| 1 Gdy przestała wołać do Boga Izraela i zakończyła wszystkie te słowa, | 1 When Judith had ceased crying out to the God of Israel, and had ended all these words, |
| 2 podniosła się z ziemi i zawołała swoją niewolnicę i zeszła do komnaty, w której przebywała podczas szabatów i świąt. | 2 she rose from where she lay prostrate and called her maid and went down into the house where she lived on sabbaths and on her feast days; |
| 3 Tam zdjęła wór, który przedtem nosiła, i zrzuciła z siebie ubranie wdowie, obmyła ciało w wodzie i namaściła cennym olejkiem, uczesała włosy na głowie i włożyła zawój, i ubrała swój strój radosny, w który ubierała się w czasie, gdy żył jej mąż Manasses. | 3 and she removed the sackcloth which she had been wearing, and took off her widow's garments, and bathed her body with water, and anointed herself with precious ointment, and combed her hair and put on a tiara, and arrayed herself in her gayest apparel, which she used to wear while her husband Manasseh was living. |
| 4 Włożyła też sandały na nogi, ustroiła się w łańcuszki, bransolety, pierścienie i kolczyki, i we wszystkie swoje ozdoby. A ukazała się tak bardzo piękna po to, aby ściągnąć na siebie oczy wszystkich mężczyzn, którzy ją zobaczą. | 4 And she put sandals on her feet, and put on her anklets and bracelets and rings, and her earrings and all her ornaments, and made herself very beautiful, to entice the eyes of all men who might see her. |
| 5 Potem dała niewolnicy bukłak z winem i naczynie z oliwą, napełniła torbę kaszą jęczmienną, ciastem figowym, chlebem i serem. I zawiązawszy wszystkie te zapasy oddała niewolnicy. | 5 And she gave her maid a bottle of wine and a flask of oil, and filled a bag with parched grain and a cake of dried fruit and fine bread; and she wrapped up all her vessels and gave them to her to carry. |
| 6 I wyszły w kierunku bramy miasta Betulii i spotkały stojącego przy niej Ozjasza i starszych miasta Chabrisa i Charmisa. | 6 Then they went out to the city gate of Bethulia, and found Uzziah standing there with the elders of the city, Chabris and Charmis |
| 7 A gdy ujrzeli ją i jej inny wygląd, i zmienione szaty, zdumieli się bardzo jej pięknością. I powiedzieli do niej: | 7 When they saw her, and noted how her face was altered and her clothing changed, they greatly admired her beauty, and said to her, |
| 8 Niech Bóg ojców naszych obdarzy cię swoją łaskawością, niech spełni twoje zamiary ku chwale synów Izraela i dla wywyższenia Jerozolimy! | 8 "May the God of our fathers grant you favor and fulfill your plans, that the people of Israel may glory and Jerusalem may be exalted." And she worshipped God. |
| 9 A ona oddała pokłon Bogu i rzekła do nich: Rozkażcie otworzyć dla mnie bramę miasta, a wyjdę, aby spełnić zamiary, o których mówiliście ze mną. Wtedy polecono młodzieńcom, aby otwarli jej bramę, jak powiedziała. | 9 Then she said to them, "Order the gate of the city to be opened for me, and I will go out and accomplish the things about which you spoke with me." So they ordered the young men to open the gate for her, as she had said. |
| 10 I tak uczynili. I wyszła sama Judyta i jej niewolnica razem z nią. A mężowie miasta patrzyli za nią, aż zeszła z góry i przeszła przez dolinę, i już więcej jej nie widzieli. | 10 When they had done this, Judith went out, she and her maid with her; and the men of the city watched her until she had gone down the mountain and passed through the valley and they could no longer see her. |
| 11 I szła doliną prosto, aż ją spotkała przednia straż Asyryjczyków. | 11 The women went straight on through the valley; and an Assyrian patrol met her |
| 12 Zatrzymali ją i zapytali: Do kogo należysz, skąd przychodzisz i dokąd idziesz? A on odpowiedziała: Jestem córką Hebrajczyków, uciekłam od nich, ponieważ wydani będą wam na łup. | 12 and took her into custody, and asked her, "To what people do you belong, and where are you coming from, and where are you going?" She replied, "I am a daughter of the Hebrews, but I am fleeing from them, for they are about to be handed over to you to be devoured. |
