2 Księga Samuela 3

Biblia Tysiąclecia	Revised Standard Version Catholic Edition
1 Wojna między domem Saula a domem Dawida przedłużała się. Dawid jednak stawał się mocniejszy, natomiast dom Saula był coraz słabszy.	1 There was a long war between the house of Saul and the house of David; and David grew stronger and stronger, while the house of Saul became weaker and weaker.
2 Synowie, którzy urodzili się Dawidowi w Hebronie: pierworodnym był Amnon z Achinoam pochodzącej z Jizreel,	2 And sons were born to David at Hebron: his first-born was Amnon, of Ahino-am of Jezreel;
3 drugim był Kileab z Abigail, dawnej żony Nabala z Karmelu, a trzecim Absalom z Maaki, córki Talmaja, króla Geszur,	3 and his second, Chile-ab, of Abigail the widow of Nabal of Carmel; and the third, Absalom the son of Maacah the daughter of Talmai king of Geshur;
4 czwartym był Adoniasz, syn Chaggity, piątym zaś Szefatiasz, syn Abitali,	4 and the fourth, Adonijah the son of Haggith; and the fifth, Shephatiah the son of Abital;
5 szóstym był Jitream z Egli, żony Dawida. Ci urodzili się Dawidowi w Hebronie.	5 and the sixth, Ithre-am, of Eglah, David's wife. These were born to David in Hebron.
6 W czasie trwania wojny między domem Saula a domem Dawida Abner zyskiwał na znaczeniu w domu Saula.	6 While there was war between the house of Saul and the house of David, Abner was making himself strong in the house of Saul.
7 Otóż Saul miał nałożnicę, której na imię było Rispa, córkę Ajji. Rzekł Iszbaal do Abnera: Czemu to zbliżyłeś się do nałożnicy mego ojca?	7 Now Saul had a concubine, whose name was Rizpah, the daughter of Aiah; and Ish-bosheth said to Abner, "Why have you gone in to my father's concubine?"
8 Te słowa Iszbaala wywołały wielki gniew Abnera. Zawołał: Czyż to ja jestem przywódcą judzkich psów? Właśnie teraz, gdy okazuję przywiązanie domowi Saula, twego ojca, jego krewnym i przyjaciołom, i nie dopuszczam, byś wpadł w ręce Dawida, ty doszukujesz się przestępstwa w sprawie tej kobiety.	8 Then Abner was very angry over the words of Ish-bosheth, and said, "Am I a dog's head of Judah? This day I keep showing loyalty to the house of Saul your father, to his brothers, and to his friends, and have not given you into the hand of David; and yet you charge me today with a fault concerning a woman.
9 Niechaj to Bóg uczyni z Abnerem i tamto mu dorzuci, jeżeli nie dokonam tego, co Pan przyrzekł Dawidowi:	9 God do so to Abner, and more also, if I do not accomplish for David what the LORD has sworn to him,
10 Odbiorę królestwo domowi Saula, umocnię natomiast władzę Dawida nad Izraelem i Judą od Dan do Beer-Szeby.	10 to transfer the kingdom from the house of Saul, and set up the throne of David over Israel and over Judah, from Dan to Beer-sheba."
11 Iszbaal nie mógł na to odpowiedzieć Abnerowi ani słowa, gdyż się go obawiał.	11 And Ish-bosheth could not answer Abner another word, because he feared him.
12 Abner wysłał posłów do Dawida, do Hebronu, aby mu oświadczyli: Czyj to kraj?, chcąc powiedzieć: Zechciej zawrzeć ze mną przymierze, a wtedy pomogę ci w tym, by cały Izrael ku tobie się zwrócił.	12 And Abner sent messengers to David at Hebron, saying, "To whom does the land belong? Make your covenant with me, and behold, my hand shall be with you to bring over all Israel to you."
13 Odpowiedział: Dobrze. Zawrę z tobą przymierze, lecz stawiam ci jeden warunek, którego od ciebie żądam, mianowicie: Nie będziesz widział mojej twarzy, jeżeli nie sprowadzisz mi Mikal, córki Saula, gdy przyjdziesz mnie zobaczyć.	13 And he said, "Good; I will make a covenant with you; but one thing I require of you; that is, you shall not see my face, unless you first bring Michal, Saul's daughter, when you come to see my face."
