| 1 Erat autem Abraham senex, dierumque multorum : et Dominus in cunctis benedixerat ei. | 1 ܘܐܒܪܗܡ ܣܐܒ ܘܥܠ ܒܫ̈ܢܝܐ. ܘܡܪܝܐ ܒܪܟ ܠܐܒܪܗܡ ܒܟܠ. |
| 2 Dixitque ad servum seniorem domus suæ, qui præerat omnibus quæ habebat : Pone manum tuam subter femur meum, | 2 ܘܩ̣ܪܐ ܐܒܪܗܡ ܠܥܒ̣ܕܗ ܣܒܐ ܪܒ ܒܝܬܗ ܕܫܠܝܛ ܒܟܠ ܕܐܝܬ ܠܗ. ܘܐܡ̣ܪ ܠܗ . ܣܝܡ ܐܝܕܟ ܬܚܝܬ ܚܨܝ. |
| 3 ut adjurem te per Dominum Deum cæli et terræ, ut non accipias uxorem filio meo de filiabus Chananæorum, inter quos habito : | 3 ܘܐܘܡܝܟ ܒܡܪܝܐ ܐܠܗܐ ܕܫܡܝܐ ܘܐܠܗܐ ܕܐܪܥܐ. ܕܠܐ ܬܣܒ ܐܢܬܬܐ ܠܒܪܝ ܡܢ ܒܢ̈ܬ ܟܢܥܢ̈ܝܐ ܕܝܬ̇ܒ ܐܢܐ ܒܝܢܬܗܘܢ. |
| 4 sed ad terram et cognationem meam proficiscaris et inde accipias uxorem filio meo Isaac. | 4 ܐܠܐ ܠܐܪܥܝ ܘܠܬܘ̈ܠܕܬܝ ܙܠ. ܘܣܒ ܐܢܬܬܐ ܠܒܪܝ ܐܝܣܚܩ. |
| 5 Respondit servus : Si noluerit mulier venire mecum in terram hanc, numquid reducere debeo filium tuum ad locum, de quo egressus es ? | 5 ܘܐܡ̣ܪ ܠܗ ܥܒ̣ܕܐ ܘܐܢ ܠܐ ܬܨܒܐ ܐܢܬܬܐ ܠܡܐܬܐ ܒܬܪܝ ܠܐܪܥܐ ܗܕܐ. ܡܗܦܟܘ ܐܗܦܟܝܘܗܝ ܠܒܪܟ ܠܐܪܥܐ ܕܢܦ̣ܩܬ ܡܢ ܬܡܢ. |
| 6 Dixitque Abraham : Cave nequando reducas filium meum illuc. | 6 ܘܐܡ̣ܪ ܠܗ ܐܒܪܗܡ. ܐܙܕܗܪ ܠܟ ܕܠܡܐ ܬܗܦܟ ܠܒܪܝ ܠܬܡܢ. |
| 7 Dominus Deus cæli, qui tulit me de domo patris mei, et de terra nativitatis meæ, qui locutus est mihi, et juravit mihi, dicens : Semini tuo dabo terram hanc : ipse mittet angelum suum coram te, et accipies inde uxorem filio meo : | 7 ܡܪܝܐ ܐܠܗܐ ܕܫܡܝܐ ܕܕܒܪܢܝ ܡܢ ܬܡܢ ܡܢ ܒܝܬ ܐܒܝ. ܡܢ ܐܪܥܐ ܕܬ̈ܘܠܕܬܝ. ܘܕܐܡ̣ܪ ܠܝ ܘܕܐܩܝܡ ܠܝ ܕܠܙܪܥܟ ܐܬܠܝܗ̇ ܐܪܥܐ ܗܕܐ. ܗ̣ܘ ܢܫܕܪ ܡܠܐܟܗ ܩܕܡܝܟ. ܘܬܣܒ ܐܢܬܬܐ ܠܒܪܝ ܡܢ ܬܡܢ. |
| 8 sin autem mulier noluerit sequi te, non teneberis juramento : filium meum tantum ne reducas illuc. | 8 ܘܐܢ ܠܐ ܬܬܛܦܝܣ ܐܢܬܬܐ ܠܡܐܬܐ ܥܡܟ. ܗܘ̣ܝܬ ܙܟܝ ܡܢ ܡܘܡ̈ܬܝ ܗܕܐ. ܒܠܚܘܕ ܠܒܪܝ ܠܐ ܬܗܦܟ ܠܬܡܢ. |
| 9 Posuit ergo servus manum sub femore Abraham domini sui, et juravit illi super sermone hoc. | 9 ܘܣܡ ܥܒ̣ܕܐ ܐܝܕܗ ܬܚܝܬ ܚܨܗ ܕܐܒܪܗܡ ܡܪܗ. ܘܝܡ̣ܐ ܠܗ ܥܠ ܦܬܓܡܐ ܗܢܐ. |
