| 1 وفي تلك الايام صدر امر من اوغسطس قيصر بان يكتتب كل المسكونة. | 1 W owym czasie wyszło rozporządzenie Cezara Augusta, żeby przeprowadzić spis ludności w całym państwie. |
| 2 وهذا الاكتتاب الاول جرى اذ كان كيرينيوس والي سورية. | 2 Pierwszy ten spis odbył się wówczas, gdy wielkorządcą Syrii był Kwiryniusz. |
| 3 فذهب الجميع ليكتتبوا كل واحد الى مدينته. | 3 Wybierali się więc wszyscy, aby się dać zapisać, każdy do swego miasta. |
| 4 فصعد يوسف ايضا من الجليل من مدينة الناصرة الى اليهودية الى مدينة داود التي تدعى بيت لحم لكونه من بيت داود وعشيرته | 4 Udał się także Józef z Galilei, z miasta Nazaret, do Judei, do miasta Dawidowego, zwanego Betlejem, ponieważ pochodził z domu i rodu Dawida, |
| 5 ليكتتب مع مريم امرأته المخطوبة وهي حبلى. | 5 żeby się dać zapisać z poślubioną sobie Maryją, która była brzemienna. |
| 6 وبينما هما هناك تمّت ايامها لتلد. | 6 Kiedy tam przebywali, nadszedł dla Maryi czas rozwiązania. |
| 7 فولدت ابنها البكر وقمطته واضجعته في المذود اذ لم يكن لهما موضع في المنزل | 7 Porodziła swego pierworodnego Syna, owinęła Go w pieluszki i położyła w żłobie, gdyż nie było dla nich miejsca w gospodzie. |
| 8 وكان في تلك الكورة رعاة متبدين يحرسون حراسات الليل على رعيتهم. | 8 W tej samej okolicy przebywali w polu pasterze i trzymali straż nocną nad swoją trzodą. |
| 9 واذا ملاك الرب وقف بهم ومجد الرب اضاء حولهم فخافوا خوفا عظيما. | 9 Naraz stanął przy nich anioł Pański i chwała Pańska zewsząd ich oświeciła, tak że bardzo się przestraszyli. |
| 10 فقال لهم الملاك لا تخافوا. فها انا ابشركم بفرح عظيم يكون لجميع الشعب. | 10 Lecz anioł rzekł do nich: Nie bójcie się! Oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie udziałem całego narodu: |
| 11 انه ولد لكم اليوم في مدينة داود مخلّص هو المسيح الرب. | 11 dziś w mieście Dawida narodził się wam Zbawiciel, którym jest Mesjasz, Pan. |
| 12 وهذه لكم العلامة تجدون طفلا مقمطا مضجعا في مذود. | 12 A to będzie znakiem dla was: Znajdziecie Niemowlę, owinięte w pieluszki i leżące w żłobie. |
| 13 وظهر بغتة مع الملاك جمهور من الجند السماوي مسبحين الله وقائلين | 13 I nagle przyłączyło się do anioła mnóstwo zastępów niebieskich, które wielbiły Boga słowami: |
| 14 المجد لله في الاعالي وعلى الارض السلام وبالناس المسرة | 14 Chwała Bogu na wysokościach, a na ziemi pokój ludziom Jego upodobania. |
| 15 ولما مضت عنهم الملائكة الى السماء قال الرجال الرعاة بعضهم لبعض لنذهب الآن الى بيت لحم وننظر هذا الامر الواقع الذي اعلمنا به الرب. | 15 Gdy aniołowie odeszli od nich do nieba, pasterze mówili nawzajem do siebie: Pójdźmy do Betlejem i zobaczmy, co się tam zdarzyło i o czym nam Pan oznajmił. |
| 16 فجاءوا مسرعين ووجدوا مريم ويوسف والطفل مضجعا في المذود. | 16 Udali się też z pośpiechem i znaleźli Maryję, Józefa i Niemowlę, leżące w żłobie. |
| 17 فلما رأوه اخبروا بالكلام الذي قيل لهم عن هذا الصبي. | 17 Gdy Je ujrzeli, opowiedzieli o tym, co im zostało objawione o tym Dziecięciu. |
| 18 وكل الذين سمعوا تعجبوا مما قيل لهم من الرعاة. | 18 A wszyscy, którzy to słyszeli, dziwili się temu, co im pasterze opowiadali. |
