| 1 הָעָם הַהֹלְכִים בַּחֹשֶׁךְ רָאוּ אֹור גָּדֹול יֹשְׁבֵי בְּאֶרֶץ צַלְמָוֶת אֹור נָגַהּ עֲלֵיהֶם | 1 Como no tempo passado humilhou a terra de Zabulon e a terra de Neftali, no tempo futuro cobrirá de glória o caminho do mar, o (país de) além-Jordão, a circunscrição dos gentios. |
| 2 הִרְבִּיתָ הַגֹּוי [לֹא כ] (לֹו ק) הִגְדַּלְתָּ הַשִּׂמְחָה שָׂמְחוּ לְפָנֶיךָ כְּשִׂמְחַת בַּקָּצִיר כַּאֲשֶׁר יָגִילוּ בְּחַלְּקָם שָׁלָל | 2 O povo, que andava nas trevas, viu uma grande luz; aos que habitavam na região da sombra da morte uma luz apareceu. |
| 3 כִּי ׀ אֶת־עֹל סֻבֳּלֹו וְאֵת מַטֵּה שִׁכְמֹו שֵׁבֶט הַנֹּגֵשׂ בֹּו הַחִתֹּתָ כְּיֹום מִדְיָן | 3 Multiplicaste o povo, deste-lhe uma grande alegria. Ele se alegrará quando tu lhe apareceres, como os que se alegram no tempo da messe, como exultam os vencedores com a presa que tomaram, quando repartem os despojos. |
| 4 כִּי כָל־סְאֹון סֹאֵן בְּרַעַשׁ וְשִׂמְלָה מְגֹולָלָה בְדָמִים וְהָיְתָה לִשְׂרֵפָה מַאֲכֹלֶת אֵשׁ | 4 Tu quebraste o pesado jugo que oprimia, a vara que lhe rasgava as espáduas, o bastão do seu exactor, como o fizeste na jornada de Madian. |
| 5 כִּי־יֶלֶד יֻלַּד־לָנוּ בֵּן נִתַּן־לָנוּ וַתְּהִי הַמִּשְׂרָה עַל־שִׁכְמֹו וַיִּקְרָא שְׁמֹו פֶּלֶא יֹועֵץ אֵל גִּבֹּור אֲבִיעַד שַׂר־שָׁלֹום | 5 Todo o calçado do guerreiro na refrega, toda a vestidura manchada de sangue serão queimados, ficarão sendo pasto do fogo. |
| 6 [לְמַרְבֵּה כ] (לְמַרְבֵּה ק) הַמִּשְׂרָה וּלְשָׁלֹום אֵין־קֵץ עַל־כִּסֵּא דָוִד וְעַל־מַמְלַכְתֹּו לְהָכִין אֹתָהּ וּלְסַעֲדָהּ בְּמִשְׁפָּט וּבִצְדָקָה מֵעַתָּה וְעַד־עֹולָם קִנְאַת יְהוָה צְבָאֹות תַּעֲשֶׂה־זֹּאת׃ ס | 6 Porquanto um menino nasceu para nós, um filho nos foi dado, e foi posto o principado sobre o seu ombro; chama-se Maravilhoso Conselheiro, Deus Forte, Pai eterno, Príncipe da paz. |
| 7 דָּבָר שָׁלַח אֲדֹנָי בְּיַעֲקֹב וְנָפַל בְּיִשְׂרָאֵל | 7 O seu império se estenderá cada vez mais, e a paz não terá fim sobre o trono de Davide e sobre o seu reino. Estabelecê-lo-á e mantê-lo-á pelo direito e pela justiça, desde agora e para sempre. Fará isto o zelo do Senhor dos exércitos. |
| 8 וְיָדְעוּ הָעָם כֻּלֹּו אֶפְרַיִם וְיֹושֵׁב שֹׁמְרֹון בְּגַאֲוָה וּבְגֹדֶל לֵבָב לֵאמֹר | 8 O Senhor dirigiu a sua palavra a Jacob, e ela caiu em Israel. |
| 9 לְבֵנִים נָפָלוּ וְגָזִית נִבְנֶה שִׁקְמִים גֻּדָּעוּ וַאֲרָזִים נַחֲלִיף | 9 Sabe-lo-á todo o povo. Efraim e os habitantes da Samaria, os quais, cheios de soberba e arrogância de coração, dizem: |
| 10 וַיְשַׂגֵּב יְהוָה אֶת־צָרֵי רְצִין עָלָיו וְאֶת־אֹיְבָיו יְסַכְסֵךְ | 10 Os tijolos caíram, mas nós edificaremos com pedras de silharia; cortaram os sicómoros, porém nós poremos cedros em seu lugar. |