14 Dawid wysłał też posłów do Iszbaala, syna Saula, żądając: Zwróć moją żonę, Mikal, którą nabyłem za sto napletków filistyńskich.	14 Then David sent messengers to Ish-bosheth Saul's son, saying, "Give me my wife Michal, whom I betrothed at the price of a hundred foreskins of the Philistines."
15 Iszbaal kazał ją więc zabrać od męża jej Paltiela, syna Lajisza.	15 And Ish-bosheth sent, and took her from her husband Palti-el the son of Laish.
16 Mąż szedł za nią, a towarzysząc jej płakał aż do Bachurim. Abner rzekł jednak do niego: Wróć się! I wrócił się.	16 But her husband went with her, weeping after her all the way to Bahurim. Then Abner said to him, "Go, return"; and he returned.
17 Przeprowadził też Abner rozmowy ze starszyzną Izraela oznajmiając im: Już dawno okazywaliście pragnienie, aby mieć nad sobą Dawida królem.	17 And Abner conferred with the elders of Israel, saying, "For some time past you have been seeking David as king over you.
18 Dokonajcie tego teraz, gdyż Pan dał Dawidowi taką obietnicę: Oto za pośrednictwem mojego sługi Dawida uwolnię lud mój izraelski z rąk filistyńskich i z rąk wszystkich wrogów.	18 Now then bring it about; for the LORD has promised David, saying, 'By the hand of my servant David I will save my people Israel from the hand of the Philistines, and from the hand of all their enemies.'"
19 Podobnie też tłumaczył Abner Beniaminitom. Potem udał się Abner, by donieść Dawidowi w Hebronie o wszystkim tym, co wydało się słuszne Izraelitom i całemu domowi Beniamina.	19 Abner also spoke to Benjamin; and then Abner went to tell David at Hebron all that Israel and the whole house of Benjamin thought good to do.
20 Abner w towarzystwie dwudziestu mężczyzn udał się do Dawida do Hebronu. A Dawid wyprawił ucztę Abnerowi i jego towarzyszom.	20 When Abner came with twenty men to David at Hebron, David made a feast for Abner and the men who were with him.
21 Wtedy Abner oświadczył Dawidowi: Zobowiązuję się, że pójdę, zgromadzę wszystkich Izraelitów wokół pana mojego, króla. Oni zawrą z tobą przymierze i będziesz sprawował nad nimi rządy według swego upodobania. Potem Dawid odprawił Abnera, który poszedł w pokoju.	21 And Abner said to David, "I will arise and go, and will gather all Israel to my lord the king, that they may make a covenant with you, and that you may reign over all that your heart desires." So David sent Abner away; and he went in peace.
22 Tymczasem gdy słudzy Dawida wraz z Joabem wracali z wyprawy, przynosząc bogatą zdobycz, Abnera już nie było u Dawida w Hebronie, gdyż go odprawił, i tamten poszedł w pokoju.	22 Just then the servants of David arrived with Joab from a raid, bringing much spoil with them. But Abner was not with David at Hebron, for he had sent him away, and he had gone in peace.
23 Po powrocie Joaba i całego wojska, które mu towarzyszyło, doniesiono Joabowi, że Abner, syn Nera, przybył do króla, a ten go odprawił, tak że odszedł w pokoju.	23 When Joab and all the army that was with him came, it was told Joab, "Abner the son of Ner came to the king, and he has let him go, and he has gone in peace."
24 Udał się więc Joab do króla i rzekł: Coś ty uczynił? Przecież przyszedł do ciebie Abner. Dlaczego go odprawiłeś, że odszedł w pokoju?	24 Then Joab went to the king and said, "What have you done? Behold, Abner came to you; why is it that you have sent him away, so that he is gone?
25 Czyż nie znasz Abnera, syna Nera? Toż on przyszedł cię oszukać i wywiedzieć się o twych zamiarach i o twych wszystkich przedsięwzięciach.	25 You know that Abner the son of Ner came to deceive you, and to know your going out and your coming in, and to know all that you are doing."
26 Skoro tylko Joab wyszedł od Dawida, wysłał za Abnerem gońców, którzy zawrócili go od cysterny Sira. A Dawid o tym nie wiedział.	26 When Joab came out from David's presence, he sent messengers after Abner, and they brought him back from the cistern of Sirah; but David did not know about it.