| 10 Tulitque decem camelos de grege domini sui, et abiit, ex omnibus bonis ejus portans secum, profectusque perrexit in Mesopotamiam ad urbem Nachor. | 10 ܘܕܒ̣ܪ ܥܒ̣ܕܐ ܥܣܪܐ ܓܡ̈ܠܝܢ ܡܢ ܓܡ̈ܠܐ ܕܡܪܗ ܘܐܙܠ. ܘܡܢ ܟܠ ܛܘܒܐ ܕܡܪܗ ܒܐܝܕܗ. ܘܩܡ ܘܐܙܠ ܠܐܪܡ̇ ܢܗܪܝܢ. ܠܩܪܝܬܐ ܕܢܚܘܪ. |
| 11 Cumque camelos fecisset accumbere extra oppidum juxta puteum aquæ vespere, tempore quo solent mulieres egredi ad hauriendam aquam, dixit : | 11 ܘܐܒܪܟ ܓܡ̈ܠܘܗܝ ܠܒܪ ܡܢ ܩܪܝܬܐ. ܥܠ ܒܪܐ ܕܡ̈ܝܐ. ܠܥܕܢ ܪܡܫܐ ܠܥܕܢ ܕܢܦܩܢ ܡܠܝܬ ܡ̈ܝܐ. |
| 12 Domine Deus domini mei Abraham, occurre, obsecro, mihi hodie, et fac misericordiam cum domino meo Abraham. | 12 ܘܨܠܝ ܘܐܡ̣ܪ . ܡܪܝܐ ܐܠܗܗ ܕܡܪܝ ܐܒܪܗܡ. ܛ̇ܝܒ ܩܕܡܝ ܝܘܡܢܐ. ܘܥܒ̣ܕ ܛܝܒܘܬܐ ܥܡ ܡܪܝ ܐܒܪܗܡ. |
| 13 Ecce ego sto prope fontem aquæ, et filiæ habitatorum hujus civitatis egredientur ad hauriendam aquam. | 13 ܗܐ ܐܢܐ ܩܐܡ ܐܢܐ ܥܠ ܒܪܐ ܕܡ̈ܝܐ. ܘܒܢ̈ܬ ܐܢܫ̈ܝ ܩܪܝܬܐ ܢܦܩ̈ܢ ܠܡܡܠܐ ܡ̈ܝܐ. |
| 14 Igitur puella, cui ego dixero : Inclina hydriam tuam ut bibam : et illa responderit : Bibe, quin et camelis tuis dabo potum : ipsa est quam præparasti servo tuo Isaac : et per hoc intelligam quod feceris misericordiam cum domino meo. | 14 ܘܥܠܝܡܬܐ ܕܐܡ̣ܪ ܠܗ̇ ܐܪܟܢܝ ܠܝ ܩܘܠܬܟܝ ܐܫܬܐ . ܘܬܐܡܪ ܠܝ ܐܫܬܝ ܘܐܦ ܠܓܡ̈ܠܝܟ ܐܫܩܐ. ܗ̇ܝ ܗܝ ܕܛܝܒ̣ܬ ܠܥܒܕܟ ܐܝܣܚܩ. ܘܒܗܕܐ ܐܕܥ ܕܥܒ̇ܕ ܐܢܬ ܛܝܒܘܬܐ ܘܩܘܫܬܐ ܥܡ ܡܪܝ. |
| 15 Necdum intra se verba compleverat, et ecce Rebecca egrediebatur, filia Bathuel, filii Melchæ uxoris Nachor fratris Abraham, habens hydriam in scapula sua : | 15 ܘܗ̣ܘ ܥܕܟܝܠ ܠܐ ܫ̇ܠܡ ܠܡܡܠܠܘ. ܘܗܐ ܪܦܩܐ ܢܦܩ̣ܬ ܕܐܬܝ̣ܠܕܬ ܠܒܬܘܐܝܠ ܒܪ ܡ̣ܠܟܐ ܐܢܬܬ ܢܚܘܪ. ܐܚܘܗܝ ܕܐܒܪܗܡ ܘܩܘܠܬܐ ܥܠ ܟܬܦܗ̇. |
| 16 puella decora nimis, virgoque pulcherrima, et incognita viro : descenderat autem ad fontem, et impleverat hydriam, ac revertebatur. | 16 ܘܥܠܝܡܬܐ ܫܦܝܪܐ ܗܘܬ ܒܚܙܘܗ̇ ܛܒ. ܒܬܘܠܬܐ ܕܓܒܪܐ ܠܐ ܝܕܥܗ̇. ܘܢܚ̣ܬܬ ܠܒܪܐ . ܘܡܠ̣ܬ ܩܘܠܬܗ̇ ܘܣܠܩ̣ܬ. |
