| 1 Pan posłał do Dawida proroka Natana. Ten przybył do niego i powiedział: W pewnym mieście było dwóch ludzi, jeden był bogaczem, a drugi biedakiem. | 1 O Senhor, pois, enviou Natan a Davide, e Natan, tendo chegado à sua presença, disse-lhe: Havia numa cidade (do teu reino) dois homens, um rico e outro pobre. |
| 2 Bogacz miał owce i wielką liczbę bydła, | 2 O rico tinha ovelhas e bois em grande número. |
| 3 biedak nie miał nic, prócz jednej małej owieczki, którą nabył. On ją karmił i wyrosła przy nim wraz z jego dziećmi, jadła jego chleb i piła z jego kubka, spała u jego boku i była dla niego jak córka. | 3 O pobre, porém, não tinha coisa alguma, senão uma ovelhinha, que comprara e criara, e que tinha crescido em sua casa juntamente com seus filhos, comendo do seu pão, bebendo do seu mesmo copo e dormindo no seu regaço; e ele queria-lhe com o se fosse uma sua filha. |
| 4 Raz przyszedł gość do bogacza, lecz jemu żal było brać coś z owiec i własnego bydła, czym mógłby posłużyć podróżnemu, który do niego zawitał. Więc zabrał owieczkę owemu biednemu mężowi i tę przygotował człowiekowi, co przybył do niego. | 4 Tendo chegado um hóspede a casa do rico, não querendo este tocar nas suas ovelhas nem nos seus bois, para dar um banquete ao hóspede, que lhe tinha chegado, tomou a ovelha do pobre e preparou-a para dar de comer ao homem que tinha vindo a sua casa. |
| 5 Dawid oburzył się bardzo na tego człowieka i powiedział do Natana: Na życie Pana, człowiek, który tego dokonał, jest winien śmierci. | 5 Davide, sumamente indignado contra tal homem, disse a Natan: Viva o Senhor, um homem que tal fez é digno de morte. |
| 6 Nagrodzi on za owieczkę w czwórnasób, gdyż dopuścił się czynu bez miłosierdzia. | 6 Pagará o quádruplo da ovelha, por ter feito dela o que fez, e não ter poupado (o pobre). |
| 7 Natan oświadczył Dawidowi: Ty jesteś tym człowiekiem. To mówi Pan, Bóg Izraela: Ja namaściłem cię na króla nad Izraelem. Ja uwolniłem cię z rąk Saula. | 7 Então Natan disse a Davide: Tu és esse homem. Eis o que diz o Senhor Deus de Israel: Eu te ungi rei sobre Israel, e te livrei da mão de Saul, |
| 8 Dałem ci dom twojego pana, a żony twego pana na twoje łono, oddałem ci dom Izraela i Judy, a gdyby i tego było za mało, dodałbym ci jeszcze więcej. | 8 dei-te a casa do teu senhor, pus ao teu dispor as suas mulheres, a casa de Israel e de Judá; se isto é pouco, juntar-te-ei ainda coisas muito maiores. |
| 9 Czemu zlekceważyłeś słowo Pana, popełniając to, co złe w Jego oczach? Zabiłeś mieczem Chetytę Uriasza, a jego żonę wziąłeś sobie za małżonkę. Zamordowałeś go mieczem Ammonitów. | 9 Por que desprezaste, pois a palavra do Senhor, até cometeres o mal diante de meus olhos? Fizeste perecer à espada Urias Heteu, e tomaste para tua mulher a que era sua mulher, e mataste-lo com a espada dos filhos de Amon. |
| 10 Dlatego właśnie miecz nie oddali się od domu twojego na wieki, albowiem Mnie zlekceważyłeś, a żonę Uriasza Chetyty wziąłeś sobie za małżonkę. | 10 Por esta razão não se apartará jamais a espada da tua casa, porque me desprezaste, tomando a mulher de Urias Heteu, para ser tua mulher. |
