Psalmen 49

EINHEITSUBERSETZUNG BIBEL	Biblia Tysiąclecia
1 [Für den Chormeister. Ein Psalm der Korachiter.]	1 Kierownikowi chóru. Synów Koracha. Psalm.
2 Hört dies an, ihr Völker alle, vernehmt es, alle Bewohner der Erde,	2 Słuchajcie tego, wszystkiego narody, nakłońcie uszu, wszyscy, co świat zamieszkujecie,
3 ihr Leute aus dem Volk und vom Adel, Reiche und Arme zusammen!	3 wy, niscy pochodzeniem, tak samo jak możni, bogaty na równi z ubogim!
4 Mein Mund spreche weise Worte; was mein Herz ersinnt, sei voller Einsicht.	4 Moje usta wypowiedzą mądrość, a rozmyślanie mego serca - roztropność.
5 Ich wende mein Ohr einem Weisheitsspruch zu, ich enthülle mein Geheimnis beim Harfenspiel.	5 Nakłonię mego ucha ku przypowieści, przy dźwięku liry wyjaśnię mą zagadkę.
6 Warum soll ich mich in bösen Tagen fürchten, wenn mich der Frevel tückischer Feinde umgibt?	6 Dlaczego miałbym się trwożyć w dniach niedoli, gdy otacza mnie złość podstępnych,
7 Sie verlassen sich ganz auf ihren Besitz und rühmen sich ihres großen Reichtums.	7 którzy ufają swoim dostatkom i chełpią się z ogromu swych bogactw?
8 Loskaufen kann doch keiner den andern noch an Gott für ihn ein Sühnegeld zahlen	8 Nikt bowiem siebie samego nie może wykupić ani nie uiści Bogu ceny swego wykupu
9 - für das Leben ist jeder Kaufpreis zu hoch, für immer muss man davon abstehn -,	9 - jego życie jest zbyt kosztowne i nie zdarzy się to nigdy -
10 damit er auf ewig weiterlebt und niemals das Grab schaut.	10 by móc żyć na wieki i nie doznać zagłady.
11 Denn man sieht: Weise sterben; genauso gehen Tor und Narr zugrunde, sie müssen andern ihren Reichtum lassen.	11 Każdy bowiem widzi: mędrcy umierają, tak jednakowo ginie głupi i prostak, zostawiając obcym swoje bogactwa.
12 Das Grab ist ihr Haus auf ewig, ist ihre Wohnung für immer, ob sie auch Länder nach ihren Namen benannten.	12 Groby są ich domami na wieki, ich mieszkaniem na wszystkie pokolenia, choć imionami swymi nazywali ziemie.
13 Der Mensch bleibt nicht in seiner Pracht; er gleicht dem Vieh, das verstummt.	13 Bo człowiek nie będzie trwał w dostatku, przyrównany jest do bydląt, które giną.
14 So geht es denen, die auf sich selbst vertrauen, und so ist das Ende derer, die sich in großen Worten gefallen. [Sela]	14 Taka jest droga tych, co ufność pokładają w sobie, i taka przyszłość miłośników własnej mowy.
15 Der Tod führt sie auf seine Weide wie Schafe, sie stürzen hinab zur Unterwelt. Geradewegs sinken sie hinab in das Grab; ihre Gestalt zerfällt, die Unterwelt wird ihre Wohnstatt.	15 Do Szeolu są gnani jak owce, pasie ich śmierć, zejdą prosto do grobu, serca prawych zapanują nad nimi, rano zniknie ich postać, Szeol ich mieszkaniem.
16 Doch Gott wird mich loskaufen aus dem Reich des Todes, ja, er nimmt mich auf. [Sela]	16 Lecz Bóg wyzwoli moją duszę z mocy Szeolu, bo mię zabierze.
17 Lass dich nicht beirren, wenn einer reich wird und die Pracht seines Hauses sich mehrt;	17 Nie obawiaj się, jeśli ktoś się wzbogaci, jeżeli wzrośnie zamożność jego domu:
18 denn im Tod nimmt er das alles nicht mit, seine Pracht steigt nicht mit ihm hinab.	18 bo kiedy umrze, nic z sobą nie weźmie, a jego zamożność nie pójdzie za nim.
19 Preist er sich im Leben auch glücklich und sagt zu sich: «Man lobt dich, weil du dir's wohl sein lässt»,	19 I chociaż w życiu sobie pochlebia: Będą cię sławić, że dobrześ się urządził,
20 so muss er doch zur Schar seiner Väter hinab, die das Licht nie mehr erblicken.	20 musi iść do pokolenia swych przodków, do tych, co na wieki nie zobaczą światła.
21 Der Mensch in Pracht, doch ohne Einsicht, er gleicht dem Vieh, das verstummt.	21 Człowiek, co w dostatku żyje, ale się nie zastanawia, przyrównany jest do bydląt, które giną.