תהילים 105

Torna indietro

תנ"ך - מקרא על פי המסורה	Smith Van Dyke
¹ הֹודוּ לַיהוָה קִרְאוּ בִּשְׁמֹו הֹודִיעוּ בָעַמִּים עֲלִילֹותָיו	¹ احمدوا الرب ادعوا باسمه. عرفوا بين الامم باعماله‎.
² שִׁירוּ־לֹו זַמְּרוּ־לֹו יחוּ בְּכָל־נִפְלְאֹותָיו	² ‎غنوا له رنموا له. انشدوا بكل عجائبه‎.
³ הִתְהַלְלוּ בְּשֵׁם קָדְשֹׁו יִשְׂמַח לֵב ׀ מְבַקְשֵׁי יְהוָה	³ ‎افتخروا باسمه القدوس. لتفرح قلوب الذين يلتمسون الرب
⁴ דִּרְשׁוּ יְהוָה וְעֻזֹּו בַּקְּשׁוּ פָנָיו תָּמִיד	⁴ اطلبوا الرب وقدرته. التمسوا وجهه دائما‎.
⁵ זִכְרוּ נִפְלְאֹותָיו אֲשֶׁר־עָשָׂה מֹפְתָיו וּמִשְׁפְּטֵי־פִיו	⁵ ‎اذكروا عجائبه التي صنع. آياته واحكام فيه
⁶ זֶרַע אַבְרָהָם עַבְדֹּו בְּנֵי יַעֲקֹב בְּחִירָיו	⁶ يا ذرية ابراهيم عبده يا بني يعقوب مختاريه‎.
⁷ הוּא יְהוָה אֱלֹהֵינוּ בְּכָל־הָאָרֶץ מִשְׁפָּטָיו	⁷ ‎هو الرب الهنا في كل الارض احكامه‎.
⁸ זָכַר לְעֹולָם בְּרִיתֹו דָּבָר צִוָּה לְאֶלֶף דֹּור	⁸ ‎ذكر الى الدهر عهده كلاما اوصى به الى الف دور
⁹ אֲשֶׁר כָּרַת אֶת־אַבְרָהָם וּשְׁבוּעָתֹו לְיִשְׂחָק	⁹ الذي عاهد به ابراهيم وقسمه لاسحق
¹⁰ וַיַּעֲמִידֶהָ לְיַעֲקֹב לְחֹק לְיִשְׂרָאֵל בְּרִית עֹולָם	¹⁰ فثبته ليعقوب فريضة ولاسرائيل عهدا ابديا
¹¹ לֵאמֹר לְךָ אֶתֵּן אֶת־אֶרֶץ־כְּנָעַן חֶבֶל נַחֲלַתְכֶם	¹¹ قائلا لك اعطي ارض كنعان حبل ميراثكم‎.
¹² בִּהְיֹותָם מְתֵי מִסְפָּר כִּמְעַט וְגָרִים בָּהּ	¹² ‎اذ كانوا عددا يحصى قليلين وغرباء فيها‎.
¹³ וַיִּתְהַלְּכוּ מִגֹּוי אֶל־גֹּוי מִמַּמְלָכָה אֶל־עַם אַחֵר	¹³ ‎ذهبوا من امة الى امة من مملكة الى شعب آخر‎.
¹⁴ לֹא־הִנִּיחַ אָדָם לְעָשְׁקָם וַיֹּוכַח עֲלֵיהֶם מְלָכִים	¹⁴ ‎فلم يدع انسانا يظلمهم. بل وبخ ملوكا من اجلهم‎.
¹⁵ אַל־תִּגְּעוּ בִמְשִׁיחָי וְלִנְבִיאַי אַל־תָּרֵעוּ	¹⁵ ‎قائلا لا تمسوا مسحائي ولا تسيئوا الى انبيائي‎.
¹⁶ וַיִּקְרָא רָעָב עַל־הָאָרֶץ כָּל־מַטֵּה־לֶחֶם שָׁבָר	¹⁶ ‎دعا بالجوع على الارض كسر قوام الخبز كله‎.
¹⁷ שָׁלַח לִפְנֵיהֶם אִישׁ לְעֶבֶד נִמְכַּר יֹוסֵף	¹⁷ ‎ارسل امامهم رجلا. بيع يوسف عبدا‎.
¹⁸ עִנּוּ בַכֶּבֶל [רַגְלָיו כ] (רַגְלֹו ק) בַּרְזֶל בָּאָה נַפְשֹׁו	¹⁸ ‎آذوا بالقيد رجليه. في الحديد دخلت نفسه
¹⁹ עַד־עֵת בֹּא־דְבָרֹו אִמְרַת יְהוָה צְרָפָתְהוּ	¹⁹ الى وقت مجيء كلمته. قول الرب امتحنه‎.
²⁰ שָׁלַח מֶלֶךְ וַיַתִּירֵהוּ מֹשֵׁל עַמִּים וַיְפַתְּחֵהוּ	²⁰ ‎ارسل الملك فحله. ارسل سلطان الشعب فاطلقه‎.
²¹ שָׂמֹו אָדֹון לְבֵיתֹו וּמֹשֵׁל בְּכָל־קִנְיָנֹו	²¹ ‎اقامه سيدا على بيته ومسلطا على كل ملكه
²² לֶאְסֹר שָׂרָיו בְּנַפְשֹׁו וּזְקֵנָיו יְחַכֵּם	²² ليأسر رؤساءه حسب ارادته ويعلم مشايخه حكمة‎.