| 11 To mówi Pan: Oto Ja wywiodę przeciwko tobie nieszczęście z własnego twego domu, żony zaś twoje zabiorę sprzed oczu twoich, a oddam je twojemu współzawodnikowi, który będzie obcował z twoimi żonami - wobec tego słońca. | 11 Eis pois o que diz o Senhor: Eu suscitarei da tua mesma casa o mal sobre ti, tomarei as tuas mulheres, à tua vista, e dá-las-ei a um teu próximo, que dormirá com as tuas mulheres à luz deste sol. |
| 12 Uczyniłeś to wprawdzie w ukryciu, jednak Ja obwieszczę tę rzecz wobec całego Izraela i wobec słońca. | 12 Tu procedeste ocultamente, mas eu farei estas coisas à vista de todo o Israel, à luz do sol. |
| 13 Dawid rzekł do Natana: Zgrzeszyłem wobec Pana. Natan odrzekł Dawidowi: Pan odpuszcza ci też twój grzech - nie umrzesz, | 13 Davide disse a Natan; Pequei contra o Senhor. Natan respondeu a Davide: Também o Senhor perdoou o teu pecado (por ver o teu arrependimento): não morrerás. |
| 14 lecz dlatego, że przez ten czyn odważyłeś się wzgardzić Panem, syn, który ci się urodzi, na pewno umrze. | 14 Todavia, visto que tu, pelo que fizeste, deste lugar a que os inimigos do Senhor blasfemem, morrerá irremissivelmente o filho, que te nasceu (do adultério). |
| 15 Natan udał się potem do swego domu. Pan dotknął dziecko, które urodziła Dawidowi żona Uriasza, tak iż ciężko zachorowało. | 15 E Natan voltou para sua casa. O Senhor feriu (de enfermidade) o menino, que a mulher de Urias tinha dado à luz a Davide, e ele adoeceu gravemente. |
| 16 Dawid błagał Boga za chłopcem i zachowywał surowy post, a wróciwszy do siebie, całą noc leżał na ziemi. | 16 Davide fez oração ao Senhor pelo menino, jejuou rigorosamente e, retirando-se à parte, prostrou-se sobre a terra. |
| 17 Dostojnicy jego domu, podszedłszy do niego, chcieli podźwignąć go z ziemi: bronił się jednak; w ogóle z nimi nie jadał. | 17 Os anciães da sua casa vieram para o abrigar a levantar-se do chão, mas ele não o quis fazer, nem comeu com eles. |
| 18 W siódmym dniu dziecko zmarło. Słudzy Dawida obawiali się powiadomić go, że dziecko umarło. Twierdzili: Jeżeli, gdy dziecko jeszcze żyło, przemawialiśmy do niego, a głosu naszego nie usłuchał, to jak możemy mu powiedzieć, że chłopiec umarł? Może uczynić sobie coś złego. | 18 Ao sétimo dia, morreu o menino, e os servos de Davide não ousaram dizer-lhe que o menino tinha morrido, porque diziam: Quando o menino ainda vivia, nós falávamos-lhe, e ele não queria ouvir-nos; quanto mais se afligirá ele, se lhe dissermos que o menino morreu? |
| 19 Gdy jednak Dawid zauważył, że słudzy jego rozmawiają szeptem, zrozumiał, że dziecko zmarło. Pytał więc sługi swoje: Czy dziecko umarło? Odpowiedzieli: Umarło. | 19 Davide, porém, vendo os seus servos a falar em segredo, compreendeu que o menino tinha morrido e disse-lhes: Porventura morreu o menino? Eles responderam-lhe: Morreu. |
| 20 Dawid podniósł się z ziemi, umył się i namaścił, zmienił swe ubranie i wszedłszy do domu Pańskiego oddał pokłon. Powróciwszy do domu zażądał, by mu podano posiłek, którym się pożywił. | 20 Então Davide levantou-se do chão, lavou-se e ungiu-se, e, tendo mudado de roupa, entrou na casa do Senhor e o adorou (completamente resignado). (Depois) foi para sua casa e pediu que lhe pusessem de comer, e comeu. |
