| 1 וַיֹּסֶף אִיּוֹב שְׂאֵת מְשָׁלוֹ וַיֹּאמַֽר׃ | 1 Και εξηκολουθησεν ο Ιωβ την παραβολην αυτου και ειπεν? |
| 2 מִֽי־יִתְּנֵנִי כְיַרְחֵי־קֶדֶםכִּימֵי אֱלוֹהַּ יִשְׁמְרֵֽנִי׃ | 2 Ω να ημην ως εις τους παρελθοντας μηνας, ως εν ταις ημεραις οτε ο Θεος με εφυλαττεν? |
| 3 בְּהִלּוֹ נֵרוֹ עֲלֵי רֹאשִׁילְאוֹרוֹ אֵלֶךְ חֹֽשֶׁךְ׃ | 3 οτε ο λυχνος αυτου εφεγγεν επι της κεφαλης μου, και δια του φωτος αυτου περιεπατουν εν τω σκοτει? |
| 4 כַּאֲשֶׁר הָיִיתִי בִּימֵי חׇרְפִּיבְּסוֹד אֱלוֹהַּ עֲלֵי אׇהֳלִֽי׃ | 4 καθως ημην εν ταις ημεραις της ακμης μου, οτε η ευνοια του Θεου ητο επι την σκηνην μου? |
| 5 בְּעוֹד שַׁדַּי עִמָּדִיסְבִיבוֹתַי נְעָרָֽי׃ | 5 οτε ο Παντοδυναμος ητο μετ' εμου, και τα παιδια μου κυκλω μου? |
| 6 בִּרְחֹץ הֲלִיכַי בְּחֵמָהוְצוּר יָצוּק עִמָּדִי פַּלְגֵי־שָֽׁמֶן׃ | 6 οτε επλυνον τα βηματα μου με βουτυρον, και ο βραχος εξεχεε δι' εμε ποταμους ελαιου? |
| 7 בְּצֵאתִי שַׁעַר עֲלֵי־קָרֶתבָּרְחוֹב אָכִין מוֹשָׁבִֽי׃ | 7 οτε δια της πολεως εξηρχομην εις την πυλην, ητοιμαζον την καθεδραν μου εν τη πλατεια |
| 8 רָאוּנִי נְעָרִים וְנֶחְבָּאוּוִישִׁישִׁים קָמוּ עָמָֽדוּ׃ | 8 Οι νεοι με εβλεπον και εκρυπτοντο? και οι γεροντες εγειρομενοι ισταντο. |
| 9 שָׂרִים עָצְרוּ בְמִלִּיםוְכַף יָשִׂימוּ לְפִיהֶֽם׃ | 9 Οι αρχοντες επαυον ομιλουντες και εβαλλον χειρα επι το στομα αυτων. |
| 10 קוֹל־נְגִידִים נֶחְבָּאוּוּלְשׁוֹנָם לְחִכָּם דָּבֵֽקָה׃ | 10 Η φωνη των εγκριτων εκρατειτο, και η γλωσσα αυτων εκολλατο εις τον ουρανισκον αυτων. |
| 11 כִּי אֹזֶן שָׁמְעָה וַֽתְּאַשְּׁרֵנִיוְעַיִן רָאֲתָה וַתְּעִידֵֽנִי׃ | 11 Οτε το ωτιον ηκουε και με εμακαριζε, και ο οφθαλμος εβλεπε και εμαρτυρει υπερ εμου? |
| 12 כִּֽי־אֲמַלֵּט עָנִי מְשַׁוֵּעַוְיָתוֹם וְֽלֹא־עֹזֵר לֽוֹ׃ | 12 διοτι ηλευθερουν τον πτωχον βοωντα και τον ορφανον τον μη εχοντα βοηθον. |
| 13 בִּרְכַּת אֹבֵד עָלַי תָּבֹאוְלֵב אַלְמָנָה אַרְנִֽן׃ | 13 Η ευλογια του απολλυμενου ηρχετο επ' εμε? και την καρδιαν της χηρας ευφραινον. |