| 11 אֲרָם מִקֶּדֶם וּפְלִשְׁתִּים מֵאָחֹור וַיֹּאכְלוּ אֶת־יִשְׂרָאֵל בְּכָל־פֶּה בְּכָל־זֹאת לֹא־שָׁב אַפֹּו וְעֹוד יָדֹו נְטוּיָה | 11 O Senhor suscitará contra eles os adversários de Rasin, estimulará os seus inimigos, |
| 12 וְהָעָם לֹא־שָׁב עַד־הַמַּכֵּהוּ וְאֶת־יְהוָה צְבָאֹות לֹא דָרָשׁוּ׃ ס | 12 os Sírios da parte do oriente, os Filisteus da banda do ocidente; e eles devorarão Israel com toda a boca. Apesar de tudo isto, não se acha aplacado o seu furor, mas ainda está levantada a sua mão. |
| 13 וַיַּכְרֵת יְהוָה מִיִּשְׂרָאֵל רֹאשׁ וְזָנָב כִּפָּה וְאַגְמֹון יֹום אֶחָד | 13 O povo não se voltou para quem o feria, não buscou o Senhor dos exércitos. |
| 14 זָקֵן וּנְשׂוּא־פָנִים הוּא הָרֹאשׁ וְנָבִיא מֹורֶה־שֶּׁקֶר הוּא הַזָּנָב | 14 O Senhor destruirá num só dia a cabeça e a cauda a Israel, a palma e o junco. |
| 15 וַיִּהְיוּ מְאַשְּׁרֵי הָעָם־הַזֶּה מַתְעִים וּמְאֻשָּׁרָיו מְבֻלָּעִים | 15 O ancião e o homem respeitável são a cabeça; o profeta que ensina a mentira é a cauda. |
| 16 עַל־כֵּן עַל־בַּחוּרָיו לֹא־יִשְׂמַח ׀ אֲדֹנָי וְאֶת־יְתֹמָיו וְאֶת־אַלְמְנֹתָיו לֹא יְרַחֵם כִּי כֻלֹּו חָנֵף וּמֵרַע וְכָל־פֶּה דֹּבֵר נְבָלָה בְּכָל־זֹאת לֹא־שָׁב אַפֹּו וְעֹוד יָדֹו נְטוּיָה | 16 O ancião e o homem respeitável são a cabeça; o profeta que ensina a mentira é a cauda. |
| 17 כִּי־בָעֲרָה כָאֵשׁ רִשְׁעָה שָׁמִיר וָשַׁיִת תֹּאכֵל וַתִּצַּת בְּסִבְכֵי הַיַּעַר וַיִּתְאַבְּכוּ גֵּאוּת עָשָׁן | 17 Por esta causa, o Senhor não porá a sua alegria nos seus jovens, e não se compadecerá dos seus órfãos, nem das suas viúvas, porque todos eles são ímpios e maus, e toda a boca só profere loucuras. Apesar de tudo isto, não se acha aplacado o seu furor, mas ainda está levantada a sua mão. |
| 18 בְּעֶבְרַת יְהוָה צְבָאֹות נֶעְתַּם אָרֶץ וַיְהִי הָעָם כְּמַאֲכֹלֶת אֵשׁ אִישׁ אֶל־אָחִיו לֹא יַחְמֹלוּ | 18 Porque a impiedade se acendeu como um fogo, que devora os abrolhos e os espinhos, que abrasa a espessura do bosque, subindo ao alto turbilhões de fumo. |
| 19 וַיִּגְזֹר עַל־יָמִין וְרָעֵב וַיֹּאכַל עַל־שְׂמֹאול וְלֹא שָׂבֵעוּ אִישׁ בְּשַׂר־זְרֹעֹו יֹאכֵלוּ | 19 Arde a terra pela ira do Senhor dos exércitos, e o povo é pasto de chamas. O irmão não poupa o seu irmão. |
| 20 מְנַשֶּׁה אֶת־אֶפְרַיִם וְאֶפְרַיִם אֶת־מְנַשֶּׁה יַחְדָּו הֵמָּה עַל־יְהוּדָה בְּכָל־זֹאת לֹא־שָׁב אַפֹּו וְעֹוד יָדֹו נְטוּיָה׃ ס | 20 Corta-se à direita, e fica-se com fome; devora-se à esquerda, e não se fica saciado; cada um devora a carne do seu próximo, ninguém se compadece do seu irmão. Manassés contra Efraim, Efraim contra Manassés, e os dois juntos contra Judá. |
| 21 Apesar de tudo isto, não se acha aplacado o seu furor, mas ainda está levantada a sua mão. |