| 19 واما مريم فكانت تحفظ جميع هذا الكلام متفكرة به في قلبها. | 19 Lecz Maryja zachowywała wszystkie te sprawy i rozważała je w swoim sercu. |
| 20 ثم رجع الرعاة وهم يمجدون الله ويسبحونه على كل ما سمعوه ورأوه كما قيل لهم | 20 A pasterze wrócili, wielbiąc i wysławiając Boga za wszystko, co słyszeli i widzieli, jak im to było powiedziane. |
| 21 ولما تمت ثمانية ايام ليختنوا الصبي سمي يسوع كما تسمى من الملاك قبل ان حبل به في البطن | 21 Gdy nadszedł dzień ósmy i należało obrzezać Dziecię, nadano Mu imię Jezus, którym Je nazwał anioł, zanim się poczęło w łonie [Matki]. |
| 22 ولما تمت ايام تطهيرها حسب شريعة موسى صعدوا به الى اورشليم ليقدموه للرب. | 22 Gdy potem upłynęły dni ich oczyszczenia według Prawa Mojżeszowego, przynieśli Je do Jerozolimy, aby Je przedstawić Panu. |
| 23 كما هو مكتوب في ناموس الرب ان كل ذكر فاتح رحم يدعى قدوسا للرب. | 23 Tak bowiem jest napisane w Prawie Pańskim: Każde pierworodne dziecko płci męskiej będzie poświęcone Panu. |
| 24 ولكي يقدموا ذبيحة كما قيل في ناموس الرب زوج يمام او فرخي حمام | 24 Mieli również złożyć w ofierze parę synogarlic albo dwa młode gołębie, zgodnie z przepisem Prawa Pańskiego. |
| 25 وكان رجل في اورشليم اسمه سمعان. وهذا الرجل كان بارا تقيا ينتظر تعزية اسرائيل والروح القدس كان عليه. | 25 A żył w Jerozolimie człowiek, imieniem Symeon. Był to człowiek sprawiedliwy i pobożny, wyczekiwał pociechy Izraela, a Duch Święty spoczywał na nim. |
| 26 وكان قد أوحي اليه بالروح القدس انه لا يرى الموت قبل ان يرى مسيح الرب. | 26 Jemu Duch Święty objawił, że nie ujrzy śmierci, aż zobaczy Mesjasza Pańskiego. |
| 27 فأتى بالروح الى الهيكل. وعندما دخل بالصبي يسوع ابواه ليصنعا له حسب عادة الناموس | 27 Za natchnieniem więc Ducha przyszedł do świątyni. A gdy Rodzice wnosili Dzieciątko Jezus, aby postąpić z Nim według zwyczaju Prawa, |
| 28 اخذه على ذراعيه وبارك الله وقال | 28 on wziął Je w objęcia, błogosławił Boga i mówił: |
| 29 الآن تطلق عبدك يا سيد حسب قولك بسلام. | 29 Teraz, o Władco, pozwól odejść słudze Twemu w pokoju, według Twojego słowa. |
| 30 لان عينيّ قد ابصرتا خلاصك | 30 Bo moje oczy ujrzały Twoje zbawienie, |
| 31 الذي اعددته قدام وجه جميع الشعوب. | 31 któreś przygotował wobec wszystkich narodów: |
| 32 نور اعلان للامم ومجدا لشعبك اسرائيل. | 32 światło na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela. |
| 33 وكان يوسف وامه يتعجبان مما قيل فيه. | 33 A Jego ojciec i Matka dziwili się temu, co o Nim mówiono. |
| 34 وباركهما سمعان وقال لمريم امه ها ان هذا قد وضع لسقوط وقيام كثيرين في اسرائيل ولعلامة تقاوم. | 34 Symeon zaś błogosławił Ich i rzekł do Maryi, Matki Jego: Oto Ten przeznaczony jest na upadek i na powstanie wielu w Izraelu, i na znak, któremu sprzeciwiać się będą. |
| 35 وانت ايضا يجوز في نفسك سيف. لتعلن افكار من قلوب كثيرة | 35 A Twoją duszę miecz przeniknie, aby na jaw wyszły zamysły serc wielu. |