| 14 צֶדֶק לָבַשְׁתִּי וַיִּלְבָּשֵׁנִיכִּמְעִיל וְצָנִיף מִשְׁפָּטִֽי׃ | 14 Εφορουν δικαιοσυνην και ενεδυομην την ευθυτητα μου ως επενδυτην και διαδημα. |
| 15 עֵינַיִם הָיִיתִי לַעִוֵּרוְרַגְלַיִם לַפִּסֵּחַ אָֽנִי׃ | 15 Ημην οφθαλμος εις τον τυφλον και πους εις τον χωλον εγω. |
| 16 אָב אָנֹכִי לָאֶבְיוֹנִיםוְרִב לֹא־יָדַעְתִּי אֶחְקְרֵֽהוּ׃ | 16 Ημην πατηρ εις τους πτωχους, και την δικην την οποιαν δεν εγνωριζον εξιχνιαζον. |
| 17 וָאֲשַׁבְּרָה מְתַלְּעוֹת עַוָּלוּמִשִּׁנָּיו אַשְׁלִיךְ טָֽרֶף׃ | 17 Και συνετριβον τους κυνοδοντας του αδικου και απεσπων το θηραμα απο των οδοντων αυτου. |
| 18 וָאֹמַר עִם־קִנִּי אֶגְוָעוְכַחוֹל אַרְבֶּה יָמִֽים׃ | 18 Τοτε ελεγον, θελω αποθανει εν τη φωλεα μου και ως την αμμον θελω πολλαπλασιασει τας ημερας μου. |
| 19 שׇׁרְשִׁי פָתוּחַ אֱלֵי־מָיִםוְטַל יָלִין בִּקְצִירִֽי׃ | 19 Η ριζα μου ητο ανοικτη προς τα υδατα, και η δροσος διενυκτερευεν επι των κλαδων μου. |
| 20 כְּבוֹדִי חָדָשׁ עִמָּדִיוְקַשְׁתִּי בְּיָדִי תַחֲלִֽיף׃ | 20 Η δοξα μου ανενεουτο εν εμοι, και το τοξον μου εκρατυνετο εν τη χειρι μου. |
| 21 לִֽי־שָׁמְעוּ וְיִחֵלּוּוְיִדְּמוּ לְמוֹ עֲצָתִֽי׃ | 21 Με ηκροαζοντο προσεχοντες και εις την συμβουλην μου εσιωπων. |
| 22 אַחֲרֵי דְבָרִי לֹא יִשְׁנוּוְעָלֵימוֹ תִּטֹּף מִלָּתִֽי׃ | 22 Μετα τους λογους μου δεν προσεθετον ουδεν, και η ομιλια μου εσταλαζεν επ' αυτους. |
| 23 וְיִחֲלוּ כַמָּטָר לִיוּפִיהֶם פָּעֲרוּ לְמַלְקֽוֹשׁ׃ | 23 Και με περιεμενον ως την βροχην? και ησαν κεχηνοτες ως δια την οψιμον βροχην. |
| 24 אֶשְׂחַק אֲלֵהֶם לֹא יַאֲמִינוּוְאוֹר פָּנַי לֹא יַפִּילֽוּן׃ | 24 Εγελων προς αυτους, και δεν επιστευον? και την φαιδροτητα του προσωπου μου δεν αφινον να πεση. |
| 25 אֶבְחַר דַּרְכָּם וְאֵשֵׁב רֹאשׁוְאֶשְׁכּוֹן כְּמֶלֶךְ בַּגְּדוּדכַּאֲשֶׁר אֲבֵלִים יְנַחֵֽם׃ | 25 Εαν ηρεσκομην εις την οδον αυτων, εκαθημην πρωτος, και κατεσκηνουν ως βασιλευς εν τω στρατευματι, ως ο παρηγορων τους τεθλιμμενους. |
