a zapaliwszy ogień, aby było widno, otoczyli je kołem.	¹³ ܘܪܗ̣ܛܘ ܟܠܗܘܢ. ܡܢ ܙܥܘܪܐ̣ ܘܥܕܡܐ ܠܪܒܐ. ܡܛܠ ܕܬܡܝܗܐ ܗܘܬ ܠܗܘܢ ܨܒܘܬܐ ܕܐܬܬ ܘܦܬܚܘ ܬܪܥܐ ܘܩ̇ܒܠܘ ܐܢ̈ܝܢ. ܘܐܘܚܕܘ ܢܘܪܐ ܕܢܬܚܙܐ ܠܗܘܢ ܘܚܕܪܘܗ̣̇
¹⁴ A ona donośnym głosem odezwała się do nich: Wysławiajcie Boga, wysławiajcie! Wysławiajcie Go, ponieważ nie oddalił miłosierdzia swego od domu Izraela, ale tej nocy moją ręką pokonał nieprzyjaciół.	¹⁴ ܘܐܡ̣ܪܬ ܠܗܘܢ ܒܩܠܐ ܪܡ̇ܐ. ܐܘܕܘ ܠܡܪܝܐ ܐܠܗܢ̇. ܕܠܐ ܐܥܒܪ ܚܢܢܗ ܡܢ ܐܝܣܪܝܠ. ܐܠܐ ܬܒ̣ܪ ܠܒܥܠܕܒ̈ܒܝܢ ܒܐܝ̈ܕܝܢ ܒܠܠܝܐ ܗܢܐ
¹⁵ Potem wyjęła z torby głowę, pokazała ją i powiedziała do nich: Oto głowa Holofernesa, naczelnego wodza asyryjskich sił zbrojnych, a oto kotara, pod którą leżał pijany. Zabił go Pan ręką kobiety.	¹⁵ ܘܐܦܩ̣ܬ ܪܫܐ ܡܢ ܬܪܡܠܐ̣. ܘܚܘ̣ܝܬ ܘܐܡ̣ܪܬ ܠܗܘܢ. ܕܗܐ ܪܝܫܗ ܕܐܠܦܪܢܐ ܪܒ ܚܝܠܐ ܕܐܬܘܪ. ܘܗܐ ܟܠܬܐ ܕܢܦܝܠ ܗܘܐ ܒܗ̇ ܒܪܘܝܘܬܗ. ܘܬܒܪܗ ܡܪܝܐ ܒܐ̣ܝܕܐ ܕܢܩܒܬܐ
¹⁶ Na życie Pana, który mnie strzegł na mojej drodze, w którą się wybrałam: uwiodło tamtego oblicze moje na jego zgubę, ale nie popełnił ze mną grzechu, aby mnie splugawić i zhańbić.	¹⁶ ܘܚܝ ܗܘ ܡܪܝܐ ܕܢܛܪܢܝ ܒܐܘܪܚܐ ܕܐ̇ܙܠܬ ܒܗ̣̇. ܐܠܐ ܐܛܥܝܝܗܝ ܐ̈ܦܝ. ܘܠܐ ܥ̣ܒܕ ܥܡܝ ܚܛܗܐ ܒܛܡܐܘܬܐ ܕܒܗܬܬܐ
¹⁷ I zadziwił się bardzo cały naród i upadł na ziemię, oddając pokłon Bogu, i wołał jednogłośnie: Bądź uwielbiony, Boże nasz, który w dniu dzisiejszym rozgromiłeś nieprzyjaciół swego ludu.	¹⁷ ܘܬܡܗܘ ܛܒ̣ ܟܠܗ ܥܡܐ. ܘܢܦ̣ܠܘ ܘܣܓܕܘ ܠܡܪܝܐ. ܘܐܡ̣ܪܘ ܟܠܗܘ̣ܢ ܐܟܚܕܐ. ܒܪܝܟ ܗܘ ܡܪܝܐ ܐܠܗܢ̇ ܕܬ̣ܒܪ ܝܘܡܢܐ ܠܒܥܠܕܒ̈ܒܐ ܕܥܡܗ
¹⁸ A Ozjasz powiedział do niej: Błogosławiona jesteś, córko, przez Boga Najwyższego, spomiędzy wszystkich niewiast na ziemi, i niech będzie błogosławiony Pan Bóg, Stwórca nieba i ziemi, który cię prowadził, abyś odcięła głowę wodza naszych nieprzyjaciół.	¹⁸ ܘܐܡܪ ܠܗ̇ ܥܘܙܝܐ. ܒܪܝܟܐ ܐܢܬ ܒܪܬܝ ܠܐܠܗܐ ܡܪܝܡܐ ܡܢ ܟ̇ܠܗܝܢ ܢܫ̈ܐ ܕܥܠ ܐܪܥܐ ܘܒܪܝܟ ܗܘ ܡܪܝܐ ܕܒ̣ܪܐ ܫܡܝܐ ܘܐܪܥܐ̇. ܕܬܪܨ ܠܟܝ̣ ܕܬܣܒܝܢ̇. ܪܫ̇ܗ ܕܪܒܐ ܕܒܥܠܕܒ̈ܒܝܢ
¹⁹ Twoja ufność nie zatrze się aż na wieki w sercach ludzkich wspominających moc Boga.	¹⁹ ܡܛܠ ܕܠܐ ܥ̣ܢܕ ܫܘܒܚܟܝ ܡܢ ܠܒܐ ܕܒܢܝܢ̈ܫܐ̇. ܕ̇ܡܬܕܟܪܝܢ ܚܝܠܗ ܕܐܠܗܐ ܥܕܡܐ ܠܥܠܡ
²⁰ Niech to sprawi tobie Bóg, abyś była wywyższona na wieki i ubogacona w dobra, bo nie szczędziłaś swego życia, gdy naród nasz był upokorzony, ale przeciwstawiłaś się naszej zagładzie, postępując prawą drogą przed Bogiem naszym. A cały naród odpowiedział: Niech tak będzie, niech tak będzie!	²⁰ ܘܢܥܒܕ ܐ̈ܢܝܢ ܠܟܝ ܐܠܗܐ ܠܝܘܡܐ ܕܠܥܠܡ. ܘܢܣܥܪܟܝ ܠܛܒ. ܚܠܦ ܕܠܐ ܚܣܬܝ ܥܠ ܢܦܫܟܝ̇. ܡܛܠ ܡܘܟܟܗ ܕܥܡܢ. ܐܠܐ ܢܦܩܬܝ ܡܛܠ ܡܦܘܠܬܢ ܘܗܠ̣ܟܬ ܒܬܪܝܨܘܬܐ ܩܕܡ ܐܠܗܢ̇. ܘܐܡ̣ܪ ܟܠܗ ܥܡܐ̇ ܐܡܝܢ̇ ܘܐܡܝܢ

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati