Genesis 24

VULGATA	Peshitta
1 Erat autem Abraham senex, dierumque multorum : et Dominus in cunctis benedixerat ei.	1 ܘܐܒܪܗܡ ܣܐܒ ܘܥܠ ܒܫ̈ܢܝܐ. ܘܡܪܝܐ ܒܪܟ ܠܐܒܪܗܡ ܒܟܠ.
2 Dixitque ad servum seniorem domus suæ, qui præerat omnibus quæ habebat : Pone manum tuam subter femur meum,	2 ܘܩ̣ܪܐ ܐܒܪܗܡ ܠܥܒ̣ܕܗ ܣܒܐ ܪܒ ܒܝܬܗ ܕܫܠܝܛ ܒܟܠ ܕܐܝܬ ܠܗ. ܘܐܡ̣ܪ ܠܗ . ܣܝܡ ܐܝܕܟ ܬܚܝܬ ܚܨܝ.
3 ut adjurem te per Dominum Deum cæli et terræ, ut non accipias uxorem filio meo de filiabus Chananæorum, inter quos habito :	3 ܘܐܘܡܝܟ ܒܡܪܝܐ ܐܠܗܐ ܕܫܡܝܐ ܘܐܠܗܐ ܕܐܪܥܐ. ܕܠܐ ܬܣܒ ܐܢܬܬܐ ܠܒܪܝ ܡܢ ܒܢ̈ܬ ܟܢܥܢ̈ܝܐ ܕܝܬ̇ܒ ܐܢܐ ܒܝܢܬܗܘܢ.
4 sed ad terram et cognationem meam proficiscaris et inde accipias uxorem filio meo Isaac.	4 ܐܠܐ ܠܐܪܥܝ ܘܠܬܘ̈ܠܕܬܝ ܙܠ. ܘܣܒ ܐܢܬܬܐ ܠܒܪܝ ܐܝܣܚܩ.
5 Respondit servus : Si noluerit mulier venire mecum in terram hanc, numquid reducere debeo filium tuum ad locum, de quo egressus es ?	5 ܘܐܡ̣ܪ ܠܗ ܥܒ̣ܕܐ ܘܐܢ ܠܐ ܬܨܒܐ ܐܢܬܬܐ ܠܡܐܬܐ ܒܬܪܝ ܠܐܪܥܐ ܗܕܐ. ܡܗܦܟܘ ܐܗܦܟܝܘܗܝ ܠܒܪܟ ܠܐܪܥܐ ܕܢܦ̣ܩܬ ܡܢ ܬܡܢ.
6 Dixitque Abraham : Cave nequando reducas filium meum illuc.	6 ܘܐܡ̣ܪ ܠܗ ܐܒܪܗܡ. ܐܙܕܗܪ ܠܟ ܕܠܡܐ ܬܗܦܟ ܠܒܪܝ ܠܬܡܢ.
7 Dominus Deus cæli, qui tulit me de domo patris mei, et de terra nativitatis meæ, qui locutus est mihi, et juravit mihi, dicens : Semini tuo dabo terram hanc : ipse mittet angelum suum coram te, et accipies inde uxorem filio meo :	7 ܡܪܝܐ ܐܠܗܐ ܕܫܡܝܐ ܕܕܒܪܢܝ ܡܢ ܬܡܢ ܡܢ ܒܝܬ ܐܒܝ. ܡܢ ܐܪܥܐ ܕܬ̈ܘܠܕܬܝ. ܘܕܐܡ̣ܪ ܠܝ ܘܕܐܩܝܡ ܠܝ ܕܠܙܪܥܟ ܐܬܠܝܗ̇ ܐܪܥܐ ܗܕܐ. ܗ̣ܘ ܢܫܕܪ ܡܠܐܟܗ ܩܕܡܝܟ. ܘܬܣܒ ܐܢܬܬܐ ܠܒܪܝ ܡܢ ܬܡܢ.
8 sin autem mulier noluerit sequi te, non teneberis juramento : filium meum tantum ne reducas illuc.	8 ܘܐܢ ܠܐ ܬܬܛܦܝܣ ܐܢܬܬܐ ܠܡܐܬܐ ܥܡܟ. ܗܘ̣ܝܬ ܙܟܝ ܡܢ ܡܘܡ̈ܬܝ ܗܕܐ. ܒܠܚܘܕ ܠܒܪܝ ܠܐ ܬܗܦܟ ܠܬܡܢ.
9 Posuit ergo servus manum sub femore Abraham domini sui, et juravit illi super sermone hoc.	9 ܘܣܡ ܥܒ̣ܕܐ ܐܝܕܗ ܬܚܝܬ ܚܨܗ ܕܐܒܪܗܡ ܡܪܗ. ܘܝܡ̣ܐ ܠܗ ܥܠ ܦܬܓܡܐ ܗܢܐ.
10 Tulitque decem camelos de grege domini sui, et abiit, ex omnibus bonis ejus portans secum, profectusque perrexit in Mesopotamiam ad urbem Nachor.	10 ܘܕܒ̣ܪ ܥܒ̣ܕܐ ܥܣܪܐ ܓܡ̈ܠܝܢ ܡܢ ܓܡ̈ܠܐ ܕܡܪܗ ܘܐܙܠ. ܘܡܢ ܟܠ ܛܘܒܐ ܕܡܪܗ ܒܐܝܕܗ. ܘܩܡ ܘܐܙܠ ܠܐܪܡ̇ ܢܗܪܝܢ. ܠܩܪܝܬܐ ܕܢܚܘܪ.
11 Cumque camelos fecisset accumbere extra oppidum juxta puteum aquæ vespere, tempore quo solent mulieres egredi ad hauriendam aquam, dixit :	11 ܘܐܒܪܟ ܓܡ̈ܠܘܗܝ ܠܒܪ ܡܢ ܩܪܝܬܐ. ܥܠ ܒܪܐ ܕܡ̈ܝܐ. ܠܥܕܢ ܪܡܫܐ ܠܥܕܢ ܕܢܦܩܢ ܡܠܝܬ ܡ̈ܝܐ.
12 Domine Deus domini mei Abraham, occurre, obsecro, mihi hodie, et fac misericordiam cum domino meo Abraham.	12 ܘܨܠܝ ܘܐܡ̣ܪ . ܡܪܝܐ ܐܠܗܗ ܕܡܪܝ ܐܒܪܗܡ. ܛ̇ܝܒ ܩܕܡܝ ܝܘܡܢܐ. ܘܥܒ̣ܕ ܛܝܒܘܬܐ ܥܡ ܡܪܝ ܐܒܪܗܡ.
13 Ecce ego sto prope fontem aquæ, et filiæ habitatorum hujus civitatis egredientur ad hauriendam aquam.	13 ܗܐ ܐܢܐ ܩܐܡ ܐܢܐ ܥܠ ܒܪܐ ܕܡ̈ܝܐ. ܘܒܢ̈ܬ ܐܢܫ̈ܝ ܩܪܝܬܐ ܢܦܩ̈ܢ ܠܡܡܠܐ ܡ̈ܝܐ.
14 Igitur puella, cui ego dixero : Inclina hydriam tuam ut bibam : et illa responderit : Bibe, quin et camelis tuis dabo potum : ipsa est quam præparasti servo tuo Isaac : et per hoc intelligam quod feceris misericordiam cum domino meo.	14 ܘܥܠܝܡܬܐ ܕܐܡ̣ܪ ܠܗ̇ ܐܪܟܢܝ ܠܝ ܩܘܠܬܟܝ ܐܫܬܐ . ܘܬܐܡܪ ܠܝ ܐܫܬܝ ܘܐܦ ܠܓܡ̈ܠܝܟ ܐܫܩܐ. ܗ̇ܝ ܗܝ ܕܛܝܒ̣ܬ ܠܥܒܕܟ ܐܝܣܚܩ. ܘܒܗܕܐ ܐܕܥ ܕܥܒ̇ܕ ܐܢܬ ܛܝܒܘܬܐ ܘܩܘܫܬܐ ܥܡ ܡܪܝ.
15 Necdum intra se verba compleverat, et ecce Rebecca egrediebatur, filia Bathuel, filii Melchæ uxoris Nachor fratris Abraham, habens hydriam in scapula sua :	15 ܘܗ̣ܘ ܥܕܟܝܠ ܠܐ ܫ̇ܠܡ ܠܡܡܠܠܘ. ܘܗܐ ܪܦܩܐ ܢܦܩ̣ܬ ܕܐܬܝ̣ܠܕܬ ܠܒܬܘܐܝܠ ܒܪ ܡ̣ܠܟܐ ܐܢܬܬ ܢܚܘܪ. ܐܚܘܗܝ ܕܐܒܪܗܡ ܘܩܘܠܬܐ ܥܠ ܟܬܦܗ̇.
