Ecclesiastes/Qohelet 3

NEW AMERICAN BIBLE	Biblia Tysiąclecia
1 There is an appointed time for everything, and a time for every affair under the heavens.	1 Wszystko ma swój czas, i jest wyznaczona godzina na wszystkie sprawy pod niebem:
2 A time to be born, and a time to die; a time to plant, and a time to uproot the plant.	2 Jest czas rodzenia i czas umierania, czas sadzenia i czas wyrywania tego, co zasądzono,
3 A time to kill, and a time to heal; a time to tear down, and a time to build.	3 czas zabijania i czas leczenia, czas burzenia i czas budowania,
4 A time to weep, and a time to laugh; a time to mourn, and a time to dance.	4 czas płaczu i czas śmiechu, czas zawodzenia i czas pląsów,
5 A time to scatter stones, and a time to gather them; a time to embrace, and a time to be far from embraces.	5 czas rzucania kamieni i czas ich zbierania, czas pieszczot cielesnych i czas wstrzymywania się od nich,
6 A time to seek, and a time to lose; a time to keep, and a time to cast away.	6 czas szukania i czas tracenia, czas zachowania i czas wyrzucania,
7 A time to rend, and a time to sew; a time to be silent, and a time to speak.	7 czas rozdzierania i czas zszywania, czas milczenia i czas mówienia,
8 A time to love, and a time to hate; a time of war, and a time of peace.	8 czas miłowania i czas nienawiści, czas wojny i czas pokoju.
9 What advantage has the worker from his toil?	9 Cóż przyjdzie pracującemu z trudu, jaki sobie zadaje?
10 I have considered the task which God has appointed for men to be busied about.	10 Przyjrzałem się pracy, jaką Bóg obarczył ludzi, by się nią trudzili.
11 He has made everything appropriate to its time, and has put the timeless into their hearts, without men's ever discovering, from beginning to end, the work which God has done.	11 Uczynił wszystko pięknie w swoim czasie, dał im nawet wyobrażenie o dziejach świata, tak jednak, że nie pojmie człowiek dzieł, jakich Bóg dokonuje od początku aż do końca.
12 I recognized that there is nothing better than to be glad and to do well during life.	12 Poznałem, że dla niego nic lepszego, niż cieszyć się i o to dbać, by szczęścia zaznać w swym życiu.
13 For every man, moreover, to eat and drink and enjoy the fruit of all his labor is a gift of God.	13 Bo też, że człowiek je i pije, i cieszy się szczęściem przy całym swym trudzie - to wszystko dar Boży.
14 I recognized that whatever God does will endure forever; there is no adding to it, or taking from it. Thus has God done that he may be revered.	14 Poznałem, że wszystko, co czyni Bóg, na wieki będzie trwało: do tego nic dodać nie można ani od tego coś odjąć. A Bóg tak działa, by się Go ludzie bali.
15 What now is has already been; what is to be, already is; and God restores what would otherwise be displaced.	15 To, co jest, już było, a to, co ma być kiedyś, już jest; Bóg przywraca to, co przeminęło.
16 And still under the sun in the judgment place I saw wickedness, and in the seat of justice, iniquity.	16 I dalej widziałem pod słońcem: w miejscu sądu - niegodziwość, w miejscu sprawiedliwości - nieprawość.
17 And I said to myself, both the just and the wicked God will judge, since there is a time for every affair and on every work a judgment.	17 Powiedziałem sobie: Zarówno sprawiedliwego jak i bezbożnego będzie sądził Bóg: na każdą bowiem sprawę i na każdy czyn jest czas wyznaczony.
18 I said to myself: As for the children of men, it is God's way of testing them and of showing that they are in themselves like beasts.	18 Powiedziałem sobie: Ze względu na synów ludzkich tak się dzieje. Bóg chce ich bowiem doświadczyć, żeby wiedzieli, że sami przez się są tylko zwierzętami.
19 For the lot of man and of beast is one lot; the one dies as well as the other. Both have the same life-breath, and man has no advantage over the beast; but all is vanity.	19 Los bowiem synów ludzkich jest ten sam, co i los zwierząt; los ich jest jeden: jaka śmierć jednego, taka śmierć drugiego, i oddech życia ten sam. W niczym więc człowiek nie przewyższa zwierząt, bo wszystko jest marnością.
20 Both go to the same place; both were made from the dust, and to the dust they both return.	20 Wszystko idzie na jedno miejsce: powstało wszystko z prochu i wszystko do prochu znów wraca.
21 Who knows if the life-breath of the children of men goes upward and the life-breath of beasts goes earthward?	21 Któż pozna, czy siła życiowa synów ludzkich idzie w górę, a siła życiowa zwierząt zstępuje w dół, do ziemi?
22 And I saw that there is nothing better for a man than to rejoice in his work; for this is his lot. Who will let him see what is to come after him?	22 Zobaczyłem więc, że nie ma nic lepszego nad to, że się człowiek cieszy ze swych dzieł, gdyż taki jego udział. Bo któż mu pozwoli widzieć, co stanie się potem?