| 13 Dlatego ja idę do Holofernesa, naczelnego wodza waszego wojska, aby mu opowiedzieć słowa prawdy. Pokażę mu drogę, którą idąc zawładnie wszystkimi wzgórzami, a pośród jego ludzi nie zabraknie ani jednego ciała, ani żywej duszy. | 13 I am on my way to the presence of Holofernes the commander of your army, to give him a true report; and I will show him a way by which he can go and capture all the hill country without losing one of his men, captured or slain." |
| 14 A gdy mężowie usłyszeli jej słowa i spojrzeli na jej twarz - a była ona godna podziwu z powodu wielkiej piękności - wtedy rzekli do niej: | 14 When the men heard her words, and observed her face--she was in their eyes marvelously beautiful--they said to her, |
| 15 Ocaliłaś życie swoje spiesząc się, aby przybyć przed oblicze pana naszego. Idź teraz do jego namiotu, a niektórzy z nas towarzyszyć ci będą, aż przekażą cię w jego ręce. | 15 "You have saved your life by hurrying down to the presence of our lord. Go at once to his tent; some of us will escort you and hand you over to him. |
| 16 A gdy staniesz przed nim, nie lękaj się w sercu swoim, ale powtórz te same twoje słowa, a on dobrze się z tobą obejdzie. | 16 And when you stand before him, do not be afraid in your heart, but tell him just what you have said, and he will treat you well." |
| 17 Potem wybrali spośród siebie stu mężów i towarzyszyli jej i jej niewolnicy, i zaprowadzili je do namiotu Holofernesa. | 17 They chose from their number a hundred men to accompany her and her maid, and they brought them to the tent of Holofernes. |
| 18 I powstało zbiegowisko w całym obozie, ponieważ wiadomość o jej przybyciu rozgłoszono w namiotach. A przychodzący otoczyli ją, ponieważ stała na zewnątrz namiotu Holofernesa, dopóki mu o niej nie doniesiono. | 18 There was great excitement in the whole camp, for her arrival was reported from tent to tent, and they came and stood around her as she waited outside the tent of Holofernes while they told him about her. |
| 19 Podziwiali jej piękność i podziwiali przez nią Izraelitów, i mówili jeden do drugiego: Któż może gardzić takim narodem, który ma u siebie podobne kobiety? Naprawdę nie będzie dobrze, jeśli pozostanie z nich choćby jeden mąż. Gdy bowiem pozostaną przy życiu, będą mogli sprytnie oszukać cały świat. | 19 And they marveled at her beauty, and admired the Israelites, judging them by her, and every one said to his neighbor, "Who can despise these people, who have women like this among them? Surely not a man of them had better be left alive, for if we let them go they will be able to ensnare the whole world!" |
| 20 Wtedy wyszła przyboczna straż Holofernesa i wszyscy słudzy jego, a ją wprowadzono do namiotu. | 20 Then Holofernes' companions and all his servants came out and led her into the tent. |
| 21 A Holofernes odpoczywał na swoim łożu pod zasłoną, która była z purpury, przetykana złotem i szmaragdami, i drogimi kamieniami. | 21 Holofernes was resting on his bed, under a canopy which was woven with purple and gold and emeralds and precious stones. |
| 22 A gdy mu donieśli o niej, wyszedł do przedsionka namiotu, a przed nim niesiono srebrne lampy. | 22 When they told him of her he came forward to the front of the tent, with silver lamps carried before him. |
| 23 A gdy Judyta stanęła przed nim i przed jego otoczeniem, zdumieli się wszyscy z powodu piękności jej oblicza. Ona zaś upadłszy na twarz oddała mu pokłon, ale słudzy jego ją podnieśli. | 23 And when Judith came into the presence of Holofernes and his servants, they all marveled at the beauty of her face; and she prostrated herself and made obeisance to him, and his slaves raised her up. |
