Evanđelje po Luki 10
Confronta con un'altra Bibbia
Cambia Bibbia
| Biblija Hrvatski | Biblia Sagrada |
|---|---|
| 1 Nakon toga odredi Gospodin drugih sedamdesetdvojicu učenika i posla ih po dva pred sobom u svaki grad i u svako mjesto kamo je kanio doći. | 1 Después de esto, designó el Señor otros setenta y dos, y los mandó delante de él, de dos en dos, a todos los pueblos y lugares adonde pensaba ir él. |
| 2 Govorio im je: »Žetva je velika, ali radnika malo. Molite dakle gospodara žetve da radnike pošalje u žetvu svoju. | 2 Y les decía: «La mies es abundante y los obreros pocos; rogad, pues, al dueño de la mies que envíe obreros a su mies. |
| 3 Idite! Evo, šaljem vas kao janjce među vukove. | 3 ¡Poneos en camino! Mirad que os envío como corderos en medio de lobos. |
| 4 Ne nosite sa sobom ni kese, ni torbe, ni obuće. I nikoga putem ne pozdravljajte. | 4 No llevéis bolsa, ni alforja, ni sandalias; y no saludéis a nadie por el camino. |
| 5 U koju god kuću uđete, najprije recite: ‘Mir kući ovoj!’ | 5 Cuando entréis en una casa, decid primero: “Paz a esta casa”. |
| 6 Bude li tko ondje prijatelj mira, počinut će na njemu mir vaš. Ako li ne, vratit će se na vas. | 6 Y si allí hay gente de paz, descansará sobre ellos vuestra paz; si no, volverá a vosotros. |
| 7 U toj kući ostanite, jedite i pijte što se kod njih nađe. Ta vrijedan je radnik plaće svoje. Ne prelazite iz kuće u kuću.« | 7 Quedaos en la misma casa, comiendo y bebiendo de lo que tengan: porque el obrero merece su salario. No andéis cambiando de casa en casa. |
| 8 »Kad u koji grad uđete pa vas prime, jedite što vam se ponudi | 8 Si entráis en una ciudad y os reciben, comed lo que os pongan, |
| 9 i liječite bolesnike koji su u njemu. I kazujte im: ‘Približilo vam se kraljevstvo Božje!’ | 9 curad a los enfermos que haya en ella, y decidles: “El reino de Dios ha llegado a vosotros”. |
| 10 A kad u neki grad uđete pa vas ne prime, iziđite na njegove ulice i recite: | 10 Pero si entráis en una ciudad y no os reciben, saliendo a sus plazas, decid: |
| 11 ‘I prašinu vašega grada, koja nam se nogu uhvatila, stresamo vam sa sebe! Ipak znajte ovo: Približilo se kraljevstvo Božje!’ | 11 “Hasta el polvo de vuestra ciudad, que se nos ha pegado a los pies, nos lo sacudimos sobre vosotros. De todos modos, sabed que el reino de Dios ha llegado”. |
| 12 Kažem vam: Sodomcima će u onaj dan biti lakše negoli tomu gradu.« | 12 Os digo que aquel día será más llevadero para Sodoma que para esa ciudad. |
| 13 »Jao tebi, Korozaine! Jao tebi, Betsaido! Da su se u Tiru i Sidonu zbila čudesa koja su se dogodila u vama, odavna bi već, sjedeć u kostrijeti i pepelu, činili pokoru. | 13 ¡Ay de ti, Corozaín; ay de ti, Betsaida! Pues si en Tiro y en Sidón se hubieran hecho los milagros que en vosotras, hace tiempo que se habrían convertido, vestidos de sayal y sentados en la ceniza. |
| 14 Ali Tiru i Sidonu bit će na Sudu lakše negoli vama. | 14 Por eso el juicio les será más llevadero a Tiro y a Sidón que a vosotras. |
| 15 I ti, Kafarnaume! Zar ćeš se do neba uzvisiti? Do u Podzemlje ćeš se strovaliti. | 15 Y tú, Cafarnaún, ¿piensas escalar el cielo? Bajarás al abismo. |