| 17 Occurritque ei servus, et ait : Pauxillum aquæ mihi ad bibendum præbe de hydria tua. | 17 ܘܪܗ̣ܛ ܥܒܕܐ ܠܐܘܪܥܗ̇ ܘܐܡ̣ܪ ܠܗ̇ . ܐܫܩܐܝܢܝ ܩܠܝܠ ܡ̈ܝܐ ܡܢ ܩܘܠܬܟܝ. |
| 18 Quæ respondit : Bibe, domine mi : celeriterque deposuit hydriam super ulnam suam, et dedit ei potum. | 18 ܘܐܡ̣ܪܬ ܠܗ ܐܫܬܝ ܡܪܝ. ܘܐܣ̣ܬܪܗܒܬ ܘܐܚܬܬ ܩܘܠܬܗ̇ ܥܠ ܐ̈ܝܕܝܗ̇ ܘܐܫܩܝܬܗ. |
| 19 Cumque ille bibisset, adjecit : Quin et camelis tuis hauriam aquam, donec cuncti bibant. | 19 ܘܓܡ̣ܪܬ ܠܡܫܩܝܘܬܗ ܘܐܡ̣ܪܬ. ܐܦ ܠܓܡ̈ܠܝܟ ܐܡܠ̣ܐ ܥܕܡܐ ܕܢܫܠܡܘܢ ܠܡܫܬܐ. |
| 20 Effundensque hydriam in canalibus, recurrit ad puteum ut hauriret aquam : et haustam omnibus camelis dedit. | 20 ܘܐܣܬܪܗܒܬ ܘܢܦ̣ܨܬ ܩܘܠܬܗ̇ ܠܫܩܝܐ. ܘܪܗ̣ܛܬ ܬܘܒ ܠܒܪܐ ܠܡܡܠܐ. ܘܡܠ̣ܬ ܠܟܠܗܘܢ ܓܡ̈ܠܘܗܝ. |
| 21 Ipse autem contemplabatur eam tacitus, scire volens utrum prosperum iter suum fecisset Dominus, an non. | 21 ܘܓܒܪܐ ܡܫ̣ܩܐ ܘܡܬܒܩܐ ܒܗ̇. ܘܡܟ̇ܬܪ ܠܡܕܥ ܐܢ ܐܨܠܚ ܡܪܝܐ ܐܘܪܚܗ ܐܘ ܠܐ. |
| 22 Postquam autem biberunt cameli, protulit vir inaures aureas, appendentes siclos duos, et armillas totidem pondo siclorum decem. | 22 ܘܟܕ ܓܡ̇ܪܘ ܓܡ̈ܠܐ ܠܡܫܬܐ. ܢܣ̣ܒ ܥܒ̣ܕܐ ܩܕܫ̣ܐ ܕܕܗܒܐ ܡܬܩܠܐ ܡܬܩܠܗ. ܘܬܪ̈ܝܢ ܫܐܪ̈ܝܢ ܥܠ ܐܝ̈ܕܝܗ̇. ܡܢ ܥܣܪܐ ܕܕܗܒܐ ܡܬܩܠܗܘܢ. |
| 23 Dixitque ad eam : Cujus es filia ? indica mihi, est in domo patris tui locus ad manendum ? | 23 ܘܐܡ̣ܪ ܠܗ̇. ܒܪܬ ܡ̇ܢ ܐܢܬܝ ܚܘܐܝܢܝ. ܐܢ ܐܝܬ ܠܢ ܐܬܪܐ ܒܝܬ ܐܒܘܟܝ ܠܡܒܬ. |
| 24 Quæ respondit : Filia sum Bathuelis, filii Melchæ, quem peperit ipsi Nachor. | 24 ܘܐܡ̣ܪܬ ܠܗ. ܒܪܬ ܒܬܘܐܝܠ ܐܢܐ ܒܪ ܡܠ̣ܟܐ ܕܝܠܕܬ ܠܢܚܘܪ. |
| 25 Et addidit, dicens : Palearum quoque et f?ni plurimum est apud nos, et locus spatiosus ad manendum. | 25 ܘܐܡ̣ܪܬ ܠܗ. ܘܐܦ ܬܒܢܐ ܘܐܦ ܟܣܬܐ ܣܓܝ ܠܢ. ܘܐܦ ܐܬܪܐ ܠܡܒܬ. |
| 26 Inclinavit se homo, et adoravit Dominum, | 26 ܘܒܪܟ ܓܒܪܐ ܥܠ ܐܪܥܐ . ܘܣܓ̣ܕ ܠܡܪܝܐ. |
27 dicens : Benedictus Dominus Deus domini mei Abraham, qui non abstulit misericordiam et veritatem suam a domino meo, et recto itinere me perduxit in domum fratris domini mei.