27 Kiedy Abner wrócił do Hebronu, Joab odprowadził go do środka bramy pod pozorem, że chce z nim poufnie porozmawiać. Tam zadał mu śmiertelny cios w podbrzusze za krew swego brata Asahela.	27 And when Abner returned to Hebron, Joab took him aside into the midst of the gate to speak with him privately, and there he smote him in the belly, so that he died, for the blood of Asahel his brother.
28 Gdy Dawid otrzymał o tym wiadomość, powiedział: Ani ja, ani moje królestwo nie ma winy przed Panem za krew Abnera, syna Nera.	28 Afterward, when David heard of it, he said, "I and my kingdom are for ever guiltless before the LORD for the blood of Abner the son of Ner.
29 Niech odpowiedzialność za nią spadnie na głowę Joaba i na cały jego ród. Oby nigdy nie ustały w domu Joaba wycieki, trąd, podpieranie się laską, śmierć od miecza i głód chleba!	29 May it fall upon the head of Joab, and upon all his father's house; and may the house of Joab never be without one who has a discharge, or who is leprous, or who holds a spindle, or who is slain by the sword, or who lacks bread!"
30 A Joab i jego brat Abiszaj zamordowali Abnera, gdyż przez niego umarł ich brat Asahel w bitwie koło Gibeonu.	30 So Joab and Abishai his brother slew Abner, because he had killed their brother Asahel in the battle at Gibeon.
31 Rzekł więc Dawid do Joaba i do wszystkich towarzyszących mu ludzi: Porozdzierajcie swe szaty, nałóżcie wory i podnieście lament wobec zwłok Abnera. Król Dawid postępował za marami.	31 Then David said to Joab and to all the people who were with him, "Rend your clothes, and gird on sackcloth, and mourn before Abner." And King David followed the bier.
32 Kiedy Abnera grzebano w Hebronie, król głośno płakał nad grobem Abnera, płakali też wszyscy ludzie.	32 They buried Abner at Hebron; and the king lifted up his voice and wept at the grave of Abner; and all the people wept.
33 Król ułożył pieśń żałobną i zaśpiewał ją: Czemuż to umarł Abner, tak jak ginie nikczemnik?	33 And the king lamented for Abner, saying, "Should Abner die as a fool dies?
34 Wszak ręce twoje nie były spętane ani nogi twoje nie skute łańcuchem. Jak napadnięty przez złoczyńców umarłeś. Znów wzmogło się zawodzenie ludu.	34 Your hands were not bound, your feet were not fettered; as one falls before the wicked you have fallen." And all the people wept again over him.
35 Gdy zaś zebrał się lud, usiłował wymusić na Dawidzie, by jeszcze za dnia spożył posiłek, Dawid jednak postanowił: Niech mi to Bóg uczyni i tamto dorzuci, jeślibym przed zachodem słońca skosztował chleba lub czegokolwiek.	35 Then all the people came to persuade David to eat bread while it was yet day; but David swore, saying, "God do so to me and more also, if I taste bread or anything else till the sun goes down!"
36 Kiedy doszło to do wiadomości ludu, uznał on to za słuszne; wszystko zresztą, co uczynił król, uważał za słuszne.	36 And all the people took notice of it, and it pleased them; as everything that the king did pleased all the people.
37 Wszyscy zebrani i cały Izrael przekonali się, że śmierć Abnera, syna Nera, nie została spowodowana przez króla.	37 So all the people and all Israel understood that day that it had not been the king's will to slay Abner the son of Ner.
38 Król powiedział również do sług swoich: Czy wy nie wiecie, że zginął dzisiaj wódz, i to znaczny w Izraelu?	38 And the king said to his servants, "Do you not know that a prince and a great man has fallen this day in Israel?
39 Tymczasem ja czuję się jeszcze słaby, mimo że namaszczony zostałem na króla. Ci zaś mężowie, synowie Serui, są dla mnie zbyt potężni. Niechże Pan odpłaci złoczyńcom według ich niegodziwości!	39 And I am this day weak, though anointed king; these men the sons of Zeruiah are too hard for me. The LORD requite the evildoer according to his wickedness!"