| 16 Tko vas sluša, mene sluša; tko vas prezire, mene prezire. A tko mene prezire, prezire onoga koji mene posla.« | 16 Quien a vosotros escucha, a mí me escucha; quien a vosotros rechaza, a mí me rechaza; y quien me rechaza a mí, rechaza al que me ha enviado». |
| 17 Vratiše se zatim sedamdesetdvojica radosni govoreći: »Gospodine, i zlodusi nam se pokoravaju na tvoje ime!« | 17 Los setenta y dos volvieron con alegría diciendo: «Señor, hasta los demonios se nos someten en tu nombre». |
| 18 A on im reče: »Promatrah Sotonu kako poput munje s neba pade. | 18 Él les dijo: «Estaba viendo a Satanás caer del cielo como un rayo. |
| 19 Evo, dao sam vam vlast da gazite po zmijama i štipavcima i po svoj sili neprijateljevoj i ništa vam neće naškoditi. | 19 Mirad: os he dado el poder de pisotear serpientes y escorpiones y todo poder del enemigo, y nada os hará daño alguno. |
| 20 Ali ne radujte se što vam se duhovi pokoravaju, nego radujte se što su vam imena zapisana na nebesima.« | 20 Sin embargo, no estéis alegres porque se os someten los espíritus; estad alegres porque vuestros nombres están inscritos en el cielo». |
| 21 U taj isti čas uskliknu Isus u Duhu Svetom: »Slavim te, Oče, Gospodaru neba i zemlje, što si ovo sakrio od mudrih i umnih, a objavio malenima. Da, Oče! Tako se tebi svidjelo. | 21 En aquella hora, se llenó de alegría en el Espíritu Santo y dijo: «Te doy gracias, Padre, Señor del cielo y de la tierra, porque has escondido estas cosas a los sabios y entendidos, y las has revelado a los pequeños. Sí, Padre, porque así te ha parecido bien. |
| 22 Sve mi preda Otac moj i nitko ne zna tko je Sin – doli Otac; niti tko je Otac – doli Sin i onaj kome Sin hoće da objavi.« | 22 Todo me ha sido entregado por mi Padre, y nadie conoce quién es el Hijo sino el Padre; ni quién es el Padre sino el Hijo y aquel a quien el Hijo se lo quiera revelar». |
| 23 Tada se okrene učenicima pa im nasamo reče: »Blago očima koje gledaju što vi gledate! | 23 Y, volviéndose a sus discípulos, les dijo aparte: «¡Bienaventurados los ojos que ven lo que vosotros veis! |
| 24 Kažem vam: mnogi su proroci i kraljevi htjeli vidjeti što vi gledate, ali nisu vidjeli; i čuti što vi slušate, ali nisu čuli!« | 24 Porque os digo que muchos profetas y reyes quisieron ver lo que vosotros veis, y no lo vieron; y oír lo que vosotros oís, y no lo oyeron». |
| 25 I gle, neki zakonoznanac usta i, da ga iskuša, upita: »Učitelju, što mi je činiti da život vječni baštinim?« | 25 En esto se levantó un maestro de la ley y le preguntó para ponerlo a prueba: «Maestro, ¿qué tengo que hacer para heredar la vida eterna?». |
| 26 A on mu reče: »U Zakonu što piše? Kako čitaš?« | 26 Él le dijo: «¿Qué está escrito en la ley? ¿Qué lees en ella?». |
| 27 Odgovori mu onaj: »Ljubi Gospodina Boga svojega iz svega srca svoga, i svom dušom svojom, i svom snagom svojom, i svim umom svojim; i svoga bližnjega kao sebe samoga!« | 27 Él respondió: «Amarás al Señor, tu Dios, con todo tu corazón y con toda tu alma y con toda tu fuerza y con toda tu mente. Y a tu prójimo como a ti mismo». |
| 28 Reče mu na to Isus: »Pravo si odgovorio. To čini i živjet ćeš.« | 28 Él le dijo: «Has respondido correctamente. Haz esto y tendrás la vida». |