| 27 ܘܐܡ̣ܪ ܒܪܝܟ ܗ̣ܘ ܡܪܝܐ ܐܠܗܗ ܕܡܪܝ ܐܒܪܗܡ. ܕܠܐ ܟܠ̣ܐ ܛܝܒܘܬܗ ܘܩܘܫܬܗ ܡܢ ܡܪܝ. ܐܠܐ ܒܐܘܪܚܐ ܕܒܪܢܝ ܡܪܝܐ ܠܒܝܬ ܐܚܘܗܝ ܕܡܪܝ. ܠܡܣܒ ܒܪܬ ܐܚܘܗܝ ܕܡܪܝ ܠܒܪܗ. |
| 28 Cucurrit itaque puella, et nuntiavit in domum matris suæ omnia quæ audierat. | 28 ܘܪܗܛܬ ܛܠܝܬܐ ܘܚܘܝܬ ܠܒܝܬ ܐܒܘܗ̇ ܡ̈ܠܐ ܗܠܝܢ. |
| 29 Habebat autem Rebecca fratrem nomine Laban, qui festinus egressus est ad hominem, ubi erat fons. | 29 ܘܠܪܦܩܐ ܐܝܬ ܗܘܐ ܐܚܐ ܘܫܡܗ ܠܒܢ. ܘܪܗܛ ܠܒܢ ܠܘܬ ܓܒܪܐ ܠܒܪ ܠܘܬ ܒܪܐ . |
| 30 Cumque vidisset inaures et armillas in manibus sororis suæ, et audisset cuncta verba referentis : Hæc locutus est mihi homo : venit ad virum qui stabat juxta camelos, et prope fontem aquæ : | 30 ܟܕ ܚ̣ܙܐ ܩܕܫ̈ܐ ܘܫܐܪ̈ܐ ܒܐ̈ܝܕܝ ܚܬܗ. ܘܟܕ ܫܡ̣ܥ ܡ̈ܠܝܗ̇ ܕܪܦܩܐ ܚܬܗ ܕܐܡ̣ܪܬ. ܕܗܟܢܐ ܐܡ̣ܪ ܠܝ ܓܒܪܐ. ܘܐܬ̣ܐ ܠܘܬ ܓܒܪܐ. ܘܗܐ ܩܐܡ ܠܘܬ ܓܡ̈ܠܐ ܥܠ ܒܪܐ . |
| 31 dixitque ad eum : Ingredere, benedicte Domini : cur foris stas ? præparavi domum, et locum camelis. | 31 ܘܐܡ̣ܪ ܠܗ . ܥܘܠ ܒܪܝܟܗ ܕܡܪܝܐ. ܠܡܢܐ ܩܐܡ ܐܢܬ ܒܫܘܩܐ. ܘܐܢܐ ܬܩ̇ܢܬ ܒܝܬܐ ܘܕܘܟܬܐ ܠܓܡ̈ܠܐ. |
| 32 Et introduxit eum in hospitium : ac destravit camelos, deditque paleas et f?num, et aquam ad lavandos pedes ejus, et virorum qui venerant cum eo. | 32 ܘܥܠ ܓܒܪܐ ܠܒܝܬܐ ܘܫ̣ܪܐ ܡܢ ܓܡ̈ܠܐ. ܘܐܪܡܝ ܬܒܢܐ ܘܟܣܬܐ ܠܓܡ̈ܠܐ. ܘܡ̈ܝܐ ܠܡܫܓܘ ܪ̈ܓܠܘܗܝ ܘܪ̈ܓܠܐ ܕܓܒܪ̈ܐ ܕܥܡܗ. |
| 33 Et appositus est in conspectu ejus panis. Qui ait : Non comedam, donec loquar sermones meos. Respondit ei : Loquere. | 33 ܘܣܡܘ ܩܕܡܝܗܘܢ ܠܡܠܥܣ . ܘܐܡ̣ܪ ܠܐ ܠܥܣ̇ ܐܢܐ ܥܕܡܐ ܕܐܡ̣ܪ ܡ̈ܠܝ. ܐܡܪ̈ܝܢ ܠܗ ܐܡ̣ܪ. |
| 34 At ille : Servus, inquit, Abraham sum : | 34 ܘܐܡ̣ܪ . ܥܒ̣ܕܐ ܐܢܐ ܕܐܒܪܗܡ. |
