| 1 וַיַּעַן אִיּוֹב וַיֹּאמַֽר׃ | 1 υπολαβων δε ιωβ λεγει |
| 2 גַּם־הַיּוֹם מְרִי שִׂחִייָדִי כָּבְדָה עַל־אַנְחָתִֽי׃ | 2 και δη οιδα οτι εκ χειρος μου η ελεγξις εστιν και η χειρ αυτου βαρεια γεγονεν επ' εμω στεναγμω |
| 3 מִֽי־יִתֵּן יָדַעְתִּי וְאֶמְצָאֵהוּאָבוֹא עַד־תְּכוּנָתֽוֹ׃ | 3 τις δ' αρα γνοιη οτι ευροιμι αυτον και ελθοιμι εις τελος |
| 4 אֶעֶרְכָה לְפָנָיו מִשְׁפָּטוּפִי אֲמַלֵּא תוֹכָחֽוֹת׃ | 4 ειποιμι δε εμαυτου κριμα το δε στομα μου εμπλησαιμι ελεγχων |
| 5 אֵדְעָה מִלִּים יַעֲנֵנִיוְאָבִינָה מַה־יֹּאמַר לִֽי׃ | 5 γνωην δε ρηματα α μοι ερει αισθοιμην δε τινα μοι απαγγελει |
| 6 הַבְּרׇב־כֹּחַ יָרִיב עִמָּדִילֹא אַךְ־הוּא יָשִׂם בִּֽי׃ | 6 και ει εν πολλη ισχυι επελευσεται μοι ειτα εν απειλη μοι ου χρησεται |
| 7 שָׁם יָשָׁר נוֹכָח עִמּוֹוַאֲפַלְּטָה לָנֶצַח מִשֹּׁפְטִֽי׃ | 7 αληθεια γαρ και ελεγχος παρ' αυτου εξαγαγοι δε εις τελος το κριμα μου |
| 8 הֵן קֶדֶם אֶהֱלֹךְ וְאֵינֶנּוּוְאָחוֹר וְֽלֹא־אָבִין לֽוֹ׃ | 8 εις γαρ πρωτα πορευσομαι και ουκετι ειμι τα δε επ' εσχατοις τι οιδα |
| 9 שְׂמֹאול בַּעֲשֹׂתוֹ וְלֹא־אָחַזיַעְטֹף יָמִין וְלֹא אֶרְאֶֽה׃ | 9 αριστερα ποιησαντος αυτου και ου κατεσχον περιβαλει δεξια και ουκ οψομαι |
| 10 כִּֽי־יָדַע דֶּרֶךְ עִמָּדִיבְּחָנַנִי כַּזָּהָב אֵצֵֽא׃ | 10 οιδεν γαρ ηδη οδον μου διεκρινεν δε με ωσπερ το χρυσιον |
| 11 בַּאֲשֻׁרוֹ אָחֲזָה רַגְלִידַּרְכּוֹ שָׁמַרְתִּי וְלֹא־אָֽט׃ | 11 εξελευσομαι δε εν ενταλμασιν αυτου οδους γαρ αυτου εφυλαξα και ου μη εκκλινω |
| 12 מִצְוַת שְׂפָתָיו וְלֹא אָמִישׁמֵחֻקִּי צָפַנְתִּי אִמְרֵי־פִֽיו׃ | 12 απο ενταλματων αυτου και ου μη παρελθω εν δε κολπω μου εκρυψα ρηματα αυτου |
| 13 וְהוּא בְאֶחָד וּמִי יְשִׁיבֶנּוּוְנַפְשׁוֹ אִוְּתָה וַיָּֽעַשׂ׃ | 13 ει δε και αυτος εκρινεν ουτως τις εστιν ο αντειπων αυτω ο γαρ αυτος ηθελησεν και εποιησεν |
| 14 כִּי יַשְׁלִים חֻקִּיוְכָהֵנָּה רַבּוֹת עִמּֽוֹ׃ | 14 - |
| 15 עַל־כֵּן מִפָּנָיו אֶבָּהֵלאֶתְבּוֹנֵן וְאֶפְחַד מִמֶּֽנּוּ׃ | 15 δια τουτο επ' αυτω εσπουδακα νουθετουμενος δε εφροντισα αυτου [15α] επι τουτω απο προσωπου αυτου κατασπουδασθω κατανοησω και πτοηθησομαι εξ αυτου |
| 16 וְאֵל הֵרַךְ לִבִּיוְשַׁדַּי הִבְהִילָֽנִי׃ | 16 κυριος δε εμαλακυνεν την καρδιαν μου ο δε παντοκρατωρ εσπουδασεν με |
| 17 כִּֽי־לֹא נִצְמַתִּי מִפְּנֵי־חֹשֶׁךְוּמִפָּנַי כִּסָּה־אֹֽפֶל׃ | 17 ου γαρ ηδειν οτι επελευσεται μοι σκοτος προ προσωπου δε μου εκαλυψεν γνοφος |