| 36 وكانت نبية حنة بنت فنوئيل من سبط اشير. وهي متقدمة في ايام كثيرة. قد عاشت مع زوج سبع سنين بعد بكوريتها. | 36 Była tam również prorokini Anna, córka Fanuela z pokolenia Asera, bardzo podeszła w latach. Od swego panieństwa siedem lat żyła z mężem |
| 37 وهي ارملة نحو اربعة وثمانين سنة لا تفارق الهيكل عابدة باصوام وطلبات ليلا ونهارا. | 37 i pozostawała wdową. Liczyła już osiemdziesiąty czwarty rok życia. Nie rozstawała się ze świątynią, służąc Bogu w postach i modlitwach dniem i nocą. |
| 38 فهي في تلك الساعة وقفت تسبح الرب وتكلمت عنه مع جميع المنتظرين فداء في اورشليم | 38 Przyszedłszy w tej właśnie chwili, sławiła Boga i mówiła o Nim wszystkim, którzy oczekiwali wyzwolenia Jerozolimy. |
| 39 ولما اكملوا كل شيء حسب ناموس الرب رجعوا الى الجليل الى مدينتهم الناصرة. | 39 A gdy wypełnili wszystko według Prawa Pańskiego, wrócili do Galilei, do swego miasta - Nazaret. |
| 40 وكان الصبي ينمو ويتقوى بالروح ممتلئا حكمة وكانت نعمة الله عليه | 40 Dziecię zaś rosło i nabierało mocy, napełniając się mądrością, a łaska Boża spoczywała na Nim. |
| 41 وكان ابواه يذهبان كل سنة الى اورشليم في عيد الفصح. | 41 Rodzice Jego chodzili co roku do Jerozolimy na Święto Paschy. |
| 42 ولما كانت له اثنتا عشرة سنة صعدوا الى اورشليم كعادة العيد. | 42 Gdy miał lat dwanaście, udali się tam zwyczajem świątecznym. |
| 43 وبعدما اكملوا الايام بقي عند رجوعهما الصبي يسوع في اورشليم ويوسف وامه لم يعلما. | 43 Kiedy wracali po skończonych uroczystościach, został Jezus w Jerozolimie, a tego nie zauważyli Jego Rodzice. |
| 44 واذ ظناه بين الرفقة ذهبا مسيرة يوم وكانا يطلبانه بين الاقرباء والمعارف. | 44 Przypuszczając, że jest w towarzystwie pątników, uszli dzień drogi i szukali Go wśród krewnych i znajomych. |
| 45 ولما لم يجداه رجعا الى اورشليم يطلبانه. | 45 Gdy Go nie znaleźli, wrócili do Jerozolimy szukając Go. |
| 46 وبعد ثلاثة ايام وجداه في الهيكل جالسا في وسط المعلمين يسمعهم ويسألهم. | 46 Dopiero po trzech dniach odnaleźli Go w świątyni, gdzie siedział między nauczycielami, przysłuchiwał się im i zadawał pytania. |
| 47 وكل الذين سمعوه بهتوا من فهمه واجوبته. | 47 Wszyscy zaś, którzy Go słuchali, byli zdumieni bystrością Jego umysłu i odpowiedziami. |
| 48 فلما ابصراه اندهشا. وقالت له امه يا بنيّ لماذا فعلت بنا هكذا. هوذا ابوك وانا كنا نطلبك معذبين. | 48 Na ten widok zdziwili się bardzo, a Jego Matka rzekła do Niego: Synu, czemuś nam to uczynił? Oto ojciec Twój i ja z bólem serca szukaliśmy Ciebie. |
| 49 فقال لهما لماذا كنتما تطلبانني ألم تعلما انه ينبغي ان اكون فيما لأبي. | 49 Lecz On im odpowiedział: Czemuście Mnie szukali? Czy nie wiedzieliście, że powinienem być w tym, co należy do mego Ojca? |
| 50 فلم يفهما الكلام الذي قاله لهما. | 50 Oni jednak nie zrozumieli tego, co im powiedział. |
| 51 ثم نزل معهما وجاء الى الناصرة وكان خاضعا لهما. وكانت امه تحفظ جميع هذه الأمور في قلبها. | 51 Potem poszedł z nimi i wrócił do Nazaretu; i był im poddany. A Matka Jego chowała wiernie wszystkie te wspomnienia w swym sercu. |
| 52 واما يسوع فكان يتقدم في الحكمة والقامة والنعمة عند الله والناس | 52 Jezus zaś czynił postępy w mądrości, w latach i w łasce u Boga i u ludzi. |