| 35 et Dominus benedixit domino meo valde, magnificatusque est : et dedit ei oves et boves, argentum et aurum, servos et ancillas, camelos et asinos. | 35 ܘܡܪܝܐ ܒ̇ܪܟ ܠܡܪܝ ܘܝܪܒ ܛܒ. ܘܗܘܘ ܠܗ ܥܢܐ ܘܬܘܪ̈ܐ ܘܣܐܡܐ ܘܕܗܒܐ. ܘܥܒ̈ܕܐ ܘܐ̈ܡܗܬܐ. ܘܐܬ̈ܢܐ ܘܓܡ̈ܠܐ ܘܚܡܪ̈ܐ. |
| 36 Et peperit Sara uxor domini mei filium domino meo in senectute sua, deditque illi omnia quæ habuerat. | 36 ܘܝܠ̣ܕܬ ܣܪܐ ܐܢܬܬܗ ܕܡܪܝ ܒܪܐ ܠܡܪܝ ܡܢ ܒܬܪ ܕܣܐܒܬ. ܘܝܗ̣ܒ ܠܗ ܟܠ ܡܕܡ ܕܐܝܬ ܠܗ. |
| 37 Et adjuravit me dominus meus, dicens : Non accipies uxorem filio meo de filiabus Chananæorum, in quorum terra habito : | 37 ܘܐܘܡܝܢܝ ܡܪܝ ܘܐܡ̣ܪ ܠܝ. ܠܐ ܬܣܒ ܐܢܬܬܐ ܠܒܪܝ ܡܢ ܒܢ̈ܬ ܟܢܥ̈ܢܝܐ. ܕܝܬܒ ܐܢܐ ܒܐܪܥܗܘܢ . |
| 38 sed ad domum patris mei perges, et de cognatione mea accipies uxorem filio meo. | 38 ܐܠܐ ܙܠ ܠܒܝܬ ܐܒܝ ܘܠܫܪܒܬܝ. ܘܣܒ ܐܢܬܬܐ ܠܒܪܝ ܡܢ ܬܡܢ . |
| 39 Ego vero respondi domino meo : Quid si noluerit venire mecum mulier ? | 39 ܘܐܡ̇ܪܬ ܠܡܪܝ. ܘܕܠܡܐ ܠܐ ܬܨܒܐ ܐܢܬܬܐ ܠܡܐܬܐ ܥܡܝ. |
| 40 Dominus, ait, in cujus conspectu ambulo, mittet angelum suum tecum, et diriget viam tuam : accipiesque uxorem filio meo de cognatione mea, et de domo patris mei. | 40 ܘܐܡ̣ܪ ܠܝ ܡܪܝ . ܡܪܝܐ ܕܦܠܚ̇ܬ ܩܕܡܘܗܝ. ܗ̣ܘ ܢܫܕܪ ܡܠܐܟܗ ܥܡܟ ܘܢܬܩܢ ܐܘܪܚܟ. ܘܬܣܒ ܐܢܬܬܐ ܠܒܪܝ ܡܢ ܫܪܒܬܝ. ܘܡܢ ܒܝܬ ܐܒܝ. |
| 41 Innocens eris a maledictione mea, cum veneris ad propinquos meos, et non dederint tibi. | 41 ܘܗ̇ܝܕܝܢ ܬܬܚܣܐ ܡܢ ܡ̈ܘܡܬܝ ܟܕ ܬܐܙܠ ܠܫܪܒܬܝ. ܘܐܢ ܠܐ ܢܬܠܘܢ ܠܟ. ܗܘܝܬ ܡܚ̣ܣܝ ܡܢ ܡܘ̈ܡܬܝ. |
| 42 Veni ergo hodie ad fontem aquæ, et dixi : Domine Deus domini mei Abraham, si direxisti viam meam, in qua nunc ambulo, | 42 ܘܐܬܝܬ ܝܘܡܢܐ ܠܘܬ ܒܪܐ ܘܐܡ̇ܪܬ. ܡܪܝܐ ܐܠܗܗ ܕܡܪܝ ܐܒܪܗܡ. ܐܢ ܐܬܩܢܬ ܐܘܪܚܝ ܕܐ̇ܬܝܬ ܥܠܝܗ̇. |
| 43 ecce sto juxta fontem aquæ, et virgo, quæ egredietur ad hauriendam aquam, audierit a me : Da mihi pauxillum aquæ ad bibendum ex hydria tua : | 43 ܗܐ ܐܢܐ ܩܐܡ ܐܢܐ ܥܠ ܒܪܐ ܕܡ̈ܝܐ. ܘܥܠܝܡܬܐ ܕܢܦܩܐ ܠܡܡܠܐ ܡ̈ܝܐ . ܘܐܡ̣ܪ ܠܗ̇. ܐܫܩܐܝܢܝ ܩܠܝܠ ܡ̈ܝܐ ܡܢ ܩܘܠܬܟܝ. |
