Psalmi 35

Biblija Hrvatski	Biblia Matos Soares
1 Davidov. Optuži, Jahve, tužitelje moje i napadni one koji mene napadaju!	1 Ao mestre do coro. De Davide, servo do Senhor.
2 Stavi oklop, uzmi štit svoj i ustani meni u pomoć!	2 A iniquidade fala ao ímpio dentro do seu coração; não há temor de Deus diante dos seus olhos.
3 Zavitlaj kopljem i presretni progonitelje moje, reci mojoj duši: »Ja sam tvoje spasenje.«	3 Porque ele na sua imaginação se lisonjeia de que não há-de ser descoberta a sua culpa nem aborrecida.
4 Nek’ se smetu i postide koji život moj traže, nek’ uzmaknu i nek’ se posrame koji mi propast snuju!	4 As palavras da sua boca são iniquidade e engano; renunciou a ser sensato e fazer o bem.
5 Nek’ budu k’o pljeva na vjetru kad ih anđeo Jahvin potjera!	5 Medita a iniquidade no seu leito, obstina-se num caminho que não é bom, não rejeita o mal.
6 Mračni i skliski bili im putovi kad ih anđeo Jahvin bude gonio!	6 Senhor, a tua misericórdia chega até ao céu, e a tua fidelidade até às nuvens.
7 Bez razloga napeše mi mrežu, bez razloga grob duši mojoj iskopaše.	7 A tua justiça é (grande) como os montes de Deus, os teus juízos são como o mar profundo; Tu, Senhor, salvas os homens e os animais.
8 Propast će ih stići iznenada, u mrežu koju napeše sami će se uhvatiti, past će u jamu što je iskopaše!	8 Quão preciosa é a tua graça, ó Deus! Os filhos dos homens refugiam-se à sombra das tuas asas;
9 A moja će duša klicati u Jahvi, radovat će se u spasenju njegovu.	9 saciam-se com a abundância da tua casa, e tu os fazes beber na torrente das tuas delícias.
10 Sve će kosti moje govoriti: Tko je, Jahve, poput tebe koji ubogog spašavaš od silnika, jadnika i siromaha od pljačkaša?	10 Realmente em ti está a fonte da vida, e na tua luz vemos a luz.
11 Ustadoše svjedoci opaki: pitaju me za ono što ne znam.	11 Conserva a tua graça aos que te adoram, e a tua equidade aos que têm o coração recto.
12 Vraćaju mi zlo za dobro, duša moja zapada u osamu.	12 Não venha sobre mim o pé do soberbo, e a mão do pecador não me abale.
13 U bolesti njihovoj nosio sam kostrijet, dušu svoju postom morio, i molitva mi se u krilo vraćala.	13 Eis que caíram os que cometem a iniquidade: foram derribados e não se podem levantar mais.
14 Kao za prijateljem, za bratom – obilažah tužan; od žalosti se pogurih kao onaj što za majkom žali.
15 A sada kad posrnuh ja, oni se raduju, skupiše se protiv mene da udare iznenada, i bez prestanka oni me razdiru.
16 Ruglom na ruglo iskušavaju me i zubima škripaju na mene.
17 O Jahve, dokle ćeš gledati? Istrgni mi dušu nasrtajima njihovim, otmi lavovima jedino dobro moje!
18 Zahvalit ću ti u velikom zboru, slavit ću te među pukom brojnim.
19 Nek’ se ne raduju nada mnom dušmani nepravedni, nek’ ne namiguju očima oni koji me nizašto mrze!
20 Jer oni ne misle o miru, već spletke snuju protiv mirnih u zemlji.
21 Razvaljuju svoja usta na me i govore: »Ha, ha, vidjesmo očima svojim!«
22 Ti sve vidiš, o Jahve! Nemoj šutjeti! Gospode, od mene se ne udaljuj!
23 Preni se, ustani da me obraniš, Bože moj, Gospode, vodi parnicu moju!
24 Po svojoj me pravdi sudi, Jahve, Bože moj, nek’ se ne raduju nada mnom!
25 Nek’ ne misle u srcu: »Ispunila nam se želja!« Nek’ ne reknu: »Progutali smo ga!«
26 Nek’ se postide i posrame svi zajedno koji se nesreći mojoj raduju! Nek’ se odjenu stidom i sramotom oni koji se podižu na me!
27 Nek’ radosno kliču kojima je pravo moje na srcu i nek’ svagda govore: »Velik je Jahve! Milo mu je spasenje sluge njegova!«
28 A moj će jezik kazivati pravdu tvoju i hvalu tebi navijeke.