| 21 Słudzy na to mu powiedzieli: Co ma znaczyć twój sposób postępowania? Gdy dziecko żyło - płakałeś, lecz gdy zmarło - powstałeś i posiliłeś się. | 21 Os seus servos disseram-lhe: Como fizeste assim? Tu jejuaste e choraste pelo menino, quando ele ainda vivia, e, agora que morreu, levantaste-te e comeste? |
| 22 Odrzekł: Dopóki dziecko żyło, pościłem i płakałem, gdyż mówiłem sobie: Kto wie, może Pan nade mną się ulituje i dziecko będzie żyło? | 22 (Davide) respondeu: Eu jejuei e chorei pelo menino enquanto vivo, porque dizia: Quem sabe se talvez o Senhor terá pena de mim e fará viver o menino? |
| 23 Tymczasem umarło. Po cóż mam pościć? Czyż zdołam je wskrzesić? Ja pójdę do niego, ale ono do mnie nie wróci. | 23 Mas agora que ele morreu, por que hei-de jejuar? Porventura posso eu fazê-lo ainda viver? Eu Irei para junto dele, mas ele não voltará mais para junto de mim. |
| 24 Dawid okazywał współczucie dla swej żony Batszeby. Poszedł do niej i spał z nią. Urodził się jej syn, któremu dała imię Salomon. A Pan umiłował go | 24 Depois Davide consolou sua mulher Betsabé, foi dormir com ela, e ela gerou um filho, a que pôs o nome de Salomão. O Senhor o amou, |
| 25 i posłał o tym wiadomość, i za pośrednictwem Natana nazwał go Jedidiasz - ze względu na Pana. | 25 e enviou o profeta Natan, o qual deu ao menino o nome de Amável ao Senhor, porque o Senhor o amava. |
| 26 A Joab staczał walki w ammonickim Rabba i zdobył stolicę królestwa. | 26 Entretanto Joab continuava a combater contra Raba dos Amonitas, e tomou a cidade real. |
| 27 Wysyłając posłów do Dawida donosił: Natarłem na Rabba i zdobyłem już Miasto Wód. | 27 e Joab enviou mensageiros a Davide, dizendo: Tenho combatido contra Raba, e a cidade das Águas está tomada. |
| 28 A teraz zbierz pozostałe wojsko i prowadź dalej walkę przeciw miastu. Podbij je, ażebym nie ja był jego zdobywcą i nie nadano mu mego imienia. | 28 Agora, junta o resto do povo, vem ao sítio da cidade e toma-a, para não suceder que, tendo eu destruído a cidade, se atribua ao meu nome a vitória. |
| 29 Dawid zebrał więc całe wojsko i udał się do Rabba, natarł na miasto i zdobył je. | 29 Juntou Davide todo o povo, marchou contra Raba e, depois de ter combatido, a tomou. |
| 30 Z głowy Milkoma zdjął koronę, która ważyła talent złota. Miała ona drogocenny kamień, który posłużył za ozdobę głowy Dawida. Zabrał też z miasta niezliczoną ilość łupów. | 30 Tirou da cabeça do rei dos Amonitas o seu diadema, que pesava um talento de ouro, enriquecido de pedras preciosíssimas, o qual foi posto na cabeça de Davide. E levou da cidade muitíssimos despojos. |
| 31 Ludność zaś, która w nim była, uprowadził i przeznaczył do obsługi pił, kilofów i żelaznych siekier oraz kazał jej przejść do wyrobu cegły. W ten sposób postąpił z wszystkimi miastami ammonickimi. Potem wrócił Dawid z całym wojskiem do Jerozolimy. | 31 Quanto aos seus moradores deportou-os, empregando-os em serrar, em a fiar ferros, em serviços com machados e em trabalhos em fornos de cozer tijolo. Assim fez a todas as cidades dos Amonitas. Em seguida, Davide voltou com todo o exército para Jerusalém. |