| 44 et dixerit mihi : Et tu bibe, et camelis tuis hauriam : ipsa est mulier, quam præparavit Dominus filio domini mei. | 44 ܘܬܐܡܪ ܠܝ ܐܦ ܐܢܬ ܐܫܬܝ ܐܦ ܠܓܡ̈ܠܝܟ ܐܡܠܐ. ܗ̇ܝ ܗ̣ܝ ܐܢܬܬܐ ܕܛܝܒ ܡܪܝܐ ܠܒܪ ܡܪܝ. |
| 45 Dumque hæc tacitus mecum volverem, apparuit Rebecca veniens cum hydria, quam portabat in scapula : descenditque ad fontem, et hausit aquam. Et aio ad eam : Da mihi paululum bibere. | 45 ܘܐܢܐ ܥܕܟܝܠ ܠܐ ܫ̇ܠܡܬ ܠܡܡܠܠܘ ܒܠܒܝ . ܘܗܐ ܪܦܩܐ ܢܦܩ̣ܬ ܘܩܘܠܬܐ ܥܠ ܟܬܦܗ̇. ܘܢܚܬܬ ܠܥܝܢܐ ܘܡܠ̣ܬ. ܘܐܡ̇ܪܬ ܠܗ̇. ܐܫܩܐܝܢܝ ܩܠܝܠ ܡ̈ܝܐ ܡܢ ܩܘܠܬܟܝ . |
| 46 Quæ festinans deposuit hydriam de humero, et dixit mihi : Et tu bibe, et camelis tuis tribuam potum. Bibi, et adaquavit camelos. | 46 ܘܐܣܬ̣ܪܗܒܬ ܘܐܚ̣ܬܬ ܩܘܠܬܗ̇ ܡܢܗ̇. ܘܐܡ̣ܪܬ ܠܝ ܐܫܬܝ ܘܐܦ ܠܓܡ̈ܠܝܟ ܐܫܩܐ. ܘܐܫܬܝܬ ܘܐܦ ܠܓܡ̈ܠܝ ܐܫܩܝܬ. |
| 47 Interrogavique eam, et dixi : Cujus es filia ? Quæ respondit : Filia Bathuelis sum, filii Nachor, quem peperit ei Melcha. Suspendi itaque inaures ad ornandam faciem ejus, et armillas posui in manibus ejus. | 47 ܘܫܐܠܬܗ̇ ܘܐܡ̇ܪܬ ܠܗ̇. ܒܪܬ ܡ̇ܢ ܐܢܬܝ. ܘܐܡ̣ܪܬ ܒܪܬ ܒܬܘܐܝܠ ܐܢܐ ܒܪ ܢܚܘܪ ܕܝܠ̣ܕܬ ܠܗ ܡܠ̣ܟܐ. ܘܐܪܡ̇ܝܬ ܫܐܪ̈ܐ ܒܐ̈ܝܕܝܗ̇ ܘܩܕܫ̈ܐ ܒܐ̈ܕܢܝܗ̇. |
| 48 Pronusque adoravi Dominum, benedicens Domino Deo domini mei Abraham, qui perduxit me recto itinere, ut sumerem filiam fratris domini mei filio ejus. | 48 ܘܩܥ̇ܕܬ ܘܣ̇ܓܕܬ ܠܡܪܝܐ. ܘܒ̇ܪܟܬ ܠܡܪܝܐ ܐܠܗܗ ܕܡܪܝ ܐܒܪܗܡ. ܕܕܒܪܢܝ ܒܐܘܪܚܐ ܕܩܘܫܬܐ ܠܒܝܬ ܐܚܘܗܝ ܕܡܪܝ . ܠܡܣܒ ܒܪܬ ܐܚܘܗܝ ܕܡܪܝ ܠܒܪܗ. |
49 Quam ob rem si facitis misericordiam et veritatem cum domino meo, indicate mihi : sin autem aliud placet, et hoc dicite mihi, ut vadam ad dextram, sive ad sinistram.