16 puella decora nimis, virgoque pulcherrima, et incognita viro : descenderat autem ad fontem, et impleverat hydriam, ac revertebatur.	16 ܘܥܠܝܡܬܐ ܫܦܝܪܐ ܗܘܬ ܒܚܙܘܗ̇ ܛܒ. ܒܬܘܠܬܐ ܕܓܒܪܐ ܠܐ ܝܕܥܗ̇. ܘܢܚ̣ܬܬ ܠܒܪܐ . ܘܡܠ̣ܬ ܩܘܠܬܗ̇ ܘܣܠܩ̣ܬ.
17 Occurritque ei servus, et ait : Pauxillum aquæ mihi ad bibendum præbe de hydria tua.	17 ܘܪܗ̣ܛ ܥܒܕܐ ܠܐܘܪܥܗ̇ ܘܐܡ̣ܪ ܠܗ̇ . ܐܫܩܐܝܢܝ ܩܠܝܠ ܡ̈ܝܐ ܡܢ ܩܘܠܬܟܝ.
18 Quæ respondit : Bibe, domine mi : celeriterque deposuit hydriam super ulnam suam, et dedit ei potum.	18 ܘܐܡ̣ܪܬ ܠܗ ܐܫܬܝ ܡܪܝ. ܘܐܣ̣ܬܪܗܒܬ ܘܐܚܬܬ ܩܘܠܬܗ̇ ܥܠ ܐ̈ܝܕܝܗ̇ ܘܐܫܩܝܬܗ.
19 Cumque ille bibisset, adjecit : Quin et camelis tuis hauriam aquam, donec cuncti bibant.	19 ܘܓܡ̣ܪܬ ܠܡܫܩܝܘܬܗ ܘܐܡ̣ܪܬ. ܐܦ ܠܓܡ̈ܠܝܟ ܐܡܠ̣ܐ ܥܕܡܐ ܕܢܫܠܡܘܢ ܠܡܫܬܐ.
20 Effundensque hydriam in canalibus, recurrit ad puteum ut hauriret aquam : et haustam omnibus camelis dedit.	20 ܘܐܣܬܪܗܒܬ ܘܢܦ̣ܨܬ ܩܘܠܬܗ̇ ܠܫܩܝܐ. ܘܪܗ̣ܛܬ ܬܘܒ ܠܒܪܐ ܠܡܡܠܐ. ܘܡܠ̣ܬ ܠܟܠܗܘܢ ܓܡ̈ܠܘܗܝ.
21 Ipse autem contemplabatur eam tacitus, scire volens utrum prosperum iter suum fecisset Dominus, an non.	21 ܘܓܒܪܐ ܡܫ̣ܩܐ ܘܡܬܒܩܐ ܒܗ̇. ܘܡܟ̇ܬܪ ܠܡܕܥ ܐܢ ܐܨܠܚ ܡܪܝܐ ܐܘܪܚܗ ܐܘ ܠܐ.
22 Postquam autem biberunt cameli, protulit vir inaures aureas, appendentes siclos duos, et armillas totidem pondo siclorum decem.	22 ܘܟܕ ܓܡ̇ܪܘ ܓܡ̈ܠܐ ܠܡܫܬܐ. ܢܣ̣ܒ ܥܒ̣ܕܐ ܩܕܫ̣ܐ ܕܕܗܒܐ ܡܬܩܠܐ ܡܬܩܠܗ. ܘܬܪ̈ܝܢ ܫܐܪ̈ܝܢ ܥܠ ܐܝ̈ܕܝܗ̇. ܡܢ ܥܣܪܐ ܕܕܗܒܐ ܡܬܩܠܗܘܢ.
23 Dixitque ad eam : Cujus es filia ? indica mihi, est in domo patris tui locus ad manendum ?	23 ܘܐܡ̣ܪ ܠܗ̇. ܒܪܬ ܡ̇ܢ ܐܢܬܝ ܚܘܐܝܢܝ. ܐܢ ܐܝܬ ܠܢ ܐܬܪܐ ܒܝܬ ܐܒܘܟܝ ܠܡܒܬ.
24 Quæ respondit : Filia sum Bathuelis, filii Melchæ, quem peperit ipsi Nachor.	24 ܘܐܡ̣ܪܬ ܠܗ. ܒܪܬ ܒܬܘܐܝܠ ܐܢܐ ܒܪ ܡܠ̣ܟܐ ܕܝܠܕܬ ܠܢܚܘܪ.
25 Et addidit, dicens : Palearum quoque et f?ni plurimum est apud nos, et locus spatiosus ad manendum.	25 ܘܐܡ̣ܪܬ ܠܗ. ܘܐܦ ܬܒܢܐ ܘܐܦ ܟܣܬܐ ܣܓܝ ܠܢ. ܘܐܦ ܐܬܪܐ ܠܡܒܬ.
26 Inclinavit se homo, et adoravit Dominum,	26 ܘܒܪܟ ܓܒܪܐ ܥܠ ܐܪܥܐ . ܘܣܓ̣ܕ ܠܡܪܝܐ.
27 dicens : Benedictus Dominus Deus domini mei Abraham, qui non abstulit misericordiam et veritatem suam a domino meo, et recto itinere me perduxit in domum fratris domini mei.	27 ܘܐܡ̣ܪ ܒܪܝܟ ܗ̣ܘ ܡܪܝܐ ܐܠܗܗ ܕܡܪܝ ܐܒܪܗܡ. ܕܠܐ ܟܠ̣ܐ ܛܝܒܘܬܗ ܘܩܘܫܬܗ ܡܢ ܡܪܝ. ܐܠܐ ܒܐܘܪܚܐ ܕܒܪܢܝ ܡܪܝܐ ܠܒܝܬ ܐܚܘܗܝ ܕܡܪܝ. ܠܡܣܒ ܒܪܬ ܐܚܘܗܝ ܕܡܪܝ ܠܒܪܗ.
28 Cucurrit itaque puella, et nuntiavit in domum matris suæ omnia quæ audierat.	28 ܘܪܗܛܬ ܛܠܝܬܐ ܘܚܘܝܬ ܠܒܝܬ ܐܒܘܗ̇ ܡ̈ܠܐ ܗܠܝܢ.
29 Habebat autem Rebecca fratrem nomine Laban, qui festinus egressus est ad hominem, ubi erat fons.	29 ܘܠܪܦܩܐ ܐܝܬ ܗܘܐ ܐܚܐ ܘܫܡܗ ܠܒܢ. ܘܪܗܛ ܠܒܢ ܠܘܬ ܓܒܪܐ ܠܒܪ ܠܘܬ ܒܪܐ .
30 Cumque vidisset inaures et armillas in manibus sororis suæ, et audisset cuncta verba referentis : Hæc locutus est mihi homo : venit ad virum qui stabat juxta camelos, et prope fontem aquæ :	30 ܟܕ ܚ̣ܙܐ ܩܕܫ̈ܐ ܘܫܐܪ̈ܐ ܒܐ̈ܝܕܝ ܚܬܗ. ܘܟܕ ܫܡ̣ܥ ܡ̈ܠܝܗ̇ ܕܪܦܩܐ ܚܬܗ ܕܐܡ̣ܪܬ. ܕܗܟܢܐ ܐܡ̣ܪ ܠܝ ܓܒܪܐ. ܘܐܬ̣ܐ ܠܘܬ ܓܒܪܐ. ܘܗܐ ܩܐܡ ܠܘܬ ܓܡ̈ܠܐ ܥܠ ܒܪܐ .
31 dixitque ad eum : Ingredere, benedicte Domini : cur foris stas ? præparavi domum, et locum camelis.	31 ܘܐܡ̣ܪ ܠܗ . ܥܘܠ ܒܪܝܟܗ ܕܡܪܝܐ. ܠܡܢܐ ܩܐܡ ܐܢܬ ܒܫܘܩܐ. ܘܐܢܐ ܬܩ̇ܢܬ ܒܝܬܐ ܘܕܘܟܬܐ ܠܓܡ̈ܠܐ.
32 Et introduxit eum in hospitium : ac destravit camelos, deditque paleas et f?num, et aquam ad lavandos pedes ejus, et virorum qui venerant cum eo.	32 ܘܥܠ ܓܒܪܐ ܠܒܝܬܐ ܘܫ̣ܪܐ ܡܢ ܓܡ̈ܠܐ. ܘܐܪܡܝ ܬܒܢܐ ܘܟܣܬܐ ܠܓܡ̈ܠܐ. ܘܡ̈ܝܐ ܠܡܫܓܘ ܪ̈ܓܠܘܗܝ ܘܪ̈ܓܠܐ ܕܓܒܪ̈ܐ ܕܥܡܗ.
33 Et appositus est in conspectu ejus panis. Qui ait : Non comedam, donec loquar sermones meos. Respondit ei : Loquere.	33 ܘܣܡܘ ܩܕܡܝܗܘܢ ܠܡܠܥܣ . ܘܐܡ̣ܪ ܠܐ ܠܥܣ̇ ܐܢܐ ܥܕܡܐ ܕܐܡ̣ܪ ܡ̈ܠܝ. ܐܡܪ̈ܝܢ ܠܗ ܐܡ̣ܪ.
34 At ille : Servus, inquit, Abraham sum :	34 ܘܐܡ̣ܪ . ܥܒ̣ܕܐ ܐܢܐ ܕܐܒܪܗܡ.
35 et Dominus benedixit domino meo valde, magnificatusque est : et dedit ei oves et boves, argentum et aurum, servos et ancillas, camelos et asinos.	35 ܘܡܪܝܐ ܒ̇ܪܟ ܠܡܪܝ ܘܝܪܒ ܛܒ. ܘܗܘܘ ܠܗ ܥܢܐ ܘܬܘܪ̈ܐ ܘܣܐܡܐ ܘܕܗܒܐ. ܘܥܒ̈ܕܐ ܘܐ̈ܡܗܬܐ. ܘܐܬ̈ܢܐ ܘܓܡ̈ܠܐ ܘܚܡܪ̈ܐ.
36 Et peperit Sara uxor domini mei filium domino meo in senectute sua, deditque illi omnia quæ habuerat.	36 ܘܝܠ̣ܕܬ ܣܪܐ ܐܢܬܬܗ ܕܡܪܝ ܒܪܐ ܠܡܪܝ ܡܢ ܒܬܪ ܕܣܐܒܬ. ܘܝܗ̣ܒ ܠܗ ܟܠ ܡܕܡ ܕܐܝܬ ܠܗ.
37 Et adjuravit me dominus meus, dicens : Non accipies uxorem filio meo de filiabus Chananæorum, in quorum terra habito :	37 ܘܐܘܡܝܢܝ ܡܪܝ ܘܐܡ̣ܪ ܠܝ. ܠܐ ܬܣܒ ܐܢܬܬܐ ܠܒܪܝ ܡܢ ܒܢ̈ܬ ܟܢܥ̈ܢܝܐ. ܕܝܬܒ ܐܢܐ ܒܐܪܥܗܘܢ .
38 sed ad domum patris mei perges, et de cognatione mea accipies uxorem filio meo.	38 ܐܠܐ ܙܠ ܠܒܝܬ ܐܒܝ ܘܠܫܪܒܬܝ. ܘܣܒ ܐܢܬܬܐ ܠܒܪܝ ܡܢ ܬܡܢ .
39 Ego vero respondi domino meo : Quid si noluerit venire mecum mulier ?	39 ܘܐܡ̇ܪܬ ܠܡܪܝ. ܘܕܠܡܐ ܠܐ ܬܨܒܐ ܐܢܬܬܐ ܠܡܐܬܐ ܥܡܝ.
40 Dominus, ait, in cujus conspectu ambulo, mittet angelum suum tecum, et diriget viam tuam : accipiesque uxorem filio meo de cognatione mea, et de domo patris mei.	40 ܘܐܡ̣ܪ ܠܝ ܡܪܝ . ܡܪܝܐ ܕܦܠܚ̇ܬ ܩܕܡܘܗܝ. ܗ̣ܘ ܢܫܕܪ ܡܠܐܟܗ ܥܡܟ ܘܢܬܩܢ ܐܘܪܚܟ. ܘܬܣܒ ܐܢܬܬܐ ܠܒܪܝ ܡܢ ܫܪܒܬܝ. ܘܡܢ ܒܝܬ ܐܒܝ.
41 Innocens eris a maledictione mea, cum veneris ad propinquos meos, et non dederint tibi.	41 ܘܗ̇ܝܕܝܢ ܬܬܚܣܐ ܡܢ ܡ̈ܘܡܬܝ ܟܕ ܬܐܙܠ ܠܫܪܒܬܝ. ܘܐܢ ܠܐ ܢܬܠܘܢ ܠܟ. ܗܘܝܬ ܡܚ̣ܣܝ ܡܢ ܡܘ̈ܡܬܝ.
42 Veni ergo hodie ad fontem aquæ, et dixi : Domine Deus domini mei Abraham, si direxisti viam meam, in qua nunc ambulo,	42 ܘܐܬܝܬ ܝܘܡܢܐ ܠܘܬ ܒܪܐ ܘܐܡ̇ܪܬ. ܡܪܝܐ ܐܠܗܗ ܕܡܪܝ ܐܒܪܗܡ. ܐܢ ܐܬܩܢܬ ܐܘܪܚܝ ܕܐ̇ܬܝܬ ܥܠܝܗ̇.
43 ecce sto juxta fontem aquæ, et virgo, quæ egredietur ad hauriendam aquam, audierit a me : Da mihi pauxillum aquæ ad bibendum ex hydria tua :	43 ܗܐ ܐܢܐ ܩܐܡ ܐܢܐ ܥܠ ܒܪܐ ܕܡ̈ܝܐ. ܘܥܠܝܡܬܐ ܕܢܦܩܐ ܠܡܡܠܐ ܡ̈ܝܐ . ܘܐܡ̣ܪ ܠܗ̇. ܐܫܩܐܝܢܝ ܩܠܝܠ ܡ̈ܝܐ ܡܢ ܩܘܠܬܟܝ.
44 et dixerit mihi : Et tu bibe, et camelis tuis hauriam : ipsa est mulier, quam præparavit Dominus filio domini mei.	44 ܘܬܐܡܪ ܠܝ ܐܦ ܐܢܬ ܐܫܬܝ ܐܦ ܠܓܡ̈ܠܝܟ ܐܡܠܐ. ܗ̇ܝ ܗ̣ܝ ܐܢܬܬܐ ܕܛܝܒ ܡܪܝܐ ܠܒܪ ܡܪܝ.
45 Dumque hæc tacitus mecum volverem, apparuit Rebecca veniens cum hydria, quam portabat in scapula : descenditque ad fontem, et hausit aquam. Et aio ad eam : Da mihi paululum bibere.	45 ܘܐܢܐ ܥܕܟܝܠ ܠܐ ܫ̇ܠܡܬ ܠܡܡܠܠܘ ܒܠܒܝ . ܘܗܐ ܪܦܩܐ ܢܦܩ̣ܬ ܘܩܘܠܬܐ ܥܠ ܟܬܦܗ̇. ܘܢܚܬܬ ܠܥܝܢܐ ܘܡܠ̣ܬ. ܘܐܡ̇ܪܬ ܠܗ̇. ܐܫܩܐܝܢܝ ܩܠܝܠ ܡ̈ܝܐ ܡܢ ܩܘܠܬܟܝ .
46 Quæ festinans deposuit hydriam de humero, et dixit mihi : Et tu bibe, et camelis tuis tribuam potum. Bibi, et adaquavit camelos.	46 ܘܐܣܬ̣ܪܗܒܬ ܘܐܚ̣ܬܬ ܩܘܠܬܗ̇ ܡܢܗ̇. ܘܐܡ̣ܪܬ ܠܝ ܐܫܬܝ ܘܐܦ ܠܓܡ̈ܠܝܟ ܐܫܩܐ. ܘܐܫܬܝܬ ܘܐܦ ܠܓܡ̈ܠܝ ܐܫܩܝܬ.
47 Interrogavique eam, et dixi : Cujus es filia ? Quæ respondit : Filia Bathuelis sum, filii Nachor, quem peperit ei Melcha. Suspendi itaque inaures ad ornandam faciem ejus, et armillas posui in manibus ejus.	47 ܘܫܐܠܬܗ̇ ܘܐܡ̇ܪܬ ܠܗ̇. ܒܪܬ ܡ̇ܢ ܐܢܬܝ. ܘܐܡ̣ܪܬ ܒܪܬ ܒܬܘܐܝܠ ܐܢܐ ܒܪ ܢܚܘܪ ܕܝܠ̣ܕܬ ܠܗ ܡܠ̣ܟܐ. ܘܐܪܡ̇ܝܬ ܫܐܪ̈ܐ ܒܐ̈ܝܕܝܗ̇ ܘܩܕܫ̈ܐ ܒܐ̈ܕܢܝܗ̇.
48 Pronusque adoravi Dominum, benedicens Domino Deo domini mei Abraham, qui perduxit me recto itinere, ut sumerem filiam fratris domini mei filio ejus.	48 ܘܩܥ̇ܕܬ ܘܣ̇ܓܕܬ ܠܡܪܝܐ. ܘܒ̇ܪܟܬ ܠܡܪܝܐ ܐܠܗܗ ܕܡܪܝ ܐܒܪܗܡ. ܕܕܒܪܢܝ ܒܐܘܪܚܐ ܕܩܘܫܬܐ ܠܒܝܬ ܐܚܘܗܝ ܕܡܪܝ . ܠܡܣܒ ܒܪܬ ܐܚܘܗܝ ܕܡܪܝ ܠܒܪܗ.
49 Quam ob rem si facitis misericordiam et veritatem cum domino meo, indicate mihi : sin autem aliud placet, et hoc dicite mihi, ut vadam ad dextram, sive ad sinistram.	49 ܘܗܫܐ ܐܢ ܥܒܕܝܢ ܐܢܬܘܢ ܛܝܒܘܬܐ ܘܩܘܫܬܐ ܥܡ ܡܪܝ. ܚܘܐܘܢܝ ܘܐܠܐ ܚܘܐܘܢܝ ܘܐܬܦܢܐ ܠܝܡܝܢܐ ܐܘ ܠܣܡܠܐ .
50 Responderuntque Laban et Bathuel : A Domino egressus est sermo : non possumus extra placitum ejus quidquam aliud loqui tecum.	50 ܘܥܢܘ ܠܒܢ ܘܒܬܘܐܝܠ ܘܐܡ̣ܪܘ. ܡܢ ܡܪܝܐ ܢܦܩ̣ܬ ܡܠܬܐ . ܠܐ ܡܫܟܚܝܢ ܚܢܢ ܠܡܐܡܪ ܠܟ ܛܒܬܐ ܐܘ ܒܝܫܬܐ.
51 En Rebecca coram te est, tolle eam, et proficiscere, et sit uxor filii domini tui, sicut locutus est Dominus.	51 ܗܐ ܪܦܩܐ ܩܕܡܝܟ ܕܒܪ ܘܙܠ. ܘܬܗܘܐ ܐܢܬܬܐ ܠܒܪ ܡܪ̈ܝܟ. ܐܝܟܢܐ ܕܐܡ̣ܪ ܡܪܝܐ.
52 Quod cum audisset puer Abraham, procidens adoravit in terram Dominum.	52 ܘܟܕ ܫܡ̣ܥ ܥܒ̣ܕܐ ܕܐܒܪܗܡ ܡ̈ܠܝܗܘܢ. ܣܓܕ ܥܠ ܐܪܥܐ ܩܕܡ ܡܪܝܐ.
53 Prolatisque vasis argenteis, et aureis, ac vestibus, dedit ea Rebeccæ pro munere : fratribus quoque ejus et matri dona obtulit.	53 ܘܐܦܩ ܥܒ̣ܕܐ ܡܐ̈ܢܐ ܕܕܗܒܐ ܘܡܐ̈ܢܐ ܕܣܐܡܐ ܘܠܒܘܫ̈ܐ. ܘܝܗ̣ܒ ܠܪܦܩܐ. ܘܡܘܗ̈ܒܬܐ ܝܗ̣ܒ ܠܐܚ̈ܝܗ̇ ܘܠܐܡܗ̇.
54 Inito convivio, vescentes pariter et bibentes manserunt ibi. Surgens autem mane, locutus est puer : Dimitte me, ut vadam ad dominum meum.	54 ܘܠܥ̣ܣܘ ܘܐܫܬܝܘ. ܗ̣ܘ ܘܓܒܪ̈ܐ ܕܥܡܗ ܘܒܬܘ. ܘܩ̇ܕܡ ܒܫܦܪܐ ܘܐܡ̣ܪ ܠܗܘܢ . ܫܕܪܘܢܝ ܠܘܬ ܡܪܝ.
55 Responderuntque fratres ejus et mater : Maneat puella saltem decem dies apud nos, et postea proficiscetur.	55 ܘܐܡ̣ܪܘ ܠܗ ܐ̈ܚܝܗ̇ ܘܐܡܗ̇. ܬܬܒ ܥܠܝܡܬܐ ܥܡܢ ܝܪܚ ܝܘܡ̈ܝܢ . ܘܗܝܕܝܢ ܬܐܙܠ.
56 Nolite, ait, me retinere, quia Dominus direxit viam meam : dimittite me ut pergam ad dominum meum.	56 ܐܡ̇ܪ ܠܗܘܢ ܠܐ ܬܫܘܚܪܘܢܢܝ. ܕܡܪܝܐ ܐܬܩܢ ܐܘܪܚܝ. ܫܕܪܘܢܝ ܘܐܙܠ ܠܘܬ ܡܪܝ.
57 Et dixerunt : Vocemus puellam, et quæramus ipsius voluntatem.	57 ܘܐܡܪܘ. ܢܩܪܐ ܠܛܠܝܬܐ. ܘܢܫܐܠ ܡܢ ܦܘܡܗ̇.
58 Cumque vocata venisset, sciscitati sunt : Vis ire cum homine isto ? Quæ ait : Vadam.	58 ܘܩܪܐܘܗ̇ ܠܪܦܩܐ ܘܐܡܪܘ ܠܗ̇. ܐܙܠܐ ܐܢܬܝ ܥܡ ܓܒܪܐ ܗܢܐ. ܘܐܡ̣ܪܬ ܐܙܠܐ ܐܢܐ.