| 29 Ali hoteći se opravdati, reče on Isusu: »A tko je moj bližnji?« | 29 Pero el maestro de la ley, queriendo justificarse, dijo a Jesús: «¿Y quién es mi prójimo?». |
| 30 Isus prihvati i reče: »Čovjek neki silazio iz Jeruzalema u Jerihon. Upao među razbojnike koji ga svukoše i izraniše pa odoše ostavivši ga polumrtva. | 30 Respondió Jesús diciendo: «Un hombre bajaba de Jerusalén a Jericó, cayó en manos de unos bandidos, que lo desnudaron, lo molieron a palos y se marcharon, dejándolo medio muerto. |
| 31 Slučajno je onim putem silazio neki svećenik, vidje ga i zaobiđe. | 31 Por casualidad, un sacerdote bajaba por aquel camino y, al verlo, dio un rodeo y pasó de largo. |
| 32 A tako i levit: prolazeći onuda, vidje ga i zaobiđe. | 32 Y lo mismo hizo un levita que llegó a aquel sitio: al verlo dio un rodeo y pasó de largo. |
| 33 Neki Samarijanac putujući dođe do njega, vidje ga, sažali se | 33 Pero un samaritano que iba de viaje llegó adonde estaba él y, al verlo, se compadeció, |
| 34 pa mu pristupi i povije rane zalivši ih uljem i vinom. Zatim ga posadi na svoje živinče, odvede ga u gostinjac i pobrinu se za nj. | 34 y acercándose, le vendó las heridas, echándoles aceite y vino, y, montándolo en su propia cabalgadura, lo llevó a una posada y lo cuidó. |
| 35 Sutradan izvadi dva denara, dade ih gostioničaru i reče: ‘Pobrini se za njega. Ako što više potrošiš, isplatit ću ti kad se budem vraćao.’« | 35 Al día siguiente, sacando dos denarios, se los dio al posadero y le dijo: “Cuida de él, y lo que gastes de más yo te lo pagaré cuando vuelva”. |
| 36 »Što ti se čini, koji je od ove trojice bio bližnji onomu koji je upao među razbojnike?« | 36 ¿Cuál de estos tres te parece que ha sido prójimo del que cayó en manos de los bandidos?». |
| 37 On odgovori: »Onaj koji mu iskaza milosrđe.« Nato mu reče Isus: »Idi pa i ti čini tako!« | 37 Él dijo: «El que practicó la misericordia con él». Jesús le dijo: «Anda y haz tú lo mismo». |
| 38 Dok su oni tako putovali, uđe on u jedno selo. Žena neka, imenom Marta, primi ga u kuću. | 38 Yendo ellos de camino, entró Jesús en una aldea, y una mujer llamada Marta lo recibió en su casa. |
| 39 Imala je sestru koja se zvala Marija. Ona sjede do nogu Gospodinovih i slušaše riječ njegovu. | 39 Esta tenía una hermana llamada María, que, sentada junto a los pies del Señor, escuchaba su palabra. |
| 40 A Marta bijaše sva zauzeta posluživanjem pa pristupi i reče: »Gospodine, zar ne mariš što me sestra samu ostavila posluživati? Reci joj dakle da mi pomogne.« | 40 Marta, en cambio, andaba muy afanada con los muchos servicios; hasta que, acercándose, dijo: «Señor, ¿no te importa que mi hermana me haya dejado sola para servir? Dile que me eche una mano». |
| 41 Odgovori joj Gospodin: »Marta, Marta! Brineš se i uznemiruješ za mnogo, | 41 Respondiendo, le dijo el Señor: «Marta, Marta, andas inquieta y preocupada con muchas cosas; |
| 42 a jedno je potrebno. Marija je uistinu izabrala bolji dio, koji joj se neće oduzeti.« | 42 solo una es necesaria. María, pues, ha escogido la parte mejor, y no le será quitada». |