| 49 ܘܗܫܐ ܐܢ ܥܒܕܝܢ ܐܢܬܘܢ ܛܝܒܘܬܐ ܘܩܘܫܬܐ ܥܡ ܡܪܝ. ܚܘܐܘܢܝ ܘܐܠܐ ܚܘܐܘܢܝ ܘܐܬܦܢܐ ܠܝܡܝܢܐ ܐܘ ܠܣܡܠܐ . |
| 50 Responderuntque Laban et Bathuel : A Domino egressus est sermo : non possumus extra placitum ejus quidquam aliud loqui tecum. | 50 ܘܥܢܘ ܠܒܢ ܘܒܬܘܐܝܠ ܘܐܡ̣ܪܘ. ܡܢ ܡܪܝܐ ܢܦܩ̣ܬ ܡܠܬܐ . ܠܐ ܡܫܟܚܝܢ ܚܢܢ ܠܡܐܡܪ ܠܟ ܛܒܬܐ ܐܘ ܒܝܫܬܐ. |
| 51 En Rebecca coram te est, tolle eam, et proficiscere, et sit uxor filii domini tui, sicut locutus est Dominus. | 51 ܗܐ ܪܦܩܐ ܩܕܡܝܟ ܕܒܪ ܘܙܠ. ܘܬܗܘܐ ܐܢܬܬܐ ܠܒܪ ܡܪ̈ܝܟ. ܐܝܟܢܐ ܕܐܡ̣ܪ ܡܪܝܐ. |
| 52 Quod cum audisset puer Abraham, procidens adoravit in terram Dominum. | 52 ܘܟܕ ܫܡ̣ܥ ܥܒ̣ܕܐ ܕܐܒܪܗܡ ܡ̈ܠܝܗܘܢ. ܣܓܕ ܥܠ ܐܪܥܐ ܩܕܡ ܡܪܝܐ. |
| 53 Prolatisque vasis argenteis, et aureis, ac vestibus, dedit ea Rebeccæ pro munere : fratribus quoque ejus et matri dona obtulit. | 53 ܘܐܦܩ ܥܒ̣ܕܐ ܡܐ̈ܢܐ ܕܕܗܒܐ ܘܡܐ̈ܢܐ ܕܣܐܡܐ ܘܠܒܘܫ̈ܐ. ܘܝܗ̣ܒ ܠܪܦܩܐ. ܘܡܘܗ̈ܒܬܐ ܝܗ̣ܒ ܠܐܚ̈ܝܗ̇ ܘܠܐܡܗ̇. |
| 54 Inito convivio, vescentes pariter et bibentes manserunt ibi. Surgens autem mane, locutus est puer : Dimitte me, ut vadam ad dominum meum. | 54 ܘܠܥ̣ܣܘ ܘܐܫܬܝܘ. ܗ̣ܘ ܘܓܒܪ̈ܐ ܕܥܡܗ ܘܒܬܘ. ܘܩ̇ܕܡ ܒܫܦܪܐ ܘܐܡ̣ܪ ܠܗܘܢ . ܫܕܪܘܢܝ ܠܘܬ ܡܪܝ. |
| 55 Responderuntque fratres ejus et mater : Maneat puella saltem decem dies apud nos, et postea proficiscetur. | 55 ܘܐܡ̣ܪܘ ܠܗ ܐ̈ܚܝܗ̇ ܘܐܡܗ̇. ܬܬܒ ܥܠܝܡܬܐ ܥܡܢ ܝܪܚ ܝܘܡ̈ܝܢ . ܘܗܝܕܝܢ ܬܐܙܠ. |
| 56 Nolite, ait, me retinere, quia Dominus direxit viam meam : dimittite me ut pergam ad dominum meum. | 56 ܐܡ̇ܪ ܠܗܘܢ ܠܐ ܬܫܘܚܪܘܢܢܝ. ܕܡܪܝܐ ܐܬܩܢ ܐܘܪܚܝ. ܫܕܪܘܢܝ ܘܐܙܠ ܠܘܬ ܡܪܝ. |
| 57 Et dixerunt : Vocemus puellam, et quæramus ipsius voluntatem. | 57 ܘܐܡܪܘ. ܢܩܪܐ ܠܛܠܝܬܐ. ܘܢܫܐܠ ܡܢ ܦܘܡܗ̇. |
| 58 Cumque vocata venisset, sciscitati sunt : Vis ire cum homine isto ? Quæ ait : Vadam. | 58 ܘܩܪܐܘܗ̇ ܠܪܦܩܐ ܘܐܡܪܘ ܠܗ̇. ܐܙܠܐ ܐܢܬܝ ܥܡ ܓܒܪܐ ܗܢܐ. ܘܐܡ̣ܪܬ ܐܙܠܐ ܐܢܐ. |