59 Dimiserunt ergo eam, et nutricem illius, servumque Abraham, et comites ejus,	59 ܘܫܕܪܘܗ̇ ܠܪܦܩܐ ܚܬܗܘܢ ܘܠܡܝܢܩܬܗ̇. ܘܠܥܒ̣ܕܐ ܕܐܒܪܗܡ ܘܠܓܒܪ̈ܘܗܝ.
60 imprecantes prospera sorori suæ, atque dicentes : Soror nostra es, crescas in mille millia, et possideat semen tuum portas inimicorum suorum.	60 ܘܒܪܟܘܗ̇ ܠܪܦܩܐ ܚܬܗܘܢ ܘܐܡ̣ܪܘ ܠܗ̇. ܚܬܢ ܐܢܬܝ ܗܘܝ ܠܐ̈ܠܦܐ ܘܠܪ̈ܒܘܬܐ̇. ܘܢܐܪܬ ܙܪܥܟܝ ܐܪ̈ܥܬܐ ܕܒ̈ܥܠܕܒܒܘܗܝ.
61 Igitur Rebecca et puellæ illius, ascensis camelis, secutæ sunt virum : qui festinus revertebatur ad dominum suum.	61 ܘܩܡܬ ܪܦܩܐ ܘܥ̈ܠܝܡܬܗ̇. ܘܝܬ̣ܒ ܥܠ ܓܡ̈ܠܐ. ܘܐܙ̣ܠ ܒܬܪ ܓܒܪܐ. ܘܕܒ̣ܪ ܥܒ̣ܕܐ ܠܪܦܩܐ ܘܐܙ̣ܠ.
62 Eo autem tempore deambulabat Isaac per viam quæ ducit ad puteum, cujus nomen est Viventis et videntis : habitabat enim in terra australi :	62 ܘܐܝܣܚܩ ܐܬ̇ܐ ܡܐܬܐ ܡܢ ܒܪܐ ܕܚܝܐ ܚܙܢܝ. ܘܗ̣ܘ ܝܬ̇ܒ ܒܐܪܥܐ ܕܬܝܡܢܐ.
63 et egressus fuerat ad meditandum in agro, inclinata jam die : cumque elevasset oculos, vidit camelos venientes procul.	63 ܘܢܦ̣ܩ ܐܝܣܚܩ ܠܡܗܠܟܘ ܒܚܩܠܐ ܥܕܢ ܪܡܫܐ. ܘܐܪܝܡ ܥܝܢ̈ܘܗܝ ܘܚ̣ܙܐ. ܘܗܐ ܓܡ̈ܠܐ ܐܬ̇ܝܢ.
64 Rebecca quoque, conspecto Isaac, descendit de camelo,	64 ܘܐܪܝܡ̣ܬ ܪܦܩܐ ܥܝܢ̈ܝܗ̇ ܘܚܙܬ ܠܐܝܣܚܩ. ܘܐܬܪܟܢܬ ܥܠ ܓܡܠܐ.
65 et ait ad puerum : Quis est ille homo qui venit per agrum in occursum nobis ? Dixitque ei : Ipse est dominus meus. At illa tollens cito pallium, operuit se.	65 ܘܐܡ̣ܪܬ ܠܥܒ̣ܕܐ ܡܢܘ ܓܒܪܐ ܗܢܐ. ܕܐܬ̇ܐ ܒܚܩܠܐ ܠܐܘܪܥܢ. ܘܐܡ̣ܪ ܥܒ̣ܕܐ ܗܘܝܘ ܡܪܝ. ܘܢܣܒܬ ܐܪܕܝܕܐ ܘܐܬܟܣܝܬ.
66 Servus autem cuncta, quæ gesserat, narravit Isaac.	66 ܘܐܫ̣ܬܥܝ ܥܒ̣ܕܐ ܠܐܝܣܚܩ ܟܠܗܘܢ ܦܬ̈ܓܡܐ ܕܥܒ̣ܕܬ.
67 Qui introduxit eam in tabernaculum Saræ matris suæ, et accepit eam uxorem : et in tantum dilexit eam, ut dolorem, qui ex morte matris ejus acciderat, temperaret.	67 ܘܐܥܠܗ̇ ܐܝܣܚܩ ܠܡܫܟܢܐ ܕܣܪܐ ܐܡܗ. ܘܢܣܒܗ̇ ܠܪܦܩܐ ܘܗܘܬ ܠܗ ܐܢܬܬܐ ܘܪܚܡܗ̇. ܘܐܬܒܝܐ ܐܝܣܚܩ ܒܬܪ ܐܡܗ.