²³ וַיָּבֹא יִשְׂרָאֵל מִצְרָיִם וְיַעֲקֹב גָּר בְּאֶרֶץ־חָם	²³ ‎فجاء اسرائيل الى مصر ويعقوب تغرب في ارض حام
²⁴ וַיֶּפֶר אֶת־עַמֹּו מְאֹד וַיַּעֲצִמֵהוּ מִצָּרָיו	²⁴ جعل شعبه مثمرا جدا واعزه على اعدائه
²⁵ הָפַךְ לִבָּם לִשְׂנֹא עַמֹּו לְהִתְנַכֵּל בַּעֲבָדָיו	²⁵ حول قلوبهم ليبغضوا شعبه ليحتالوا على عبيده‎.
²⁶ לַח מֹשֶׁה עַבְדֹּו אַהֲרֹן אֲשֶׁר בָּחַר־בֹּו	²⁶ ‎ارسل موسى عبده وهرون الذي اختاره‎.
²⁷ שָׂמוּ־בָם דִּבְרֵי אֹתֹותָיו וּמֹפְתִים בְּאֶרֶץ חָם	²⁷ ‎اقاما بينهم كلام آياته وعجائب في ارض حام‎.
²⁸ שָׁלַח חֹשֶׁךְ וַיַּחְשִׁךְ וְלֹא־מָרוּ אֶת־ [דְּבָרָוו כ] (דְּבָרֹו׃ ק)	²⁸ ‎ارسل ظلمة فاظلمت ولم يعصوا كلامه‎.
²⁹ הָפַךְ אֶת־מֵימֵיהֶם לְדָם וַיָּמֶת אֶת־דְּגָתָם	²⁹ ‎حول مياههم الى دم وقتل اسماكهم‎.
³⁰ שָׁרַץ אַרְצָם צְפַרְדְּעִים בְּחַדְרֵי מַלְכֵיהֶם	³⁰ ‎افاضت ارضهم ضفادع. حتى في مخادع ملوكهم‎.
³¹ אָמַר וַיָּבֹא עָרֹב כִּנִּים בְּכָל־גְּבוּלָם	³¹ ‎أمر فجاء الذبان والبعوض في كل تخومهم‎.
³² נָתַן גִּשְׁמֵיהֶם בָּרָד אֵשׁ לֶהָבֹות בְּאַרְצָם	³² ‎جعل امطارهم بردا ونارا ملتهبة في ارضهم‎.
³³ וַיַּךְ גַּפְנָם וּתְאֵנָתָם וַיְשַׁבֵּר עֵץ גְּבוּלָם	³³ ‎ضرب كرومهم وتينهم وكسر كل اشجار تخومهم‎.
³⁴ אָמַר וַיָּבֹא אַרְבֶּה וְיֶלֶק וְאֵין מִסְפָּר	³⁴ ‎امر فجاء الجراد وغوغاء بلا عدد
³⁵ וַיֹּאכַל כָּל־עֵשֶׂב בְּאַרְצָם וַיֹּאכַל פְּרִי אַדְמָתָם	³⁵ فأكل كل عشب في بلادهم. وأكل اثمار ارضهم‎.
³⁶ וַיַּךְ כָּל־בְּכֹור בְּאַרְצָם רֵאשִׁית לְכָל־אֹונָם	³⁶ ‎قتل كل بكر في ارضهم. اوائل كل قوتهم‎.
³⁷ וַיֹּוצִיאֵם בְּכֶסֶף וְזָהָב וְאֵין בִּשְׁבָטָיו כֹּושֵׁל	³⁷ ‎فاخرجهم بفضة وذهب ولم يكن في اسباطهم عاثر‎.
³⁸ שָׂמַח מִצְרַיִם בְּצֵאתָם כִּי־נָפַל פַּחְדָּם עֲלֵיהֶם	³⁸ ‎فرحت مصر بخروجهم لان رعبهم سقط عليهم
³⁹ פָּרַשׂ עָנָן לְמָסָךְ וְאֵשׁ לְהָאִיר לָיְלָה	³⁹ بسط سحابا سجفا ونارا لتضيء الليل‎.
⁴⁰ שָׁאַל וַיָּבֵא שְׂלָו וְלֶחֶם מַיִם יַשְׂבִּיעֵם	⁴⁰ ‎سألوا فاتاهم بالسلوى وخبز السماء اشبعهم‎.
⁴¹ פָּתַח צוּר וַיָּזוּבוּ מָיִם הָלְכוּ בַּצִּיֹּות נָהָר	⁴¹ ‎شق الصخرة فانفجرت المياه. جرت في اليابسة نهرا‎.
⁴² כִּי־זָכַר אֶת־דְּבַר קָדְשֹׁו אֶת־אַבְרָהָם עַבְדֹּו	⁴² ‎لانه ذكر كلمة قدسه مع ابراهيم عبده
⁴³ וַיֹּוצִא עַמֹּו בְשָׂשֹׂון בְּרִנָּה אֶת־בְּחִירָיו	⁴³ فاخرج شعبه بابتهاج ومختاريه بترنم‎.
⁴⁴ וַיִּתֵּן לָהֶם אַרְצֹות גֹּויִם וַעֲמַל לְאֻמִּים יִירָשׁוּ	⁴⁴ ‎واعطاهم اراضي الامم. وتعب الشعوب ورثوه‎.
⁴⁵ בַּעֲבוּר ׀ יִשְׁמְרוּ חֻקָּיו וְתֹורֹתָיו יִנְצֹרוּ הַלְלוּ־יָהּ	⁴⁵ ‎لكي يحفظوا فرائضه ويطيعوا شرائعه. هللويا

Cambia Bibbia

Confronta con un'altra Bibbia

Versetti esaminati