| 59 Dimiserunt ergo eam, et nutricem illius, servumque Abraham, et comites ejus, | 59 ܘܫܕܪܘܗ̇ ܠܪܦܩܐ ܚܬܗܘܢ ܘܠܡܝܢܩܬܗ̇. ܘܠܥܒ̣ܕܐ ܕܐܒܪܗܡ ܘܠܓܒܪ̈ܘܗܝ. |
| 60 imprecantes prospera sorori suæ, atque dicentes : Soror nostra es, crescas in mille millia, et possideat semen tuum portas inimicorum suorum. | 60 ܘܒܪܟܘܗ̇ ܠܪܦܩܐ ܚܬܗܘܢ ܘܐܡ̣ܪܘ ܠܗ̇. ܚܬܢ ܐܢܬܝ ܗܘܝ ܠܐ̈ܠܦܐ ܘܠܪ̈ܒܘܬܐ̇. ܘܢܐܪܬ ܙܪܥܟܝ ܐܪ̈ܥܬܐ ܕܒ̈ܥܠܕܒܒܘܗܝ. |
| 61 Igitur Rebecca et puellæ illius, ascensis camelis, secutæ sunt virum : qui festinus revertebatur ad dominum suum. | 61 ܘܩܡܬ ܪܦܩܐ ܘܥ̈ܠܝܡܬܗ̇. ܘܝܬ̣ܒ ܥܠ ܓܡ̈ܠܐ. ܘܐܙ̣ܠ ܒܬܪ ܓܒܪܐ. ܘܕܒ̣ܪ ܥܒ̣ܕܐ ܠܪܦܩܐ ܘܐܙ̣ܠ. |
| 62 Eo autem tempore deambulabat Isaac per viam quæ ducit ad puteum, cujus nomen est Viventis et videntis : habitabat enim in terra australi : | 62 ܘܐܝܣܚܩ ܐܬ̇ܐ ܡܐܬܐ ܡܢ ܒܪܐ ܕܚܝܐ ܚܙܢܝ. ܘܗ̣ܘ ܝܬ̇ܒ ܒܐܪܥܐ ܕܬܝܡܢܐ. |
| 63 et egressus fuerat ad meditandum in agro, inclinata jam die : cumque elevasset oculos, vidit camelos venientes procul. | 63 ܘܢܦ̣ܩ ܐܝܣܚܩ ܠܡܗܠܟܘ ܒܚܩܠܐ ܥܕܢ ܪܡܫܐ. ܘܐܪܝܡ ܥܝܢ̈ܘܗܝ ܘܚ̣ܙܐ. ܘܗܐ ܓܡ̈ܠܐ ܐܬ̇ܝܢ. |
| 64 Rebecca quoque, conspecto Isaac, descendit de camelo, | 64 ܘܐܪܝܡ̣ܬ ܪܦܩܐ ܥܝܢ̈ܝܗ̇ ܘܚܙܬ ܠܐܝܣܚܩ. ܘܐܬܪܟܢܬ ܥܠ ܓܡܠܐ. |
| 65 et ait ad puerum : Quis est ille homo qui venit per agrum in occursum nobis ? Dixitque ei : Ipse est dominus meus. At illa tollens cito pallium, operuit se. | 65 ܘܐܡ̣ܪܬ ܠܥܒ̣ܕܐ ܡܢܘ ܓܒܪܐ ܗܢܐ. ܕܐܬ̇ܐ ܒܚܩܠܐ ܠܐܘܪܥܢ. ܘܐܡ̣ܪ ܥܒ̣ܕܐ ܗܘܝܘ ܡܪܝ. ܘܢܣܒܬ ܐܪܕܝܕܐ ܘܐܬܟܣܝܬ. |
| 66 Servus autem cuncta, quæ gesserat, narravit Isaac. | 66 ܘܐܫ̣ܬܥܝ ܥܒ̣ܕܐ ܠܐܝܣܚܩ ܟܠܗܘܢ ܦܬ̈ܓܡܐ ܕܥܒ̣ܕܬ. |
| 67 Qui introduxit eam in tabernaculum Saræ matris suæ, et accepit eam uxorem : et in tantum dilexit eam, ut dolorem, qui ex morte matris ejus acciderat, temperaret. | 67 ܘܐܥܠܗ̇ ܐܝܣܚܩ ܠܡܫܟܢܐ ܕܣܪܐ ܐܡܗ. ܘܢܣܒܗ̇ ܠܪܦܩܐ ܘܗܘܬ ܠܗ ܐܢܬܬܐ ܘܪܚܡܗ̇. ܘܐܬܒܝܐ ܐܝܣܚܩ ܒܬܪ ܐܡܗ. |